Strafrecht overig

Een 48-jarige man is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3,5 jaar, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, voor…

Rechtbank Amsterdam, 18 november 2026

Zaakgegevens

Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
18 november 2026
Datum publicatie
18 november 2026
Zaaknummer
13/189768-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:11391
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Een 48-jarige man is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3,5 jaar, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, voor mensenhandel.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Parketnummer: 13.189768.25

[verdachte]

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 13/189768-25

Datum uitspraak: 18 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1978,

ingeschreven in de Basisregistratie personen op het adres [adres] , [woonplaats] ,
thans gedetineerd in het [naam Justitieel Complex] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van
21 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie,
mr. M.M. van den Berg, en van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. T. Fuchs, naar voren hebben gebracht.

Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van de vorderingen van de benadeelde partijen en hetgeen zij en/of hun advocaten naar voren hebben gebracht. Dit zijn: [benadeelde partij 1] en haar advocaat mr. A. Koopsen, [benadeelde partij 2] en haar advocaat mr. M.M. de Boer en de advocaat van [benadeelde partij 3] , mr. P.W. van Rijmenam-van Oosterom.

2 Tenlastelegging

Verdachte wordt verweten – kort samengevat en na wijziging van de tenlastelegging op zitting – dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel, door uitbuiting van [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] in de prostitutie en daaruit voordeel trekken.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in een bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

3 Voorvragen

De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.

4 Waardering van het bewijs

4.1

Het standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat alle drie de feiten wettig en overtuigend kunnen worden bewezen. De aangiftes van de drie vrouwen zijn betrouwbaar en er is voor ieder feit steunbewijs om vast te kunnen stellen dat sprake is geweest van seksuele uitbuiting en dat verdachte voordeel heeft kunnen trekken uit die seksuele uitbuiting. Daarbij is sprake geweest van de dwangmiddelen misleiding, misbruik van de kwetsbare positie van de aangeefsters, zoals verslavingen en het uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht.

4.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht om verdachte vrij te spreken van alle ten laste gelegde feiten. Er waren geen dwangmiddelen waarmee de aangeefsters door verdachte werden bewogen tot het verrichten van seksuele diensten. Een oogmerk van uitbuiting was bij verdachte evenmin aanwezig. Twee van de drie aangeefsters gingen steeds terug naar verdachte en bij alle betrokkenen was sprake van vrijwillig maar zeer buitensporig (terugval in) drugsgebruik.

De raadsvrouw heeft verder betoogd dat de verklaringen van de aangeefsters niet consistent zijn en dat de ernstige beschuldigingen uit de aangiftes niet ondubbelzinnig worden ondersteund door andere bewijsmiddelen.

De raadsvrouw heeft daarnaast voor de afzonderlijke feiten specifieke verweren gevoerd. Hier zal de rechtbank per feit op ingaan bij de waardering van het bewijs.

4.3

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1

Inleiding

De rechtbank stelt vast dat de verklaringen van verdachte en de aangeefsters op sommige punten overeenkomen. Ter inleiding zal de rechtbank daarom eerst ingaan op de algemene punten die niet ter discussie staan.

Verdachte heeft met de drie vrouwen die aangifte hebben gedaan, los van elkaar, een (seksuele) relatie gehad. Elk van de aangeefsters heeft op een gegeven moment bij hem gewoond. In het geval van [benadeelde partij 2] woonde verdachte ook een tijd bij haar. Zowel verdachte als de aangeefsters gebruikten veelvuldig en verschillende soorten drugs in de periode dat zij bij elkaar waren, waarbij het ook voorkwam dat zij ‘out’ gingen (het bewustzijn verloren) vanwege het gebruik van met name GHB. Ook is het bij elke aangeefster voorgekomen dat er seksafspraken hebben plaatsgevonden tussen de aangeefster in kwestie en één of meer derden, waarbij er ook afspraken waren waarbij verdachte was betrokken. Deze afspraken werden veelal gemaakt via de website chatgirl, en vonden plaats al dan niet tegen een betaling of een onkostenvergoeding.

Zowel [benadeelde partij 1] als [benadeelde partij 3] hebben prostitutiewerk verricht in de periode dat zij met verdachte omgingen. Verdachte heeft daar een bijdrage aan geleverd, onder meer door het helpen met het aanmaken van een profiel op websites als kinky.nl en het hebben van contact met klanten. Tot slot heeft verdachte bevestigd dat hij geld van alle drie de aangeefsters heeft weggenomen en dat hij dat geld vervolgens onder meer heeft uitgegeven aan bezoeken aan prostituees.

Verdachte heeft erkend dat hij zich tegenover elke aangeefster heeft gedragen op een manier die in elk geval als moreel verwerpelijk kan worden beschouwd. Verdachte bestrijdt echter dat hij de aangeefsters ergens toe heeft gedwongen, niet tot prostitutie en evenmin tot het gebruik van drugs.

De rechtbank zal aan de hand van het dossier telkens de hoofdvraag moeten beantwoorden of ten aanzien van elke aangeefster afzonderlijk sprake is van mensenhandel als bedoeld in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Om tot beantwoording van deze vraag te komen, zal de rechtbank eerst het juridisch kader schetsen. Vervolgens zal de rechtbank, aan de hand van zowel de verklaringen van de aangeefsters en verdachte als de rest van het dossier, een oordeel geven over de vraag of per aangeefster sprake is van mensenhandel.

4.3.2

Het juridisch kader

Mensenhandel is strafbaar gesteld in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht (Sr).

De strafbaarstelling heeft kort gezegd betrekking op feitelijke gedragingen, die zijn gericht op uitbuiting van personen, onder het inzetten van zogeheten ‘dwangmiddelen’. Uit dit wetsartikel, de wetsgeschiedenis en rechtspraak van de afgelopen jaren kan in ieder geval van het volgende worden uitgegaan.

De gedragingen die in artikel 273f lid 1 sub 1 Sr zijn opgenomen en die de verdachte worden verweten, betreffen (onder meer) het werven, vervoeren en huisvesten van de slachtoffers om de slachtoffers in een uitbuitingssituatie te brengen. Deze omschrijvingen van feitelijke gedragingen moeten ruim en praktisch worden uitgelegd, en kunnen deels elkaar overlappen.

Ook het begrip uitbuiting moet niet beperkt worden opgevat. Bij de strafbaarstelling staat het te beschermen belang van het individu voorop. Dat belang is het behoud van lichamelijke en geestelijke integriteit en persoonlijke vrijheid. Een beperkte uitleg van het begrip uitbuiting past daar niet bij.

De dwangmiddelen worden omschreven in artikel 273f lid 1 sub 1 Sr en bestaan bijvoorbeeld uit (en zijn niet beperkt tot) dwang, dreiging (met geweld of andere feitelijkheden), misleiding, misbruik van een kwetsbare positie, of misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht.

In artikel 273f lid 1 sub 4 Sr zijn strafbaar gesteld gedragingen en handelingen, waardoor de ander zich beschikbaar stelt tot het verrichten van diensten, van (in dit geval) seksuele aard. Die gedragingen of handelingen moeten gepaard gaan met de inzet van de eerder (en in artikel 273 lid 1 sub 1 Sr) genoemde dwangmiddelen of worden verricht onder die omstandigheden, en moeten zijn gericht op uitbuiting, om een strafbare gedraging op te leveren.

In artikel 273f Sr lid 1 sub 6 en sub 9 worden verschillende vormen van het trekken van profijt uit mensenhandel strafbaar gesteld.

De rechtbank zal hieronder de bewijsbeslissingen over de ten laste gelegde gedragingen, de ingezette dwangmiddelen en het oogmerk van uitbuiting toelichten.

4.3.3

Vrijspraak van de mensenhandel van [benadeelde partij 2]

Verklaring [benadeelde partij 2]

heeft op meerdere momenten een verklaring afgelegd, voor het eerst op
25 november 2024. Kort gezegd komen haar verklaringen neer op het volgende.

Verdachte en [benadeelde partij 2] hebben elkaar ontmoet via Chatgirl. Ze hebben een seksafspraak gemaakt in de woning van verdachte. Daarbij hebben ze drugs gebruikt. [benadeelde partij 2] heeft toen seks gehad met verdachte en een andere man, die ook in de woning was. Na afloop van de afspraak bleek dat verdachte en [benadeelde partij 2] elkaar erg leuk vonden. Verdachte vertelde haar over zijn verslavingsverleden. [benadeelde partij 2] zei tegen hem dat hij van zijn verslaving af kon komen, dat zij hem daarbij kon helpen, en heeft hem uiteindelijk in huis genomen. Zij kregen ook een relatie. [benadeelde partij 1] , die destijds bij verdachte in huis verbleef, is door verdachte weggestuurd.

