Verbintenissenrecht

Huurgeschil over afrekening servicekosten. Omdat de door de verhuurder in rekening gebrachte kosten…

Rechtbank Noord-Holland, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Zittingsplaats
Alkmaar
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
K/4101/11991453
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNHO:2026:15470
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Huurgeschil over afrekening servicekosten. Omdat de door de verhuurder in rekening gebrachte kosten onvoldoende verifieerbaar zijn, wordt de vordering afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Alkmaar

Zaaknummer: 11991453 \ CV EXPL 25-4600/MdV

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

de stichting STICHTING WOONWAARD NOORD-KENNEMERLAND,

te Alkmaar,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: Woonwaard,

gemachtigde: mr. M.J. Dekker,

tegen

[gedaagde] ,

te [woonplaats] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

gemachtigde: mr. I.C. Andréa.

De zaak in het kort

Geschil tussen huurder en verhuurder over afrekening servicekosten. Op een aantal beslissende punten blijven de berekende kosten voor het individueel verbruik warmte en stroom onvoldoende verifieerbaar om de werkelijke kosten in dit geval te kunnen bepalen. Dit betekent dat de redelijkheid daarvan niet kan worden vastgesteld. De kantonrechter stelt de kosten vast conform het rapport van onderzoek van de Huurcommissie Verhuurder moet het te veel betaalde voorschot aan huurder terugbetalen.

1 De verdere procedure

1.1.

Het verdere verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 19 augustus 2026
- de akte van Woonwaard
- de akte van [gedaagde] .

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De verdere beoordeling

in conventie

2.1.

In het tussenvonnis heeft de kantonrechter, kort samengevat, Woonwaard in de gelegenheid gesteld de omvangrijke onderbouwing van de servicekosten over 2023 en 2024 (cijfermatig) toe te lichten.

2.2.

In haar akte heeft Woonwaard erkend dat de door [gedaagde] in 2024 betaalde voorschotbedragen in de dagvaarding niet goed zijn opgeteld. Het in 2024 door [gedaagde] betaalde voorschot bedraagt € 1.082,74 en met dat bedrag moet volgens Woonwaard dan ook rekening worden gehouden bij het vaststellen van de betalingsverplichting. Ondanks dat Woonwaard dit niet duidelijk in haar akte vermeldt, gaat de kantonrechter er vanuit dat Woonwaard haar vordering zoals vermeld onder IV daarmee vermindert in die zin dat het te vorderen saldo € 672,01 bedraagt (in plaats van € 733,87).

2.3.

Woonwaard heeft verder nader toegelicht hoe de eindafrekening van de warmtekosten tot stand is gekomen. Woonwaard heeft daarbij gewezen op de eindafrekeningen die zij in 2023 en 2024 van Engie heeft ontvangen. Bij de door Engie in rekening gebrachte bedragen worden, om het totaalbedrag aan warmtekosten te berekenen, de energiekosten voor de verwarmingsketels en de servicekosten van Techem opgeteld. Dit leidt ertoe dat de totale warmtekosten in 2023 € 78.589,72 en in 2024 € 57.022,19 bedroegen. Deze bedragen zijn vervolgens, aan de hand van het verbruik dat gemeten is via tussenmeters, verdeeld tussen het gebouw [adres 1] en het gebouw [adres 2] . Voor de [adres 1] bedroegen de verbruikskosten in 2023 € 56.402,00 exclusief btw en in 2024 € 44.760,00 exclusief btw. Aan de hand van het gebruiksoppervlak van de verschillende appartementen en het individueel gemeten verbruik, zijn deze kosten over de verschillende huurders verdeeld, aldus Woonwaard.

2.4.

[gedaagde] heeft gereageerd op de akte van Woonwaard. [gedaagde] stelt zich in haar akte gemotiveerd op het standpunt dat Woonwaard haar berekening van de bij [gedaagde] in rekening gebrachte kosten nog altijd niet volledig inzichtelijk en controleerbaar heeft gemaakt. Dit omdat de aansluiting tussen de onderliggende kosten, de toegepaste verdeelsleutels en de bedragen die uiteindelijk bij [gedaagde] in rekening zijn gebracht ontbreekt.

2.5.

