Strafprocesrecht

Onderzoek Anorthiet: verdenking passieve ambtelijke omkoping en schending ambtsgeheim Defensie. Klaagschrift…

Rechtbank Amsterdam, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam uitspraak gedaan in een zaak over strafprocesrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
26-016041
Procedure
Op tegenspraak
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10614
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Onderzoek Anorthiet: verdenking passieve ambtelijke omkoping en schending ambtsgeheim Defensie. Klaagschrift ex art. 552a Sv. Klassiek en conservatoir (ander) beslag ex art. 94 en 94a Sv. Proportionaliteit en subsidiariteit. Klaagschrift ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

Strafrecht

parketnummer : 71-392278-24 (28Anorthiet)

rekestnummer : 26-016041

datum zitting : 13 oktober 2026

datum beslissing : 27 oktober 2026

Beslissing van de meervoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

[klager] ,

geboren op [geboortedag] 1967 in [geboorteplaats] ,

ingeschreven op het adres [inschrijfadres] ,

woonplaats kiezend op het kantoor van zijn raadsman mr. J.H.E.M. Kersemaekers, [adres 1] ,

hierna te noemen: de klager,

en

[naam BV] ,

vertegenwoordigd door haar directeur-groot aandeelhouder (dga) [klager] ,

vestigingplaats kiezend op het kantoor van haar raadsman mr. J.H.E.M. Kersemaekers, [adres 1] ,

hierna te noemen: de klaagster.

1 Procedure

1.1.

Het klaagschrift is op 4 juni 2026 op de griffie van de rechtbank ontvangen.

1.2.

De rechtbank heeft op 29 september 2026 van de raadsman van de klager twee e-mails (met bijlagen) van de klager ontvangen.

1.3.

De rechtbank heeft op 1 oktober 2026 het schriftelijke standpunt van het Openbaar Ministerie van 21 juli 2026 ontvangen en naar aanleiding daarvan onder meer geïnformeerd naar de in het standpunt genoemde bijlagen.

1.4.

Het Openbaar Ministerie heeft op 5 oktober 2026 zijn (hergeformuleerde) standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt en het raadkamerdossier aangevuld.

1.5.

De rechtbank heeft op 6 oktober 2026 geïnformeerd naar de omvang van het beklag en opgemerkt dat zij begrijpt dat wat betreft het conservatoir beslag het in het bijzonder gaat om de vraag of de voortzetting van het beslag aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit voldoet. De rechtbank heeft ten slotte de raadsman verzocht een eventuele nadere onderbouwing van het klaagschrift gecombineerd met een reactie op het standpunt van het Openbaar Ministerie vooraf aan de rechtbank en de officier van justitie te doen toekomen.

1.6.

Het Openbaar Ministerie heeft op 8 oktober 2026 zijn standpunt aangevuld.

1.7.

De raadsman heeft op 12 oktober 2026 het klaagschrift nader onderbouwd en op het (aangevulde) standpunt van het Openbaar Ministerie gereageerd.

1.8.

De rechtbank heeft op 13 oktober 2026 het klaagschrift in openbare raadkamer behandeld. Zij heeft de klager (tevens in zijn hoedanigheid als dga van [naam BV] ), zijn raadsman, en de officier van justitie mr. D.M. van Gosen op zitting gehoord.

2 Feiten

2.1.

De klager wordt in het onderzoek 28Anorthiet vervolgd voor passieve ambtelijke omkoping (artikel 363 Sr) en voor schending van zijn ambtsgeheim (artikel 272 Sr).

2.2.

Het Openbaar Ministerie verdenkt de klager wat betreft de passieve ambtelijke omkoping kort gezegd ervan dat hij in de periode van 1 februari 2021 tot en met 12 mei 2025 als ambtenaar ( [functie ministerie van Defensie] ), geldbedragen en/of winstaandelen, heeft gevraagd aan [persoon 1] en/of [persoon 2] en/of van (een van) hen heeft aangenomen, terwijl hij wist of redelijkerwijs vermoedde dat deze hem werden gedaan of aangeboden om zijn medewerking te verlenen aan de totstandkoming van een of meer contracten voor de aankoop van munitie door het Nederlandse ministerie van Defensie. De officier van justitie heeft op 14 mei 2025 de inbewaringstelling van de klager gevorderd voor de verdenking van passieve ambtelijke omkoping.

2.3.

De rechter-commissaris heeft op 15 mei 2025 de vordering inbewaringstelling toegewezen en haar beslissing als volgt gemotiveerd. Uit het dossier blijkt dat de verdachten [persoon 1] en [persoon 2] een zakenrelatie hadden met het ministerie van Defensie en in dat kader betrokken waren bij de levering van munitie aan Defensie. De klager was in februari 2021 [functie ministerie van Defensie] en is dit gebleven tot 1 september 2024. Ook blijkt uit het dossier dat de verdachten [persoon 1] en [persoon 2] al in februari 2021 contact hadden met klager over een mogelijke samenwerking tussen [persoon 1] , [persoon 2] en de klager. Er zijn aanwijzingen dat de rechtspersoon [naam rechtspersoon] (rechtbank: [naam rechtspersoon] B.V.) met dit doel is opgericht en dat het voornemen was dat de klager een derde van de aandelen van [naam rechtspersoon] zou vergaren. Bij de doorzoeking van hun woningen zijn stukken gevonden die betrekking lijken te hebben op die samenwerking. Het dossier bevat tevens aanwijzingen dat [naam rechtspersoon] en de klager veel geld zouden kunnen verdienen aan de samenwerking. Het lijkt erop dat deze samenwerking al plaatsvond terwijl de klager nog werkzaam was bij Defensie en een ongeoorloofd karakter had. De klager heeft bovendien tot op heden geen vragen over zijn betrokkenheid willen beantwoorden. Desgevraagd heeft hij ook geen tekst en uitleg willen geven over de e-mail van 25 juli 2023 van [persoon 3] waarin wordt gesproken over diverse personen, onder wie ‘ [naam persoon] ’ en over veel geld verdienen. De politie vermoedt dat de in deze e-mail genoemde [naam persoon] slaat op de klager. [persoon 1] lijkt dit te beamen bij zijn verhoor van 14 mei 2025. Deze omstandigheden rechtvaardigen het ernstig vermoeden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het feit vermeld op de vordering inbewaringstelling.

2.4.