De eerste weken ging het goed tussen [benadeelde partij 2] en verdachte en werd er geen drugs gebruikt, maar op een gegeven moment veranderde dat. [benadeelde partij 2] dronk alcohol en gebruikte cocaïne. Verdachte liet haar kennis maken met andere soorten drugs, zoals GHB en crystal meth. Op een gegeven moment vertelde verdachte aan [benadeelde partij 2] dat hij fantasieën had dat zijn vriendin seks had met een ander. Uiteindelijk is er geregeld dat er een man naar de woning is gekomen, [benadeelde partij 2] heeft toen seks gehad met die man en met verdachte. Ook toen werd er GHB gebruikt. Ze wilde het eigenlijk niet, maar heeft geen nee gezegd omdat ze verdachte wilde pleasen. Ook had haar drugsgebruik een grote invloed op haar beslissingen. De maanden daarna zijn er door verdachte meerdere seksafspraken gemaakt via Chatgirl en SDC (Swingers Date Club), waarbij soms geld werd overgemaakt.

heeft verklaard dat zij in die periode ongeveer vijftien betaalde seksafspraken heeft gehad. Zij weet dat van [verdachte] . Zij was telkens onder invloed tijdens deze afspraken. Ze is ook een aantal keer out gegaan door het gebruik van GHB. Als ze zich niet lekker voelde, zei verdachte dat ze zich niet moest aanstellen of dat er al iemand onderweg was en dat ze nog maar een G’tje (de rechtbank begrijpt: een dosis GHB) moest nemen. Daarnaast heeft verdachte op meerdere momenten haar telefoon gestolen. Ook stal hij haar pinpas en gebruikte hij haar geld, dat bedoeld was voor het betalen van de vaste lasten, om naar prostituees te gaan. Verdachte was ook fysiek agressief naar haar, vooral wanneer ze aangaf dat de seksafspraken steeds verder gingen en ze deze niet wilde. Hij sloeg haar dan met voorwerpen. Ze heeft hem ook wel eens teruggeslagen. Na haar eerste aangifte is ze weer bij hem gaan wonen, omdat ze ook verslaafd aan hem was. Ze is definitief bij hem weggegaan toen ze verdachte probeerde te bellen en niet hem, maar [benadeelde partij 3] (hierna: [benadeelde partij 3] ) aan de lijn kreeg. Ze is toen naar het huis van verdachte gegaan en heeft daar naar haar telefoon gezocht. Uiteindelijk is ze samen met [benadeelde partij 3] weggegaan.

Verklaring verdachte

Verdachte heeft verklaard dat hij een relatie heeft gehad met [benadeelde partij 2] . Ze hebben samen veel drugs gebruikt. Ze zijn ook naar verschillende seksfeestjes geweest en hebben seksdates gehad, maar dat was allemaal vrijwillig. Ze stonden als stel op de websites Chatgirl en SDC. Soms werd er door één van de partijen betaald voor de seksafspraak, maar dat betrof dan een onkostenvergoeding voor bijvoorbeeld het gezamenlijk gebruik van drank en/of drugs. Er was geen sprake van een professioneel tarief. Ook tijdens de seksdates werden (veel) drugs gebruikt, waarbij zowel verdachte als [benadeelde partij 2] weleens out zijn gegaan. Ze waren heel erg verliefd op elkaar, maar hadden ook veel ruzie waarbij soms de politie ter plaatse kwam. Zij was degene die hem mishandelde, omdat zij naast drugs ook alcohol gebruikte en een kwade dronk had. Hij heeft haar op sommige momenten teruggeslagen. Ook is hij vreemdgegaan en heeft hij geld van haar rekening gepind.

Dossierbevindingen

Uit het dossier blijkt dat er enkele bedragen op de rekening van [benadeelde partij 2] zijn gestort die te maken kunnen hebben met sekswerk. Er zijn verschillende getuigen gehoord die een afspraak hebben gehad met verdachte en [benadeelde partij 2] , waarbij regelmatig expliciet wordt gesproken over een afspraak met het stel, en niet alleen met [benadeelde partij 2] . De getuige [naam getuige 1] heeft verklaard dat hij een seksafspraak had via Chatgirl en dat hij verdachte en [benadeelde partij 2] op de foto’s heeft herkend als de personen met wie hij de afspraak had. Verdachte probeerde [benadeelde partij 2] naar beneden te roepen, maar zij lag te slapen en leek erg onder invloed. Uiteindelijk kregen verdachte en [benadeelde partij 2] ruzie en heeft er geen seks plaatsgevonden. De getuige [naam getuige 2] heeft verklaard dat hij een afspraak had met verdachte, [benadeelde partij 2] en een transseksuele vrouw. [benadeelde partij 2] ging ‘out’ en verdachte liet haar links liggen en ging door met de seksuele handelingen. [naam getuige 2] verklaarde ook dat verdachte vervolgens naar een andere woning is gegaan, dat [benadeelde partij 2] bijkwam en zei dat dit vaker gebeurde en dat verdachte haar geld en telefoon dan meeneemt. [naam getuige 2] heeft verklaard dat hij geen geld heeft betaald voor de afspraak.

Conclusies van de rechtbank

De rechtbank acht de verklaring van [benadeelde partij 2] geloofwaardig. Deze wordt immers op veel punten ondersteund, deels door de verklaring van verdachte en deels door bovengenoemde getuigen. Anders dan verdachte heeft verklaard, is de rechtbank van oordeel dat in elk geval een deel van de (voorgenomen) seksuele contacten tussen [benadeelde partij 2] en derden niet vrijwillig was omdat zij onder invloed was van drugs en verdachte zich fysiek en verbaal dwingend opstelde. Met name de verklaring van getuige [naam getuige 1] ondersteunt haar verklaring op dit punt. De rechtbank ziet in de verklaringen van aangeefster, verdachte en getuigen dan ook aanwijzingen voor verschillende strafbare feiten die verdachte jegens [benadeelde partij 2] kan hebben gepleegd, waaronder zedendelicten, mishandeling en diefstal. Daarbij zijn er zeker aanwijzingen voor een toxische en op momenten perverse relatie tussen verdachte en [benadeelde partij 2] .

Maar zelfs wanneer deze feiten en omstandigheden gezamenlijk in ogenschouw worden genomen, leidt dat niet zonder meer tot een bewezenverklaring van mensenhandel. Mensenhandel is geen optelsom van dergelijke delicten. Er dient bovenal sprake te zijn van een oogmerk van uitbuiting. Om te bepalen of dat het geval is, wordt in de rechtspraak getoetst aan de zogeheten Chinese horeca-criteria, die de Hoge Raad sinds 2019 ook toepast op seksuele uitbuiting. De vraag of – en zo ja, wanneer – sprake is van uitbuiting in de zin van art. 273f Sr, is niet in algemene termen te beantwoorden, maar is sterk verweven met de omstandigheden van het geval. Daarbij komt betekenis toe aan (1) de aard, (2) de duur van de tewerkstelling, (3) de beperkingen die zij voor betrokkene meebrengt en (4) het economisch voordeel dat daarmee door de tewerksteller wordt behaald.

Juist over deze omstandigheden is er veel onduidelijkheid. De verklaring van [benadeelde partij 2] is op deze punten onvoldoende feitelijk. Zij heeft verklaard dat zij denkt dat zij in de periode november 2025 tot half december 2025 met ongeveer vijftien mannen betaalde seks heeft gehad. Zij zegt dat verdachte dit getal van vijftien heeft genoemd omdat hij daar seksueel op kickt. Zij weet dat niet meer zelf omdat zij telkens zwaar onder invloed van drugs was.

De afspraken zijn via Chatgirl of SDC tot stand gekomen en verdachte maakte deze afspraken. Dit zijn op zich geen prostitutiesites maar wel sites waar mensen elkaar vinden met uitgesproken seksuele wensen al of niet in combinatie met drank en drugs. Volgens verdachte gaat dit soms gepaard met het overmaken van geld, maar is dat geld bedoeld om de seksdates met drank en drugs te bekostigen.

Er zijn ook seksafspraken gemaakt waarvoor niet werd betaald, en bij sommige afspraken was verdachte ook aanwezig als sekspartner. Ook zijn er betalingen gedaan door mannen waarmee wel is afgesproken maar met wie [benadeelde partij 2] geen seks heeft gehad.

[benadeelde partij 2] wijst enkele transacties (“tikkies”) op haar bankrekening aan die zij in verband brengt met deze seksafspraken (in ieder geval 1 van € 200,- 2 van € 150, 1 van € 50). Volgens [benadeelde partij 2] zijn er daarnaast ook contante betalingen aan [verdachte] gedaan, maar daarvan is geen bewijs. De totale hoeveelheid geld die met de seksafspraken waarbij [benadeelde partij 2] is betrokken, gemoeid is geweest, is dan ook onduidelijk gebleven.

Verder is er onvoldoende bewijs dat verdachte het overgemaakte geld heeft afgepakt en voor zichzelf heeft gehouden. Van het betaalde geld zijn volgens [benadeelde partij 2] drugs en boodschappen gekocht. [benadeelde partij 2] wijst op betalingen vanaf haar bankrekening aan drugsdealers. Verdachte en [benadeelde partij 2] gebruikten samen de gekochte drugs.

Verdachte heeft weliswaar op enig moment zonder toestemming geld van de rekening van [benadeelde partij 2] gepind, maar de rechtbank ziet in dit (mogelijk strafbare) handelen onvoldoende verband met het geld dat is overgemaakt vanwege de seksafspraken.

Al met al kan niet voldoende worden vastgesteld dat de seksafspraken die verdachte regelde en waarbij [benadeelde partij 2] werd betrokken, gericht waren op de uitbuiting van [benadeelde partij 2] . Daarom kan, ondanks mogelijk andere strafbare gedragingen, en ondanks het toxische karakter van hun relatie, mensenhandel niet wettig en overtuigend worden bewezen. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van feit 2.

4.3.4

Het oordeel over het onder 1 ten laste gelegde: mensenhandel van [benadeelde partij 1]

De rechtbank komt op basis van de in bijlage II opgenomen bewijsmiddelen tot een bewezenverklaring van dit feit en overweegt hiertoe het volgende.

