Asiel - Jemen - Aden - ongegrond - relatief hoger niveau van willekeurig geweld - verwijzing naar uitspraak…

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.25272

V-nummer: [nummer],

(gemachtigde: mr. C.K.E.E. Fischer-Fuhler),

en

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Het beroep is ongegrond. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

2. Eiser heeft op 20 december 2022 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft de aanvraag bij besluit van 18 september 2024 afgewezen als kennelijk ongegrond.

Bij uitspraak van 11 februari 2025 heeft deze rechtbank het door eiser tegen dit besluit ingestelde beroep gegrond verklaard. Die uitspraak is bij uitspraak van 6 augustus 2025 in hoger beroep door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) bevestigd.

Bij besluit van 30 april 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister, nadat op
16 maart 2026 een nieuw voornemen was uitgebracht waarop door eiser geen zienswijze is ingediend, opnieuw op de aanvraag beslist en deze opnieuw afgewezen als kennelijk ongegrond. Daarbij is aan eiser ook een terugkeerbesluit opgelegd.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank heeft het beroep op 28 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, een tolk en de gemachtigde van de minister. Het onderzoek is ter zitting gesloten.

In het nu voorliggende bestreden besluit heeft de minister een nieuwe beoordeling gemaakt van de veiligheidssituatie in Jemen en de vraag of er voor eiser persoonlijk sprake is van een reëel risico op ernstige schade.

4. Als gevolg van het arrest X en Y van het Hof van Justitie van de Europese Unie, en de uitspraak van de Afdeling van 17 juli 2024 over dit arrest, neemt de minister in het kader van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn verschillende gradaties van willekeurig geweld aan. De drie gradaties zijn:

• uitzonderlijk niveau van willekeurig geweld;

• relatief hoger niveau van willekeurig geweld;

• relatief lager niveau van willekeurig geweld.

Vanaf 2016 gold voor Jemen in het beleid van de minister het hoogste niveau van willekeurig geweld. In het Wijzigingsbesluit Vreemdelingenwet (WBV) 2024/9 heeft de minister dit niet langer aangenomen en is, mede naar aanleiding en met toepassing van het arrest X en Y, bepaald dat voor Jemen de middelste gradatie van willekeurig geweld geldt: een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. In dit beleid werd geen onderscheid per regio gemaakt.

De Afdeling is in de uitspraak van 16 juli 2025 ingegaan op dit beleid en heeft geoordeeld dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat in Jemen niet langer sprake is van de meest uitzonderlijke situatie die valt onder artikel 15c. De minister heeft volgens de Afdeling niet alle relevante omstandigheden in zijn beoordeling betrokken, namelijk:

• slachtoffers als gevolg van landmijnen en explosieve oorlogsresten;

• de recente confrontaties;

• het verhoogde percentage ontheemden als direct gevolg van het gewapende conflict in Jemen; en

• de humanitaire omstandigheden die het directe of het indirecte gevolg zijn van het handelen en/of het nalaten van een actor van ernstige schade in het kader van willekeurig geweld in het binnenlands gewapende conflict in Jemen.

Op het moment van genoemde Afdelingsuitspraak was het Algemeen Ambtsbericht Jemen 2025 al uitgebracht. De Afdeling heeft de minister opgedragen een nieuwe beoordeling te maken met inachtneming van dit nieuwe Ambtsbericht. In de Kamerbrief van 8 oktober 2025 heeft de minister naar aanleiding van het Ambtsbericht 2025 en de uitspraak van de Afdeling van 16 juli 2025 de wijzigingen in het landenbeleid over Jemen uiteengezet. De wijzigingen zijn opgenomen in WBV 2025/20. De minister heeft daarin wel een onderscheid gemaakt per regio en geeft aan dat onder andere in Aden sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld.

De rechtbank stelt vast dat bij de beoordeling van 15c, allereerst moet worden vastgesteld waar eiser zijn normale woon- en verblijfplaats had, zodat duidelijk is waar hij naar terug zal moeten keren. De minister heeft Aden aangewezen als vaste woon- en verblijfsplaats. Eiser heeft dat niet bestreden.

De volgende vraag is of de minister voldoende heeft gemotiveerd dat eiser kan terugkeren naar deze vaste woon- en verblijfplaats. De minister heeft erop gewezen dat hij bij zijn beoordeling niet alleen de aantallen dodelijke slachtoffers van geweld in verhouding tot de totale bevolking heeft betrokken, maar ook de humanitaire omstandigheden en op welke wijze deze beïnvloed werden door methoden van oorlogsvoering. De minister stelt zich op het standpunt dat sprake is van het relatief hoger niveau van willekeurig geweld. Eiser stelt onder verwijzing naar de in beroep overgelegde algemene landeninformatie dat de minister ten onrechte niet uitgaat van het uitzonderlijk niveau van willekeurig geweld. Hoewel de informatie niet specifiek iets zegt over Aden, blijkt toch dat de minister de verslechterde situatie en ontwikkelingen na de totstandkoming van het huidige beleid onvoldoende heeft meegewogen.

Deze zittingsplaats heeft recent geoordeeld dat de minister zich deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat zich in Jemen niet de hoogste gradatie van de mate van willekeurig geweld, als bedoeld in artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, sub 3, van de Vw 2000 voordoet. Hierbij heeft de minister inzichtelijk gemaakt hoe de humanitaire omstandigheden zijn betrokken en daarmee in lijn gehandeld met de hiervoor aangehaalde uitspraak van de Afdeling van 16 juli 2025. Dat de minister voor Jemen een relatief hoger niveau aanneemt komt de rechtbank niet onjuist voor. Ter onderbouwing van dit oordeel verwijst de rechtbank naar de overwegingen in de uitspraken van deze zittingsplaats van
10 augustus 2026. De rechtbank maakt die overwegingen tot de hare. In hetgeen eiser stelt ziet de rechtbank geen aanknopingspunten om in de onderhavige zaak van dat oordeel af te wijken. De verwijzingen van eiser naar uitspraken van andere zittingsplaatsen treffen dan ook geen doel.

7. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft en eiser geen verblijfsvergunning krijgt. Eiser krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van
mr. K.E. Mulder, griffier en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.