Mondelinge uitspraak: beroep ongegrond. Bekering niet ten onrechte ongeloofwaardig bevonden

RECHTBANK DEN HAAG

[naam] , eiser

(gemachtigde: mr. J.M. Walls),

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. A. Hadfy-Kovacs).

Procesverloop
Bij besluit van 5 april 2019 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Overwegingen

1. Verweerder heeft eisers opvolgende asielaanvraag kennelijk ongegrond verklaard, omdat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij is bekeerd tot het christendom. Verweerder heeft dit beoordeeld aan de hand van zijn vaste gedragslijn.

2. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat verweerder de daarbij ingeschakelde tolk S. Seyedi niet had mogen inzetten. Eiser heeft dit niet afdoende onderbouwd, terwijl hij volgens het verslag van het gehoor opvolgende aanvraag, noch volgens de correcties en aanvullingen op- of aanmerkingen had op de tolk.

3. Verweerder heeft terecht in zijn beoordeling betrokken dat eiser in de huidige en vorige procedure tegenstrijdig heeft verklaard over de oprechtheid van zijn eerdere moslimgeloof. Eisers stelling dat dit is veroorzaakt door een geïnternaliseerde maatschappelijke druk is door hem niet nader onderbouwd en laat onverlet dat eiser er tijdens zijn gehoor in de eerdere procedure op is gewezen dat hij in vrijheid kan spreken en dat het van belang is zo volledig mogelijk en naar waarheid te verklaren.

4. Verder heeft verweerder niet ten onrechte overwogen dat eiser niet geloofwaardig heeft verklaard over de aanleiding voor eiser om zich te gaan verdiepen in het christendom en het proces dat daarna zou zijn gevolgd. Daarbij heeft verweerder er onder meer terecht op gewezen dat eiser tegenstrijdig heeft verklaard over de interesse die de kennismaking met het christelijk geloof bij hem opwekte. Voor zover eiser zijn verklaringen hierover in de gronden van beroep heeft willen toelichten, geldt dat hiervoor de correcties en aanvullingen dienen.

5. Verweerder heeft ook gemotiveerd overwogen dat eisers verklaring over de onverschillige reactie van zijn echtgenote op de bekering niet geloofwaardig is. De enkele opmerking dat de echtgenote en hun kinderen thans kerkasiel hebben in Duitsland, doet daar niet aan af.

6. Dat eiser volhoudt dat zijn ontslag uit vreemdelingenbewaring een wonder was dat hem van de islam heeft doen afkeren, neemt niet weg dat verweerder niet alleen op dit punt heeft gemotiveerd dat eiser ongeloofwaardig heeft verklaard.

7. Dat verweerder in voorkomend geval op uiteenlopende wijze pleegt te motiveren dat een vreemdeling niet geloofwaardig verklaart over zijn bekering, zoals eiser in zijn algemeenheid stelt, maakt niet dat verweerder zijn conclusie in dit geval onvoldoende heeft gemotiveerd.

8. Verweerder heeft de inhoud van het doopbewijs en de verklaringen van de Pinkstergemeente en de gereformeerde kerk betrokken in zijn overwegingen en niet ten onrechte gesteld dat deze documenten niet afdoen aan de conclusie dat eisers bekering niet geloofwaardig is. Eiser dient namelijk met overtuigende eigen verklaringen aannemelijk te maken dat hij is bekeerd. Dit is niet in strijd met de integrale geloofwaardigheidsbeoordeling.

9. Het beroep is ongegrond.

10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Rechtsmiddel