mensenhandel, ongegrond, persoonsverwisseling

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[Naam], eiser,

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder,

gemachtigde: mr. E. van Hoof

Procesverloop

Overwegingen

1. Eiser stelt te zijn geboren op [Geb. datum] 1994 en de Nigeriaanse nationaliteit te bezitten. Bij besluit van 24 juni 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘humanitair tijdelijk’ als slachtoffer-aangever mensenhandel afgewezen. Bij het bestreden besluit is het bezwaar van eiser daartegen ongegrond verklaard.

2. Verweerder heeft de aanvraag bij het primaire besluit afgewezen omdat eiser de aangifte van mensenhandel niet binnen drie maanden na indiening van de asielaanvraag heeft gedaan. Bij het bestreden besluit heeft verweerder aanvullend overwogen dat uit bericht van het OM van 24 juni 2020 blijkt dat de aanwezigheid van eiser in Nederland niet noodzakelijk is. Daardoor is niet voldaan aan de voorwaarden voor het verkrijgen van de gevraagde verblijfsvergunning, zoals opgenomen in B8/3 van de Vc.

3. Eiser heeft ter zitting, in afwijking van het beroepschrift, te kennen gegeven dat niet hij slachtoffer is geworden van mensenhandel, maar zijn partner. Er is sprake van een misverstand. Eiser verbindt daaraan de conclusie dat het beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat hij - zo begrijpt de rechtbank - geen procesbelang meer heeft.

4. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat het beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat hij geen belang heeft bij een inhoudelijke beoordeling van het beroep. Procesbelang wordt geacht te ontbreken als het resultaat dat de indiener van het beroepschrift nastreeft niet met het beroep kan worden bereikt en het realiseren van dat resultaat voor deze indiener ook feitelijk geen betekenis kan hebben. Niet in geschil is dat het bestreden besluit op eiser betrekking heeft. Dat eiser thans, ter zitting, heeft verklaard dat hij per abuis als slachtoffer van mensenhandel is aangemerkt, laat dus onverlet dat eiser met het beroep nog steeds kan bereiken dat hij in het bezit wordt gesteld van de gevraagde vergunning. Het beroep is daarom ontvankelijk.

5. Nu evenwel niet langer in geschil is dat eiser geen slachtoffer is van mensenhandel, voldoet eiser niet aan de voorwaarden om voor de gevraagde verblijfsvergunning in aanmerking te komen. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen.

6. Het beroep is ongegrond.

7. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

Beslissing

Rechtsmiddel