internationale bescherming Cyprus - interstatelijk vertrouwensbeginsel - beroep ongegrond

3.1

Allereerst is tussen partijen in geschil of eiser nog internationale bescherming heeft in Cyprus. Uit vaste rechtspraak van de hoogste bestuursrechter volgt dat verweerder in beginsel af mag gaan op informatie van een andere lidstaat, zoals een Eurodac-resultaat. Daarvoor is van belang dat het tijdsverloop sinds het onderzoek in het Eurodac-systeem beperkt is. Ook dient uit de informatie duidelijk te worden wat de verblijfsrechtelijke positie van de vreemdeling bij terugkeer is. Indien het resultaat uit het Eurodac-onderzoek onvoldoende recent is dan wel onvoldoende verblijfsrechtelijke informatie over de vreemdeling bevat, dient verweerder nader onderzoek te doen naar de vraag of de vreemdeling nog steeds over een door de desbetreffende lidstaat afgegeven geldige verblijfsvergunning dan wel een andere toestemming tot verblijf beschikt.
3.2 De rechtbank stelt vast dat uit het onderzoek van verweerder in het Eurodac-systeem is gebleken dat eiser op 18 september 2017 internationale bescherming heeft gekregen van Cyprus. Dit betwist eiser ook niet. Het tijdsverloop tussen het onderzoek in het Eurodac-systeem en het bestreden besluit is zodanig kort dat verweerder er in beginsel vanuit mag gaan dat de in het Eurodac-systeem opgenomen informatie ten tijde van het bestreden besluit nog steeds actueel was.
3.3 De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat hij geen bescherming meer heeft in Cyprus, omdat zijn verblijfsvergunning op 5 augustus 2021 zou zijn verlopen. De rechtbank stelt voorop dat eiser dit niet heeft onderbouwd. Verder acht de rechtbank van belang dat het eventueel verlopen van een verblijfsvergunning niet zonder meer betekent dat de aan eiser verstrekte beschermingsstatus is beëindigd. Eisers stelling dat het hem niet is gelukt om bij de Cypriotische autoriteiten een afspraak te maken voor het verlengen van zijn verblijfsvergunning, leidt niet tot een ander oordeel. Eiser heeft ook dit niet onderbouwd, waardoor niet is gebleken dat hem geen verlenging van zijn verblijfsvergunning kan worden verleend.

4.1

Op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag verweerder ervan uitgaan dat Cyprus de verdragsverplichtingen uit hoofde van bijvoorbeeld artikel 3 van het EVRM naleeft. Er zijn geen concrete aanwijzingen dat Cyprus zijn internationale verplichtingen in het algemeen niet nakomt jegens statushouders. Eiser heeft geen algemene informatie overgelegd om zijn stelling op dit punt te staven, terwijl dit wel op zijn weg lag.

4.2

Daarnaast heeft eiser ook met zijn persoonlijk relaas niet aannemelijk gemaakt dat de Cypriotische autoriteiten hem niet willen of kunnen helpen. Eiser heeft weliswaar verklaard dat hij nooit dan wel onvoldoende steun heeft gekregen van de Cypriotische autoriteiten, maar hij heeft dit niet onderbouwd. Ook heeft eiser niet onderbouwd dat hij om hulp heeft gevraagd dan wel geklaagd heeft bij de hogere Cypriotische autoriteiten. Dat eiser voor de gestelde problemen in Cyprus niet bij de Cypriotische autoriteiten terecht kan, is dan ook niet gebleken. Dit geldt ook voor de discriminatie die eiser met zijn familie stelt te hebben ervaren.

5. Gelet op het voorgaande heeft verweerder de asielaanvraag van eiser op goede gronden niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000. Het beroep is ongegrond.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.