De verklaring van [benadeelde partij 1]

De verklaring van [benadeelde partij 1] komt – kort gezegd – neer op het volgende. Verdachte en [benadeelde partij 1] hebben elkaar in 2024 ontmoet bij een meeting van Narcotics Anonymous (NA). Verdachte vroeg haar al snel om met hem mee te gaan naar zijn woning in [woonplaats] . Daar hebben zij crystal meth gebruikt en seks gehad. [benadeelde partij 1] vond het eigenlijk te snel gaan, maar ze is voor verdachte gezwicht. Ze kregen een relatie en verdachte was eerst erg lief en vol affectie voor haar. Op een gegeven moment zei verdachte tegen haar dat zij van haar kindertrauma (seksueel misbruik als peuter) af kon komen door een trio te doen. [benadeelde partij 1] heeft toen seks gehad met verdachte en een man die zij niet kende. Dat vond ze niet fijn. Er volgden daarna echter meer trio’s, waarbij verdachte steeds minder vaak deelnam aan de seks. In de periode daarna heeft verdachte haar de prostitutie ingeduwd, hij heeft haar onder meer op sites als kinky, chatgirl en sexjobs gezet. Daarbij vermeldde hij - zonder haar instemming - de mogelijkheid van seks zonder condoom. Ze heeft seks met honderden mannen gehad, op veel dagen waren dit wel tien klanten per dag. Zij wilde dit niet, maar ze kon moeilijk nee zeggen omdat ze kwetsbaar en beïnvloedbaar was.

Ook had ze een posttraumatische stressstoornis en kwam ze uit een zware harddrugsverslaving. Ze heeft wel eens gezegd dat ze wilde stoppen met het prostitutiewerk, maar verdachte zei dan dat hij alweer een aantal klanten had ingeboekt, dan moest ze toch doorgaan. Ze moest ook vaak drugs nemen tijdens de seks met klanten, onder meer GHB. Verdachte kon met betrekking tot de drugs erg wispelturig zijn, de ene keer moest ze van hem drugs gebruiken en de andere keer leek hij te willen dat ze beiden van de drugs af zouden komen.

Verdachte was in het begin altijd aanwezig in dezelfde kamer tijdens een afspraak met een klant, later zat hij in de kamer ernaast. Ze heeft minstens één keer seks gehad met een klant terwijl zij out gegaan was van de drugs. In juni 2024 wilde verdachte seks met haar hebben op een openbare plek. Ze is toen out gegaan vanwege het (zelf) innemen van drugs die in een flesje zaten, waarvan [benadeelde partij 1] dacht dat het spa blauw was. Toen ze weer bijkwam, lag ze in de brandnetels en had ze letsel aan haar knie waardoor ze langdurig niet goed kon lopen. Desondanks moest ze doorgaan met het prostitutiewerk. Na verloop van tijd had ze wel eens een dag vrij, maar ze werkte over het algemeen minstens zes dagen per week. Het geld moest ze aan verdachte geven en daar heeft [benadeelde partij 1] zelf weinig tot niets van teruggezien, ondanks dat ze in eerste instantie een 50/50 afspraak met betrekking tot de verdeling van de inkomsten hadden gemaakt. Verdachte maakte het geld op en huilde daarna omdat hij daar vervolgens spijt van had. Hij bleef haar manipuleren. Hij had ook haar telefoon en pinpas afgenomen en heeft haar meermaals in zijn huis achtergelaten, terwijl hij dan zelf afsprak met prostituees of naar drugsfeesten ging met het geld van [benadeelde partij 1] . Hij heeft haar onder meer een keer drie dagen lang in zijn huis achtergelaten zonder eten, toen zij zwaar geblesseerd was en zelf niet weg kon. De uitbuiting is gestopt toen [benadeelde partij 2] in het huis van verdachte is gekomen voor een seksafspraak, zij hebben [benadeelde partij 1] er toen uitgezet.

De verklaring van verdachte

Verdachte heeft bevestigd dat [benadeelde partij 1] vanuit zijn huis in de prostitutie heeft gewerkt. Verdachte heeft haar daartoe aangemoedigd. Hij heeft geholpen met onder meer het aanmaken van haar profielen op verschillende sites en het regelen van klanten. Ze maakten samen de advertentie, telden samen het geld en deden ook samen het videobellen met klanten, zodat [benadeelde partij 1] kon bepalen welke klanten ze leuk vond. Hij heeft wel een paar keer de afspraken ongelukkig gepland, in die zin dat de afspraken met klanten te dicht op elkaar waren. Hij betwist echter dat sprake is geweest van onvrijwillige prostitutie of uitbuiting. Wel is hij tijdens de relatie meermaals vreemdgegaan, waarbij hij één keer 500 euro en één keer 1.500 euro heeft meegenomen. Dat vindt hij achteraf moreel verwerpelijk, maar dat maakt nog niet dat sprake is van mensenhandel.

De conclusies van de rechtbank

De rechtbank acht de verklaring van [benadeelde partij 1] consistent, concreet en gedetailleerd en daarmee voldoende betrouwbaar. Weliswaar heeft zij wisselend verklaard over het moment waarop de prostitutie is gestart en gestopt, maar ze verklaarde ook dat ze het niet goed meer weet door het tijdsverloop en het drugsgebruik. De inconsistenties die mogelijk als gevolg daarvan in de verklaring van [benadeelde partij 1] terecht zijn gekomen, zijn niet van zodanige aard dat deze de essentie van haar verklaring aantasten.

De rechtbank is daarnaast van oordeel dat de verklaringen van [benadeelde partij 1] voldoende ondersteund worden door andere bewijsmiddelen. Het dossier bevat notities die door verdachte zijn geschreven in het kader van een stappenplan voor de meetings waar hij naartoe ging in verband met zijn drugsverslaving.

Verdachte heeft over deze notities verklaard dat hij hiermee een morele schuldbekentenis heeft afgelegd, maar dat hij hiermee niets heeft bekend dat duidt op mensenhandel. De rechtbank ziet dat anders. In de notities wordt geschreven over het hoereren en prostitueren van [benadeelde partij 1] (de rechtbank begrijpt: [benadeelde partij 1] ), het manipuleren van haar om door te gaan, ook op het moment dat zij het werk niet meer kon doen. Daarnaast wordt in de notities geschreven dat [benadeelde partij 1] in die positie is gebracht door zoete beloften; trouwen, kinderen en een huis kopen. De strekking van deze aantekeningen vindt de rechtbank wezenlijk anders dan de verklaring die verdachte in de strafzaak heeft afgelegd.

Daarnaast bevat het dossier e-mails die kennelijk door [benadeelde partij 1] naar verdachte zijn gestuurd, vanaf hetzelfde adres, in de periode van 29 juni 2024 tot en met 4 juli 2024. In deze e-mails wordt onder meer geschreven dat het niet leuk is dat verdachte met al het geld is weggegaan en dat de persoon bang is dat er te veel geld wordt uitgegeven. Ook wordt er gesmeekt om thuis te komen en eten mee te nemen. [benadeelde partij 1] verbleef in de periode van de e-mails geblesseerd in de woning van verdachte en had op dat moment geen beschikking over haar telefoon en pinpas. Naar het oordeel van de rechtbank kan het dan ook niet anders dan dat [benadeelde partij 1] degene is geweest die de berichten heeft verstuurd.

Gezien bovengenoemde dossierstukken is de rechtbank van oordeel dat de verklaring van [benadeelde partij 1] voldoende steun vindt in andere bewijsmiddelen.

Is hiermee sprake van mensenhandel?

De rechtbank dient vervolgens de vraag te beantwoorden of de door [benadeelde partij 1] geschetste situatie mensenhandel oplevert. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend. Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de bewijsmiddelen dat sprake is geweest van het werven, vervoeren en huisvesten van [benadeelde partij 1] .

artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 1

Bij dit werven en huisvesten heeft verdachte gebruik gemaakt van dwangmiddelen in de zin van artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 1, van het Wetboek van Strafrecht. Naar het oordeel van de rechtbank kan uit de bewijsmiddelen worden afgeleid dat sprake is geweest van misleiding, misbruik van een kwetsbare positie en misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht, waardoor [benadeelde partij 1] geen andere werkelijke of aanvaardbare keuze had dan de prostitutiewerkzaamheden uit te voeren.

Verdachte heeft [benadeelde partij 1] misleid door het doen van (valse) beloftes, zoals het plan om samen een huis te kopen. Met betrekking tot misbruik van de kwetsbare positie van [benadeelde partij 1] wist verdachte van haar drugsverslaving, aangezien hij haar had ontmoet op een meeting van Narcotics Anonymous en zij in de periode daarna samen intensief verschillende soorten drugs hebben gebruikt. De eventuele wetenschap van verdachte dat [benadeelde partij 1] op dat moment al anderhalf jaar clean was, doet daar niet aan af. Het kan immers niet anders dan dat verdachte weet dat ook eenmalig drugsgebruik kan leiden tot een langdurige terugval bij iemand die kampt met een drugsverslaving, zoals dat ook bij hemzelf meerdere keren is gebeurd. De verdediging heeft betoogd dat verdachte zelf ook in een kwetsbare positie verkeerde ten gevolge van zijn eigen ernstige verslavingen. De rechtbank is echter van oordeel dat de eigen kwetsbare positie er niet toe kan leiden dat misbruik van de kwetsbare positie van een ander niet mogelijk is. Door [benadeelde partij 1] al snel bij hem thuis uit te nodigen en daar drugs te gaan gebruiken, heeft verdachte bijgedragen aan haar terugval in drugsgebruik en daarmee haar kwetsbaarheid doen toenemen. Ook had [benadeelde partij 1] een zwakke gezondheid en leed zij aan PTSS door heftige gebeurtenissen uit het verleden, factoren waar verdachte van op de hoogte was omdat zij dat met hem had gedeeld, en die haar positie nog kwetsbaarder maakten. Tot slot is ook sprake van misbruik uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht, in elk geval vanaf 24 juni 2024 (het moment dat [benadeelde partij 1] knieletsel opliep). Het was daardoor nagenoeg niet mogelijk voor [benadeelde partij 1] om te lopen, waardoor het meer dan gemiddeld moeilijk voor haar was om zich aan de uitbuitingssituatie te onttrekken. Dat blijkt ook uit de e-mails die zij via een e-mailadres van verdachte aan hem heeft gestuurd.

artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 4

De rechtbank is daarnaast van oordeel dat niet alleen sprake is van een oogmerk van uitbuiting, maar dat [benadeelde partij 1] ook daadwerkelijk is uitgebuit. [benadeelde partij 1] heeft duizenden euro’s verdiend als prostituee, maar hiervan geen (wezenlijk) deel ontvangen, omdat verdachte deze grotendeels voor zichzelf hield. Weliswaar hebben zowel verdachte als [benadeelde partij 1] verklaard dat ze gezamenlijke activiteiten hadden, zoals samen uit eten en een personal trainer, maar daaruit blijkt niet van een verdeling van de opbrengsten die ook maar enigszins in verhouding stond tot het werk dat [benadeelde partij 1] deed. Verdachte heeft het geld van [benadeelde partij 1] bovendien gebruikt om prostituees te bezoeken, hetgeen hij zelf ook heeft verklaard. De rechtbank is alles afwegende van oordeel dat sprake is van een uitbuitingssituatie.

