Mondelinge uitspraak, visum kort verblijf, beroep tegen niet-tijdig beslissen op het bezwaar n-o omdat alsnog…

RECHTBANK DEN HAAG

[Naam], V-nummer: [Nummer], eiseres

(gemachtigde: mr. Z.M. Alaca),

de minister van Buitenlandse Zaken, verweerder

(gemachtigde: mr. C.W.M. van Breda).

Procesverloop

Beslissing

- verklaart het beroep voor zover gericht tegen het niet-tijdig beslissen op het bezwaar van eiseres niet-ontvankelijk;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 875 (achthonderdvijfenzeventig euro);

- verklaart het beroep voor zover gericht tegen het bestreden besluit ongegrond.

Overwegingen

1. Eiseres heeft terecht beroep ingesteld tegen het niet-tijdig beslissen op haar bezwaar. Op de juiste wijze is een ingebrekestelling ingediend. Omdat er inmiddels is beslist op het bezwaar heeft eiseres geen belang meer bij het beroep tegen het niet-tijdig beslissen. Het beroep is in zoverre dan ook niet-ontvankelijk. De rechtbank ziet wel aanleiding voor een proceskostenveroordeling voor het beroep tegen het niet-tijdig beslissen. Deze kosten worden vastgesteld op € 875 (1 punt voor het indienen van een beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 875 en een wegingsfactor 0,5).

2. In het bestreden besluit heeft verweerder uitvoerig uitgelegd dat het vestigingsgevaar onvoldoende is weggenomen door eiseres. Verweerder heeft beoordelingsruimte bij de beoordeling van het vestigingsgevaar. In de beroepsgronden heeft eiseres hoofdzakelijk aangevoerd dat het goed is gegaan bij de eerdere keren dat aan haar een visum was verleend. Dat is onvoldoende. Het bestreden besluit blijft op het punt van de twijfel aan de tijdige terugkeer dan ook staan. Daarnaast heeft verweerder in het bestreden besluit overwogen dat eiseres het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf niet heeft aangetoond. Dit heeft eiseres in beroep niet bestreden. Ter zitting heeft eiseres alleen gesteld dat er geen familieband bestaat met de referent. Het ligt op de weg van eiseres om tekst en uitleg te geven over de wel bestaande relatie met de referent. Ook over het middelenvereiste heeft verweerder in het bestreden besluit uitvoerig overwogen dat hieraan niet wordt voldaan. In de beroepsgronden heeft eiseres daarop niet gereageerd. Elk van deze drie afwijzingsgronden kan op zichzelf de afwijzing dragen. Het beroep tegen het bestreden besluit is dan ook ongegrond.