Huurovereenkomst. Bedrijfsruimten. Huurachterstand. Ontbinding en ontruiming.

locatie Rotterdam

zaaknummer: 12139996 CV EXPL 26-6815

datum uitspraak: 6 november 2026

Vonnis van de kantonrechter

in de zaak van

Onyx (NL) Propco II B.V.,

vestigingsplaats: Amsterdam,

eiseres,

gemachtigde: Armaere B.V.,

tegen

[gedaagde] ,

die handelt onder de naam [handelsnaam],

woonplaats: [woonplaats] ,

gedaagde,

gemachtigde: [gemachtigde] .

De partijen worden hierna ‘Onyx’ en ‘ [gedaagde] ’ genoemd.

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

• de dagvaarding van Onyx van 3 maart 2026, met bijlagen;

• het antwoord van [gedaagde] van 17 maart 2026, met bijlagen;

• de akte van Onyx van 2 oktober 2026, met bijlagen.

Op 2 oktober 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. De beide gemachtigden waren daarbij aanwezig, namens Armaere B.V. mr. B.E. Jager.

huurachterstand

[gedaagde] huurt van Onyx bedrijfsruimten op [adres 1] en [adres 2] in [plaats] voor respectievelijk een prijs van € 1.110,36 en € 1.510,35 per maand bestaande uit huur, servicekosten en BTW. Onyx stelt dat [gedaagde] voor beide ruimtes tot en met oktober 2026 een totaalbedrag van € 32.289,89 niet heeft betaald. [gedaagde] betwist dit bedrag niet. Het is niet onaannemelijk dat dit bedrag niet is betaald, aldus zijn gemachtigde op de zitting. Omdat de achterstand niet, in ieder geval onvoldoende wordt betwist, veroordeelt de kantonrechter [gedaagde] ertoe dit bedrag aan Onyx te betalen.

De achterstand bestaat onder meer uit ruim dertien maanden huur voor beide ruimten. Een huurachterstand van zo’n omvang is een tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomsten, die ontbinding van die huurovereenkomsten rechtvaardigt. Hoewel de kantonrechter uit het verweer [gedaagde] begrijpt dat hij het financieel moeilijk heeft, is die omstandigheid gelet op de grote achterstand onvoldoende om af te zien van ontbinding. Ook deze vordering van Onyx wordt daarom toegewezen.

[gedaagde] wordt ertoe veroordeeld de bedrijfsruimten te ontruimen. Onyx zegt in de dagvaarding slechts ‘na betekening’, zonder een termijn te noemen. [gedaagde] wil tot in ieder geval 1 januari 2027 in de bedrijfsruimten blijven, ook om de bedrijfsruimten op te kunnen ruimen. Onyx heeft daar bezwaar tegen gemaakt gelet op de hoge achterstand. De kantonrechter zet de ontruimingstermijn op vier weken na betekening (uitreiking door de deurwaarder) van dit vonnis. Dit geeft [gedaagde] vanaf de uitspraak van dit vonnis voldoende tijd om te ontruimen en houdt ook voldoende rekening met de belangen van Onyx.

De huurovereenkomst voor de bedrijfsruimte op [adres 2] bepaalt in artikel 11.34:

Het in artikel 23.2 van de Algemene bepalingen genoemde minimumbedrag komt te vervallen. In de plaats daarvan geldt een minimumbedrag van € 500,00 per maand. In aanvulling op de boete zoals genoemd in artikel 23.2 van de Algemene bepalingen zal Verhuurder administratiekosten ter hoogte van € 150,00 in rekening brengen bij Huurder. De laatste zin van artikel 23.2 van de Algemene bepalingen is niet van toepassing.

Artikel 23 van de Algemene Bepalingen luidt voor zover relevant:

De betaling van de huurprijs en van al hetgeen verder krachtens deze huurovereenkomst is verschuldigd, zal uiterlijk op de vervaldata in wettig Nederlands betaalmiddel - zonder opschorting, aftrek of verrekening met een vordering welke Huurder op Verhuurder heeft - geschieden door storting dan wel overschrijving op een door Verhuurder op te geven rekening. (…)

Telkens indien een uit hoofde van de huurovereenkomst door Huurder verschuldigd bedrag niet prompt op de vervaldag is voldaan, verbeurt Huurder aan Verhuurder van rechtswege per kalendermaand vanaf de vervaldag van dat bedrag een direct opeisbare boete van 1% van het verschuldigde per kalendermaand, waarbij elke ingetreden maand als een volle maand geldt, met een minimum van € 300 per maand. (…)

Onyx vordert op grond van deze bepalingen een boete van € 500,00 en € 150,00 aan administratiekosten voor de bedrijfsruimte op [adres 2] . Dit is toewijsbaar. Artikel 6:92 lid 2 Burgerlijk Wetboek heeft als uitgangspunt weliswaar dat wat op grond van een boetebeding verschuldigd is in de plaats treedt van een schadevergoeding op grond van de wet, maar in dit geval hebben partijen afgesproken dat de schadevergoeding (€ 150,00) en de boete (€ 500,00) naast elkaar verschuldigd zijn.

De huurovereenkomst voor de bedrijfsruimte op [adres 1] bevat een bepaling zoals genoemd onder 2.4. niet. Wat die huurovereenkomst betreft is alleen artikel 23.2 van de Algemene bepalingen van toepassing. Onyx vordert ook voor het pand op [adres 1] een boete van € 650,00. De kantonrechter gaat ervan uit dat Onyx wat deze boete betreft aansluit bij de boete die zij vordert voor het pand op [adres 2] , maar voor het pand op [adres 1] is een hogere boete van € 500,00 en daarnaast nog schadevergoeding in de vorm van administratiekosten niet overeengekomen. De kantonrechter wijst daarom voor het pand op [adres 1] slechts de overeengekomen boete van € 300,00 toe.

[gedaagde] voert aan de boete erg hoog te vinden. De kantonrechter leest hier een beroep op matiging van de boete als bedoeld in artikel 6:94 lid 1 Burgerlijk Wetboek in. Een boete kan volgens dat artikel gematigd worden als de billijkheid dit klaarblijkelijk eist. Van die situatie is geen sprake. De algemene voorwaarden geven Onyx het recht om voor iedere maand dat de huur te laat betaald wordt een boete te vorderen. Dit doet zij niet. Zij vordert slecht één keer een boete voor ieder pand. Onyx matigt de boete met andere woorden zelf al. Er is geen aanleiding de boete nog verder te matigen.

Onyx vordert voor [adres 1] huur/gebruiksvergoeding van € 1.110,36 per maand en voor [adres 2] € 1.510,35, vanaf november 2026 tot en met de maand waarin de ontruiming plaatsvindt, met de verhoging die toegestaan is. Deze vordering is toewijsbaar.

[gedaagde] is aansprakelijk voor de schade van Onyx over de periode vanaf de ontruiming van de panden tot de oorspronkelijke einddatum van de huurovereenkomsten. De omvang van deze schade kan nog niet worden begroot. De kantonrechter veroordeelt [gedaagde] wat dit betreft daarom tot het betalen van een schadevergoeding op te maken bij staat.

De algemene voorwaarden die op de huurovereenkomsten van toepassing zijn bepalen in artikel 28.1.

Onyx vordert op grond van deze bepaling € 2.364,32 aan incassokosten, 15% van het volgens haar op het moment van dagvaarden openstaande bedrag. Toewijsbaar is een bedrag van € 2.311.82, in welk bedrag rekening is gehouden met het feit dat een lager bedrag aan boetes/administratiekosten toewijsbaar is. Het bedrag dat op het moment van dagvaarden open stond was dus € 350,00 lager.

[gedaagde] voert aan voor het pand op [adres 1] met onmiddellijke ingang een nieuwe huurder te hebben. Als de kantonrechter deze opmerking al op zou kunnen vatten als een vordering tot indeplaatsstelling, dan moet deze vordering afgewezen worden. Of de huurder die [gedaagde] voorstelt voldoende waarborgen biedt voor volledige nakoming van de overeenkomst en voor een behoorlijke bedrijfsvoering, vereist voor een geslaagd beroep op indeplaatsstelling, blijkt namelijk niet.

[gedaagde] stelt dyslectisch te zijn en niet in staat te zijn om de contracten echt te begrijpen. Onduidelijk is welk gevolg hij aan deze stelling wil verbinden. [gedaagde] is handelingsbekwaam, hij staat bijvoorbeeld niet onder bewind, en wordt geacht om te weten wat hij ondertekent. Het gaat ook om een zakelijk contract. Onyx was hiervan niet op de hoogte en kan in ieder geval niet verweten worden dat [gedaagde] niet heeft begrepen wat hij heeft ondertekend. De gestelde dyslexie heeft dan ook geen juridische gevolgen voor de vordering van Onyx.

[gedaagde] vraagt de ontruiming slechts toe te wijzen als de betalingsregeling die hij voorstelt niet lukt. Onyx heeft tijdens de zitting meegedeeld dat er al meerdere betalingsregelingen zijn getroffen die niet zijn nagekomen, maar dat er na dit vonnis altijd gepraat kan worden. Als [gedaagde] na dit vonnis nog een regeling wil treffen, moet hij contact opnemen met (de gemachtigde van) Onyx. De kantonrechter kan geen betalingsregeling opleggen aan Onyx. De wet geeft haar daartoe niet de mogelijkheid.

[gedaagde] krijgt ongelijk en moet daarom de proceskosten betalen. Die kosten bestaan aan de kant van Onyx uit € 130,03 aan kosten voor de dagvaarding, € 1.504,00 aan griffierecht, € 864,00 aan gemachtigdensalaris en € 144,00 aan nakosten. Dit is bij elkaar een bedrag van € 2.642,03. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis betekend moet worden door een deurwaarder.

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dit betekent dat als deze zaak aan een hogere rechter wordt voorgelegd, in afwachting van de uitspraak van die hogere rechter afgedwongen kan worden dat aan de veroordelingen in dit vonnis wordt voldaan.

veroordeelt [gedaagde] om € 32.289,89 aan huurachterstand voor [adres 1] en [adres 2] in [plaats] tot en met oktober 2026 aan Onyx te betalen;

veroordeelt [gedaagde] om aan boete/administratiekosten een totaalbedrag van € 950,00 voor het te laat betalen van de huur tot en met oktober 2026 aan Onyx te betalen;

veroordeelt [gedaagde] om € 2.311,82 aan incassokosten van Onyx te betalen;

ontbindt de huurovereenkomsten tussen Onyx en [gedaagde] voor [adres 1] en [adres 2] in [plaats] en veroordeelt [gedaagde] om binnen vier weken na de betekening van dit vonnis beide bedrijfsruimten te ontruimen met alle personen en zaken die zich vanwege hem daar bevinden en de sleutels ter beschikking van Onyx te stellen;

veroordeelt [gedaagde] om voor [adres 1] € 1.110,36 per maand en voor [adres 2] € 1.510,35 per maand aan Onyx te betalen, met de verhoging die toegestaan is, vanaf november 2026 tot en met de dag waarop de ontruiming plaatsvindt;

veroordeelt [gedaagde] om de schade van Onyx vanaf de ontruiming te betalen, op te maken bij staat;

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, aan de kant van Onyx begroot op een bedrag van € 2.642,03;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad en wijst af wat meer of anders gevorderd is af.