Ten overvloede merkt de rechtbank op dat instemming van het slachtoffer, waar in dit geval ook niet van is gebleken, met de beoogde of bestaande uitbuiting niet relevant is indien, zoals in deze zaak, één van de in artikel 273f Sr genoemde dwangmiddelen is gebruikt.

artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 6 en 9

De rechtbank acht met het bovenstaande ook bewezen dat verdachte opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van [benadeelde partij 1] en dat hij [benadeelde partij 1] heeft bewogen tot het afstaan van een groot deel van de opbrengsten van haar prostitutiewerkzaamheden.

ten aanzien van de periode

Hoewel [benadeelde partij 1] heeft verklaard dat de seksuele uitbuiting één of twee maanden voor koningsdag is begonnen, heeft zij ook verklaard dat zij geen exacte begindatum weet. Uit de overige stukken in het dossier komt slechts naar voren dat op 31 mei 2024 een
WhatsApp Business-account is aangemaakt ten behoeve van het prostitutiewerk van [benadeelde partij 1] . De rechtbank zal daarom 31 mei 2024 als begindatum van de bewezen verklaarde periode aanhouden. Naar het oordeel van de rechtbank is de einddatum 9 juli 2024, de dag waarop de relatie tussen verdachte en [benadeelde partij 1] is geëindigd.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel ten aanzien van [benadeelde partij 1] .

4.3.5

Het oordeel over het onder 3 ten laste gelegde: mensenhandel van [benadeelde partij 3]

De rechtbank komt eveneens tot een bewezenverklaring van dit feit op basis van de in bijlage II opgenomen bewijsmiddelen en overweegt hiertoe het volgende.

De verklaring van [benadeelde partij 3]

De verklaringen die [benadeelde partij 3] heeft afgelegd komen – kort gezegd – neer op het volgende. [benadeelde partij 3] heeft verdachte leren kennen via Chatgirl. Ze hebben op 4 november 2024 voor het eerst afgesproken. Bij die afspraak is [benadeelde partij 3] ‘out’ gegaan als gevolg van de drugs die ze hadden gebruikt. Enkele maanden later spraken ze elkaar opnieuw via Chatgirl en hebben ze opnieuw een afspraak gemaakt. Tijdens deze afspraak vertelde [benadeelde partij 3] aan verdachte dat zij in het verleden slachtoffer is geweest van mensenhandel. Verdachte zei dat hij verliefd op haar was geworden. Ze was overdonderd door de lovebombing door verdachte. Verdachte vroeg haar om sekswerk te doen om uit de schulden te komen. [benadeelde partij 3] stemde hiermee in, maar was op dat moment al vier dagen wakker en had last van psychoses. Verdachte heeft vervolgens een profiel op Kinky aangemaakt en heeft daarvoor seksueel getinte foto’s van haar gemaakt. Hij had ook alle seksuele opties aangeklikt in het profiel, want dat zou beter verkopen. Ze moest van verdachte onder andere seks hebben zonder condoom. Ze stond op Kinky onder de (werk)naam [werknaam] . Ze deed het sekswerk vanaf 25 maart 2025 op verschillende locaties. Het sekswerk vond plaats bij verdachte thuis, in het huis van haar pleegopa, in hotel Levell en in een woning aan de [adres] . Verdachte was degene die de klanten regelde. Als een klant aan haar betaalde, moest ze dit aan verdachte geven, die in een andere kamer zat. Sommige klanten betaalden via een Tikkie. Ze kon klanten wegsturen, maar deed dat niet omdat ze verdachte niet teleur wilde stellen. Ze wilde eigenlijk stoppen met het sekswerk, maar elke keer had verdachte weer een smoes waardoor ze door moest gaan. Hij dreigde op die momenten ook om naar de politie en de belastingdienst te gaan en haar het leven zuur te maken. Ze verrichtte het sekswerk onder invloed. Haar drugsgebruik was vrijwillig, maar verdachte gaf haar meer dan dat ze wilde. Hij heeft onder andere crystal meth bij haar ingespoten. Dat wilde ze op een gegeven moment niet meer, maar verdachte bleef de crystal meth toch toedienen. Als gevolg daarvan heeft ze een abces opgelopen. Verdachte pinde ook steeds geld van haar rekening. Hij had haar privé pas en haar zakelijke pas. Een deel van het gepinde geld had zij verdiend met haar eigen bedrijf, [naam bedrijf] . Op de laatste dag dat ze bij elkaar waren, heeft hij haar gedrogeerd, en vervolgens € 4.000,- van haar zakelijke rekening gepind en haar telefoon gestolen. Ze is uiteindelijk door [benadeelde partij 2] uit het huis van verdachte gehaald.

De verklaring van verdachte

Verdachte heeft over deze beschuldiging verklaard dat [benadeelde partij 3] inderdaad prostitutiewerk heeft gedaan en dat hij haar daarmee geholpen heeft, met name door het regelen van de praktische zaken, waaronder het maken van een account voor Kinky. Dat prostitutiewerk was echter volledig vrijwillig. Ze kregen een relatie en gebruikten samen veel drugs, maar ze probeerden ook clean te worden. De relatie is een paar keer uitgegaan, maar [benadeelde partij 3] ging in die periodes door met sekswerk en kocht drugs van de opbrengsten. Op de laatste dag voor zijn aanhouding heeft verdachte inderdaad € 4.000,- van haar rekening gepind, maar € 2.500,- daarvan was voor het afbetalen van een schuld die [benadeelde partij 3] bij een dealer had. Hij heeft die schuld betaald en van de rest van het geld is hij naar prostituees gegaan.

De conclusies van de rechtbank

De rechtbank acht de verklaringen van [benadeelde partij 3] betrouwbaar. Haar verklaringen bij de politie (zowel tijdens het intakegesprek, de aangifte en latere verklaringen, waaronder ook haar verklaring bij de rechter-commissaris) bevatten weliswaar inconsistenties maar deze doen geen afbreuk aan de essentie van de verklaring, namelijk dat [benadeelde partij 3] door verdachte gedwongen is om sekswerk te (blijven) doen terwijl zij geen wezenlijk deel van de opbrengsten heeft ontvangen.

De verklaring van [benadeelde partij 3] vindt bovendien steun in andere bewijsmiddelen. Deels in de verklaring van verdachte die heeft bekend dat hij [benadeelde partij 3] heeft ondersteund bij het sekswerk en een deel van haar inkomsten zonder haar instemming heeft gebruikt. Ook volgt ondersteuning uit twee chatgesprekken die verdachte heeft met derden. Eén van deze gesprekken is met [verdachte] . In het gesprek met [verdachte] wordt niet alleen grof gesproken over [benadeelde partij 3] maar ook over de huur van een kamer in het appartement van [verdachte] , waar ze veel business kunnen doen, maar dat het bed van [verdachte] kraakt en moet worden gerepareerd om geen argwaan te wekken bij de buurvrouw. Er is ook een gesprek op 26 april 2025 met [naam] , die ook sekswerker blijkt te zijn. In dat gesprek zegt verdachte dat hij [benadeelde partij 3] ( [werknaam] ) niet meer aan kan vanwege haar gezeur, maar dat hij haar niet kan dumpen omdat ze goed geld verdient. [naam] zegt vervolgens dat verdachte een pimp moet zijn en verdachte antwoordt met oké.

Uit bovengenoemde berichten blijkt dat verdachte degene is die bepaalt waar en wanneer [benadeelde partij 3] moet werken. Het bericht aan [naam] ondersteunt de verklaring van [benadeelde partij 3] dat verdachte van haar sekswerk profiteert. Dat ze een wezenlijk deel van de opbrengsten zelf heeft ontvangen en gehouden, zoals door de verdediging gesteld, blijkt nergens uit. Evenmin blijkt uit het dossier dat [benadeelde partij 3] een schuld bij een dealer had die verdachte in haar naam en op haar verzoek ging afbetalen.

Is hiermee sprake van mensenhandel?

