Kort geding. Verzet na verstekvonnis. Verzet is tijdig ingesteld, maar de verzetdagvaarding geeft geen…

Civiel recht, voorzieningenrechter

Zaaknummer: C/13/789127 / KG ZA 26-494 MK/KH

Vonnis in verzet kort geding van 23 juli 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [woonplaats 1] ,

eisende partij in verzet bij dagvaarding van 12 juni 2026,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaat: mr. D. Rezaie,

tegen

[gedaagde] ,

te [woonplaats 2] ,

gedaagde partij in het verzet,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

advocaat: mr. M.R.P. Hoppenbrouwers.

Op de zitting van 2 juli 2026 waren aanwezig partijen met hun advocaten. [eiser] heeft de vorderingen in de verzetdagvaarding toegelicht. [gedaagde] heeft verweer gevoerd met conclusie tot weigering van de gevraagde voorziening en bij akte zijn eis in de oorspronkelijke dagvaarding van 15 april 2026 gewijzigd. Beide partijen hebben producties in het geding gebracht en namens [gedaagde] is een pleitnota voorgedragen. Vonnis was bepaald op 16 juli 2026, maar is uitgesteld naar vandaag.

Partijen zijn getrouwd geweest. Uit de relatie is [minderjarige] geboren op [geboortedag] 2018.

Bij beschikking van 17 januari 2024 heeft deze rechtbank de echtscheiding uitgesproken. Onderdeel van de te verdelen gemeenschap was de echtelijke woning van partijen aan de [adres] (hierna: de echtelijke woning) en een appartement in [plaats 1] , Marokko. Ten aanzien van de echtelijke woning is onder meer het volgende beslist:

In hoger beroep heeft hof Amsterdam bij beschikking van 29 oktober 2024 ten aanzien van het appartement in Marokko het volgende beslist:

[eiser] is bij uitvoer bij voorraad verklaard verstekvonnis van 7 mei 2026 (hierna: het verstekvonnis) in het kort veroordeeld tot (i) ontruiming van de echtelijke woning met afgifte van de sleutels aan [gedaagde] en (ii) tot betaling aan [gedaagde] van een bedrag van € 60.000 voor de toedeling aan haar van het appartement in Marokko.

Uit een door [gedaagde] overgelegd proces-verbaal van ontruiming van een gerechtsdeurwaarder van 5 juni 2026 blijkt dat het verstekvonnis aan [eiser] is betekend per deurwaardersexploot van 13 mei 2026. Verder blijkt uit het proces-verbaal dat ontruiming heeft plaatsgevonden, dat de sloten van het ontruimde perceel zijn vervangen en dat de sleutels door de deurwaarder zijn afgegeven aan [gedaagde] .

[gedaagde] legt aan de vorderingen ten grondslag dat [eiser] al sinds april 2024 gehouden is mee te werken aan de verkoop van de woning in [plaats 2] maar dit niet doet. De woning is inmiddels wel ontruimd, maar een deel van de door [eiser] aan [gedaagde] af te geven sleutels ontbreekt nog. Ook heeft [eiser] de betaling van de overbedelingsvordering ten aanzien van het appartement in Marokko nog niet gedaan, terwijl zij daartoe op grond van het door het hof bepaalde spoorboekje is veroordeeld.

[eiser] vordert bij de verzetdagvaarding om, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, haar te ontheffen van de tegen haar uitgesproken veroordelingen in het verstekvonnis, met veroordeling van [gedaagde] in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

[gedaagde] voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, ingegaan.

Voordat de voorzieningenrechter toekomt aan de inhoudelijke behandeling, moet worden beoordeeld of [eiser] ontvankelijk is in het verzet. [gedaagde] bestrijdt dat.

Artikel 143 lid 2 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) bepaalt dat het verzet wordt gedaan bij exploot van dagvaarding binnen vier weken na de betekening van het vonnis aan gedaagde in persoon of na het plegen door gedaagde van enige daad waaruit noodzakelijk voortvloeit dat het vonnis aan hem bekend is.

De voorzieningenrechter maakt uit het proces-verbaal van ontruiming van 5 juni 2026 op dat het vonnis bij deurwaardersexploot van 13 mei 2026 aan [eiser] is betekend. Niet is duidelijk geworden of dit een betekening in persoon was. [eiser] heeft ter zitting bevestigd, zoals ook in de verzetdagvaarding opgenomen, dat zij eerst op 15 mei 2026 (twee dagen na betekening) via de deurwaarder bekend is geraakt met het vonnis. [gedaagde] heeft dat betwist maar verder niet toegelicht dat of waarom van een eerdere termijn moet worden uitgegaan. Bij deze stand van zaken is de verzettermijn gaan lopen vanaf 15 mei 2026. [eiser] is op 12 juni 2026 in verzet gekomen. Dat is (net) binnen de daarvoor geldende termijn van vier weken. Zij is dan ook ontvankelijk in het verzet.

