Personen- en familierecht

voorlopige voorzieningen: uitsluitend gebruik en afgifte sleutels

Rechtbank Den Haag, 29 september 2026

Zaakgegevens

Op 29 september 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
29 september 2026
Datum publicatie
30 oktober 2026
Zaaknummer
C/09/710405 / FA RK 26-8027
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. C.M. Schouten te ‘s-Gravenhage, mr. C. Simmelink te Maarssen
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31855
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

voorlopige voorzieningen: uitsluitend gebruik en afgifte sleutels

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Enkelvoudige kamer

Rekestnummer: FA RK 26-8027

Zaaknummer: C/09/710405

Datum beschikking: 29 september 2026

Voorlopige voorzieningen

Beschikking op het op 3 augustus 2026 ingekomen verzoek van:

[de vrouw] ,

de vrouw,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. C.M. Schouten te ‘s-Gravenhage.

Als belanghebbende wordt aangemerkt:

[de man] ,

de man,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. C. Simmelink te Maarssen.

Procedure

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:

  • het verzoekschrift;

  • het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek.

Op 15 september 2026 is de zaak op de zitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen:

  • de vrouw met haar advocaat;

  • de man met zijn advocaat.

Van de zijde van de vrouw zijn pleitnotities overgelegd.

Verzoek en verweer

Het verzoek van de vrouw strekt ertoe dat:

  • zij gerechtigd zal zijn tot het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning aan de [adres] , met inbegrip van de inboedel, met het bevel dat de man die woning binnen 24 uur, of een door de rechtbank te bepalen termijn na betekening van de beschikking, dient te verlaten en verder niet mag betreden;

  • de man bevolen wordt bij zijn vertrek alle sleutels van de deuren en garage aan de vrouw af te geven;

voor zover mogelijk met uitvoerbaarverklaring bij voorraad.

De man voert verweer, welk verweer hierna – voor zover nodig – zal worden besproken. Daarbij verzoekt hij zelfstandig:

- dat hij gerechtigd zal zijn tot het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning aan de [adres] , met het bevel dat de vrouw die woning dient te verlaten en verder niet mag betreden;

voor zover mogelijk met uitvoerbaarverklaring bij voorraad en kosten rechtens.

Beoordeling

Uitsluitend gebruik en afgifte sleutels

De vrouw verzoekt het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning. Ter onderbouwing van dit verzoek brengt zij naar voren dat de man zich verbaal en fysiek agressief opstelt tegenover haar. De man heeft de vrouw in het verleden geslagen en geschopt, en hij heeft daar destijds een huisverbod voor gekregen. Recent heeft zich opnieuw een incident voorgedaan. De vrouw sliep en werd wakker door een vuist in haar gezicht. Voor de vrouw is dit doorslaggevend geweest voor de keuze om de echtscheiding aan te vragen. De vrouw is bang, slaapt slecht en is daardoor uitgeput. De vrouw wil niet langer samen met de man in de echtelijke woning verblijven, en verzoekt daarom het uitsluitend gebruik. De man kan volgens de vrouw bij zijn moeder terecht, die in de buurt woont en een huis heeft dat groot genoeg is. De vrouw heeft zelf geen alternatieve plek om naar toe te gaan, en zal dus iets moeten gaan huren als de man het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning krijgt.

De man voert verweer tegen het verzoek van de vrouw en verzoekt zelfstandig ook het uitsluitend gebruik. De man erkent dat hij de vrouw afgelopen juli in haar gezicht geraakt heeft, maar dit was per ongeluk en gebeurde in zijn slaap. De man had een droom en haalde per ongeluk uit. De man erkent ook dat hij in 2014 en 2020 geweld heeft gebruikt tegen de vrouw, maar dat gebeurt nu niet meer. De man denkt dat de vrouw wil scheiden omdat zij telkens denkt dat de man vreemd gaat, maar de man betwist dat daar sprake van is. Het huis van partijen is groot genoeg en de man is van mening dat partijen daarom nog best samen in de echtelijke woning hadden kunnen blijven. Een ander alternatief zou zijn dat partijen om de beurt in de echtelijke woning verblijven, en om de beurt in een alternatieve woonruimte. Nu de vrouw dat echter niet wil, verzoekt de man te bepalen dat hij het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning toegewezen krijgt.