De rechtbank heeft op 26 mei 2025 de gevangenhouding van de klager bevolen en dat als volgt gemotiveerd. De rechter-commissaris heeft in het bevel bewaring gemotiveerd waar de ernstige bezwaren uit bestaan. De verhoren van de klager en medeverdachten sindsdien hebben voor de rechtbank op dit moment nog geen ander beeld doen ontstaan. Dat komt enerzijds doordat men zich op het zwijgrecht heeft beroepen, anderzijds omdat op specifieke vragen die zien op de verdenking van ambtelijke omkoping nog geen antwoord is gegeven. De rechtbank heeft dan met name gekeken naar antwoorden over het optierecht om aandelen te verkrijgen in [naam rechtspersoon] en [naam bedrijf 1] dat aan de bv van de klager is aangeboden in de periode dat hij nog ambtenaar was van het ministerie van Defensie, het aandragen van [naam bedrijf 2] door de klager bij het ministerie van Defensie, zoals uit de verklaringen van [persoon 4] en [persoon 5] naar voren komt, en de managementfee die daags na het vertrek van verdachte bij Defensie op de rekening van zijn bv wordt gestort.

2.5.

De rechter-commissaris heeft op 8 mei 2025 na een daartoe strekkende vordering van de officier van justitie een machtiging verleend tot het leggen van conservatoir beslag tot een bedrag van € 219,295,90 tot verhaal van een op te leggen geldboete en/of een op te leggen betalingsverplichting aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.

3 Beslag

Klassiek beslag (ex artikel 94 Sv)

3.1.

Op 12 mei 2025 zijn bij een doorzoeking van de woning van de klager op de voet van artikel 94 Sv zes [naam bedrijf 3] A5-schriften met notities (hierna: notitieboekjes) in beslag genomen (beslagnummers A.02.02.005 tot en met A.02.02.010), met de volgende omschrijving:

  • A.02.02.005: 10-03-23;

  • A.02.02.006: 08-02-23 20-11-23;

  • A.02.02.007: 15-09-22;

  • A.02.02.008: 19-12-23;

  • A.02.02.009: 21-10-24;

  • A.02.02.0010: ’24.

3.2.

Verder is daar en toen onder nummer A.02.02.016 een ‘gele insteekmap [naam BV] met diverse admin’ in beslag genomen. Uit de kennisgeving van inbeslagneming blijkt dat onder beslagnummer A.02.02.016.008 ‘A3-overzichten van ordernummers data van leveringen, leveranciers etc’ (hierna: A3-overzichten) in beslag genomen zijn. De rechtbank begrijpt dat insteekmap inmiddels aan de klager is teruggegeven.

3.3.

In de kennisgeving van inbeslagneming staat dat er geen beslagene is.

Conservatoir beslag (ex artikel 94a Sv)

3.4.

Op 12 mei 2025 heeft het Openbaar Ministerie op grond van artikel 94a Sv conservatoir (derden)beslag gelegd op de saldi van de volgende rekeningnummers van de klager:

  • [rekeningnummer 1] € 40,53

  • [rekeningnummer 2] € 2.628,76

  • [rekeningnummer 3] € 200,55

  • [rekeningnummer 4] € 8.979,70

  • [rekeningnummer 5] € 42.357,57 (betreft hypothecaire geldlening)

Totaal € 54.207,11

Conservatoir beslag (ex artikel 94a Sv)

3.5.

Op 12 mei 2025 heeft het Openbaar Ministerie conservatoir (derden)beslag gelegd op alle tegoeden van [naam BV] , te weten:

  • [rekeningnummer 6] € 54.815,39

  • [rekeningnummer 7] € 13.707,92

  • [rekeningnummer 8] € 135.236,92

Totaal € 203.760,23

4 Beklag

Klassiek beslag notitieboekjes

4.1.

Het beklag strekt tot het opheffen van het klassieke beslag op de zes notitieboekjes en het teruggeven ervan aan de klager. Subsidiair verzoekt de klager teruggave van de notitieboekjes nadat het Openbaar Ministerie daar kopieën van heeft gemaakt. Meer subsidiair vraagt de klager te bepalen dat het Openbaar Ministerie per boekje en per pagina aangeeft welke aantekeningen onder een geheim vallen, waarna de overige aantekeningen, in het bijzonder de privé-aantekeningen, onmiddellijk aan de klager worden teruggegeven.

4.2.

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat het strafvorderlijk belang van handhaven onvoldoende is aangetoond en heeft (samengevat) het volgende aangevoerd.

4.3.

Het is hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter de onttrekking aan het verkeer zal bevelen. Artikel 36d Sr vereist niet alleen dat de in beslag genomen voorwerpen aan de verdachte toebehoren en van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang, maar ook dat de voorwerpen moeten kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten, dan wel tot de belemmering van de opsporing daarvan. Er is niets dat erop wijst dat de klager de notitieboekjes zou gebruiken voor soortgelijke feiten of voor belemmering van de opsporing. Er is niet gebleken dat de aantekeningen onder enig geheim vallen. Het Openbaar Ministerie heeft het over ‘werkgerelateerde aantekeningen’ maar noemt geen geheim, geen rubricering, geen voorschrift en geen aanspraak van het ministerie van Defensie. Artikel 272 Sr vereist ‘enig geheim’ waarvan men ‘weet of redelijkerwijs moet vermoeden’ dat men verplicht is het te bewaren. Informatie die een ambtenaar kent, is niet daarom geheim. Het Openbaar Ministerie heeft geen belang meer bij de originelen. Het wilde in 2025 de originelen houden ‘naast het digitale beslag’. De klager heeft toen al aangeboden dat er kopieën konden worden gemaakt. Het digitale beslag is sinds april 2026 beschikbaar voor het onderzoeksteam. In zijn berichten van 5 en 8 oktober 2026 beroept het Openbaar Ministerie zich niet meer op waarheidsvinding.

Klassiek beslag ‘A3-overzichten’

4.4.

De klager verzoekt ten aanzien van de ‘A3-overzichten’ het Openbaar Ministerie te bevelen aan de klager inzage te verlenen of hem een kopie van de overzichten te verstrekken voor dat zij aan het ministerie van Defensie worden getourneerd.

4.5.

De raadsman heeft aangevoerd dat het Openbaar Ministerie stelt dat het beslag onder nummer A.02.02.016.008. ‘documenten van het ministerie van Defensie’ betreffen die aan het ministerie moeten worden teruggegeven terwijl op 5 oktober 2026 nog sprake was van ‘mogelijke vertrouwelijke informatie’. De ‘A3-overzichten’ zaten in de map ‘ [naam BV] . Gele insteekmap met diverse admin’ naast onder meer de consultancyovereenkomst en de optieovereenkomsten.

Conservatoir beslag

4.6.

Het beklag strekt voorts tot opheffing van het conservatoir beslag op:

  • de woning van de klager aan [inschrijfadres] ;

  • de bankrekeningen op naam van [klager] ;

  • een betaalrekening en twee spaarrekeningen op naam van [naam BV] .

4.7.

