Verbintenissenrecht
Partijen hebben een vaststellingsovereenkomst gesloten. Geen wilsgebrek of bedrog. Eisers zijn…
Rechtbank Amsterdam, 30 juli 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:11033 · Rechtbank Amsterdam · 30 juli 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-11033
Zaakgegevens
Op 30 juli 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 30 juli 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- 12051762 \ CV EXPL 26-526
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:11033
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Partijen hebben een vaststellingsovereenkomst gesloten. Geen wilsgebrek of bedrog. Eisers zijn tekortgeschoten in de nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van de vso, waardoor sprake is van schuldeisersverzuim
Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummer: 12051762 \ CV EXPL 26-526
Vonnis van 30 juli 2026 (bij vervroeging)
in de zaak van
1 [eiser 1] ,
2. [eiser 2],
beiden wonende te [woonplaats] ,
eisende partijen,
hierna samen te noemen: eisers
gemachtigde: mr. H.A. van Beilen,
tegen
AMSTERDAM REALTY PARTNERS B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
gedaagde partij,
hierna te noemen: ARP,
gemachtigde: mr. M.C. van Kamp.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 23 december 2025, met producties,
- de conclusie van antwoord, met producties,
- het tussenvonnis van 19 maart 2026 waarbij een mondelinge behandeling is bepaald,
- de akte overlegging producties (productie 2) van de zijde van eisers
De mondelinge behandeling heeft op 29 juni 3036 plaatsgevonden. Eisers zijn verschenen met hun gemachtigde. Namens ARP is [naam 1] ( [functie] ) verschenen met de gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten nader toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord. Mr. Van Beilen heeft spreekaantekeningen overgelegd die aan het dossier zijn toegevoegd. Van de mondelinge behandeling heeft de griffier aantekeningen gemaakt die in het dossier zijn gevoegd.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
ARP is eigenaar van de percelen gelegen aan [adres 1] en [adres 2] te [plaats] (hierna: de percelen). ARP wil op deze percelen nieuwe woonruimten realiseren.
Eisers waren tot 24 februari 2023 eigenaar van het appartement aan [adres 3] (hierna: het appartement). Het appartement is direct gelegen aan de percelen.
Vanaf maart 2022 – op het moment dat eisers nog eigenaar van het appartement waren – is ARP met omwonenden in gesprek gegaan. Het doel van deze gesprekken was om enerzijds afspraken te maken waarbij de eigenaren afzien van juridische acties en het vragen van planschade en nadeelcompensatie, en anderzijds dat ARP een vastgesteld schadebedrag aan de eigenaar vergoedt.
Tijdens deze gesprekken werden eisers – en 25 andere eigenaren van het appartementencomplex waarin zij wonen – bijgestaan door mr. [naam 2] (hierna: [naam 2] ) en [naam 3] (hierna: [naam 3] ). ARP en eisers hebben geen individueel contact met elkaar gehad.
Eisers hebben het appartement aan mevrouw [naam 4] verkocht. De koopovereenkomst is op 23 december 2022 gesloten en de overdracht heeft op 24 februari 2023 plaatsgevonden. In de koopovereenkomst met [naam 4] staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
Artikel 27 Nieuwbouwplannen overzijde
Koper is op de hoogte gesteld van de nieuwbouwplannen aan de overzijde. Het is tevens bij koper bekend dat diverse bewoners een procedure tegen deze nieuwbouwplannen hebben opgestart. Mocht hier nog een compensatie uit voort vloeien, dan zal deze ten gunste van verkopers komen.
(…)”
Op 7 juni 2026 heeft [naam 2] aan ARP een e-mail gestuurd. In deze e-mail staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
Het appartement [adres 3] is recent verkocht. Naar ik begrijp is de koper op de hoogte van de bouwplannen op het naastgelegen perceel en is in de koopovereenkomst afgesproken dat een eventuele financiële vergoeding toekomt aan de verkoper. De overeenkomst betreffende dit appartement zal dus gesloten moeten worden met de voormalig eigenaar. De tekst zal ik op dat punt aanpassen.