De kantonrechter volgt [gedaagde] gedeeltelijk in haar verweer. Weliswaar kan de kantonrechter de berekening aan de hand van de toelichting en onderbouwing op een aantal punten volgen. Echter op een aantal beslissende punten blijven de berekende kosten voor het individueel verbruik onvoldoende verifieerbaar om de werkelijke kosten in het geval van [gedaagde] te kunnen bepalen. Dit betekent dat de redelijkheid daarvan niet kan worden vastgesteld en het gevorderde niet kan worden toegewezen. Dit oordeel wordt als volgt toegelicht.

Onvoldoende onderbouwing

2.6.

Ten aanzien van de navolgende punten heeft Woonwaard de individuele afrekening naar het oordeel van de kantonrechter onvoldoende verifieerbaar onderbouwd.

De totale warmtekosten

2.7.

In de akte heeft Woonwaard toegelicht dat de afrekening die zij in 2023 van Engie heeft ontvangen € 97.372,73 bedraagt. Om de totale warmtekosten te berekenen moeten daar volgens Woonwaard de energiekosten van de verwarmingsketels en de servicekosten van Techem bij worden opgeteld. Volgens Woonwaard komen de totale kosten in 2023 uiteindelijk uit op € 78.589,72. Zonder nadere toelichting die ontbreekt, is echter niet controleerbaar hoe Woonwaard op dit bedrag is uitgekomen. Alleen de factuur van Engie is immers al hoger dan het uiteindelijke totaalbedrag. Woonwaard heeft in haar akte voor de energiekosten van de verwarmingsketels nog wel verwezen naar productie 23 en voor de servicekosten van Techem naar productie 25, maar de in die producties genoemde bedragen ziet de kantonrechter niet terug in de als productie 31 overgelegde berekening. De kantonrechter is daardoor met [gedaagde] van oordeel dat een verifieerbare en sluitende berekening van het totaalbedrag dat vervolgens over de individuele huurders is verdeeld ontbreekt. Dit geldt voor zowel het jaar 2023 als het jaar 2024.

Het verbruik van de yogastudio en het gevolg daarvan voor berekening individueel verbruik

2.8.

Tussen partijen staat vast dat de yogastudio, die in het pand aan de [adres 1] gevestigd is, tot 2024 niet over een eigen meter beschikte waarmee het verbruik van de yogastudio kon worden gemeten. [gedaagde] voert in haar akte terecht aan dat uit de door Woonwaard gegeven toelichting en overgelegde berekening niet blijkt welk verbruik in 2023 voor de yogastudio is aangenomen, waarop de schatting van het verbruik van de yogastudio is gebaseerd en op welke wijze ervoor is gezorgd dat het aan de yogastudio toe te rekenen verbruik niet mede voor rekening van de overige huurders is gekomen. [gedaagde] heeft dit punt al van aanvang af als vraag en verweer over respectievelijk tegen de in rekening gebrachte servicekosten aangevoerd. Woonwaard heeft over deze verdeling geen inzichtelijk of verifieerbaar standpunt ingenomen. De redelijkheid van de verdeling is op dit onderdeel daarom niet vast te stellen.

Voldoende onderbouwing

Ten aanzien van de navolgende punten heeft Woonwaard de afrekening naar het oordeel van de kantonrechter voldoende onderbouwd.

De verdeling van de kosten over de twee gebouwen

2.9.

Het gaat hier om de verdeling van het totaalbedrag over de gebouwen op de [adres 1] en de [adres 2] . [gedaagde] heeft ten aanzien van deze verdeling aangevoerd dat voor 2023 de percentages niet optellen tot 100%. De kantonrechter volgt [gedaagde] in haar stelling dat de in de akte genoemde 71,77% en 18,23% tezamen geen 100% oplevert, maar de kantonrechter ziet dit als een kennelijke verschrijving. Anders dan in de akte staat namelijk in het als productie 31 overgelegde overzicht dat de verdeelsleutel in 2023 71,77/28,23% is. De redelijkheid van deze verdeelsleutel is voldoende toegelicht.

2.10.

Voor het geval wordt uitgegaan van de juistheid van gestelde kosten bedroegen bij een verdeling 71,77/28,23% de totale verbruikskosten voor 2023 van de [adres 1] volgens Woonwaard € 56.402,96 exclusief btw, zijnde € 68.246,58 inclusief btw. Volgens [gedaagde] komt dit bedrag niet overeen met de bedragen die Woonwaard op de zitting heeft genoemd. De kantonrechter begrijpt echter dat de op de zitting genoemde bedragen inclusief btw zijn, terwijl het in de akte genoemde bedrag exclusief btw is. Wanneer de in de herberekening genoemde totale kosten bij elkaar op worden geteld gaat het om een minimaal afrondingsverschil.