De klager verzoekt primair het conservatoir beslag op te heffen, subsidiair het beslag op te heffen voor zover nodig om de verschuldigde belastingen te voldoen, met het bevel dat dit bedrag rechtstreeks aan de Belastingdienst wordt betaald, of aan (de rechbank begrijpt: door) [naam BV] . onder overlegging van het betalingsbewijs binnen een nader te bepalen aantal dagen en meer subsidiair het beslag te beperken tot een bedrag dat in redelijke verhouding staat tot het netto te verwachten [rechtbank: voordeel] en voor het overige op te heffen.

5 Standpunt van het Openbaar Ministerie

Klassiek beslag notitieboekjes

5.1.

De officier van justitie verzet zich tegen opheffing van het beslag op de notitieboekjes en teruggave daarvan aan de klager en heeft (samengevat) het volgende aangevoerd. De notitieboekjes komen in aanmerking voor onttrekking aan het verkeer omdat zij van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang. De notitieboekjes bevatten onder meer informatie over defensiepersoneel en andere betrokkenen, munitiecontracten en werkzaamheden die de klager verrichtte als [functie ministerie van Defensie] . Krachtens artikel 9 van de Ambtenarenwet en artikel 12a van de Wet ambtenaren defensie is een (militaire) ambtenaar of gewezen ambtenaar verplicht tot geheimhouding van hetgeen hem in verband met zijn functie ter kennis gekomen is. Het achterhouden van de genoemde informatie kan als schending daarvan worden gezien.

Klassiek beslag ‘A3-overzichten’

De officier van justitie verzet zich tegen teruggave van de ‘A3-overzichten’ aan de klager en heeft (samengevat) het volgende aangevoerd. Navraag bij de Rijksrecherche heeft geleerd dat de ‘A3-overzichten’ documenten zijn van het ministerie van Defensie. Deze documenten dienen aan het ministerie te worden geretourneerd.

Conservatoir beslag woning

5.2.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de klager in zijn beklag over het conservatoire beslag op de woning aan [inschrijfadres] niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat er geen beslag op de desbetreffende woning is gelegd.

Conservatoir beslag saldi bank- en spaarrekeningen

5.3.

De officier van justitie verzet zich tegen opheffing van het conservatoir beslag en heeft (samengevat) het volgende aangevoerd.

5.4.

De klager wordt beschuldigd van [rechtbank: passieve] ambtelijke omkoping. De rechter-commissaris heeft ernstige bezwaren aangenomen en de inbewaringstelling van de klager bevolen. Het einddossier wordt nu opgemaakt en dan zal er een vervolgingsbeslissing en een ontnemingsvordering komen.

5.5.

De machtiging conservatoir beslag van de rechter-commissaris is gebaseerd op het proces-verbaal voor het leggen van conservatoir beslag van 30 april 2025. In dit proces-verbaal is ten aanzien van het wederrechtelijk verkregen voordeel uitgegaan van de situatie tot en met 13 december 2024. Inmiddels is gebleken dat nadien ook nog bedragen door [naam rechtspersoon] zijn overgemaakt naar [naam BV] . In totaal heeft [naam rechtspersoon] tussen september 2024 en april 2025 € 340.757,14 naar de rekening van [naam BV] . overgemaakt.

5.6.

[naam BV] . is niet als verdachte aangemerkt. De bedragen die naar haar zijn overgemaakt, zijn aan te merken als wederrechtelijk verkregen voordeel van de klager gezien zijn zeggenschap en beschikkingsmacht over [naam BV] .

5.7.

Het is niet hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter – later oordelend – een geldboete of ontnemingsmaatregel zal opleggen. Het beklag moet ongegrond worden verklaard.

6 Beoordelingskader

6.1.

Bij de beoordeling van een klaagschrift van de beslagene dat is gericht tegen een beslag dat is gelegd op grond van artikel 94 Sv, moet de rechtbank a. beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert, en zo nee, b. de teruggave van het in beslag genomen voorwerp aan de beslagene bevelen, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende ten aanzien van dat voorwerp moet worden beschouwd. Het belang van strafvordering houdt hierbij verband met het veiligstellen van de belangen waarvoor artikel 94 Sv de inbeslagneming toelaat. Bij die belangen kan het gaan om het aan de dag brengen van de waarheid – ook in een zaak betreffende een ander dan de klager – of om het aantonen van wederrechtelijk verkregen voordeel. Het belang van strafvordering vordert ook het voortduren van het beslag als niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter die later moet oordelen de verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer van het voorwerp zal bevelen, al dan niet naar aanleiding van een afzonderlijke vordering daartoe als bedoeld in artikel 36b lid 1, aanhef en onder 4º, Sr in samenhang met artikel 552f Sv.

6.2.

Bij een conservatoir beslag met toepassing van artikel 94a leden 1 en 2 Sv bestaat het strafvorderlijk belang uit het zekerstellen van een verhaalsmogelijkheid in verband met een later eventueel op te leggen geldboete of ontnemingsmaatregel. Bij de beoordeling van een klaagschrift van de beslagene dat is gericht tegen zo’n beslag, moet de rechtbank – met het oog op de vraag of het door artikel 94a Sv beschermde belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert – onderzoeken a. of er op het moment van haar beslissing sprake is van verdenking van of veroordeling wegens een misdrijf waarvoor een geldboete kan worden opgelegd van de vijfde categorie en b. of zich niet het geval voordoet dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter die later moet oordelen aan de klager, als verdachte of betrokkene, een verplichting tot betaling van een geldboete of ontnemingsmaatregel zal opleggen.

6.3.

Aan het hanteren van het hiervoor genoemde criterium dat (zich niet het geval voordoet dat) het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter die te zijner tijd moet oordelen – kort gezegd – tot de oplegging van een straf of maatregel hiervoor genoemd overgaat, ligt ten grondslag dat het onderzoek in raadkamer doorgaans plaatsvindt op een moment dat het onderzoek nog loopt, en dus voordat de strafzaak of de ontnemingszaak inhoudelijk wordt behandeld. Daarbij heeft het onderzoek in raadkamer een summier karakter, waarbij de beoordeling van het beklag plaatsvindt op grond van de informatie die op dat moment voorhanden is over de strafzaak of ontnemingszaak. De rechtbank die oordeelt over het beklag, kan slechts in zeer beperkte mate vooruitlopen op de beslissingen die zullen worden genomen in de strafzaak of de ontnemingszaak.

6.4.