(…)”
Hierna is over de tekst van de vaststellingsovereenkomst gesproken en is één versie van het concept van de vaststellingsovereenkomst die betrekking heeft op de verschillende appartementen opgesteld. [naam 3] en [naam 2] hebben aan ARP in dit concept met track changes wijzigingen aangebracht. In dit concept staat bij de overwegingen onder F “EIGENAAR de eigenaar en bewoner van het appartementsrecht gelegen aan [adres 3]”. Voor [adres 3] is geen afzonderlijk concept van de vaststellingsovereenkomst gestuurd.
Bij e-mail van 8 augustus 2023 heeft ARP te kennen gegeven akkoord te gaan met bijna alle wijzigingen die [naam 3] en [naam 2] in de concept-vaststellingsovereenkomst hadden aangebracht. Op 10 augustus 2023 heeft ARP alle vaststellingsovereenkomsten getekend.
In de vaststellingsovereenkomst (hierna: vso) met eisers staat, voor zover relevant, het volgende:
“(…)
IN OVERWEGING NEMENDE DAT:
(…)
F. EIGENAAR de eigenaar en bewoner was van het appartementsrecht gelegen aan [adres 3] (…), welke woning is verkocht onder meer onder de voorwaarde dat eventuele schadevergoedingen verband houdende met het PLAN [de herontwikkeling en bouw van de nieuwe woonruimten door ARP, de kantonrechter] toekomen aan de verkoper.
(…)
1. ALGEMEEN
(…)
EIGENAAR verklaart geen bezwaar, (hoger-) beroep en/of zienswijze in te dienen tegen de besluitvorming met betrekking tot het Plan. De EIGENAAR (en haar rechtsopvolger) ziet af van iedere juridische actie tegen het door ARP beoogde PLAN. Onder juridische actie wordt in dit verband verstaan het indienen van zienswijzen tegen het nieuwe bestemmingsplan voor de woningbouw, het instellen van beroep of hoger beroep tegen dat bestemmingsplan na vaststelling, het indienen van bezwaar, beroep of hoger beroep tegen alle vergunningen voor het PLAN en alle andere juridische stappen tegen het PLAN. Voorts ziet de EIGENAAR (en zijn rechtsopvolger) af van het vragen of vorderen van planschade of nadeelcompensatie ter zake van het PLAN, wanneer de schadevergoedingen als bedoeld onder 1.4 en 1.5 zijn ontvangen.
ARP betaalt de eigenaar binnen 14 dagen na het einde van de termijn waarbinnen zienswijzen tegen het ontwerp-bestemmingsplan naar voren gebracht kon worden een vergoeding van EUR 10.000,-- (hierna: “VERGOEDING I”)
ARP betaalt de eigenaar binnen 14 dagen na het onherroepelijk worden van het bestemmingsplan een vergoeding van EUR 10.000,-- (hierna: “VERGOEDING II”). De vergoedingen I en II zijn ter volledige compensatie van de planschade en finale kwijting voor waardedaling/het verlies van woongenot en van bouwoverlast etc.
(…)
3. AFSTAND RECHT TOT VERNIETIGEN EN ONTBINDEN
Voor zover rechtens toegestaan, doen Partijen hierbij afstand van hun rechten ingevolge de artikelen 6:228 BW en 6:265 BW tot en met 6:272 BW om deze Vaststellingsovereenkomst te vernietigen of te ontbinden of in rechte vernietiging of ontbinding van deze Vaststellingsovereenkomst te vorderen (…).
(…)”
3 Het geschil
Eisers vorderen – samengevat – dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, ARP veroordeelt tot betaling van:
I. € 20.000,- aan hoofdsom, te vermeerderen met de wettelijke rente,
II. € 1.179,55 aan buitengerechtelijke incassokosten;
III. de proceskosten.
Eisers vorderen nakoming van de vso. Volgens eisers is de termijn voor het inbrengen van zienswijzen verstreken en is het bestemmingsplan ondertussen definitief. Op grond van de vso is ARP daarom gehouden het bedrag van € 20.000,- aan hen te betalen, aldus eisers.
