Rechtbank Den Haag · Eerste aanleg - enkelvoudig · Vreemdelingenrecht

Bestuursrecht

zaaknummers: NL19.1546 en NL19.1547

en

Bij besluit van 18 januari 2019 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet in behandeling genomen op de grond dat Italië verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Hij heeft verder de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.

Bij brief van 11 februari 2019 heeft verweerder de rechtbank medegedeeld dat het bestreden besluit wordt ingetrokken en dat eisers asielaanvraag in behandeling zal worden genomen.

Bij digitaal bericht van 11 februari 2019 heeft de gemachtigde van eiser het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening ingetrokken en heeft de rechtbank verzocht om verweerder te veroordelen in de proceskosten.

Uit de wetsgeschiedenis volgt dat van tegemoetkomen in de zin van artikel 8:75a, eerste lid, van de Awb sprake is indien het bestuur het door de indiener van het beroepschrift gewenste besluit geheel of gedeeltelijk neemt, tenzij dit besluit kennelijk is genomen op andere gronden dan de indiener van het beroepschrift heeft aangevoerd. De rechtbank wijst in dit verband op een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van
5 oktober 2000 (ECLI:NL:RVS:2000:AB0009).

De rechtbank wijst het verzoek om verweerder in de proceskosten te veroordelen af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.E. Dutrieux, rechter, in aanwezigheid van mr. C.E.B. Davis, griffier.

Deze uitspraak is in het openbaar gedaan, digitaal ondertekend en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de datum van verzending verzet worden gedaan bij de rechtbank (artikel 8:55 van de Awb). De indiener van het verzetschrift kan daarbij vragen in de gelegenheid te worden gesteld over het verzet te worden gehoord.