In een geval waarin op grond van artikel 94a Sv beslag is gelegd en een derde – als zodanig kan ook gelden degene onder wie het beslag feitelijk is gelegd, maar tegen wie het strafrechtelijk onderzoek niet is gericht – in een beklagprocedure op de voet van artikel 552a Sv om teruggave verzoekt, moet de rechtbank als maatstaf aanleggen of buiten redelijke twijfel staat dat die derde als eigenaar van dat in beslag genomen voorwerp moet worden aangemerkt. In zo’n geval moet de beklagrechter beoordelen of buiten redelijke twijfel staat dat de klager als eigenaar van het in beslag genomen voorwerp moet worden aangemerkt. Bij de beantwoording van deze vraag is het niet de bedoeling dat de rechtbank treedt in de beslechting van burgerrechtelijke eigendoms- en bezitskwesties, maar zal zij daarbij civielrechtelijke aspecten mogen betrekken. Het gaat in de beslagprocedure immers om een (voorlopig) oordeel over de eigendoms- en bezitsrechten ten aanzien van het in het geding zijnde voorwerp. Als die derde als eigenaar wordt aangemerkt, moet de rechtbank ook onderzoeken of zich de situatie van artikel 94a leden 4 of 5 Sv voordoet.Als buiten redelijke twijfel staat dat de klager als eigenaar van het voorwerp moet worden aangemerkt en zich niet de situatie voordoet als bedoeld in artikel 94a, leden 4 of 5 Sv, moet het in beslag genomen voorwerp aan de klager worden teruggegeven. Onderzoek naar het belang van strafvordering is dan niet aan de orde.

7 Oordeel van de rechtbank

Ontvankelijkheid

7.1.

De klager heeft eerder bij klaagschrift van 26 mei 2025 geklaagd over de inbeslagneming van de notitieboekjes op 12 mei 2025. De rechtbank heeft dat beklag bij (onherroepelijke) beschikking van 9 september 2025 ongegrond verklaard. Zij heeft haar beslissing als volgt gemotiveerd: ‘Uit de stukken en hetgeen in raadkamer is besproken, is gebleken dat het onderzoek tegen klager pas sinds korte tijd loopt. De officier van justitie heeft voldoende onderbouwd dat voortduring van het beslag op dit moment nog in het belang van de waarheidsvinding is. Bovendien heeft de officier van justitie de toezegging gedaan dat desgewenst contact met hem kan worden opgenomen indien klager van mening is dat hij over bepaalde bescheiden (zoals de consultancy-overeenkomst in verband met zijn werkzaamheden) dringend dient te beschikken. De rechtbank is van oordeel dat het strafvorderlijk belang van waarheidsvinding zich verzet tegen opheffing van het beslag, omdat het onderzoek nog loopt. De voorwerpen zijn immers in beslag genomen met het doel de waarheid aan het licht te brengen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.’

7.2.

De rechtbank stelt voorop dat hernieuwd beklag slechts mogelijk is op grond van nieuwe feiten en omstandigheden en dat de klager niet-ontvankelijk in zijn beklag is als aan die voorwaarde niet is voldaan. In het algemeen geldt dat een hernieuwd beklag ontvankelijk is als een beroep wordt gedaan op andere feiten of omstandigheden dan die waarop het eerdere klaagschrift was gebaseerd en die van zodanige aard zijn dat zij nopen tot een nieuwe beoordeling van het verzoek tot opheffing van het beslag. Daarvan zal doorgaans sprake zijn als een klager in een hernieuwd beklag (mede) met een beroep op het – meer dan geringe – tijdsverloop sinds de beslissing op het eerdere klaagschrift uiteenzet dat en waarom voortzetting van het beslag niet langer in overeenstemming is met de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. In zo’n geval beoordeelt de [rechtbank] of voortzetting van het beslag (nog steeds) in overeenstemming is met de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Het is niet vereist dat de feiten of omstandigheden waarop in het hernieuwd beklag een beroep wordt gedaan in die zin nieuw zijn dat zij zich pas na de behandeling van het eerdere klaagschrift hebben voorgedaan of bekend zijn geworden. Een hernieuwd beklag kan echter niet in behandeling worden genomen als daarin uitsluitend een beroep wordt gedaan op feiten en/of omstandigheden waarop de klager in het eerdere klaagschrift of bij gelegenheid van de behandeling daarvan een beroep heeft gedaan.

7.3.

De raadsman heeft aangevoerd dat de klager in zijn beklag kan worden ontvangen omdat er dertien maanden zijn verstreken sinds de beschikking van de rechtbank, het digitale beslag inmiddels is vrijgegeven en het Openbaar Ministerie tot 8 oktober 2026 niet bleek te weten dat het de notitieboekjes nog vasthield en het de grondslag van het beslag heeft gewijzigd van waarheidsvinding (artikel 94 lid 1 Sv) naar onttrekking aan het verkeer (artikel 94 lid 2 Sv).

7.4.

De rechtbank heeft het eerste beklag ongegrond verklaard omdat het onderzoek toen nog maar kort liep en de voorwerpen in beslag genomen waren met het doel de waarheid aan het licht te brengen. Sinds de (onherroepelijke) beschikking van de rechtbank heeft de Rijksrecherche meer dan een jaar de tijd gehad om onderzoek te doen naar de notitieboekjes. De rechtbank is van oordeel dat – in de gegeven omstandigheden en gelet op de (motivering van de) eerdere beslissing van de rechtbank – zowel het tijdsverloop sinds het onherroepelijk worden van de beschikking als de gewijzigde grondslag van het beslag die het Openbaar Ministerie nu noemt, nopen tot een nieuwe beoordeling van het verzoek tot opheffing van het beslag zodat de klager in zijn beklag ten aanzien van het klassieke beslag ontvankelijk is.

7.5.

De klager klaagt in het klaagschrift dat er conservatoir beslag gelegd is op zijn woning in [plaatsnaam] . Aangezien is komen vast te staan dat er geen beslag is gelegd op de woning is de klager niet -ontvankelijk in zijn beklag hierover.

7.6.

De klager is directeur-enig aandeelhouder van [naam BV] . en klaagt qualitate qua over het beslag dat op de rekeningen van zijn bv is gelegd. Hij is daarmee belanghebbende in de zin van artikel 552a Sv en kan daarom in zijn beklag worden ontvangen.

Klassiek beslag Artikel 94 Sv

7.7.

De rechtbank moet – met inachtneming van het summiere karakter van de raadkamerprocedure – eerst beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag op de notitieboekjes en de ‘A3-overzichten’ vordert (zie 6.1.).

Notitieboekjes

7.8.

De klager wordt er onder meer van beschuldigd dat hij zijn ambtsgeheim heeft geschonden (artikel 272 Sr).

7.9.

De notitieboekjes bevatten volgens de officier van justitie onder meer informatie over defensiepersoneel en andere betrokkenen, munitiecontracten en werkzaamheden die de klager verrichtte als [functie] van het Defensie Munitiebedrijf. De klager heeft daar niets tegenover gesteld.