ARP stelt zich primair op het standpunt dat de vso nietig dan wel vernietigbaar is vanwege een wilsgebrek, bedrog en misleiding, en dwaling. Volgens ARP wist zij op het moment van het sluiten van de vso niet dat eisers geen eigenaar meer waren van het appartement. Er is sprake van een wilsgebrek, omdat ARP geen vso met eisers had willen sluiten als zij had geweten dat zij geen eigenaar meer waren. Daarbij hebben eisers, zonder medeweten van ARP, de tekst van de vso gewijzigd. Deze gewijzigde tekst is niet de wil van ARP. Voorts is sprake van bedrog en misleiding, omdat eisers hebben verzwegen dat zij geen eigenaar meer waren, omdat zij zonder medeweten van ARP de vso eenzijdig hebben gewijzigd en omdat zij [naam 4] bewust buiten het contact met ARP hebben gehouden. Tot slot is volgens ARP sprake van dwaling, omdat eisers ARP hadden behoren in te lichten dat zij al lang geen eigenaar meer waren.
Subsidiair stelt ARP dat eisers zijn tekortgeschoten in de nakoming van de vso. Volgens ARP hebben eisers namelijk niet de verplichting uit artikel 1.3. van de vso aan hun rechtsopvolger [naam 4] opgelegd. Dit betekent dat sprake is van schuldeisersverzuim, waardoor ARP haar betalingsverplichtingen uit de vso niet hoeft na te komen, aldus steeds ARP.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Geen wilsgebrek of bedrog
De kantonrechter is van oordeel dat de vso in deze zaak niet door bedrog tot stand is gekomen en overweegt daartoe het volgende.
Artikel 3:44 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW) bepaalt dat bedrog aanwezig is wanneer iemand een ander tot het verrichten van een bepaalde rechtshandeling beweegt door enige opzettelijk daartoe gedane onjuiste mededeling, door het opzettelijk daartoe verzwijgen van enig feit dat de verzwijger verplicht was mede te delen, of door een andere kunstgreep.
Volgens dit artikel moet een bedrieger de ander willens en wetens misleiden. Dit hebben eisers naar het oordeel van de kantonrechter niet gedaan. Uit de e-mail van 7 juni 2023 die namens eisers is gestuurd (zie hiervoor onder 2.6.), volgt immers dat aan ARP is meegedeeld dat eisers het appartement hebben verkocht. Daarbij wordt ARP er verder op gewezen dat de vso moet worden gesloten met de voormalig eigenaar en dat de tekst van de vso op dit punt zal worden aangepast. Gelet op de inhoud van deze e-mail had – zoals eisers terecht stellen – ARP dan ook kunnen weten dat eisers op het moment van het sluiten van de vso geen eigenaar meer waren.
De enkele omstandigheid dat – zoals ARP stelt – het appartement al in februari 2023 was overgedragen en dus niet – zoals in de e-mail staat – ‘recent’ is verkocht, levert geen opzettelijke misleiding op. Dit geldt eveneens voor de omstandigheid dat in de mail wordt gesproken over ‘verkoop’ en niet dat het appartement al is overgedragen. Los van de omstandigheid dat in de e-mail staat dat de vso met de ‘voormalig eigenaar’ dient te worden gesloten en daaruit kan worden afgeleid dat de overdracht al heeft plaatsgevonden, betekent de enkele omstandigheid dat over verkoop wordt gesproken en niet over overdracht niet dat eisers ARP opzettelijk hebben misleid. ARP wordt immers met de e-mail actief geïnformeerd over de verkoop van het appartement en dat er dus met betrekking tot dit appartement een bijzonderheid geldt. Dat ARP vervolgens in de veronderstelling was dat de verkoop niet is doorgegaan en heeft nagelaten zich hierover nader te informeren, komt voor haar risico.
Evenmin hebben eisers ten tijde van het ondertekenen van de vso ARP willens en wetens misleid. In het licht van de hiervoor genoemde e-mail waaruit volgt dat met betrekking tot het appartement van eisers iets bijzonders aan de hand was en mogelijk de vso voor dit appartement zou worden aangepast, had van ARP – als professionele partij met juridische bijstand – bij het ondertekenen van de vso’s extra oplettendheid kunnen en mogen worden verwacht. Onvoldoende onderbouwd en gebleken is dat – zoals ARP lijkt te stellen – eisers bewust ARP om de tuin hebben willen leiden door op 8 augustus 2023 alleen de algemene versie van de vso met track changes toe te sturen en niet ook een eigen aangepaste versie van de vso voor hun appartement te verstrekken. Dat ARP alle vso’s heeft getekend zonder die van eisers te controleren, terwijl zij wist dat die mogelijk afwijkend zou kunnen zijn, komt eveneens voor haar risico.