Vervolgens dient de rechtbank de vraag te beantwoorden of het handelen van verdachte het strafbare feit mensenhandel oplevert. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend.

artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 1

De rechtbank is allereerst van oordeel dat verdachte [benadeelde partij 3] heeft geworven en gehuisvest. Verder kan uit het dossier worden afgeleid dat sprake is van de dwangmiddelen misleiding en misbruik van een kwetsbare positie, waardoor [benadeelde partij 3] feitelijk gedwongen werd de prostitutiewerkzaamheden uit te voeren. Verdachte heeft [benadeelde partij 3] eerst misleid door middel van lovebombing (het overstelpen met liefde zodat hij haar vertrouwen won) en door haar vervolgens te manipuleren en haar onjuist te informeren over verdeling van de verdiensten. Hij heeft daarnaast misbruik gemaakt van haar kwetsbare positie. Het was verdachte al vrij snel bekend dat zij eerder seksueel was uitgebuit en dat zij schulden had. Gelet op het voorgaande moet de kwetsbare positie van [benadeelde partij 3] dan ook volstrekt helder zijn geweest voor verdachte. Van deze kwetsbare positie heeft verdachte vervolgens misbruik gemaakt, onder meer door haar over te halen om prostitutiewerk te doen. Dat [benadeelde partij 3] al eerder in de prostitutie werkzaam is geweest of deels zelf het initiatief zou hebben genomen om afspraken in te plannen, maakt het voorgaande niet anders. De gedragingen van verdachte, bestaande uit het misbruik maken van de kwetsbare positie van [benadeelde partij 3] , beïnvloeden de wil in die zin dat zij leiden tot het ontbreken van vrijwilligheid.

artikel 273f, eerste lid, aanhef en onder 4, 6 en 9

De rechtbank is daarnaast van oordeel dat niet alleen sprake is van een oogmerk tot uitbuiting, maar dat [benadeelde partij 3] ook daadwerkelijk is uitgebuit. [benadeelde partij 3] heeft maandenlang sekswerk uitgevoerd met veel mannen die daarvoor betaalden, maar zelf geen wezenlijk deel ontvangen van dit geld. Verdachte heeft het door haar met sekswerk verdiende geld ingenomen en voor een groot deel uitgegeven. Gelet op het voorgaande staat ook vast dat verdachte opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van [benadeelde partij 3] .

De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel ten aanzien van [benadeelde partij 3] in de periode van 25 maart 2025 tot en met 17 juni 2025.

5 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in bijlage II vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte:

Ten aanzien van feit 1:

in de periode van 31 mei 2024 tot en met 9 juli 2024 te Diemen en Amsterdam, in elk geval in Nederland, telkens een ander te weten [benadeelde partij 1] (geboren op [geboortedatum] ), telkens met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door misleiding, door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en door misbruik van een kwetsbare positie, heeft geworven, vervoerd en gehuisvest met het oogmerk van uitbuiting heeft gedwongen of bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard en

heeft gedwongen of bewogen hem, verdachte, te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [benadeelde partij 1] met of voor een derde tegen betaling en

telkens opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [benadeelde partij 1]

waarbij die misleiding en dat misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en dat misbruik van een kwetsbare positie hebben bestaan uit:

- het op de hoogte zijn van het gegeven dat die [benadeelde partij 1] verslaafd was en

- het afnemen van de telefoon en de pinpas van die [benadeelde partij 1] en

- het zich op boze, agressieve, intimiderende en dreigende en overheersende toon/wijze te uiten tegen die [benadeelde partij 1] en

- het dwingen althans bewegen van die [benadeelde partij 1] om onvrijwillig onveilige en door die [benadeelde partij 1] als vernederend ervaren en deviante seksuele handelingen van en met hem, verdachte, te ondergaan en

- het dwingen van die [benadeelde partij 1] om prostitutiewerkzaamheden uit te (blijven) voeren door dwingend, dreigend en manipulatief op haar in te praten en

- het voor die [benadeelde partij 1] regelen en het samen gebruiken van verdovende middelen waaronder crystal meth, cocaïne en GHB en

- het dwingen van die [benadeelde partij 1] tot inname van verdovende middelen waaronder crystal meth, cocaïne en GHB en het geven en laten innemen en toedienen van verdovende middelen waaronder crystal meth, cocaïne en GHB aan die [benadeelde partij 1] waardoor zij onder invloed was tijdens de prostitutiewerkzaamheden en de prostitutiewerkzaamheden langer kon volhouden en

- het in ernstige mate beperken van de bewegingsvrijheid van die [benadeelde partij 1] en

- het onder controle houden en onder druk zetten van die [benadeelde partij 1] (onder andere door zich in een kamer te bevinden naast de kamer waar de prostitutiewerkzaamheden plaatsvonden en op die manier toezicht houden op die [benadeelde partij 1] en op de door die [benadeelde partij 1] verrichte

prostitutiewerkzaamheden), waardoor het voor die [benadeelde partij 1] werd bemoeilijkt zich aan die controle en die prostitutiewerkzaamheden te onttrekken en

- het brengen en houden van die [benadeelde partij 1] in een positie waar zij niet over haar eigen financiële middelen kon beschikken en waarbij voornoemde (onder 2) "enige handeling" heeft bestaan uit:

- het laten verblijven van die [benadeelde partij 1] in zijn, verdachtes, woning en het ter beschikking stellen van die woning als werkplek voor prostitutiewerkzaamheden van die [benadeelde partij 1] en

- het maken van foto's voor advertenties op websites waarin die [benadeelde partij 1] werd aangeboden voor prostitutiewerkzaamheden en

- het aanmaken en onderhouden (waaronder begrepen het “omhoog plaatsen”) van advertenties op websites waarin die [benadeelde partij 1] werd aangeboden voor prostitutiewerkzaamheden en

- het geven van uitleg en instructie aan die [benadeelde partij 1] met betrekking tot de door die [benadeelde partij 1] te verrichten prostitutiewerkzaamheden en

- het regelen van prostitutieafspraken (klanten) en de daarvoor te betalen bedragen en

- het bepalen wanneer en hoe vaak die [benadeelde partij 1] prostitutiewerkzaamheden diende te verrichtten onder andere door op die [benadeelde partij 1] in te praten en die [benadeelde partij 1] verdovende middelen te geven en

- die [benadeelde partij 1] de prostitutiewerkzaamheden laten verrichten zonder condoom en

- een groot deel van het verdiende geld van die [benadeelde partij 1] af te nemen en/of te ontvangen.

Ten aanzien van feit 3:

in de periode van 25 maart 2025 tot en met 17 juni 2025 te Diemen en Amsterdam, in elk geval in Nederland, telkens een ander te weten [benadeelde partij 3] (geboren op [geboortedatum] ),

telkens met één of meer van de onder lid 1, sub 1° van artikel 273f Wetboek van Strafrecht genoemde middelen, te weten door misleiding en door misbruik van een kwetsbare positie, heeft geworven en gehuisvest met het oogmerk van uitbuiting en

heeft bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard dan wel enige handeling heeft ondernomen waarvan hij, verdachte, wist of

redelijkerwijs moest vermoeden dat die [benadeelde partij 3] zich daardoor beschikbaar zou stellen tot het verrichten van diensten van seksuele aard en

heeft gedwongen of bewogen hem, verdachte, te bevoordelen uit de opbrengst van seksuele handelingen van die [benadeelde partij 3] met of voor een derde tegen betaling en

telkens opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die [benadeelde partij 3] ,

waarbij die misleiding en dat misbruik van een kwetsbare positie hebben bestaan uit:

- het op de hoogte zijn van het gegeven dat die [benadeelde partij 3] verslaafd was en

- het die [benadeelde partij 3] doen voorkomen dat hij, verdachte, verliefd op haar was en die [benadeelde partij 3] voorhouden dat de prostitutiewerkzaamheden nodig waren om uit de schulden te komen en

- het afnemen van de telefoon en de bankpas van die [benadeelde partij 3] en

- het zich op boze, agressieve, intimiderende en/of anderszins dreigende en/of overheersende toon/wijze te uiten tegen die [benadeelde partij 3] en

- het dwingen althans bewegen van die [benadeelde partij 3] om onvrijwillig onveilige en door die [benadeelde partij 3] als vernederend ervaren en deviante seksuele handelingen van en met hem, verdachte, te ondergaan en/of te dulden en

- het dwingen van die [benadeelde partij 3] om prostitutiewerkzaamheden uit te (blijven) voeren door dwingend, dreigend en manipulatief op haar in te praten en

- het voor die [benadeelde partij 3] regelen en het samen gebruiken van verdovende middelen waaronder crystal meth, cocaïne en GHB en

- het dwingen van die [benadeelde partij 3] tot inname van verdovende middelen waaronder crystal meth, cocaïne en GHB en het geven en laten innemen en toedienen van verdovende middelen

waaronder crystal meth, cocaïne en GHB aan die [benadeelde partij 3] waardoor zij onder invloed was tijdens de prostitutiewerkzaamheden en de prostitutiewerkzaamheden langer kon volhouden en

- het onder druk zetten van die [benadeelde partij 3]

- het brengen en houden van die [benadeelde partij 3] in een positie waar zij niet over haar eigen financiële middelen kon beschikken en waarbij voornoemde (onder 2) " enige handeling" heeft bestaan uit:

- het laten verblijven van die [benadeelde partij 3] in zijn, verdachtes, woning en het ter beschikking stellen van die woning als werkplek voor prostitutiewerkzaamheden van die [benadeelde partij 3] en

- het maken van foto's voor advertenties op websites waarin die [benadeelde partij 3] werd aangeboden voor prostitutiewerkzaamheden en

- het aanmaken en onderhouden (waaronder begrepen het “omhoog plaatsen”) van advertenties op websites waarin die [benadeelde partij 3] werd aangeboden voor prostitutiewerkzaamheden en

- het geven van uitleg en instructie aan die [benadeelde partij 3] met betrekking tot de door die [benadeelde partij 3] te verrichten prostitutiewerkzaamheden en

- het regelen van prostitutieafspraken (klanten) en de daarvoor te betalen bedragen en

- het bepalen wanneer en hoe vaak die [benadeelde partij 3] prostitutiewerkzaamheden diende te verrichtten onder andere door op die [benadeelde partij 3] in te praten en die [benadeelde partij 3] verdovende middelen te geven en

- die [benadeelde partij 3] de prostitutiewerkzaamheden laten verrichten zonder condoom en

- een groot deel van het verdiende geld van die [benadeelde partij 3] af te nemen en/of te ontvangen.

6 De strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

7 De strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

8 Motivering van de straffen en maatregelen

8.1.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar onder 1 tot en met 3 bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zeven jaren, met aftrek van voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd dat aan verdachte de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel zal worden opgelegd, en een contactverbod met de slachtoffers op grond van artikel 38v Sr voor de duur van vijf jaar.

