Dublin Frankrijk, termijn zienswijze en corona, beroep op art 17, beroep ongegrond.

proces-verbaal uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

RECHTBANK DEN HAAG

[eiser] , eiser V-nummer: [V-nummer]

Procesverloop

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Overwegingen

1. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.

2. Eiser stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [1986] .

3. Verweerder heeft het bestreden besluit gebaseerd op artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw); daarin is bepaald dat een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd niet in behandeling wordt genomen indien op grond van Verordening (EU) nr. 604/2013 (Dublinverordening) is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag. In dit geval heeft Nederland bij Frankrijk een verzoek om terugname gedaan. Frankrijk heeft dit verzoek aanvaard.

4. Eiser heeft in beroep de zienswijze herhaald en ingelast. Verweerder heeft onterecht geoordeeld dat de zienswijze niet leidt tot een ander oordeel dan in het voornemen. Er zijn volgens eiser gegronde redenen naar voren gebracht waarom verweerder het asielverzoek van eiser inhoudelijk had moeten beoordelen. Immers, eiser heeft bij terugkeer in Frankrijk nergens meer recht op. Verder heeft verweerder geen rekening gehouden met het feit dat het AZC waar eiser verbleef in lockdown was, zodat een gesprek met zijn advocaat over de in te dienen zienswijze niet mogelijk was.

5. De rechtbank overweegt dat uit de stukken blijkt dat verweerder het verzoek om uitstel om een zienswijze te mogen indienen heeft toegewezen tot 13 mei 2020. Hierdoor heeft verweerder zich er rekenschap van gegeven dat de communicatie werd bemoeilijkt door de ingestelde corona-maatregelen. Het is niet aannemelijk geworden dat de gemachtigde van 22 april tot 13 mei 2020 niet op een voor de indiening van een zienswijze toereikende manier contact en overleg heeft kunnen hebben met eiser. Ook nadien zijn geen inhoudelijke argumenten aangevoerd op grond waarvan zulks moet worden aangenomen. Met het verlenen van het uitstel heeft verweerder dus afdoende rekening gehouden met de belangen van eiser en niet onzorgvuldig gehandeld.

6. Over de grond dat eiser in Frankrijk is uitgeprocedeerd en nergens meer recht op heeft, overweegt de rechtbank dat eiser heeft verklaard tijdens zijn asielprocedure in Frankrijk financiële middelen te hebben gekregen om zelf opvang te regelen. Eiser heeft niet gesteld en ook is niet gebleken, dat dit niet toereikend was. Eiser heeft verder ook geen andere redenen aangevoerd waaruit blijkt dat Frankrijk niet aan de internationale verplichtingen voldoet of gaat voldoen. Er is niet gebleken van individuele omstandigheden op grond waarvan onevenredige hardheid zou moeten worden aangenomen. Verweerder heeft gelet op het voorgaande geen toepassing hoeven geven aan artikel 17 van de Dublinverordening.

7. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

[afbeelding niet beschikbaar]

Documentcode: [documentcode]

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking van dit proces-verbaal.