Verbintenissenrecht
Verzet slaagt niet. Bekrachtiging verstekvonnis (ontbinding, ontruiming en betaling huurachterstand met…
Rechtbank Rotterdam, 6 november 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:15391 · Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbrot-2026-15391
Zaakgegevens
Op 6 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 6 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- 11947710 CV EXPL 25-23489
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:15391
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verzet slaagt niet. Bekrachtiging verstekvonnis (ontbinding, ontruiming en betaling huurachterstand met kosten). Hoewel de huurder de woning al vrijwillig had verlaten en de gemeente de huurachterstand voor haar had betaald, was de ontbinding in het verstekvonnis terecht toegewezen. Het beroep op haar persoonlijke omstandigheden en dat zij minderjarige kinderen heeft weegt niet op tegen de belangen van de verhuurder, die door de wanbetaling haar eigen woning is kwijtgeraakt. De verweren over het ontbreken van melding vroegsignalering en het niet ontvangen van aanmaningen slagen ook niet: de verhuurder heeft de huurschuld tijdig gemeld en (eventuele) problemen met de postbezorging komen voor rekening van de huurder. De incassokosten zijn terecht toegewezen in het verstekvonnis.
Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
locatie Rotterdam
zaaknummer: 11947710 CV EXPL 25-23489
datum uitspraak: 6 november 2026
Vonnis van de kantonrechter
in de zaak van
[persoon A] ,
woonplaats: [woonplaats 1] ( [land] ),
eiseres,
gedaagde in verzet,
gemachtigde: Inkassier Gerechtsdeurwaarders & Incasso,
tegen
[persoon B] ,
woonplaats: [woonplaats 2] ,
gedaagde,
eiseres in verzet,
gemachtigde: mr. S. Ouald Chaib.
Partijen worden hierna ‘ [persoon A] ’ en ‘ [persoon B] ’ genoemd.
1 De procedure
Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
-
de dagvaarding van 8 augustus 2025, met bijlagen;
-
het verstekvonnis van deze rechtbank van 18 september 2025 met zaaknummer 11839113 CV EXPL 25-17823;
-
de verzetdagvaarding van 23 oktober 2025, met bijlagen;
-
de akte indienen stukken tevens conclusie van antwoord in verzet van [persoon A] van 28 september 2026, met bijlagen.
Op 8 oktober 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig [persoon A] met [persoon C] namens de gemachtigde en de gemachtigde van [persoon B] .
2 De beoordeling
Waar gaat de zaak over?
[persoon B] huurde de woning aan [adres] in [plaats] (hierna: de woning) van [persoon A] . Omdat [persoon B] de huur niet betaalde, was [persoon A] een rechtszaak gestart. [persoon A] heeft toen ontbinding van de huurovereenkomst, ontruiming van de woning en betaling van de huurachterstand tot en met augustus 2025 van € 3.357,89 met rente en kosten gevorderd. Bij verstekvonnis van 18 september 2025 zijn deze vorderingen toegewezen.
[persoon B] is het niet eens met het verstekvonnis en is op tijd in verzet gegaan. Zij voert onder meer aan dat zij door de Toeslagenaffaire in overmacht verkeerde, dat de ontruiming niet in verhouding staat tot de gevolgen voor haar minderjarige kinderen (artikel 3 IVRK), dat de buitengerechtelijke incassokosten rauwelijks zijn gevorderd omdat de brieven haar niet zouden hebben bereikt en dat [persoon A] het proces van vroegsignalering niet naar behoren heeft afgewacht.
In de tussentijd heeft [persoon B] de woning (in december 2025) vrijwillig ontruimd en heeft de gemeente de aanvankelijke huurachterstand betaald. Op de zitting hebben partijen besproken dat eventuele schade aan de woning en de borg in deze procedure buiten beschouwing blijven. De vraag die de kantonrechter nu moet beantwoorden, is of het verstekvonnis van 18 september 2025 terecht is gewezen en in stand moet blijven.
Conclusie
De kantonrechter oordeelt dat het verstekvonnis terecht is gewezen. Hierna wordt deze beslissing verder uitgelegd.
Huurachterstand en ontbinding
De kantonrechter stelt voorop dat ten tijde van het uitbrengen van de inleidende dagvaarding een huurachterstand van ruim drie maanden bestond. Op grond van artikel 6:265 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) geeft iedere tekortkoming in de nakoming van een verbintenis de wederpartij de bevoegdheid de overeenkomst te ontbinden, tenzij de bijzondere aard of geringe betekenis van de tekortkoming deze ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt.
