Ontnemingsvonnis (gelijktijdige behandeling met inhoudelijk strafvonnis)

De vordering van de officier van justitie vindt haar grondslag in het dossier van de onderliggende strafzaak. Vaststaat dat het eerste feit is begaan door drie personen en dat de bril een waarde vertegenwoordigt van € 1.050,-. Daarom luidt de conclusie van de officier van justitie dat het wederrechtelijk verkregen voordeel van veroordeelde voor dit feit ziet op een bedrag van € 350,-. Ten aanzien van het tweede feit heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het wederrechtelijk verkregen voordeel van veroordeelde ziet op een bedrag van € 166,67. Hiertoe is aangevoerd dat veroordeelde – nadat de bril door twee anderen is gestolen – in de advertentie de verkoopprijs op een bedrag van € 500,- heeft gesteld.

De raadsman heeft primair aangevoerd dat de vordering moet worden afgewezen omdat veroordeelde geen daadwerkelijk voordeel heeft genoten. Subsidiair heeft de raadsman verzocht het standpunt van de officier van justitie ter terechtzitting te volgen.

De rechtbank is – anders dan de raadsman – van oordeel dat voldoende aannemelijk is dat veroordeelde voordeel heeft genoten. Veroordeelde had feitelijk zeggenschap over beide brillen en heeft deze verkocht, althans getracht te verkopen. Niet is vereist dat is komen vast te staan dat de brillen ook daadwerkelijk zijn verkocht.

De rechtbank komt op basis van datgene wat in het vonnis van heden is opgenomen tot de volgende berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel.

Ten aanzien van het onder 1 bewezenverklaarde:

Bewezen is dat veroordeelde het feit samen met twee anderen heeft gepleegd. De bril vertegenwoordigt een waarde van € 1.050,-. Een pondspondsgewijze verdeling ligt in de rede, zodat moet worden aangenomen dat veroordeelde met betrekking tot dit feit bevoordeeld is met een bedrag van € 350,-.

Ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde:

Bewezen is dat veroordeelde het feit heeft gepleegd nadat de bril door twee anderen is weggenomen. Echter, anders dan door de officier van justitie is aangevoerd, heeft veroordeelde in de advertentie de verkoopprijs van deze bril op een bedrag van € 400,- gesteld. Ook hier ligt een pondspondsgewijze verdeling in de rede, zodat moet worden aangenomen dat veroordeelde met betrekking tot dit feit bevoordeeld is met een bedrag van € 133,33.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft veroordeelde door middel van voornoemde strafbare feiten een voordeel verkregen dat de rechtbank schat op (€ 350,- + € 133,33 =) € 483,33.

De rechtbank ontleent deze schatting aan de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.