Strafrecht overig

Ontneming onderzoek Oris. De rechtbank wijst de ontnemingsvordering geheel toe en stelt het wederrechtelijk…

Rechtbank Oost-Brabant, 18 november 2026

Zaakgegevens

Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Oost-Brabant
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
18 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
01-046883-22 ontneming
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOBR:2026:8225
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontneming onderzoek Oris. De rechtbank wijst de ontnemingsvordering geheel toe en stelt het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 29.992,00.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK OOST-BRABANT

Locatie 's-Hertogenbosch

Strafrecht

Parketnummer: 01.046883.22 (ontneming)

Datum uitspraak: 18 november 2026

Vonnis van de rechtbank Oost-Brabant, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte]

geboren te [geboorteplaats] op [1993] ,

vertrokken onbekend waarheen,

hierna: veroordeelde.

Onderzoek van de zaak

Tussen partijen heeft een schriftelijke ronde plaatsgehad.

Op 17 juli 2026 heeft de verdediging bij conclusie van antwoord gereageerd op de vordering van de officieren van justitie.

Op 14 augustus 2026 hebben de officieren van justitie conclusie van repliek genomen.

Op 28 augustus heeft de verdediging heeft vervolgens bij conclusie van dupliek gereageerd op de repliek van de officieren van justitie.

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 14 november 2024, 1 september 2026, 3 september 2026, 4 september 2026, 8 september 2026, 10 september 2026 en 9 november 2026 (sluiting).

De vordering van de officieren van justitie

De vordering van de officieren van justitie strekt tot het opleggen van de verplichting tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 29.992,00 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr).

Het standpunt van de verdediging

De raadsman van veroordeelde heeft, gezien de bepleite vrijspraak, verzocht de vordering niet-ontvankelijk te verklaren. Subsidiair heeft de raadsman verzocht de vordering te matigen, omdat niet alle opbrengsten per definitie afkomstig zijn uit een strafbaar feit. Verder heeft de raadsman verzocht rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn.

Het oordeel van de rechtbank

De vordering is tijdig ingediend.

De meervoudige strafkamer van de rechtbank Oost-Brabant heeft veroordeelde bij vonnis van 18 november 2026 in de hoofdzaak onder genoemd parketnummer veroordeeld voor de volgende feiten in de periode van 1 juni 2021 tot en met 28 februari 2022:

  • medeplegen van oplichting, meermalen gepleegd;

  • deelneming aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven.

Op grond van deze veroordeling kan aan veroordeelde de verplichting worden opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, verkregen door middel van of uit de baten van de bewezenverklaarde feiten of uit andere strafbare feiten als bedoeld in artikel 36e, derde lid, Sr.

De bewijsmiddelen

Voor de leesbaarheid van het vonnis wordt voor wat betreft de door de rechtbank gebezigde bewijsmiddelen verwezen naar de uitwerking daarvan. Deze is gevoegd als bewijsbijlage bij dit vonnis.

Overwegingen

De rechtbank is van oordeel dat de bewezenverklaarde misdrijven ertoe hebben geleid dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Veroordeelde heeft in zijn hoedanigheid als deelnemer aan de criminele organisatie inkomsten ontvangen. Deze inkomsten worden in hun geheel aangemerkt als wederrechtelijk verkregen voordeel. Het verweer dat veroordeelde ook bonafide werkzaamheden heeft verricht en dat de inkomsten daaruit niet wederrechtelijk zijn verkregen stuit hierop af.

De rechtbank acht het rapport berekening verkregen voordeel (hierna: rapport) voldoende onderbouwd. De rechtbank zal het rapport daarom als vertrekpunt nemen voor het schatten van het door veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel. In het rapport wordt geconcludeerd dat veroordeelde in totaal € 46.455,00 heeft ontvangen, bestaande uit bedragen die direct of indirect van de slachtoffers zijn ontvangen. Niet is gebleken dat een deel van deze opbrengsten geen relatie had tot het oplichtingsvehikel. Al deze opbrengsten zijn dan ook volledig in verband te brengen met de criminele organisatie. De rechtbank gaat daarom uit van een opbrengst van € 46.455,00. Nu de hoogte van de in het rapport opgenomen kosten niet worden betwist, zal de rechtbank deze kosten á € 16.463,00 meenemen in haar berekening.

Door de rechtbank zijn in de strafzaak bedragen aan schadevergoeding hoofdelijk toegewezen aan meerdere benadeelde partijen, telkens onder oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Aangezien de vorderingen van de benadeelde partijen nog niet onherroepelijk zijn toegekend, de door de rechtbank opgelegde schadevergoedingsmaatregelen nog niet onherroepelijk zijn en de vorderingen nog niet zijn voldaan, zal de rechtbank het toegewezen bedrag dat zij aan de benadeelde partijen heeft toegekend, niet in mindering brengen (artikel 36e, negende lid, Sr). Dit leidt er uiteraard niet toe dat veroordeelde deze bedragen dubbel moet betalen. Voor zover veroordeelde de toegekende schadevergoedingsvorderingen zal hebben voldaan, zal daar bij de uiteindelijke tenuitvoerlegging van de ontnemingsbeslissingen rekening mee moeten worden gehouden.

De rechtbank constateert dat sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn. Bij vonnis van 18 november 2026 heeft de rechtbank de veroordeelde in de strafzaak al gecompenseerd voor deze overschrijding. De rechtbank zal gelet daarop de veroordeelde niet opnieuw compenseren voor de overschrijding en het bij deze constatering laten.

De conclusie

De rechtbank zal het geschatte door veroordeelde genoten wederrechtelijk verkregen voordeel vaststellen op € 29.992,00 (€ 46.455,00 – € 16.463,00).

De rechtbank zal de duur van de gijzeling, die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd, bepalen op 299 dagen.

Toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.

DE UITSPRAAK

De rechtbank:

- stelt het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 29.992,00 (negenentwintighonderd negenhonderdtweeënnegentig euro);

- legt aan [verdachte] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een geldbedrag ter grootte van € 29.992,00 (negenentwintighonderd negenhonderdtweeënnegentig euro), ter ontneming van het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel, dat hij, door middel van of uit de baten van de feiten ter zake waarvan hij is veroordeeld, heeft verkregen;

- bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 299 dagen.

Dit vonnis is gewezen door:

mr. M.E. Bartels, voorzitter,

mr. W.M.T. Keukens en mr. E.L. Traag, leden,

in tegenwoordigheid van mr. N. Slingerland, griffier,

en is uitgesproken op 18 november 2025.