De primaire vordering van [gedaagde] ten aanzien de echtelijke woning wordt toegewezen. Daartoe geldt het volgende.

Vaststaat dat met de beschikking van deze rechtbank en de beschikking van hof Amsterdam (zie 2.2 en 2.3; inmiddels in kracht van gewijsde) de echtelijke woning verkocht moet worden en [eiser] daaraan mee moet werken. Ook staat vast dat zij dat niet doet. De argumenten die zij heeft aangevoerd die zouden moeten maken dat zij niet (meer) gehouden is om mee te werken gaan niet op. De huidige financiële situatie van [gedaagde] zijn niet bepalend voor het wel of niet mee moeten werken door [eiser] aan de beschikkingen. De verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap staat vast en daar dient [eiser] aan mee te werken, ten aanzien van de echtelijke woning al sinds april 2024. [gedaagde] heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat hij de overwaarde van de echtelijke woning nodig heeft om in zijn huisvesting te kunnen voorzien, zodat zijn spoedeisend belang aanwezig is. Bovendien is het tot verdeling van een ontbonden huwelijksgoederengemeenschap komen in zijn algemeenheid een voldoende spoedeisend belang. Van een reëel risico dat [minderjarige] dakloos wordt is ook niet gebleken. [eiser] verblijft op dit moment elders bij familie met [minderjarige] – de echtelijke woning is als gevolg van het verstekvonnis inmiddels ontruimd – en [eiser] heeft onvoldoende aangevoerd om te kunnen concluderen dat, mocht [eiser] tijdelijk geen onderdak meer hebben, [minderjarige] niet bij [gedaagde] kan verblijven. Nu [eiser] al langere tijd niet meewerkt aan de verkoop is een ontruiming van de echtelijke woning met afgifte van alle sleutels passend en geboden.

Ter zitting is gebleken dat [eiser] het slot van de postbus heeft vervangen en nog een van de twee tags van de algemene toegangsdeur in bezit heeft. Die moeten ook worden afgegeven. Voor zover er nog meer sleutels zijn die behoren bij de echtelijke woning, moeten ook die worden afgegeven. De voorzieningenrechter gaat ervan uit dat [gedaagde] de post zal doorzenden naar [eiser] zolang haar post nog bij de echtelijke woning wordt bezorgd, zoals toegezegd door hem ter zitting. Daartoe moet zij wel haar adres bekend maken.

Alhoewel de echtelijke woning inmiddels is ontruimd zal de primaire vordering, gelet op de sleutels die nog in het bezit van [eiser] zijn, in zijn geheel worden toegewezen.

De vordering tot betaling van € 60.000 voor het appartement in Marokko zal ook worden toegewezen. Uit de beschikking van hof Amsterdam van 29 oktober 2024 volgt dat partijen twee maanden de tijd hebben gekregen een andere waarde te laten vaststellen dan de € 120.000 waar [gedaagde] vanuit ging (en die leidt tot een vordering van € 60.000). Die tijd is inmiddels ruim verstreken. De beschikking voorziet erin dat, in het geval [eiser] binnen deze termijn niet heeft meegewerkt, de waarde van € 120.000 zal gelden. In hetgeen [eiser] heeft aangevoerd, waaronder wat de rol van een notaris is in Marokko en wat in hoger beroep is aangevoerd, ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding af te wijken van wat het hof heeft beslist. Kort en goed lag het op de weg van [eiser] om stappen te ondernemen een andere (lagere) waarde vast te laten stellen. Daarvan is onvoldoende gebleken.

Voor gegrondverklaring van het verzet bestaat gelet op het voorgaande inhoudelijk geen grond. De veroordelingen van het verstekvonnis behoeven echter, gelet op de eiswijziging, wel enige aanpassing. Om misverstanden te voorkomen zal het verstekvonnis (op formele gronden) worden vernietigd en het gehele dictum opnieuw worden uitgeschreven.

In afwijking van de tussen ex-partners gebruikelijke kostencompensatie, zal [eiser] worden veroordeeld in de proceskosten van [gedaagde] . Aanleiding daarvoor is dat zij – ondanks eerdere veroordelingen daartoe – niet (volledig) meewerkt aan de verdeling van de gemeenschap. [eiser] moet daarom de proceskosten betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

De voorzieningenrechter

vernietigt het verstekvonnis van de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam van 7 mei 2026 onder zaaknummer C/13/785910 / KG ZA 26-264, en opnieuw rechtdoende:

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 1.782,13, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.