8.2.

Het standpunt van de verdediging

Voor het geval de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, heeft de raadsvrouw verzocht om aansluiting te zoeken bij de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) (hierna: de LOVS-oriëntatiepunten) voor mensenhandel, onder categorie I (seksuele uitbuiting als bedoeld in art. 273f lid 1, sub 4 Sr). In deze categorie kan het slachtoffer zich met enige moeite onttrekken aan de situatie en betreft het een lichte vorm van misleiding. Per slachtoffer is het oriëntatiepunt dan vier maanden gevangenisstraf. Daarnaast heeft de raadsvrouw betoogd dat een behoorlijke voorwaardelijke straf in deze zaak wenselijk is.

8.3.

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich ten aanzien van twee verschillende slachtoffers schuldig gemaakt aan mensenhandel. Hij heeft de slachtoffers door middel van misleiding en misbruik van hun kwetsbaarheden, onder meer als gevolg van hun drugsverslaving, ertoe bewogen om in de prostitutie te gaan werken. Hij heeft in grote mate bepaald welke seksuele diensten er geleverd moesten worden en hoeveel klanten de slachtoffers moesten ontvangen. Ook heeft hij de slachtoffers gedrogeerd en een groot deel van het geld dat zij met het prostitutiewerk verdienden, afgenomen en voor zichzelf gehouden.

Mensenhandel is een zeer ernstig feit waarbij doorgaans een grote inbreuk wordt gemaakt op de persoonlijke vrijheid van het slachtoffer. Bij gedwongen prostitutie worden ook de lichamelijke en seksuele integriteit op een zeer verregaande manier geschonden. Dat geldt ook voor deze twee slachtoffers. Uit hun spreekrechtverklaringen blijkt dat de gevolgen van de seksuele uitbuiting enorm zijn. Zij waren beiden al kwetsbaar, onder meer door drugsverslaving en trauma’s uit het verleden. Het handelen van verdachte heeft daar veel schade aan toegevoegd. Dat rekent de rechtbank verdachte zwaar aan.

Strafblad en rapportages

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 22 oktober 2025. Hieruit blijkt dat verdachte niet recentelijk is veroordeeld voor enig strafbaar feit.

Daarnaast heeft de rechtbank acht geslagen op het pro justitia rapport dat over verdachte is opgemaakt. Uit dit rapport van 30 april 2026, opgemaakt door T. Jambroes, psychiater (hierna: de psychiater), en R.A. Sterk, klinisch psycholoog (hierna: de psycholoog), blijkt onder meer het volgende. Beide rapporteurs komen tot de conclusie dat sprake is van ADHD, traumagerelateerde problematiek en problemen in middelengebruik, waarbij de psycholoog spreekt van een ernstige stoornis in het gebruik van cocaïne en de psychiater van ernstige verslavingsproblematiek met afhankelijkheid van meerdere middelen. Beide rapporteurs concluderen bovendien dat sprake is van persoonlijkheidsproblematiek. De psycholoog komt tot de conclusie dat sprake is van een antisociale persoonlijkheidsstoornis met borderline trekken. De psychiater spreekt van persoonlijkheidsproblematiek met antisociale, borderline en narcistische trekken. Tot slot concludeert de psycholoog dat sprake is van een seksuele stoornis in combinatie met middelengebruik. Beide rapporteurs komen tot de conclusie dat de vastgestelde stoornissen ook aanwezig waren ten tijde van het tenlastegelegde. Volgens de psychiater beïnvloedden de stoornissen de gedragskeuzes en gedragingen ten tijde van het tenlastegelegde echter niet, terwijl de psycholoog een dergelijke beïnvloeding niet kan vaststellen. De psychiater schrijft dat onvoldoende gesteld kan worden dat verdachte ten tijde van de tenlastegelegde feiten handelde vanuit kenmerken passende bij zijn problematiek. Onvoldoende is gebleken dat zijn handelen voortkwam uit verminderde impulsbeheersing, trauma- gerelateerde klachten of gebrekkige empathie. Ook is niet gebleken dat verdachte niet in staat was alternatieve, niet- grensoverschrijdende gedragskeuzes te maken. Het lijkt juist eerder dat hij doelgericht en situationeel afgestemd handelde, hij contacten met klanten onderhield en structureerde, afspraken maakte en daarin eigen belangen – zoals financieel gewin of het behoud van relaties – liet meewegen. Er was sprake van doelgericht en planmatig handelen met een zekere mate van stabiliteit. De problematiek van verdachte heeft daarmee wel enigszins geholpen, maar is niet dwingend aanwezig geweest in de totstandkoming van de tenlastegelegde feiten omtrent mensenhandel/seksuele uitbuiting.

De rechtbank heeft de psycholoog op de zitting van 21 oktober 2026 gehoord en nadere vragen gesteld over de mate waarin de stoornissen invloed hebben gehad op het tenlastegelegde. De psycholoog heeft verklaard dat met betrekking tot mensenhandel, waarbij uitbuiting en economisch voordeel centraal staan, vooral het geweten van belang is en niet de impulsregulatie. Bij de keuze voor een feit als mensenhandel wordt immers een bewuste afweging gemaakt over op welke manier er geld verdiend kan worden. De stoornissen hebben er mogelijk wel voor gezorgd dat verdachte een manier zocht om geld te verdienen, maar waren niet dwingend aanwezig bij de keuze om geld te verdienen met de uitbuiting van anderen. Met andere woorden: hij had er ook voor kunnen kiezen om op een andere wijze geld te verdienen en hij was in staat om die afweging te maken. Om deze reden concludeert de psycholoog dat de gedragskeuzes en gedragingen van verdachte niet door de stoornissen werden beïnvloed ten tijde van het plegen van de ten laste gelegde feiten (de mensenhandel).

De rechtbank neemt bovenstaande conclusies van de deskundigen over en maakt die tot de hare. Zij is dan ook van oordeel dat de bewezen verklaarde feiten volledig aan verdachte kunnen worden toegerekend.

De rechtbank heeft tot slot acht geslagen op het reclasseringsrapport van GGZ reclassering Inforsa Amsterdam van 25 september 2026, opgemaakt door K. van der Heijden. In dit rapport schrijft de reclassering onder meer dat verdachte drugs en seks gebruikt om negatieve emoties niet te hoeven voelen. Eerdere (klinische) behandelingen hebben niet tot blijvende abstinentie geleid. Verdachte is vanwege zijn problematiek gevoelig voor stress en druk. Wanneer spanningen te hoog oplopen, is het risico op terugval groot. Ter voorkoming van terugval in middelengebruik is Reclassering Inforsa van mening dat behandeling nodig is voor de persoonlijkheidsproblematiek van verdachte. Verdachte zal door deze behandeling minder gevoelig worden voor stress en meer draagkracht krijgen, waardoor de kans op terugval kleiner wordt. Omdat dit een intensieve en langdurige behandeling is, vindt de reclassering een klinisch traject niet geïndiceerd. In plaats daarvan adviseert de reclassering een intensieve ambulante behandeling door De Waag, gericht op zijn persoonlijkheidsstoornis en seksuele problematiek, met daarbij wekelijks urinecontroles om terugval in drugsgebruik te monitoren. De reclassering is daarnaast van mening dat een middelenverbod geïndiceerd is, omdat verdachte een dusdanig ernstige verslavingsstoornis heeft dat gecontroleerd gebruik van middelen niet haalbaar is.

De reclassering schat de risico’s op recidive, letsel en onttrekken aan voorwaarden in als hoog. Er wordt een deels voorwaardelijke straf geadviseerd, met daarbij de volgende bijzondere voorwaarden: een meldplicht bij de reclassering, een ambulante behandelverplichting, het verbod op het gebruik van alcohol en drugs, de verplichting tot verblijf in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, een contactverbod met de aangeefsters en een locatieverbod voor Amsterdam met elektronisch toezicht.

Hoogte van de straf

De rechtbank is van oordeel dat de bewezen verklaarde feiten dermate ernstig zijn, dat een langdurige gevangenisstraf op zijn plaats is. Om de hoogte daarvan te bepalen, heeft de rechtbank acht geslagen op de LOVS-oriëntatiepunten ten aanzien van mensenhandel met als oogmerk seksuele uitbuiting. Aansluiting kan worden bezocht bij drie in ernst oplopende categorieën. De rechtbank is van oordeel dat vanwege de vergaande inbreuk op grondrechten en autonomie van beide slachtoffers minimaal aansluiting moet worden gezocht bij de oriëntatiepunten behorend bij categorie II. Weliswaar zijn er omstandigheden die wijzen in de richting van categorie I (er is bijvoorbeeld niet bewezen dat sprake is van geweld of bedreiging met geweld), maar aan de andere kant zijn er ook omstandigheden die meer in de richting van de zwaarste categorie III wijzen.

De lichamelijke en seksuele integriteit van beide vrouwen is door toedoen van verdachte maandenlang ondergeschikt geweest aan zijn oogmerk om aan hun lichamen te kunnen verdienen. Een voorbeeld hiervan is dat verdachte alle seksuele handelingen als optie had aangevinkt op de profielen van beide vrouwen, waaronder de mogelijkheid van seks zonder condoom. In het bijzonder de wijze waarop de zwaar verslaafde en beschadigde [benadeelde partij 1] is uitgebuit en de vergaande seksuele handelingen die zij heeft moeten verrichten rechtvaardigen naar het oordeel van de rechtbank een hoge gevangenisstraf.

Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een deel van de straf voorwaardelijk moet worden opgelegd, zodat interventies kunnen worden ingezet die het risico op recidive verminderen. Omdat er naar verwachting een meer dan gemiddelde hoeveelheid tijd nodig is om de problematiek van verdachte te behandelen, zal de rechtbank een proeftijd van drie jaar verbinden aan het voorwaardelijk strafdeel.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van 42 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk passend is.