7.10.

Op basis van artikel 12a, derde lid, Wet ambtenaren Defensie en artikel 12o, derde lid, Wet ambtenaren Defensie juncto artikel 9 Ambtenarenwet 2017 is iedere (militaire) ambtenaar verplicht tot geheimhouding van enig gegeven, de dienst betreffende, tegenover eenieder die tot kennisneming daarvan niet bevoegd is. Strafrechtelijke handhaving van deze geheimhoudingsplicht is mogelijk op basis van het Wetboek van Strafrecht. Deze geheimhoudingsplicht, en de strafbaarheid van de schending daarvan, blijft ook van kracht na het verlaten van de dienst en is dus ook van toepassing op voormalige Defensiemedewerkers. Dit betekent dat de mogelijkheid bestaat om aangifte te doen van een strafbaar feit tegen voormalige Defensiemedewerkers, indien zij na hun dienstverband bij Defensie gerubriceerde defensieopdrachten en/of informatie die onder de geheimhoudingsplicht valt, verstrekken aan onbevoegden. Ook informatie waarvan in redelijkheid vermoed kan worden dat zij vertrouwelijk is, valt onder de geheimhoudingsplicht.

7.11.

Op grond van bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter die te zijner tijd ook over het beslag moet oordelen, de in beslag genomen notitieboekjes zal onttrekken aan het verkeer omdat het ongeoorloofde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang.

7.12.

De raadsman heeft aangevoerd dat ‘niet weersproken is dat de notitieboekjes minstens evenveel privé-aantekeningen als werkaantekeningen bevatten en dat onttrekking van de gehele boekjes daarmee aantekeningen treft zonder enige relatie tot Defensie of tot het algemeen belang en dat onttrekking aan het verkeer onevenredig zou zijn omdat het verstrekken van kopieën of het maken van een scheiding een mildere weg biedt.’

7.13.

De raadsman heeft subsidiair verzocht teruggave te bevelen nadat het Openbaar Ministerie kopieën heeft gemaakt en meer subsidiair verzocht te bepalen dat het Openbaar Ministerie per boekje en per pagina aangeeft welke aantekeningen volgens hem geheimgehouden moeten blijven, waarna de overige aantekeningen, met name de privé-aantekeningen, onmiddellijk worden teruggegeven.

7.14.

De rechtbank overweegt dat de raadsman uit het oog verliest dat beslag is gelegd op de notitieboekjes en niet op de afzonderlijke notities in de boekjes. De privé-aantekeningen van de klager zijn dan ook niet te beschouwen als afzonderlijke in beslag genomen voorwerpen als bedoeld in artikel 36b Sr.

7.15.

Wat betreft een door de rechtbank te nemen beslissing in de beklagprocedure als bedoeld in artikel 552a Sv kent de wet slechts een paar mogelijkheden, te weten: de rechtbank verklaart i. zich onbevoegd om van het beklag kennis te nemen, ii. de klager niet-ontvankelijk in het beklag, iii. het beklag ongegrond of iv. het beklag gegrond en geeft een daarmee overeenkomend bevel. De wet voorziet niet in de mogelijkheid dat de rechtbank die oordeelt over klaagschrift als bedoeld in artikel 552a, eerste lid, Sv voorwaarden verbindt aan de teruggave van een in beslag genomen voorwerp of van een voorwaardelijke beslissing over strafvorderlijk in beslag genomen voorwerpen.

7.16.

Aangezien de rechtbank van oordeel is dat het niet hoogst onwaarschijnlijk dat de notitieboekjes te zijner tijd door de strafrechter die dan moet oordelen, worden onttrokken aan het verkeer wordt het beklag ongegrond verklaard en kan niet aan het subsidiaire en meer subsidiaire verzoek worden voldaan.

7.17.

Het voorgaande neemt niet weg dat de klager een verzoek aan het Openbaar Ministerie kan doen om een kopie te krijgen van zijn privé-aantekeningen zodat de rechter daar rekening mee kan houden, mocht hij de boekjes onttrekken aan het verkeer. De rechtbank merkt ten slotte op dat de officier van justitie met betrekking tot de persoonlijke aantekeningen in de notitieboekjes al heeft meegedeeld dat contact zal worden gezocht met de Rijksrecherche en klager voor inzage en mogelijke teruggave.

‘A3-overzichten’

7.18.

Ten aanzien van de ‘A3-overzichten van ordernummers, data van leveringen, leveranciers etc’ die onder nummer A.02.02.016.008 in de woning van de klager in beslag genomen zijn, geldt volgens het Openbaar Ministerie dat die zouden moeten worden teruggegeven aan het ministerie van Defensie dat als rechthebbende moet worden beschouwd.

7.19.

De rechtbank leidt hieruit af dat het belang van strafvordering niet langer vordert dat het beslag blijft voortduren en dat het beslag kan worden opgeheven. In de regel dient het beslag dan aan de beslagene te worden teruggegeven. De rechtbank is echter van oordeel dat de klager vooralsnog niet redelijkerwijs als rechthebbende moet worden beschouwd. De officier van justitie heeft meegedeeld dat de Rijksrecherche desgevraagd heeft laten weten dat de in beslag genomen documenten met beslagnummer A.02.02.016.008 documenten van het ministerie van Defensie zijn. Gelet op de omschrijving van de (inhoud van de) documenten is er redelijkerwijs vooralsnog geen reden om daaraan te twijfelen.

7.20.

Het beklag wordt daarom ongegrond verklaard.

7.21.

De rechtbank merkt op dat in verband met het bepaalde in artikel 552a, vijfde lid, Sv voorafgaand aan de zitting bij het Openbaar Ministerie is geïnformeerd op welk adres het ministerie van Defensie als belanghebbende zou kunnen worden opgeroepen. Het Openbaar Ministerie heeft die vraag onbeantwoord gelaten. Aangezien het beklag ongegrond wordt verklaard, wordt het ministerie van Defensie hierdoor niet in enig belang geschaad.

Conservatoir beslag (artikel 94a Sv)

7.22.

De vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of de klager wordt verdacht van een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd en zo ja of het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter die later moet oordelen aan de klager een geldboete, dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal opleggen (zie 6.2.).

Conservatoir beslag (artikel 94a Sv) op de bankrekeningen van de klager

7.23.

De klager wordt – kort gezegd – verdacht van passieve omkoping van een ambtenaar (artikel 363 Sr ). Dit betreft een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd.

7.24.

De rechtbank acht het gelet op het bevel tot inbewaringstelling en het bevel gevangenhouding en de daarbij gegeven motivering en de machtiging van de rechter-commissaris tot het leggen van conservatoir beslag niet hoogst onwaarschijnlijk dat de rechter die later zal oordelen, een geldboete dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel aan de klager zal opleggen.