De rechtbank overweegt als volgt. Beide partijen verzoeken om met uitsluiting van de ander gebruik te mogen maken van de echtelijke woning. Dat betekent dat de rechtbank een belangenafweging zal moeten maken. Daarbij zal de rechtbank ook meewegen of de situatie nu zodanig is dat het van partijen niet meer gevergd kan worden dat zij nog veel langer gezamenlijk gebruik maken van de woning. Door de vrouw is aangevoerd dat er gedurende het huwelijk sprake was van huiselijk geweld. Partijen verschillen van mening over een incident dat afgelopen juli heeft plaatsgevonden. Voor de vrouw heeft dit incident bevestigd dat zij wil scheiden en het heeft ervoor gezorgd dat zij zich niet meer veilig voelt samen met de man in de echtelijke woning. De man heeft naar voren gebracht dat het incident in zijn slaap heeft plaatsgevonden, en dat niet vergelijkbaar is met dat wat er in 2014 en 2020 gebeurd is. De rechtbank kan niet vaststellen of de man de vrouw bewust heeft geslagen of dat dit inderdaad in zijn slaap is gebeurd, maar de rechtbank vindt het verhaal van de vrouw gelet op het verleden niet onaannemelijk. De rechtbank vindt het incident – samen met de eerdere geweldsincidenten - in ieder geval reden genoeg om vast te stellen dat partijen niet langer gezamenlijk in de echtelijke woning kunnen verblijven.

De rechtbank begrijpt dat partijen beiden belang hebben bij het uitsluitend gebruik van de echtelijke woning. Twee van de drie meerderjarige kinderen van partijen wonen in de echtelijke woning en zowel de man als de vrouw vinden het fijn met hen en de kleinkinderen samen te zijn. De man en de vrouw hebben op de zitting aangegeven dat zij op dit moment geen alternatieve plek hebben om te verblijven.

De rechtbank heeft met partijen de voor de hand liggende oplossing besproken dat zij voorlopig om en om in de echtelijke woning zullen verblijven en gezamenlijk (of ieder voor zich) tijdelijk alternatieve woonruimte huren. De rechtbank heeft de indruk dat dat, gelet op de vermogenspositie van partijen, tot de mogelijkheden behoort. Partijen konden het echter niet eens worden over deze oplossing.

Dat betekent dat de rechtbank een beslissing moet nemen. De vrouw vindt dat de man bij zijn moeder kan verblijven, en de man vindt dat de vrouw bij haar moeder kan verblijven. Onweersproken is door de vrouw gesteld dat de moeder van de man een ruim huis heeft, met een verdieping waar de man kan verblijven. De man heeft daar al vaker verbleven. De man heeft niet betwist dat de moeder van de vrouw klein woont, met maar een kleine extra slaapkamer. Dit maakt dat het voor de man minder belastend is om tijdelijk de woning te verlaten dan voor de vrouw. De rechtbank oordeelt daarom dat het verzoek van de vrouw zal worden toegewezen.

Ten aanzien van het verzoek van de vrouw tot afgifte van de sleutels van de echtelijke woning en de garage, overweegt de rechtbank dat dit verzoek niet onder de limitatieve opsomming van artikel 822 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering valt.

Het verzoek van de vrouw wordt daarom als niet op de wet gegrond afgewezen.

Proceskosten

Gelet op het feit dat het hier een procedure van familierechtelijke aard betreft, zal de rechtbank bepalen dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.

Beslissing

De rechtbank:

bepaalt dat de vrouw bij uitsluiting gerechtigd zal zijn tot het gebruik van de echtelijke woning [adres] en beveelt mitsdien dat de man die woning dient te verlaten en verder niet mag betreden;

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. E. Boot, rechter, bijgestaan door mr. E.M. van Middelkoop als griffier, en uitgesproken op de openbare zitting van 29 september 2026.