De rechtbank zal daarbij alle bijzondere voorwaarden van de reclassering opleggen, behalve het contactverbod (voor zover het een bijzondere voorwaarde betreft) en het locatieverbod. De rechtbank vindt het locatieverbod voor de gehele stad Amsterdam een te zware inbreuk op de bewegingsvrijheid van verdachte als hij vrijkomt. Onvoldoende is gebleken waarom er specifiek voor heel Amsterdam een locatieverbod moet worden opgelegd.

De rechtbank zal wel een contactverbod aan verdachte opleggen, maar zal dit doen in het kader van een maatregel ex artikel 38v Sr.

Gelet op de oplegging van bijzondere voorwaarden en de proeftijd van drie jaar, ziet de rechtbank geen aanleiding voor de oplegging van een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38z Sr.

9 Beslag

In deze strafzaak zijn diverse goederen in beslag genomen, deels bij de doorzoeking van de woning van verdachte en deels op andere wijze, bijvoorbeeld doordat [benadeelde partij 2] deze goederen aan de politie heeft gegeven.

Met betrekking tot een aantal van deze goederen heeft de officier van justitie zich niet verzet tegen teruggave. De rechtbank zal daarom bepalen dat de volgende goederen aan verdachte zullen worden teruggegeven:

  • 6672382 (telefoon, Nokia TA1284).

  • 6673217 (telefoon, zwarte Nokia)

  • 6672379 (laptop, HP Elitebook 845gb)

  • 6673384 (SD-kaart, rood, Sandisk 8gb

  • 6673386 (Simkaart, Lyca Mobile)

De rechtbank zal daarnaast bepalen dat de groene Samsung telefoon met goednummer 6672121 zal worden teruggegeven aan [benadeelde partij 3] .

Onttrekking aan het verkeer

Er zijn ook vijf telefoons en één computer (Imac) in beslag genomen. Dit betreft de volgende voorwerpen:

  • 6672122 (telefoon, Wiko, zwart)

  • 6672123 (telefoon, Xiaomi Redmi, zwart)

  • 6672124 (telefoon, Wiko, zwart)

  • 6673221 (telefoon, Samsung, roze)

  • 6673227 (telefoon, Apple Iphone, zwart)

  • 6672409 (computer, Imac)

Het betreft telkens apparaten die gebruikt zijn ten behoeve van de prostitutie. De bewezen verklaarde feiten 1 en 3 zijn dan ook gepleegd met behulp van deze apparaten. Bovendien staat er op deze apparaten seksueel getint beeldmateriaal van de slachtoffers. Er is geen garantie dat het seksueel getinte beeldmateriaal definitief van kan worden verwijderd. Dat maakt dat het ongecontroleerd bezit van deze apparaten in strijd is met de wet of met het algemeen belang. Gelet hierop zullen deze apparaten worden onttrokken aan het verkeer.

Daarnaast zijn er twee enveloppen met cocaïne onder goednummer 6672138 in beslag genomen. Deze cocaïne is in beslag genomen onder verdachte. Met behulp van deze drugs kunnen soortgelijke feiten worden gepleegd, immers is het toedienen van verdovende middelen onderdeel van de bewezenverklaring. Het ongecontroleerde bezit van cocaïne is bovendien in strijd met de wet of het algemeen belang. Om deze reden zullen ook deze voorwerpen worden onttrokken aan het verkeer.

10 Ten aanzien van de benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel

10.1

De benadeelde partij [benadeelde partij 2] (feit 2)

De benadeelde partij [benadeelde partij 2] vordert een bedrag aan schadevergoeding met betrekking tot feit 2. Omdat de rechtbank verdachte voor dit feit zal vrijspreken, kan de benadeelde partij niet in haar vordering worden ontvangen.

10.2

De benadeelde partij [benadeelde partij 1] (feit 1)

De benadeelde partij [benadeelde partij 1] vordert een bedrag van € 81.423,- aan vergoeding van materiële schade en € 37.500,- aan vergoeding van immateriële schade.

De raadsvrouw heeft verzocht om de vordering primair niet-ontvankelijk te verklaren van wege de bepleite vrijspraak, en subsidiair deze vordering grotendeels niet-ontvankelijk te verklaren, omdat deze een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert.

De vordering tot materiële schadevergoeding ziet op het geld dat [benadeelde partij 1] verdiend heeft met het prostitutiewerk en dat verdachte heeft afgenomen. Daarbij is aansluiting gezocht bij het proces-verbaal van de politie met betrekking tot wederrechtelijk verkregen voordeel, waarbij uit is gegaan van vijf klanten per dag en 150 euro per klant, over een periode van 109 werkdagen in de periode van 1 maart 2024 tot en met 9 juli 2024. Van dit bedrag is nog € 327,- afgetrokken voor de kosten van verdovende middelen van € 3,- per dag.

De rechtbank zal de vordering volgen voor wat betreft het aantal klanten per dag en het betaalde bedrag per klant. Echter, omdat de rechtbank een kortere periode bewezen heeft verklaard, zal zij het aantal werkdagen verminderen. Omdat de benadeelde partij zelf ook heeft verklaard dat zij soms een dag vrij mocht hebben, zal de rechtbank het aantal werkdagen schatten op 31 dagen. Uitgaande van vijf klanten per dag à 150 euro, bedraagt het verdiende bedrag per dag 5 x 150 = € 750,-. Het totale bedrag dat verdiend is in de bewezenverklaarde periode stelt de rechtbank vast op 750 x 31 = € 23.250,-.

De rechtbank ziet geen ruimte voor aftrek van kosten van verdovende middelen of levensonderhoud nu deze kosten hebben bijgedragen aan de uitbuitingssituatie waar verdachte van heeft geprofiteerd. De rechtbank zal daarom een materiële schadevergoeding van € 23.250,- toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de laatste dag van de bewezenverklaarde periode (9 juli 2024). Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering tot materiële schadevergoeding. De benadeelde partij kan het resterende deel van deze vordering indienen bij de civiele rechter.

Met betrekking tot de immateriële schadevergoeding overweegt de rechtbank als volgt. Er wordt een vergoeding gevraagd omdat sprake zou zijn van een post-traumatische stressstoornis en knieletsel. Naar het oordeel van de rechtbank biedt het dossier onvoldoende duidelijkheid over de wijze van het ontstaan van het knieletsel en de mate waarin verdachte daar verantwoordelijk voor kan worden gehouden in het kader van onderhavige strafzaak. Het knieletsel zal dan ook niet worden meegewogen bij de bespreking van het immateriële deel van de vordering.

De rechtbank is van oordeel dat de benadeelde partij in haar persoon is aangetast door de jegens haar gepleegde mensenhandel. Een aantasting in de persoon kan worden verondersteld gelet op de aard van het misdrijf en de evidente nadelige gevolgen voor de benadeelde partij als gevolg van het misdrijf. Daarnaast blijken de klachten ook uit het schrijven van het Sinai Centrum van Arkin. Daarin wordt geschreven dat bij de benadeelde partij sprake is van een post-traumatische stressstoornis. Dit maakt dat de benadeelde partij recht heeft op een immateriële schadevergoeding.

De begroting van immateriële schade van het slachtoffer (artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek (BW)) geschiedt naar billijkheid met inachtneming van alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de aansprakelijke te maken verwijt. Verder dient de rechter bij de begroting, indien mogelijk, te letten op de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend.

Voor de berekening van de hoogte van de immateriële schadevergoeding maakt de rechtbank gebruik van de bandbreedtes die worden geboden door de Rotterdamse schaal, een leidraad voor verschillende soorten schadevergoeding. In de vorderingen is ook steeds verwezen naar de Rotterdamse schaal.

Over het precieze toestandsbeeld van de benadeelde partij heeft de rechtbank weinig informatie. Er is – overigens in het kader van een intake – genoemd dat sprake is van PTSS, maar dit betreft nog geen vastgestelde diagnose. Daarom zal de rechtbank, anders dan door de benadeelde partij verzocht, geen aansluiting zoeken bij hoofdstuk 14 van de Rotterdamse schaal (categorie B: geestelijk letsel). In plaats daarvan zal de rechtbank aansluiting zoeken bij hoofdstuk 16 (categorie C: niet vastgesteld geestelijk letsel ten gevolge van mensenhandel). Gelet op de specifieke feiten en omstandigheden in de zaak van benadeelde partij [benadeelde partij 1] in combinatie met haar persoonlijke omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat de schade aan de bovenkant van categorie “ernstig” dient te worden ingeschaald (met een bandbreedte van € 5.000,- - € 10.500,-). De rechtbank is van oordeel dat een immateriële schadevergoeding ter hoogte van € 10.000,- passend is.

De benadeelde partij heeft daarnaast verzocht om vermeerdering van het toe te wijzen bedrag aan immateriële schadevergoeding met 25% vanwege opzet of grove schuld van verdachte overeenkomstig aanbeveling 3 van de Rotterdamse schaal. De rechtbank overweegt dat deze verhoging niet van toepassing is op categorie C en zal het toe te wijzen bedrag daarom niet verhogen met een percentage.

Samenvattend zal de rechtbank de vordering toewijzen tot een bedrag van € 23.250,- aan vergoeding van materiële schade en € 10.000,- aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 9 juli 2024 tot aan de dag van de algehele voldoening, en zal de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk worden verklaard in haar vordering. De benadeelde partij kan het resterende deel van haar vordering indienen bij de civiele rechter. Ook zal aan verdachte de schadevergoedingsmaatregel worden opgelegd.

10.3

De benadeelde partij [benadeelde partij 3]

De benadeelde partij [benadeelde partij 3] vordert een bedrag van € 90.325,61 aan vergoeding van materiële schade en € 35.625,- aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

De raadsvrouw heeft verzocht om de vordering primair niet-ontvankelijk te verklaren vanwege de bepleite vrijspraak, en subsidiair grotendeels niet-ontvankelijk te verklaren, omdat deze een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert.