7.25.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.

Conservatoir beslag op de rekeningen van [naam BV] .

7.26.

In het klaagschrift staat dat [klager] zich ook tot de rechtbank wendt als dga van [naam BV] . omdat in het bijzonder de beslagleggingen bij de bv zorgen voor bijkomende problematiek met de Belastingdienst; loonheffingen niet kunnen worden betaald terwijl de Belastingdienst wel betaling wenst en hij eigenaar dan wel belanghebbende ten aanzien van genoemde gelden en goederen is en daarvan geen afstand heeft gedaan.

7.27.

De officier van justitie heeft aangevoerd dat [naam BV] . niet als verdachte is aangemerkt, maar dat de bedragen die naar haar zijn overgemaakt zijn aan te merken als door de klager wederrechtelijk verkregen voordeel gezien de zeggenschap en de beschikkingsmacht van de klager over [naam BV] .

7.28.

De raadsman heeft aangevoerd dat het Openbaar Ministerie zonder onderbouwing de ontvangsten van [naam BV] . als wederrechtelijk verkregen vermogen van de klager ziet, hiervoor alleen verwijst naar het proces-verbaal met nummer [nummer] en niets bespreekt van wat de klager daartegenover stelt.

7.29.

De officier van justitie heeft opgemerkt dat de stelling van de klager dat hij zonder onderbouwing wordt vereenzelvigd met [naam BV] . onjuist is. De officier van justitie heeft hiervoor verwezen naar het proces-verbaal [nummer] betreffende ‘toerekening en vereenzelviging [naam BV] met [klager] ’.

7.30.

In het desbetreffende proces-verbaal staat onder het kopje ‘Toerekening en vereenzelviging’:

‘Wederrechtelijk voordeel kan slechts worden ontnomen bij degene die het voordeel daadwerkelijk heeft verkregen. Het wederrechtelijk verkregen voordeel, waarvan vermoed wordt dat dit aan [klager] toekomt, is binnengekomen binnen de rechtspersoon [naam BV] ., waardoor het onderdeel uitmaakt van het afgescheiden vermogen van de onderneming.

Uit jurisprudentie van de Hoge Raad (HR 6 februari 2007, ECLI:NL:HR:2007:AZ4672) valt af te leiden dat het wederrechtelijk verkregen voordeel van [naam BV] . aan verdachte [klager] kan worden toegerekend indien verdachte [klager] ten tijde van het plegen van de strafbare feiten:

1. Volledige dan wel in belangrijke mate zeggenschap had over [naam BV] .;

2. Over het vermogen van [naam BV] . kon beschikken:

3. Het verkregen voordeel van [naam BV] . tot zijn voordeel heeft kunnen strekken’

Dat hiervan sprake is, kan blijken uit de volgende bevindingen.

Ad 1 Verdachte [klager] is vanaf 22 augustus 2023 (oprichting van [naam BV] .) directeur en enig aandeelhouder van [naam BV] . Daarnaast is gebleken dat het vestigingsadres van de onderneming aan de [inschrijfadres] hetzelfde adres is als het woonadres van de verdachte [klager] . Verder heeft [klager] op 24 juni 2024 onder de omschrijving “Lening voor oprichting BV” een bedrag van € 1 .200,00 overgemaakt naar [naam BV] .

Ad 2. Met betrekking tot de beschikkingsmogelijkheid van [klager] over het vermogen van [naam BV] . blijkt dat [naam BV] . beschikte over één zakelijke bankrekening, [rekeningnummer 6] , waartoe [klager] als enige wettelijke vertegenwoordiger gemachtigd was.

Loon [klager]

Volgens de gegevens bij de Kamer van Koophandel blijkt het aantal werkzame personen in [naam BV] . 1 persoon te zijn. Vermoedelijk betreft dit de verdachte [klager] zelf, aangezien op 22 januari 2025 van de bankrekening [rekeningnummer 6] (t.n.v. [naam BV] .) een bedrag van € 10.000,00 is overgemaakt naar de bankrekening [rekeningnummer 2] ten name van verdachte [klager] onder de omschrijving: “Loon januari 2025”. Andere loonbetalingen zijn niet aangetroffen.

Daarnaast blijkt uit een overboeking van 6 september 2024 van [naam BV] . naar een andere (spaar)rekening ( [rekeningnummer 8] ) van [naam BV] . dat er sprake is van betaling of reservering voor loonbelasting

Ad 3 Dat het voordeel daadwerkelijk tot het voordeel van [klager] kon strekken blijkt uit het feit dat [naam BV] . tussen 3 september 2024 en 13 december 2024 van [naam rechtspersoon] een bedrag van totaal € 219.295,90 heeft ontvangen. Het meest opvallend zijn daarbij de 4 betalingen van elk € 54.45000 met alleen de omschrijving 2024-01- tot en met 2024-04.’

7.31.

De rechtbank merkt op dat de Hoge Raad reeds in 1996 in de zogeheten Bucro-beschikking de vraag of beslag kan worden gelegd op ‘vermogensbestanddelen van een rechtspersoon op de enkele grond dat de verdachte met deze rechtspersoon kan worden vereenzelvigd’, ontkennend heeft beantwoord. De wetgever heeft mede daarom de bevoegdheid tot het leggen van zogeheten anderbeslag gecreëerd van (thans) artikel 94a, vierde en vijfde lid 5 Sv.

7.32.

Buiten kijf staat dat [naam BV] . (klaagster), die volgens het Openbaar Ministerie geen verdachte is, eigenaar is van de tegoeden op haar rekeningen waarop conservatoir beslag is gelegd.

7.33.

De vraag is dan ook of de situatie als bedoeld in artikel 94a, vierde lid Sv zich voordoet en dus of er voldoende aanwijzingen bestaan dat de in beslag genomen saldi op de rekening van [naam BV] . aan haar zijn gaan toebehoren met het kennelijke doel de uitwinning daarvan te bemoeilijken of te verhinderen en zij dit wist of redelijkerwijze kon vermoeden (zie 6.4).

7.34.

