Vreemdelingenrecht
Het verzoek om een voorlopige voorziening is toegewezen. Dit omdat de beroepsprocedure van verzoeker is…
Rechtbank Den Haag, 16 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33370 · Rechtbank Den Haag · 16 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/voorlopige-voorziening/ecli-nl-rbdha-2026-33370
Zaakgegevens
Op 16 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in een voorlopige voorziening uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 16 oktober 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.61254
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Voorlopige voorzieningVoorlopige voorzieningEen tijdelijke maatregel van de voorzieningenrechter, bijvoorbeeld het schorsen van een besluit, zolang bezwaar of beroep loopt.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33370
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Het verzoek om een voorlopige voorziening is toegewezen. Dit omdat de beroepsprocedure van verzoeker is aangehouden in afwachting van een Afdelingsuitspraak en zijn opvangvoorzieningen worden beëindigd.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.61254
uitspraak van de voorzieningenrechter in de zaak tussen
[verzoeker] , V-nummer: [V nummer] , verzoeker
(gemachtigde: mr. A.E. Martinez Linnemann),
en
de minister van Asiel en Migratie.
Samenvatting
1. Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van verzoeker. Verzoeker is het hier niet mee eens. Hij verzoekt daarom om een voorlopige voorziening en voert daartoe een aantal gronden aan. Hij heeft daartegen ook beroep ingesteld.
De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek toe. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Verzoeker heeft een asielaanvraag ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 30 juli 2026 deze aanvraag afgewezen als ongegrond. Verzoeker heeft hiertegen beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
De voorzieningenrechter doet uitspraak zonder zitting.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
Het asielrelaas
3. Verzoeker legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Hij stelt [verzoeker] te zijn, de Syrische nationaliteit te hebben en tot de Arabieren te behoren. Verzoeker stelt dat hij Syrië in 2013 op jonge leeftijd heeft verlaten vanwege de oorlog en daarna in Turkije heeft verbleven. Hij verklaart dat zijn vader werkzaam was binnen het Syrische leger en bij het uitbreken van de oorlog is gedeserteerd, waardoor verzoekers familie, volgens hem, in de negatieve belangstelling staat van de huidige machthebbers in Syrië. Verzoeker heeft verklaard dat onbekende personen meerdere malen bij zijn zus naar zijn vader en familieleden hebben gevraagd en vreest daarom bij terugkeer problemen vanwege de achtergrond van zijn vader. Daarnaast stelt verzoeker dat hij hasj gebruikt, niet regelmatig bidt en zich niet wil conformeren aan islamitische leefregels die volgens hem in Syrië worden opgelegd. Hij vreest bij terugkeer vanwege deze levensstijl ernstige problemen te ondervinden.
Het bestreden besluit
4. Het asielrelaas van verzoeker bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
-
identiteit, nationaliteit en herkomst;
-
de desertie van zijn vader en de huisbezoeken.
De minister vindt verzoekers asielmotieven geloofwaardig. De minister stelt zich op het standpunt dat de asielmotieven niet leiden tot het verkrijgen van een asielvergunning. Daarbij merkt de minister op dat niet aannemelijk is dat verzoeker heeft te vrezen vanwege de desertie van zijn vader, voor de personen die navraag naar zijn familie hebben gedaan of voor vervolging omdat hij de islamitische leefregels niet volgt. Verder stelt de minister zich op het standpunt dat in Syrië, en in het bijzonder in de provincie Idlib, sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. Volgens de minister is geen sprake van individuele omstandigheden die het risico op willekeurig geweld verhogen om een reëel risico op ernstige schade aan te nemen.
De gronden van verzoeker
5. Verzoeker is het niet eens met de afwijzing van zijn asielaanvraag. Hij voert, onder andere, aan dat de geloofwaardig bevonden asielmotieven moeten leiden tot een asielvergunning. Verder voert hij aan dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld in Syrië, in het bijzonder in de provincie Idlib.
Het oordeel van de voorzieningenrechter
6. De voorzieningenrechter ziet aanleiding om het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening toe te wijzen. Zij licht dat hieronder toe.
Op 11 mei 2026 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) een zitting gehouden over de veiligheidssituatie in Syrië. In deze zaken gaat het om de vraag of de minister zijn standpunt dat sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld in Syrië goed heeft gemotiveerd. Hierbij gaat de Afdeling ook in op de vraag welke omstandigheden meegenomen moeten worden bij de beoordeling van willekeurig geweld, zoals bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. Omdat de uitkomst van die procedure van belang is bij de beoordeling van het beroep van verzoeker, houdt de rechtbank, in afwachting van de Afdelingsuitspraak, de behandeling van het beroep aan.
Dat nog moet worden getoetst of het beroep van verzoeker ontvankelijk is (vanwege het buiten de beroepstermijn instellen van beroep), maakt het voorgaande niet anders. Ook bij een niet-ontvankelijk beroep moet worden getoetst of de minister bij uitzetting van verzoeker het refoulementverbod zou schenden. Daarbij kan de uitkomst van de Afdelingsuitspraak ook een rol spelen.
Verder heeft verzoeker een brief overgelegd van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers van 12 oktober 2026. Daarin staat vermeld dat verzoeker, vanwege de afwijzing van zijn asielverzoek, vanaf 19 oktober 2026 geen RVA-verstrekking meer krijgt en hij de COA-locatie moet verlaten.
Vanwege de aanhouding van de beroepsprocedure en dat de opvangvoorzieningen vanaf 19 oktober 2026 worden beëindigd, ziet de voorzieningenrechter aanleiding om het verzoek om een voorlopige voorziening toe te wijzen. In die zin dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat op het beroep tegen het bestreden besluit is beslist.
De voorzieningenrechter bepaalt dat verzoeker een vergoeding krijgt van zijn proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt verzoeker een vast bedrag per proceshandeling. De gemachtigde heeft het verzoekschrift ingediend. Elke proceshandeling heeft een waarde van € 934,-. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 934,00.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- treft de voorlopige voorziening dat het bestreden besluit wordt geschorst en dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat is beslist op het beroep;
- veroordeelt de minister tot betaling van een bedrag van € 934,- aan proceskosten aan verzoeker.
Deze uitspraak is gedaan door mr. L.M.M. Heppe, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. S. Westerhof, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 16 oktober 2026
Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.