De vordering tot materiële schadevergoeding bestaat onder meer uit een bedrag van

€ 79.489,61 verkregen uit mensenhandel. Het betreft de inkomsten uit het prostitutiewerk van [benadeelde partij 3] , die verdachte heeft afgenomen. Daarbij is aansluiting gezocht bij het proces-verbaal van de politie met betrekking tot het wederrechtelijk verkregen voordeel.

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij gedurende de bewezen verklaarde periode een groot aantal klanten voor prostitutieafspraken heeft gehad. Dit blijkt uit de verklaring van de benadeelde partij en de chatberichten die in het dossier gevoegd zijn. De rechtbank is echter van oordeel dat de omvang van de materiële schade moeilijk is vast te stellen. Voor de hoogte van het tarief zijn wel concrete aanknopingspunten in het dossier te vinden, want die volgen uit de advertenties op de verschillende sites. De genoemde bedragen komen overeen met de verklaring van [benadeelde partij 3] . Echter zijn er met betrekking tot het aantal klanten - naast de verklaring van [benadeelde partij 3] - geen objectieve aanknopingspunten op basis waarvan kan worden bepaald van hoeveel klanten per dag of per week moet worden uitgegaan. De rechtbank zal voor het bepalen van de misgelopen inkomsten daarom gebruik maken van haar schattingsbevoegdheid. Gelet op de bewezen verklaarde periode schat de rechtbank dat de benadeelde partij minst genomen een bedrag van € 20.000,- met de prostitutiewerkzaamheden heeft verdiend, en dat dit bedrag vervolgens is afgenomen door verdachte. Voor het overige zal dit deel van de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard. Dit bedrag wordt vermeerderd met de door verdachte van de rekening van de benadeelde partij bedrag van € 4.000,- . Of de andere gepinde bedragen van € 1.860,- ook door verdachte van haar rekening zijn gehaald in het kader van de uitbuiting is onvoldoende aannemelijk geworden, dit deel van de vordering wordt niet-ontvankelijk verklaard.

Er wordt daarnaast een vergoeding van € 8.836,- gevraagd voor gemiste inkomsten uit het bedrijf van de benadeelde partij, genaamd [naam bedrijf] . De rechtbank is van oordeel dat deze kostenpost onvoldoende is onderbouwd om voor toewijzing in aanmerking te komen. De rechtbank vindt dat een causaal verband tussen het bewezen verklaarde en de geleden schade (namelijk de gestelde gederfde winst in 2025) onvoldoende aannemelijk is geworden. Dit deel van de vordering zal de rechtbank niet-ontvankelijk verklaren.

Ook wordt een bedrag van € 2.000,- aan toekomstige schadevergoeding gevorderd. De benadeelde partij heeft zelf verzocht de vordering op dit punt niet-ontvankelijk te verklaren. De rechtbank zal de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaren.

De rechtbank zal in totaal een bedrag van € 25.860,- aan materiële schadevergoeding toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de laatste dag van de bewezen verklaarde periode.

Met betrekking tot de immateriële schadevergoeding overweegt de rechtbank als volgt. De vordering bevat een brief van de huisarts van de benadeelde partij, waarin geschreven wordt dat sprake is van PTSS. Het betreft echter een zeer korte verklaring van de huisarts, waardoor de rechtbank wel aanneemt dat er aanwijzingen zijn voor PTSS, maar er nog geen sprake is van een volledige diagnose en nog niets bekend is over de aard en ernst van de PTSS, de gevolgen die de PTSS voor de benadeelde partij heeft en de hersteltijd. Hoewel de rechtbank dus aanneemt dat bij de benadeelde partij sprake is van geestelijk letsel, vindt de rechtbank ook ten aanzien van deze benadeelde partij het hoofdstuk over geestelijk letsel (categorie B) in de reeds onder 10.2 aangehaalde Rotterdamse schaal niet passend. In plaats daarvan zal de rechtbank aansluiting zoeken bij schadevergoedingen voor aantasting in de persoon op andere wijze als gevolg van mensenhandel (hoofdstuk 16, categorie C). Gelet op de specifieke feiten en omstandigheden in de zaak van benadeelde partij [benadeelde partij 3] in combinatie met haar persoonlijke omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat zij aan de bovenkant van subcategorie b (ernstig) dient te worden ingeschaald. De rechtbank is van oordeel dat een immateriële schadevergoeding ter hoogte van € 10.000,- passend is.

De benadeelde partij heeft daarnaast verzocht om vermeerdering van het toe te wijzen bedrag aan immateriële schadevergoeding met 25% vanwege opzet of grove schuld van verdachte. De rechtbank overweegt dat deze verhoging niet van toepassing is op categorie C sub b en zal het toe te wijzen bedrag daarom niet verhogen met een percentage.

Samenvattend zal de rechtbank een bedrag van € 24.000,- aan vergoeding van materiële schade en een bedrag van € 10.000,- aan vergoeding van immateriële schade toewijzen. Deze bedragen zullen worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 juni 2025 tot aan de dag van de algehele voldoening. Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering. Het resterende deel van de vordering kan zij indienen bij de civiele rechter. Ook zal aan verdachte de schadevergoedingsmaatregel worden opgelegd.

11 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf en maatregelen zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36b, 36c, 36d, 36f, 38v, 57 en 273f van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

12 Beslissing

Verklaart het onder feit 2 ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart bewezen dat verdachte het onder de feiten 1 en 3 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1, feit 3:

Telkens: mensenhandel

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 (tweeënveertig) maanden.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Bepaalt dat een gedeelte, groot 6 (zes) maanden, van deze gevangenisstraf niet ten uitvoer gelegd zal worden, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 3 (drie) jaar vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

De tenuitvoerlegging kan ook worden bevolen als de veroordeelde gedurende de proeftijd niet aan de hierna vermelde bijzondere voorwaarden voldoet.

Stelt als bijzondere voorwaarden:

  1. Dat verdachte zich meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. De reclassering zal contact met verdachte opnemen voor de eerste afspraak.

  2. Dat verdachte zich laat behandelen door De Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken. Indien er sprake is van een terugval in middelengebruik van de verdachte waardoor een kortdurende klinische opname voor detoxificatie noodzakelijk is, kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een dergelijke kortdurende klinische opname voor de duur van maximaal 7 weken. Indien de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, nadat dit door de rechter is bevolen, laat de verdachte zich opnemen in een zorginstelling te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing.

  3. Dat verdachte gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, verblijft in Exodus Leiden of een soortgelijke instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma die de instelling in overleg met de reclassering opstelt.

  4. Dat verdachte geen verdovende middelen genoemd in lijst I (harddrugs), en lijst II (softdrugs) en geen middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet gebruikt, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik. De verdachte moet meewerken aan urineonderzoek, tenminste eenmaal per week. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.

  5. Dat verdachte gedurende de proeftijd geen alcohol gebruikt, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik. Verdachte moet gedurende de proeftijd meewerken aan controles. Dit kunnen zijn urineonderzoek of ademonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.

Geeft aan de reclassering de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.

Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd

  • ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

  • medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht.

Legt op de maatregel dat de veroordeelde voor de duur van vijf jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met:

  • [benadeelde partij 1] , geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ;

  • Kamillia [benadeelde partij 2] , geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ;

  • [benadeelde partij 3] , geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] .

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan. De totale duur van de ten uitvoer gelegde vervangende hechtenis bedraagt ten hoogste zes maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde

maatregel niet op.

Verklaart onttrokken aan het verkeer:

  • 6672122 (telefoon, Wiko, zwart)

  • 6672123 (telefoon, Xiaomi Redmi, zwart)

  • 6672124 (telefoon, Wiko, zwart)

  • 6673221 (telefoon, Samsung, roze)

  • 6673227 (telefoon, Apple Iphone, zwart)

  • 6672409 (computer, Imac)

  • 6672138 (2x enveloppen)

Gelast de teruggave aan verdachte van:

  • 6672382 (telefoon, Nokia TA1284).

  • 6673217 (telefoon, zwarte Nokia)

  • 6672379 (laptop, HP Elitebook 845gb)

  • 6673384 (SD-kaart, rood, Sandisk 8gb

  • 6673386 (Simkaart, Lyca Mobile)

Gelast de teruggave aan [benadeelde partij 3] van:

6672121 (telefoon, Samsung, Groen)

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van feit 1:

Wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] toe tot een bedrag van

€ 23.250,- (drieëntwintigduizend tweehonderdvijftig euro) aan vergoeding van materiële schade en € 10.000,- (tienduizend euro) aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade (9 juli 2024) tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 1] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering is.

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 1] aan de Staat € 33.250,- (drieëndertigduizend tweehonderdvijftig euro) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade (9 juli 2024) tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 168 dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van feit 3:

Wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 3] toe tot een bedrag van € 24.000,- (vierentwintigduizend euro) aan vergoeding van materiële schade en € 10.000,- (tienduizend euro) aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade (17 juni 2025) tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [benadeelde partij 3] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering is.

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [benadeelde partij 3] aan de Staat € 34.000,- (vierendertigduizend euro) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade (17 juni 2025) tot aan de dag van de algehele voldoening. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 171 dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Beslissing op de vordering benadeelde partij ten aanzien van feit 2:

Verklaart [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in haar vordering.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Dit vonnis is gewezen door

mr. A.M. Loots, voorzitter,

mrs. A.M. Grüschke en D.A. Segbedzi, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.D.N. Tool, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 18 november 2026.

Hoge Raad 27 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2019:BI7097. Hoge Raad 1 oktober 2019, ECLI:NL:HR:2019:1452. Kamerstukken II, 1988-198, 21 207, nr. 3, p. 3 e.v.