Voorlopige zorgregeling ex artikel 223 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Weekendregeling van één…

de vader,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. R.A. van den Heuvel in Rijswijk.

Als belanghebbende wordt aangemerkt:

de moeder,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. S. Burger in Rotterdam.

[minderjarige 1] en [minderjarige 2] hebben op 4 september 2026 met de kinderrechter gesproken.

Op 7 september 2026 is de zaak op de zitting van deze rechtbank behandeld. Op de zitting zijn verschenen:

De vader verzoekt, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad en voor de duur van de bodemprocedure, te bepalen dat de zorgregeling zoals omschreven in randnummer 28 van het verzoekschrift wordt vastgesteld, althans een door de rechtbank in goede justitie

te bepalen zorgregeling.

De moeder voert verweer, dat hierna – voor zover nodig – zal worden besproken.

Daarnaast verzoekt de moeder zelfstandig, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad en voor de duur van de bodemprocedure, te bepalen dat de zorgregeling wordt gewijzigd, in die zin dat de kinderen één weekend per maand van vrijdag 18.00 uur tot zondag 18.00 uur bij de vader verblijven, waarbij aanvullende contactmomenten in de andere weekenden in overleg kunnen worden afgestemd mits deze plaatsvinden in de regio [plaats 2], althans een

regeling zoals door de rechtbank in goede justitie te bepalen.

De vader voert verweer, dat hierna – voor zover nodig – zal worden besproken.

Ontvankelijkheid

Op grond van artikel 223 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) kan iedere partij tijdens een aanhangige procedure vorderen dat de rechter een voorlopige voorziening zal treffen voor de duur van die procedure. Op grond van lid 2 van dit artikel moet deze vordering samenhangen met de hoofdvordering.

Artikel 223 Rv is van toepassing op de dagvaardingsprocedure, maar de Hoge Raad heeft op 5 december 2014 (ECLI:NL:HR:2014:3533) geoordeeld dat de wet en de aard van de verzoekschriftprocedure zich niet verzetten tegen overeenkomstige toepassing van dit artikel op verzoekschriftprocedures. Voor toewijzing van het verzoek voor de duur van de bodemprocedure is op grond van artikel 223 Rv alleen plaats als naar het oordeel van de rechtbank een spoedeisend belang bestaat, in die zin dat van de verzoeker niet gevergd kan worden dat de afloop van de bodemprocedure wordt afgewacht.

De rechtbank constateert dat beide ouders zowel in de aanhangige bodemprocedure, onder zaak- en rekestnummer C/09/705581 en FA RK 26-5056, als bij wijze van voorlopige voorziening op grond van artikel 223 Rv een verzoek hebben gedaan over (de wijziging van) de zorgregeling. Naar het oordeel van de rechtbank hebben beide ouders voldoende gesteld om tot de conclusie te komen dat niet van hen kan worden gevergd dat zij de afloop van de bodemprocedure afwachten. Daartoe overweegt de rechtbank dat de vader in juni 2026 naar [plaats 1] is verhuisd, de vastgestelde weekendregeling sindsdien niet meer wordt nagekomen en de vader de kinderen alleen in de zomervakantie heeft gezien, zodat zij belang hebben bij een spoedige beoordeling van hun verzoeken. De rechtbank zal de ouders daarom ontvangen in hun verzoeken.