De verdeling over de individuele huurders

2.11.

Volgens [gedaagde] heeft Woonwaard onvoldoende onderbouwd hoe de totale kosten van de [adres 1] vervolgens over de individuele huurders zijn verdeeld. Deze stelling volgt de kantonrechter niet. Woonwaard heeft in de dagvaarding namelijk al toegelicht dat deze kosten aan de hand van het vloeroppervlak van een woning en het aantal gemeten verbruikte eenheden over de huurders is verdeeld. In de dagvaarding, met als onderbouwing de afrekening van Techem is voor [gedaagde] in 2023 uitgegaan van een woonoppervlak van 26,10 m2 en 5880 verbruikte eenheden. Daarmee is de verdeling op zichzelf voldoende toegelicht.

Conclusie

2.12.

Woonwaard, op wie de stelplicht en bewijslast rust, is op meerdere momenten in de gelegenheid gesteld de redelijkheid van de servicekosten aan te tonen, meer in het bijzonder de onderliggende onderbouwing inzichtelijk toe te lichten, maar zij is daarin onvoldoende geslaagd. De conclusie is dat het gevorderde zal worden afgewezen.

2.13.

Woonwaard wordt in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:

- salaris gemachtigde

€

651,00

(3 punten × € 217,00)

- nakosten

€

108,50

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

759,50

2.12.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

In reconventie

2.14.

Uit hetgeen in conventie is geoordeeld vloeit voort dat de kostenposten op de jaarafrekening die betrekking hebben op het warmte- en stroomverbruik van [gedaagde] door de kantonrechter zullen moeten worden vastgesteld. Woonwaard heeft de juistheid van de door [gedaagde] gestelde redelijke kosten voor het warmte- en stroomverbruik van [gedaagde] niet afzonderlijk betwist. De gestelde redelijke kosten komen overeen met het rapport van onderzoek van Huurcommissie, waarbij met uitzondering van de in geschil zijnde kosten (warmte- en stroomverbruik) is uitgegaan van de afrekening van Woonwaard van 2023 en 2024. Aangezien er voor de vaststelling van de betalingsplicht verder geen andere aanknopingspunten zijn gesteld of gebleken zal de kantonrechter de betalingsplicht vaststellen zoals gevorderd. Dit betekent dat de gevorderde verklaring voor recht dat de servicekosten voor het jaar 2023 en 2024 respectievelijk € 1.135,84 en € 459,62 bedragen zal worden toegewezen.

2.15.

De gevorderde terugbetaling van te veel betaalde servicekosten op grond van onverschuldigde betaling zal daarom ook worden toegewezen. Als onbetwist gaat de kantonrechter ervan uit dat [gedaagde] in 2023 aan voorschotten € 2.697,00 heeft betaald en daarnaast nog € 540,00 in het kader van een betalingsregeling, dus totaal
€ 3.237,00. Per saldo is daardoor over 2023 een bedrag van € 2.101,16 als onverschuldigd betaald toewijsbaar. Voor 2024 is als onverschuldigd betaald een bedrag van € 743,12 (voorschot € 1.082,74 + € 120,00 betalingsregeling -/- € 459,62) toewijsbaar. Tezamen komt dit neer op € 2.844,28. De kantontonrechter zal Woonwaard veroordelen tot betaling van dit bedrag.

2.16.

Woonwaard krijgt ongelijk en moet daarom ook de proceskosten in reconventie betalen. Omdat de vordering in reconventie nauw verbonden is met de vordering in conventie worden deze kosten begroot op nihil.

3 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

3.1.

wijst het gevorderde af;

3.2.

veroordeelt Woonwaard in de proceskosten € 759,60, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Woonwaard niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

3.3.

veroordeelt Woonwaard tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

in reconventie

3.4.

verklaart voor recht dat de servicekosten in 2023 € 1.135,84 bedroegen,

3.5.

verklaart voor recht dat de servicekosten in 2024 € 459,62 bedroegen,

3.6.

veroordeelt Woonwaard tot betaling aan [gedaagde] van een bedrag van € 2.844,22,

3.7.

veroordeelt Woonwaard in de proceskosten die de kantonrechter aan de kant van [gedaagde] vaststelt op nihil,

In conventie en in reconventie

3.8.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

3.9.

wijst het anders of meer gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. F.J. Lourens en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Zie productie 5 bij de dagvaarding