Bij het beantwoorden van die vraag kan van betekenis zijn of sprake is van vereenzelviging in die zin dat het identiteitsverschil tussen beide (rechts)personen volledig moet worden weggedacht. Vereenzelviging is uitzonderlijk. De rechtbank is nochtans van oordeel dat, gelet op onder meer het proces-verbaal betreffende de toerekening en vereenzelviging, er voldoende aanwijzingen bestaan dat sprake is van vereenzelviging van de klager en [naam BV] . De klager wordt verdacht zich te hebben schuldig gemaakt aan passieve ambtelijke omkoping. De rechtbank heeft zogenoemde ernstige bezwaren aangenomen. De verdenking is dat de klager zich heeft laten betalen op de rekening van [naam BV] De eerste betaling heeft een paar dagen na het einde van klagers dienstverband bij het ministerie van Defensie plaatsgevonden. Er bestaan daarom voldoende aanwijzingen dat de tegoeden op de rekening van [naam BV] . aan haar zijn gaan toebehoren met het kennelijke doel de uitwinning ervan te bemoeilijken of te verhinderen. De rechtbank is voorts van oordeel dat sprake is van kwade trouw bij klaagster omdat zij de betalingen heeft ontvangen, maar het gebruik van de rekening volledig aan de klager voorbehouden blijft.

7.35.

Het is de rechtbank niet duidelijk geworden wat de raadsman bedoelt met het verwijt dat het Openbaar Ministerie in zijn standpunt over de toerekening van de ontvangsten van [naam BV] . aan de klager ‘niets van wat klager daartegenover stelt’, bespreekt. De klager heeft zich tot dusverre op zijn zwijgrecht beroepen.

Proportionaliteit en subsidiariteit

7.36.

De kern van het beklag is de proportionaliteit en subsidiariteit van het beslag, aldus de raadsman. In het klaagschrift staat dat het beslag op de woning gecombineerd met het beslag op de rekeningen strijdig is met de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit omdat loonheffingen niet kunnen worden betaald terwijl de Belastingdienst wel betaling wenst.

Proportionaliteit

7.37.

De raadsman heeft het volgende aangevoerd. Niet blijkt dat het Openbaar Ministerie een afweging tussen het belang van de klager en het belang van de strafvordering heeft gemaakt. De klager kan geen kant op. Hij is directeur en enig aandeelhouder van [naam BV] .. De tegoeden van [naam BV] . (€ 203.760,23) en zijn eigen rekeningen (€ 54.207,11, waarvan de beslagvrije voet van € 2.242,24 is uitgezonderd) zijn geblokkeerd. [naam BV] . kan geen belasting betalen: het uitstel is ingetrokken, een nieuw uitstelverzoek is op 26 augustus 2026 afgewezen en de Belastingdienst dreigt met dwangbevelen. Het verwijt dat de klager vóór 12 mei 2025 ‘de tijd had’ om loonheffingen te betalen, gaat over het verleden. Dit klaagschrift gaat over vandaag: het geld ligt vast en de schuld loopt op, met boeten, rente en invorderingskosten tot gevolg.

7.38.

De klager heeft in raadkamer naar voren gebracht dat zijn leven op dit moment bestaat uit onzekerheid, dwangbevelen van de Belastingdienst en een lening van € 40.000 die hij heeft moeten aangaan, en dat hij geen normale baan kan krijgen en een paria voor Defensie is geworden. De klager heeft verzocht ervoor te zorgen dat de belastingverplichtingen kunnen worden nagekomen.

7.39.

De officier van justitie heeft (samengevat) het volgende opgemerkt. [naam rechtspersoon] heeft tussen september 2024 en april 2025 in totaal € 340.757,14 naar de rekening van [naam BV] . overgemaakt. De rekeningen zijn door het gelegde beslag niet geblokkeerd; het beslag heeft geen betrekking op het beheer of gebruik van op de rekeningen, maar alleen op het moment van beslaglegging. Er is dus niet de op het gehele bedrag van ruim € 340.000 beslag gelegd, maar alleen op het saldo van de rekeningen op het moment van de beslaglegging. Het Openbaar Ministerie heeft ook geen aanvullende vordering machtiging conservatoir beslag gedaan omdat het uiteindelijke bedrag van de vordering ontneming nog niet vaststaat.

7.40.

De officier van justitie heeft ten slotte meegedeeld dat de Rijksrecherche het einddossier uiterlijk 1 januari 2027 bij het Openbaar Ministerie zal inleveren. Het gaat om een omvangrijk en complex onderzoek naar de aanbesteding van munitie voor Oekraïne door het Nederlandse ministerie van Defensie en het onderzoek heeft vertakkingen naar het buitenland. Het digitale beslag omvat een grote hoeveelheid gegevens waarvan een flink deel moet worden vertaald. Het lezen en analyseren van deze gegevens en het verbaliseren daarvan vergt veel tijd en er is slechts beperkte capaciteit bij de Rijksrecherche.

7.41.

De rechtbank stelt vast dat er op in totaal € 257.967,34 conservatoir beslag gelegd is. De raadsman heeft opgemerkt dat het Openbaar Ministerie met een brutobedrag rekent (€ 340.757,14). Het bedrag bestaat uit € 280.800,00 (boekingen met factuuromschrijving (vijf keer € 54.450,00; € 6.050,00; € 60.500,00) + € 58.800,00 (21% btw) en € 1.957,14 (overige bijschrijvingen: declaraties huurauto, parkeren telefoon e.d.). Hij heeft verder opgemerkt dat btw geen inkomen van [naam BV] . is en geen voordeel van de klager omdat [naam BV] . de btw voor de Belastingdienst int en die moet afdragen.

7.42.

Voor zover de raadsman heeft bedoeld te stellen dat bij het vaststellen van de hoogte van wederrechtelijk verkregen voordeel de door [naam BV] . ontvangen btw niet kan worden gezien als wederrechtelijk verkregen voordeel omdat de btw moet worden afgedragen, miskent hij dat bij de bepaling van het wederrechtelijk verkregen voordeel, mede gelet op het reparatoire karakter van de maatregel als bedoeld in artikel 36e Sr, moet worden uitgegaan van het voordeel dat de betrokkene in de concrete omstandigheden van het geval daadwerkelijk heeft behaald.

7.43.

Er is niet gebleken dat er geen redelijke verhouding bestaat tussen de waarde van het conservatoire beslag en de te verwachten hoogte van de eventuele betalingsverplichting in het kader van een ontnemingsmaatregel. De raadsman noch de klager heeft concreet en met stukken geschraagd aangevoerd wat maakt dat het beslag niet voldoet aan het vereiste van proportionaliteit.

Subsidiariteit

7.44.

De officier van justitie heeft opgemerkt dat als de klager vervangende zekerheid kan stellen in plaats van de beslagen bankrekeningen het Openbaar Ministerie hem verzoekt dat kenbaar te maken.

7.45.

De rechtbank stelt vast dat de klager geen reëel alternatief heeft aangedragen, bijvoorbeeld in de vorm van een zekerheidstelling, teneinde het gelegde beslag op de desbetreffende bankrekeningen op te heffen.

7.46.

Artikel 118a Sv biedt in het geval van een conservatoir beslag op grond van artikel 94a Sv de mogelijkheid van teruggave onder zekerheidstelling. De WOZ-waarde van de woning van de klager is € 337.000,00. Op de woning rust nog een hypotheekschuld van € 165.000.