Gelet op het voorgaande is de kantonrechter van oordeel dat evenmin sprake is van – zoals ARP stelt – een wilsgebrek als bedoeld in artikel 3:33 BW. Uit hetgeen hiervoor is overwogen volgt immers dat ARP had kunnen weten dat eisers geen eigenaar meer van het appartement waren.
Geen beroep op dwaling
In artikel 3.1 van de vso zijn partijen overeengekomen dat zij afstand doen van hun rechten ingevolge onder andere artikel 6:228 BW om de vso te vernietigen. Gelet hierop komt ARP geen beroep op dwaling toe, waardoor de kantonrechter aan dit standpunt van ARP voorbij gaat.
Schuldeisersverzuim
In artikel 1.3. van de vso is, samengevat, opgenomen dat de eigenaar en haar rechtsopvolger geen juridische acties jegens ARP ondernemen met betrekking tot de uitvoering van het plan. De strekking van deze bepaling is duidelijk, namelijk dat ARP wil voorkomen dat zij nu en in de toekomst door de huidige eigenaren en opvolgende eigenaren worden geconfronteerd met juridische acties jegens het plan. Eisers hebben dan ook op grond van dit artikel de verplichting om ervoor de zorgen dan hun rechtsopvolger(s) evenmin dergelijke juridische acties jegens ARP kunnen ondernemen. Dit hebben zij echter onvoldoende gedaan. In de koopovereenkomst van het appartement met [naam 4] staat in artikel 27 weliswaar opgenomen dat de koper op de hoogte is van de nieuwbouwplannen, dat procedures zijn gestart en dat compensatie ten gunste van de verkopers (eisers) komen, maar dit beding is onvoldoende om [naam 4] te binden aan de verplichtingen die zijn opgenomen in artikel 1.3 van de vso. Artikel 27 geldt immers alleen in de rechtsverhouding tussen eisers en [naam 4] en is onvoldoende om te voorkomen dat [naam 4] zelf juridische actie jegens ARP onderneemt. Als eisers [naam 4] hadden willen binden aan de verplichtingen uit de vso, dan hadden zij een kettingbeding dienaangaande in de koopovereenkomst moeten opnemen.
Het voorgaande betekent dat eisers zijn tekortgeschoten in de nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van de vso. De discussie tussen partijen of [naam 4] bestuursrechtelijk daadwerkelijk nog de mogelijkheid heeft juridische stappen richting ARP te nemen, is in dit kader niet relevant. Vastgesteld kan immers worden dat eisers zijn tekortgeschoten. Het voordeel dat ARP zou kunnen hebben omdat [naam 4] mogelijk geen juridische actie(s) meer kan ondernemen, komt niet eisers toe.
Gelet op het voorgaande is de kantonrechter van oordeel dat sprake is van schuldeisersverzuim. Dit leidt ertoe dat het verzuim van ARP eindigt, waardoor zij vooralsnog niet is gehouden het bedrag van € 20.000,- aan eisers te betalen. De vorderingen zullen dan ook worden afgewezen.
Proceskosten
Eisers zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van ARP worden begroot op:
|
- salaris gemachtigde |
€ |
1.154,00 |
(2 punten × € 577,00) |
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
totaal |
€ |
1.298,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
De veroordeling tot betaling van de proceskosten wordt hoofdelijk uitgesproken. Dit betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen aan de wederpartij.
5 De beslissing
De kantonrechter
wijst de vorderingen van eisers af,
veroordeelt eisers hoofdelijk in de proceskosten van € 1.298,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als eisers niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt eisers hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis wat de proceskostenveroordeling betreft uitvoerbaar bij voorraad.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. H.D. Coumou en in het openbaar uitgesproken op 30 juli 2026. |
||
598