Aanvraag voor het verlenen van een faciliterend visum; Beroep niet-ontvankelijk voor zover gericht tegen het…

en

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het niet tijdig nemen van een besluit op haar aanvraag voor het verlenen van een faciliterend visum en het alsnog genomen besluit waarbij deze aanvraag is afgewezen.

1.1.

Eiseres heeft op 9 juli 2025 verzocht om de afgifte van een faciliterend visum. Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 9 augustus 2025 afgewezen. Op
23 januari 2026 heeft eiseres beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit door verweerder op het bezwaar van 4 september 2025. Met het bestreden besluit van
3 maart 2026 op het bezwaar van eiseres is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

1.2.

De rechtbank heeft het beroep op 9 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [referente] (referente) en [naam], bijgestaan door de gemachtigde van eiseres en diens kantoorgenoot mr. A. Haouli. Verweerder is met bericht van verhindering niet verschenen.

Waar gaat deze zaak over?

2. Eiseres is geboren op [geboortedatum 1] 1977 en heeft de Senegalese nationaliteit. Eiseres heeft op 9 juli 2025 een aanvraag ingediend voor een faciliterend visum op grond van artikel 20 van het VWEU en het arrest Chavez-Vilchez. Eiseres beoogt verblijf bij haar dochter, referente. Referente is geboren op [geboortedatum 2] 2016 en heeft de Nederlandse nationaliteit.

2.1.

Verweerder heeft de aanvraag afgewezen, omdat eiseres het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf onvoldoende heeft aangetoond. Zo is niet aangetoond dat eiseres zorg- en opvoedtaken verricht. Daarnaast is niet gebleken dat tussen eiseres en referente een afhankelijkheidsverhouding bestaat.

3. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit. Verweerder heeft allereerst de hoorplicht geschonden. Verweerder had niet voorbij mogen gaan aan horen nu er onduidelijkheid bestaat over de afhankelijkheidsrelatie. Ook kan eiseres niet worden tegengeworpen dat zij onvoldoende stukken heeft overgelegd waaruit blijkt dat haar dochter afhankelijk is van haar. De bewijsproblematiek moet namelijk niet los worden gezien van de context waarin eiseres leeft. Zo bestaat in Senegal geen systeem van gemeentelijke basisadministratie. Daar komt bij dat de telefoons waarop foto’s van de afgelopen jaren waren opgeslagen kapotgegaan zijn. Bovendien is de feitelijke situatie evident. Eiseres heeft vanaf de geboorte van haar dochter de volledige opvoeding en dagelijkse zorg op zich genomen. Daarnaast is het van groot belang dat de scheiding van haar moeder wordt beëindigd, aangezien een voortdurende scheiding een ernstig risico vormt voor het emotionele evenwicht en de ontwikkeling van het kind. Dat de situatie ernstige gevolgen heeft voor de dochter wordt bevestigd in een overgelegde brief van haar school. Ook de vader bevestigt in een overgelegde brief dat het slechter met zijn dochter gaat.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

4. Omdat eiseres eerst een beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit heeft ingediend, en op dit beroep nog geen uitspraak is gedaan, zal de rechtbank hier eerst op ingaan.

5. Eiseres heeft verweerder met de brief van 6 januari 2026 in gebreke gesteld. Uit het bestreden besluit blijkt dat tussen partijen niet in geschil is dat op dat moment de beslistermijn was verstreken en de ingebrekestelling gelet daarop geldig was. Op
3 maart 2026 heeft verweerder alsnog op de aanvraag van eiseres beslist. Omdat verweerder inmiddels heeft beslist, is het belang van eiseres bij een beoordeling van het beroep niet tijdig beslissen op haar aanvraag komen te vervallen. Het beroep is daarom, voor zover gericht tegen het niet tijdig beslissen, niet-ontvankelijk. Nu tussen partijen niet in geschil is dat de beslistermijn door verweerder is overschreden en pas na deze overschrijding een besluit op de aanvraag van eiseres is genomen, ziet de rechtbank wel aanleiding om verweerder te veroordelen in de proceskosten van eiseres voor het beroep tegen het niet tijdig beslissen.

6. Het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit heeft ook betrekking op het alsnog genomen besluit, tenzij dit geheel aan het beroep tegemoet komt. Eiseres kan zich niet verenigen met het genomen besluit. Verweerder is dan ook niet volledig aan het beroep van eiseres tegemoetgekomen. Het beroep van eiseres tegen het niet tijdig nemen van een besluit is daarom van rechtswege ook gericht tegen het bestreden besluit. De rechtbank gaat hierna in op de beroepsgronden van eiseres tegen het bestreden besluit.

Het beroep gericht tegen het alsnog genomen besluit

7. De rechtbank is van oordeel dat het beroep gegrond is. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel is gekomen.

8. Verweerder mag op grond van artikel 7:3, onder b, van de Algemene wet bestuursrecht slechts van horen afzien als het bezwaar kennelijk ongegrond is. Dat gebeurt alleen als er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat de bezwaren niet kunnen leiden tot een ander besluit. De beslissing om die bepaling toe te passen wordt genomen op grond van wat in het bezwaarschrift is aangevoerd en de overwegingen in het primaire besluit. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 6 juli 2022 geoordeeld dat voornoemd uitgangspunt te meer geldt in zaken waarin er beslissingsruimte is en de beslissing sterk afhankelijk is van de omstandigheden van het geval, en waarbij een individuele belangenafweging moet worden gemaakt. Daaronder vallen onder meer zaken waarin artikel 8 van het EVRM een rol speelt. Wanneer er onduidelijkheid bestaat over het feitencomplex of niet alle relevante informatie is overgelegd door de vreemdeling, komt bijzonder belang toe aan het uitganspunt dat een vreemdeling wordt gehoord.

8.1.

11. Het beroep, voor zover gericht tegen het alsnog genomen besluit, is gegrond. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit, omdat de hoorplicht is geschonden. De rechtbank ziet geen mogelijkheid om de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten of zelf in de zaak te voorzien. Verweerder zal een nieuw besluit op de aanvraag van eiseres moeten nemen en daarbij rekening moeten houden met de overwegingen in deze uitspraak. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van zes weken.

11. Omdat het beroep tegen het bestreden besluit gegrond is, veroordeelt de rechtbank

De rechtbank:

Deze uitspraak is gedaan door mr. B. van Dokkum, rechter, in aanwezigheid van mr. S.M.H. van der Velden, griffier.

De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak op het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.