Vervolgberoep bewaring, de voortduring van de maatregel van bewaring, ongegrond.

uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

RECHTBANK DEN HAAG

[eiser] , eiser, V-nummer: [V-nummer]

Procesverloop

Overwegingen

1. Eiser stelt van Marokkaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1999.

2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 5 december 2025 (in de zaak NL25.58082) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van

4. Eiser stelt voorop dat er geen redelijk vooruitzicht op uitzetting bestaat. Verder stelt eiser dat de minister onvoldoende voortvarend handelt en dat er geen (zwaardere) belangenafweging heeft plaatsgevonden in verband met de zes maanden-termijn van de maatregel van bewaring. Hierbij voert eiser het argument dat de minister geen laissez-passer (lp) aan eiser heeft afgegeven, enkel schriftelijke rappels en vertrekgesprekken heeft gevoerd en dat er geen helderheid bestaat over de identiteit en nationaliteit van eiser zelf.

5. In wat eiser aanvoert, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het oordeel dat er geen redelijk vooruitzicht op uitzetting bestaat, dat de minister niet voortvarend handelt in het proces van eiser en dat er geen (zwaardere) belangafweging nodig wordt geacht.

6. Wat betreft het zicht op uitzetting, overweegt de rechtbank dat dit in het algemeen niet ontbreekt. De rechtbank ziet in de voortgangsrapportage van 12 februari 2026 geen aanknopingspunten voor een andere conclusie. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de minister de identiteit en nationaliteit van eiser heeft bevestigd op 13 februari 2026. Op grond hiervan is aan eiser op 17 februari 2026 een lp afgegeven door de Marokkaanse autoriteiten, waarmee de identiteit en nationaliteit van eiser thans vastliggen. Na ontvangst van deze lp is er op 18 februari 2026 een vlucht aangevraagd voor eiser. Gelet op het voorgaande is er een concreet zicht op uitzetting op korte termijn.

7. Verder is het de rechtbank niet gebleken dat de minister sinds de vorige uitspraak van 5 december 2026 onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. De minister heeft meermalen, laatstelijk op 29 januari 2026, bij de Marokkaanse autoriteiten gerappelleerd en daarnaast met eiser meermalen een vertrekgesprek gevoerd, laatstelijk op 13 februari 2026. Hiernaast heeft de minister een voornemen afgegeven aan eiser op 13 februari 2026, welk door de minister is aangevuld met de brief van 18 februari 2026.

8. Ten slotte is de enkele verwijzing naar de duur van de detentie, die nog geen zes maanden bedraagt, onvoldoende voor het oordeel dat de belangenafweging thans in het voordeel van eiser dient te vallen. De rechtbank is ook overigens niet van de omstandigheden gebleken die daartoe nopen.

9. Ook met inachtneming van de ambtshalve toetsing waartoe zij gehouden is, is de rechtbank van oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek niet op enig moment onrechtmatig was.

Conclusie

Beslissing

• verklaart het beroep ongegrond;

• wijst het verzoek om schadevergoeding af.

[afbeelding niet beschikbaar]

Documentcode: [Documentcode]

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.