voorlopige voorziening - geen spoedeisend belang - wijst voorlopige voorziening af

Bestuursrecht

zaaknummer: NL23.6993

[verzoeker], verzoeker

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. N. Metalsi).

Inleiding

Overwegingen

2. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

3. De voorzieningenrechter treft op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) alleen een voorlopige voorziening als onverwijlde spoed dat vereist.

4. Verzoeker stelt dat er een spoedeisend belang is omdat verweerder heeft besloten dat het bezwaar geen schorsende werking heeft. Als gevolg hiervan is verzoeker niet in staat zijn werkzaamheden als zelfstandige in Nederland voort te zetten. Bovendien wordt hij financieel benadeeld omdat hij ten onrechte voor de heen- en terugreis kosten heeft moeten maken.

5. Verweerder heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat er geen spoedeisend belang is. Dat verzoeker kosten heeft moeten maken voor de heen- en terugreis komt voor rekening en risico van verzoeker zelf. Verder voert verweerder geen actief uitzet beleid, nog daargelaten dat niet bekend is waar verzoeker zich bevindt.

6. De voorzieningenrechter is van oordeel dat het enkele gegeven dat verweerder door de afwijzing van zijn aanvraag niet als zelfstandige in Nederland kan werken, geen spoedeisend belang meebrengt. Ook het feit dat eiser reiskosten heeft gemaakt en nog moet maken voor de terugreis betekent niet dat er een spoedeisend belang is.

Heeft het bezwaar redelijke kans van slagen?

7. Ten overvloede overweegt de rechtbank nog het volgende. Tussen partijen is niet in geschil dat verzoeker bij zijn aanvraag geen uittreksel uit het Handelsregister van de Kamer van Koophandel (KvK-uittreksel) heeft overgelegd. Uit rechtspraak van de hoogste bestuursrechter volgt dat verweerder van eiser mag verwachten dat hij zijn aanvraag onderbouwt volgens de vereisten die in het beleid zijn gesteld. Hieruit volgt dat verzoeker een KvK-uittreksel dient te overleggen. Dit heeft verzoeker niet gedaan. Ook heeft verweerder zich op het standpunt kunnen stellen dat het ondernemingsplan te summier en in algemene bewoordingen is opgesteld en niet aan de vereisten voldoet die in het beleid zijn gesteld. Verder is niet gesteld en ook niet gebleken is dat verzoeker nog in de bezwaarfase met de vereiste documenten komt om de aanvraag te completeren. De gemachtigde van verzoeker heeft ter zitting meegedeeld dat hij sinds april 2023 geen contact meer heeft kunnen krijgen met verzoeker. Het bezwaar heeft daarom geen redelijke kans van slagen zodat de voorlopige voorziening ook om die reden moet worden afgewezen.

8. De conclusie is dat voorlopige voorziening moet worden afgewezen.

9. Verweerder hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.