Inhoudelijke beoordeling

Kort samengevat is de rechtbank uit de stukken en uit dat wat op de zitting met de ouders is besproken het volgende gebleken. Op 9 februari 2026 heeft de vader de moeder per e-mail geïnformeerd dat hij per januari 2026 werkloos is geworden en dat hij daardoor genoodzaakt is om te verhuizen naar een woning in het oosten van het land, omdat in de regio [plaats 2] geen realistische mogelijkheden zijn om soortgelijk werk te vinden of slechts tegen een veel lager salaris. De vader is vervolgens in juni 2026 naar [plaats 1] verhuisd. Op de zitting heeft de vader toegelicht dat de reden om naar [plaats 1] te verhuizen er mede in is gelegen dat hij uit die regio komt en dat zijn vader en overige familieleden daar wonen. De ouders zijn het erover eens dat de eerder vastgestelde weekendregeling tussen de vader en de kinderen door de verhuizing van de vader naar [plaats 1] niet meer kan worden nagekomen, maar zij verschillen van mening over de manier waarop die weekendregeling er dan uit moet komen te zien. Volgens de vader is een weekendregeling, waarbij de kinderen twee weekenden in de maand bij hem zijn niet te belastend voor de kinderen. Dit vindt de moeder vanwege de reisafstand te verstrekkend voor de kinderen.

Hoewel het in beginsel juist is dat de vader voor zijn verhuizing naar [plaats 1] geen toestemming van de moeder nodig had, heeft de vader met de enkele mededeling hiervan de moeder en de kinderen voor een voldongen feit gesteld. Het had voor de hand gelegen dat de vader hierover in constructief overleg met de moeder zou zijn getreden, te meer omdat de keuze om te verhuizen gevolgen heeft voor de zorgregeling, die bovendien pas na veel moeite en meerdere procedures eindelijk vorm had gekregen. De eerder vastgestelde weekendregeling, waarbij de kinderen drie weekenden in de maand van donderdagavond 18.00 uur tot maandagochtend naar school bij de vader zijn, kan vanwege de reisafstand tussen [plaats 2] en [plaats 1] immers niet meer worden nagekomen. Dit maakt onder meer dat de moeder significant meer zorgtaken voor de kinderen op zich heeft moet nemen. Anders dan de vader naar voren heeft gebracht, is de rechtbank van oordeel dat deugdelijk overleg tussen de ouders over de gevolgen van de verhuizing van de vader naar [plaats 1] en de onvermijdelijke wijziging van de zorgregeling tussen de vader en de kinderen niet heeft plaatsgevonden. Dit maakt dat de rechtbank in het kader van deze procedure op grond van artikel 223 Rv een voorlopige beslissing over de zorgregeling tussen de vader en de kinderen zal nemen.

Op de zitting heeft de vader nog naar voren gebracht dat niet valt in te zien waarom de zorgregeling op vrijdag pas om 18.00 uur kan ingaan. Hij heeft in twijfel getrokken dat de meisjes op vrijdagmiddag sportactiviteiten hebben. De rechtbank gaat hieraan voorbij. Niet valt in te zien dat de moeder hierover onjuiste mededelingen zou doen. Voor bewijslevering is in het kader van deze procedure geen plaats.

Zoals op de zitting al is kenbaar gemaakt, zal de rechtbank bepalen dat de kinderen voorlopig één weekend per maand van vrijdagavond 18.00 uur tot zondagavond 18.00 uur bij de vader zullen zijn en de rechtbank zal daarbij bepalen dat de vader de kinderen ophaalt en terugbrengt. Net als de Raad en anders dan de vader stelt, is de rechtbank van oordeel dat het vanwege de lange reisafstand tussen [plaats 2] en [plaats 1] – ruim 170 kilometer enkele reis – niet in het belang van de kinderen is dat zij twee weekenden per maand naar [plaats 1] en weer terug naar [plaats 2] moeten reizen. Dit acht de rechtbank te belastend voor hen. De kinderen moeten in het weekend zoveel mogelijk onbelast kunnen genieten van hun vrije tijd en (sport)activiteiten. Ook al stond de vader hiervoor niet open op de zitting, het staat hem vrij om in de andere weekenden contact te hebben met de kinderen in (de regio) [plaats 2] . De rechtbank verwacht van de ouders dat zij hier in onderling overleg zelf nadere afspraken over zullen maken in het geval de vader alsnog zijn kinderen in [plaats 2] wenst te zien.

De rechtbank zal aldus beslissen en het meer of anders verzochte over de zorgregeling afwijzen.

bepaalt dat:

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af het meer of anders verzochte.