Rechtbank Den Haag · Vereenvoudigde behandeling · Vreemdelingenrecht

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.3769

[naam],

V-nummer: [nummer],

[naam],

V-nummer: [nummer],

de minister van Asiel en Migratie, de minister.

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. Deze rechtbank en zittingsplaats heeft bij uitspraken van 19 oktober 2023 en
22 juli 2024 eerdere beroepen van eisers tegen het niet tijdig beslissen op de aanvraag gegrond verklaard (NL23.12699 en NL24.15865) en de minister tweemaal een nadere termijn opgelegd om alsnog een besluit kenbaar te maken. De minister heeft deze termijnen niet gehaald. Op 26 januari 2025 hebben eisers onderhavig beroep ingesteld.

3. Het beroep is ontvankelijk en gegrond.

Welke beslistermijn legt de rechtbank de minister op?

4. De meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats, heeft in de uitspraak van 16 augustus 2024 geoordeeld dat bij het bepalen van een nieuwe beslistermijn rekening moet worden gehouden met het ‘first in first out’ (fifo)-principe van de minister. Dit betekent dat de rechtbank een termijn van 90 dagen oplegt, die begint op het moment dat de minister de zaak van eisers in behandeling neemt. Gelet op het tijdsverloop in deze zaak en het feit dat het gaat om een derde beroep niet tijdig beslissen, acht de rechtbank het niet onmogelijk voor de minister om binnen vier weken een besluit kenbaar te maken. Aangezien de aanvraag reeds een aantal maanden geleden is toegewezen aan een behandelaar acht de rechtbank deze termijn niet onrealistisch kort. Dit betekent dat de minister binnen vier weken een besluit kenbaar moet maken.

5. Eisers hebben gevraagd om een dwangsom op te leggen als de minister niet op tijd beslist. De rechtbank bepaalt in deze zaak dat, als de minister niet binnen vier weken een besluit op de aanvraag neemt, de minister opnieuw een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn wordt overschreden, met opnieuw een maximum van € 7.500,-.

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep is gegrond. Dat betekent dat eisers gelijk krijgen en de minister binnen vier weken een besluit moet nemen op de aanvraag. Doet de minister dat niet, dan is zij aan eisers een dwangsom verschuldigd.

7. De minister moet de door eisers gemaakte proceskosten vergoeden. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 453,50. De minister moet ook het betaalde griffierecht aan eisers vergoeden.

Beslissing

• verklaart het beroep gegrond;

• vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;

• draagt de minister op om binnen vier weken alsnog een besluit op de aanvraag bekend te maken;

• bepaalt dat de minister aan eisers een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee zij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 7.500,-;

• draagt de minister op het betaalde griffierecht van € 194,- aan eisers te vergoeden;

• veroordeelt de minister in de proceskosten van eisers tot een bedrag van € 453,50.

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.