Conclusie

7.47.

De rechtbank is van oordeel dat het conservatoir beslag op de tegoeden op de rekeningen voldoet aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit. Zij weegt daarbij mee het tijdsverloop sinds de beslaglegging, de mededeling van de officier van justitie dat het einddossier dit jaar wordt afgerond en de termijn waarbinnen een beslissing in de hoofdzaak of in de ontnemingsprocedure redelijkerwijs valt te verwachten.

8 Samenvatting

8.1.

De klagers zijn – met het uitzondering van het beklag van de klager ten aanzien van het conservatoir beslag op zijn woning – ontvankelijk in hun klaagschrift. De rechtbank oordeelt dat het belang van strafvordering vordert dat zowel het klassieke beslag als het conservatoire beslag blijft voortduren en dat het beslag voldoet aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit. Het beklag wordt dan ook ongegrond verklaard.

9 Beslissing

De rechtbank verklaart

  • de klager niet-ontvankelijk in zijn beklag ten aanzien van het conservatoir beslag op zijn woning;

  • het beklag van de klager ongegrond;

  • het beklag van de klaagster ongegrond.

Deze beslissing is gegeven door

mr. H.E. Hoogendijk, voorzitter,

mr. M.A.E. Somsen en mr. M.C. Danel, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M. Cordia, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026.

Tegen deze beslissing staat voor de klager/klaagster beroep in cassatie bij de Hoge Raad open,

in te stellen bij de griffie van de rechtbank, binnen veertien dagen na betekening van deze beslissing.

In het klaagschrift staat dat [klager] te kennen geeft dat mr. J.H.E.M. Kersemaekers door hem bepaaldelijk gevolmachtigd is het klaagschrift op te stellen, te ondertekenen en in te dienen. Er staat niet expliciet dat het klaagschrift door of namens [naam BV] . is opgesteld, ondertekend en ingediend. Het klaagschrift vermeldt dat van [klager] ex artikel 94a Sv een groot aantal gelden in beslag genomen zijn waaronder gelden op de betaalrekening en twee spaarrekeningen van [naam BV] . en dat [klager] zich tot de rechtbank wendt als privépersoon en tevens als dga van de [naam BV] . Uit de stukken blijkt dat [klager] is geregistreerd als enig aandeelhouder en bestuurder van deze bv. De rechtbank begrijpt hieruit dat het de bedoeling is dat (ook) [naam BV] . klaagt over het conservatoir beslag dat op haar rekeningen is gelegd en dat zij in dezen vertegenwoordigd wordt door [klager] , haar directeur en enig aandeelhouder, die mr. J.H.E.M. Kersemaekers heeft gemachtigd het klaagschrift op te stellen, te ondertekenen en in te dienen. De e-mail van [persoon 7] aan [persoon 8] houdt (vertaald) onder meer het volgende in: ‘Beste [persoon 8] , Zoals eerder besproken: de volgende informatie is heel gevoelig en daarom vertrouwelijk. Ik wil je vragen dit niet te delen met [persoon 9] , noch met [persoon 10] . Ik heb mijn redenen om hen er buiten te houden en ik geloof dat dit ook voor jou het beste is. Zoals ik het zie kunnen we goed geld verdienen aan dit project. Met “We” bedoel ik: jij, [naam persoon] , [naam rechtspersoon] (het Nederlandse bedrijf dat je al kent) en ikzelf. [naam persoon] heeft nauwe contacten met de [naam rechtspersoon] -mannen [persoon 11] en [persoon 12] . Als we dus een goed bod doen hebben we een hele grote kans om deze deal te winnen. Dit heeft te maken met de steun aan Oekraïne.’ (Proces-verbaal van verdenking, pagina 22 tot en met 33 van 854 van het dossier). Hoewel de kennisgeving van inbeslagneming vermeldt dat er geen beslagene is (in strijd met de Instructie inbeslagneming (2024I001) van het Openbaar Ministerie), gaat de rechtbank ervan uit dat het beslag is gelegd onder de klager is gelegd en hij dus de beslagene is omdat de inbeslagneming in het kader van een opsporingsonderzoek tegen de klager bij hem thuis heeft plaatsgevonden. Hoge Raad 31 januari 2023, ECLI:NL:HR:2023:128 en Hoge Raad 8 september 2026, ECLI:NL:HR:2026:1427. Hoge Raad 21 mei 2024, ECLI:NL:HR:2024:648. Hoge Raad 10 maart 2026, ECLI:NL:HR:2026:337, Hoge Raad 20 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1201 en Hoge Raad 20 november 2018, ECLI:NL:HR:2018:2144. Hoge Raad 26 maart 2013, ECLI:NL:HR:2013:BZ5407 en Hoge Raad 30 mei 2023, ECLI:NL:HR:2023:727. Hoge Raad 21 oktober 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZD0838 en Hoge Raad 4 september 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA2161. Hoge Raad 5 april 2016, ECLI:NL:HR:2016:580, Hoge Raad 31 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:122, Hoge Raad 14 november 2017, ECLI:NL:HR:2017:2863 en Hoge Raad 26 maart 2024, ECLI:NL:HR:2024:494. Hoge Raad 31 januari 2023, ECLI:NL:HR:2023:81 en ECLI:NL:HR:2023:128 en Hoge Raad 9 april 2024, ECLI:NL:HR:2024:563. Hoge Raad 26 maart 2024 ECLI:NL:HR:2024:494 en Hoge Raad 31 januari 2023, ECLI:NL:HR:2023:81. Hoge Raad 24 september 1996, DD 97/012. Vgl. Hoge Raad 4 december 2018, ECLI:NL:HR:2018:2244. Hoge Raad 2 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1573. Hoge Raad 6 oktober 2026, ECLI:NL:HR:2026:1544. Hoge Raad 3 februari 2026 ECLI:NL:HR:2026:113 en Hoge Raad 2 december 2025, ECLI:NL:HR:2025:1716. Hoge Raad 9 januari 1996, ECLI:NL:HR:1996:ZD0345 en Hoge Raad 19 februari 2008, ECLI:NL:HR:2008:BA7671. Zie de conclusie van A-G Van Wees (ECLI:NL:PHR:2025:1381 onder 3.8) voorafgaand aan Hoge Raad 10 maart 2026, ECLI:NL:HR:2026:337. Vgl. Hoge Raad 20 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1201 en Hoge Raad 11 november 2025, ECLI:NL:HR:2025:1643. Vgl. Hoge Raad 14 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:840, NJ 2022/280 m.nt. Reijntjes. Hoge Raad 14 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:840. Hoge Raad 1 februari 2022, ECLI:NL:HR:2022:60.