Het is en blijft de primaire verantwoordelijkheid en kernverplichting van de huurder om de huur op tijd en volledig te betalen. De kantonrechter passeert het verweer van [persoon B] dat ontbinding niet gerechtvaardigd zou zijn gelet op haar persoonlijke situatie en de aanwezigheid van minderjarige kinderen. Een ontruiming is weliswaar ingrijpend (voor kinderen) maar dat maakt niet dat de ontbinding onterecht was of is. Tegenover het woonbelang van [persoon B] staan namelijk de zwaarder wegende belangen van [persoon A] , die door het structureel uitblijven van de huur zelf in grote financiële problemen is gekomen en haar eigen woning is kwijtgeraakt. Bovendien is gebleken dat [persoon B] ook na augustus 2025 de huur niet heeft betaald. Het beroep op de ‘tenzij-bepaling’ in artikel 6:265 lid 1 BW slaagt dan ook niet.
Vroegsignalering
Het verweer dat [persoon B] rauwelijks in rechte is betrokken, omdat het schuldhulpverleningstraject niet is afgewacht, slaagt ook niet. [persoon A] heeft onweersproken gesteld dat zij heeft voldaan aan haar wettelijke plicht om de betalingsachterstand bij de gemeente te melden. Uit wat op de zitting door de gemachtigde van [persoon B] is verklaard, volgt dat [persoon B] , mede in het kader van de Toeslagenaffaire, reeds bekend was bij de gemeente. Haar situatie was dus al in beeld bij de bevoegde instanties. Van een verhuurder hoeft niet te worden verwacht dat zij haar recht op huurbetalingen voor onbepaalde tijd opschort in afwachting van (de opstart van) gemeentelijke schuldhulpverleningstrajecten.
Incassokosten
[persoon A] en haar gemachtigde hebben meerdere herinneringen en aanmaningen, waaronder een brief van 11 juni 2025 die voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW, verstuurd naar het adres van [persoon B] . Volgens [persoon B] heeft zij echter vrijwel geen brieven ontvangen, mede omdat ook derden de sleutel van haar brievenbus zouden hebben gehad en de brieven niet aangetekend zijn verstuurd. Hoewel het in beginsel op de weg van [persoon A] ligt om voldoende duidelijk te maken dat [persoon B] de brieven heeft ontvangen, wordt geoordeeld dat gelet op het aantal brieven dat zij niet zou hebben ontvangen van haar had mogen worden verwacht dat zij meer tekst en uitleg zou geven over of en in hoeverre zich concrete problemen met de postbezorging hebben voorgedaan. Dat derden toegang hadden tot haar brievenbus maakt dat niet anders en komt voor haar eigen rekening en risico. Omdat een toelichting op bijvoorbeeld bezorgproblemen ontbreekt, heeft [persoon B] haar reactie onvoldoende geconcretiseerd. Er wordt dan ook vanuit gegaan dat de brieven, ook de veertiendagenbrief van 11 juni 2025, op het adres van [persoon B] zijn bezorgd. Hierbij komt dat [persoon B] heeft verklaard in ieder geval één aanmaning te hebben ontvangen waarmee zij naar Wegwijzer is gestapt. Daarna heeft [persoon B] op 9 juli 2025 ook nog een deelbetaling van € 100,- gedaan. Daarmee kan worden gezegd dat zij in elk geval tijdig op de hoogte is geweest van haar betalingsachterstand en ruimschoots de kans heeft gekregen om aan haar betalingsverplichting te voldoen. De buitengerechtelijke incassokosten (€ 202,50) zijn dan ook terecht toegewezen.
Het verzet faalt
Het bovenstaande leidt tot de conclusie dat de vorderingen van [persoon A] in de oorspronkelijke procedure terecht zijn toegewezen. Dit betekent dat het verzet niet slaagt en dat het verstekvonnis van 18 september 2025 wordt bekrachtigd. Voor zover [persoon B] de in het verstekvonnis genoemde bedragen inmiddels heeft betaald, bijvoorbeeld door betaling van de gemeente of door loonbeslag, strekken deze in mindering op haar schuld.
Proceskosten
De proceskosten komen voor rekening van [persoon B] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv)). De kantonrechter begroot de kosten die [persoon B] in deze verzetprocedure aan [persoon A] moet betalen op € 379,50 aan salaris voor de gemachtigde (1,5 punt x € 253,-) en € 126,50 aan nakosten. Dat is in totaal € 506,-. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend.
3 De beslissing
De kantonrechter:
bekrachtigt het op 18 september 2025 tussen de partijen gewezen verstekvonnis met zaaknummer 11839113 CV EXPL 25-17823;
veroordeelt [persoon B] in de kosten van de verzetprocedure, die aan de kant van [persoon A] worden begroot op € 506,-.
Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. I.K. Rapmund en in het openbaar uitgesproken.
53954