Dublin Duitsland, medische behandeling in Nederland staat overdracht niet in de weg, beroep ongegrond.

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 7 december 2017 in de zaak tussen

[eiser], eiser

(gemachtigde: mr. J.M. Suurmeijer),

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. E. Söylemez).

Procesverloop

Overwegingen

1. Eiser stelt de Gambiaanse nationaliteit te hebben en geboren te zijn op [geboortedatum] 1989.

2. Verweerder heeft de aanvraag niet in behandeling genomen op grond van artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Uit Eurodac is onder meer gebleken dat eiser eerder in Duitsland een asielaanvraag heeft ingediend. Op 15 september 2017 heeft verweerder bij Duitsland een verzoek om terugname gedaan op grond van artikel 18, eerste lid, onder b, van Verordening (EU) 604/2013 (de Dublinverordening). Op 20 september 2017 heeft Duitsland dit verzoek aanvaard.

3. Eiser betwist niet dat Duitsland verantwoordelijk is voor de behandeling van zijn asielaanvraag. Hij stelt echter dat verweerder gebruik zou moeten maken van zijn discretionaire bevoegdheid om op grond van artikel 17 van de Dublinverordening de behandeling van zijn asielaanvraag onverplicht aan zich te trekken. Op 16 november 2017 is eiser in een ziekenhuis in [plaats] geopereerd aan een cyste in zijn lies. Eiser betwist niet dat Duitsland over de benodigde medische voorzieningen beschikt, maar stelt dat overdracht naar Duitsland vertraging in een eventuele vervolgbehandeling met zich zal brengen. Hierdoor is Nederland volgens eiser het meest aangewezen land om hem te behandelen.

4. De rechtbank volgt verweerder in zijn standpunt dat de operatie die eiser op 16 november 2017 in Nederland heeft ondergaan niet maakt dat Nederland eisers asielaanvraag onverplicht aan zich moet trekken. Ter zitting heeft eiser toegelicht dat het goed met hem gaat. Dat eiser over twee weken terug moet voor verder onderzoek, omdat hij nog steeds last heeft van steken en pijn, heeft hij niet met stukken onderbouwd. Los daarvan is de rechtbank van oordeel dat een toekomstige medische afspraak niet maakt dat Nederland het meest aangewezen land is om eiser te behandelen. Eiser heeft geen objectieve gegevens overgelegd die de bijzondere ernst van zijn gezondheidstoestand en de aanzienlijke en onomkeerbare gevolgen daarvoor van een overdracht aantonen.

5. Het beroep is ongegrond.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing