Jeugdstrafrecht. Bewezenverklaring mishandelingen en belediging (o.a. van politieagenten). (Gedeeltelijke)…

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat alle ten laste gelegde feiten bewezen kunnen worden verklaard.

De raadsvrouw heeft zich namens de verdachte op het standpunt gesteld dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is voor het bij dagvaarding I onder 2 ten laste gelegde feit (het spugen richting agent [naam 1] ). De raadsvrouw heeft geen standpunt ingenomen over het bewijs van de andere feiten.

Dagvaarding I - 09-303388-25

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het zaakregistratienummer PL1500-2025383330 van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (pagina 1 t/m 40).

De rechtbank zal voor dit feit met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft dit feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

De rechtbank heeft hierna de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden opgenomen.

Op dinsdag 11 november 2025 te 22.20 uur was ik verbalisant belast met algemene

surveillance voor politie Alphen aan den Rijn.

In de rit naar het politiebureau wilde ik aan [verdachte] haar rechten uitleggen. Tijdens
het uitleggen van de rechten aan [verdachte] hoorde ik dat ze haar mond en neus schraapte.
Het geluid en de actie die iemand maakt net voordat iemand een rochel uit de mond
spuugt. Ik hoorde dit geluid en vrijwel direct gevolgd door een spuuggeluid waarbij
ik een flinke lading spuug in mijn nek voelde landen. Ik voelde dit landen achter
mijn rechteroor. Ik voelde dat in mijn nek, aan de achterzijde van mijn hoofd, daar
waar de nek overgaat in de haargrens de rochel geland was in mijn nek. Ik sprak
meteen uit hoe smerig ik dit vond.

[naam 1] , werkzaam als brigadier bij de Eenheid Den Haag

Tijdens het vervoer naar bureau Alphen aan den Rijn probeerde [naam 1] , die het dienstvoertuig bestuurde, uit te leggen aan [verdachte] wat er nu ging gebeuren. Ik hoorde opeens een rochelend geluid bij [verdachte] vandaan komen en voordat ik kon reageren zag ik dat [verdachte] spuugde in de richting van [naam 1] . Ik zag een klodder speeksel uit de mond van [verdachte] komen en door de lucht vliegen naar [naam 1] . Ik zag dat deze rochel landde in de nek van [naam 1] .

Tijdens de zitting heeft de verdachte verklaard dat zij niet bewust naar agent [naam 1] heeft gespuugd, maar dat zij overtollig speeksel in haar mond had dat zij kwijt wilde raken door naar de grond te spugen terwijl op dat moment haar hoofd werd weggeduwd door de agent op de achterbank. De rechtbank vindt het gelet op de verklaringen van beide agenten niet aannemelijk dat de verdachte vanaf de achterbank van de politieauto de op de bestuurdersstoel zittende agent [naam 1] per ongeluk heeft geraakt. De rechtbank zal daarom de belediging van agent [naam 1] door richting hem te spugen, bewezen verklaren.

Dagvaarding II - 09-044056-26

De rechtbank zal voor dit feit met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft dit feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het zaakregistratienummer PL1500-2025414502, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (pagina 1 t/m 26).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

Dagvaarding III - 09-029111-26

De rechtbank zal voor dit feit met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft dit feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsvrouw geen vrijspraak bepleit. De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2026031373, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (pagina 1 t/m 52).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

Dagvaarding I - 09-303388-25

Dagvaarding II - 09-044056-26

zij op 30 november 2025 te Alphen aan den Rijn
[naam 3] heeft mishandeld, door haar te slaan;

Dagvaarding III - 09-029111-26

zij op 28 januari 2026 te Sassenheim,
[naam 4] heeft mishandeld, door die [naam 4] meermalen tegen het hoofd te
slaan, terwijl het misdrijf werd gepleegd tegen een ambtenaar gedurende of ter zake van
de rechtmatige uitoefening van haar bediening.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een geheel voorwaardelijke werkstraf van 60 uren.

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat een voorwaardelijke werkstraf een passende afdoening is, omdat de zorg voorliggend zou moeten zijn.

De rechtbank houdt bij de strafoplegging rekening met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan uit het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming en tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van de feiten
De verdachte heeft meerdere politieagenten beledigd en mishandeld terwijl zij aan het werk waren. Agent [naam 1] en [naam 4] hebben beiden treffend omschreven hoe zij erdoor geraakt zijn dat zij te maken kregen met de plotselinge agressie van de nog jonge verdachte. Deze politieagenten deden hun werk en waren in beide gevallen ingeschakeld om de weggelopen verdachte terug te brengen naar haar woonplek. De rechtbank rekent het de verdachte aan dat zij de agenten die haar juist probeerden te helpen, heeft aangevallen.
De rechtbank neemt het de verdachte ook kwalijk dat zij een begeleider van haar woongroep heeft geslagen, terwijl ook zij haar werk probeerde te doen.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 23 april 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor een vergelijkbaar strafbaar feit.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van de rapporten van de Raad voor de Kinderbescherming (de Raad) van 26 januari 2026 en 28 mei 2026 en de mondelinge toelichting die daarop door de deskundige ter zitting is gegeven. Daaruit volgt – kort samengevat – dat er grote zorgen zijn over de ontwikkeling van de verdachte, die vanaf mei 2025 in de gesloten jeugdzorg verblijft. De Raad is van mening dat de behandeling van de verdachte voorop zou moeten staan. De Raad adviseert daarom om een voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen. Een onvoorwaardelijke straf zou de zorg die er nu is voor de verdachte doorkruisen, maar er moet voor de verdachte wel een stok achter de deur zijn om niet nogmaals strafbare feiten te plegen.

De ter zitting aanwezige jeugdreclasseerder heeft naar voren gebracht dat de verdachte zich de afgelopen maanden steeds beter ontwikkelt. De verdachte heeft te horen gekregen dat zij binnenkort binnen de gesloten instelling waar zij verblijft, in een studio mag gaan wonen waar zij aan haar zelfstandigheid kan werken. De verdachte staat ook open voor diagnostiek en behandeling. Het is van belang dat dit traject kan worden voortgezet met inzet van de verdachte.

Strafmodaliteit en strafmaat
De rechtbank stelt voorop dat het jeugdstrafrecht een pedagogisch karakter heeft. Dat betekent dat het voornaamste doel is om te zorgen dat de jeugdige die een strafbaar feit pleegt, geholpen wordt om zich op een zodanige manier te ontwikkelen dat zij niet opnieuw strafbare feiten pleegt. Dit is in het belang van de jeugdige, maar ook in het belang van de maatschappij waarin de jonge verdachte uiteindelijk altijd weer terecht zal komen.

De rechtbank zal tegen die achtergrond aansluiten bij de door de officier van justitie geëiste straf. Het is van belang dat de verdachte de zorg en behandeling krijgt die zij nodig heeft om tot een verdere positieve ontwikkeling te komen. Het is hierbij van belang dat de verdachte weet dat zij een (werk)straf zou moeten uitvoeren als zij nogmaals in de fout gaat, of niet meewerkt aan de nodige hulpverlening. De rechtbank zal daarom een voorwaardelijke werkstraf opleggen van 60 uren, onder de bijzondere voorwaarden dat de verdachte verblijft in een instelling die de jeugdreclassering passend vindt, een goedgekeurde dagbesteding heeft en meewerkt aan diagnostisch onderzoek en behandeling.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van benadeelde [naam 1] moet worden toegewezen tot een bedrag van € 250,- en dat de vordering van benadeelde [naam 4] geheel moet worden toegewezen.

De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de vorderingen van benadeelde partijen [naam 1] en [naam 4] toegewezen zouden moeten worden tot bedragen van € 250,- per persoon.

Vordering [naam 1]

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld dat de benadeelde partij [naam 1] rechtstreeks schade heeft geleden door de bij dagvaarding I onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten. Gelet op wat door de benadeelde partij ter toelichting op zijn vordering is aangevoerd, zal de rechtbank de gevorderde immateriële schadevergoeding toewijzen tot een bedrag van € 300,-.
De rechtbank zal de vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat dit deel slechts kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter.

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 11 november 2025, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel - [naam 1]

Nu de verdachte ten opzichte van het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de bij dagvaarding I onder 1 en 2 bewezen verklaarde strafbare feiten is toegebracht en de verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 300,-, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 11 november 2025 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan, ten behoeve van het slachtoffer genaamd
[naam 1] . Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

Vordering [naam 4]

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld dat de benadeelde partij [naam 4] rechtstreeks schade heeft geleden door het bij dagvaarding III bewezen verklaarde feit. De benadeelde had letsel aan haar ooglid en haar hand en een lichte hersenschudding. De benadeelde heeft een maand last gehad van haar oog en zeker twee maanden last gehad van concentratieproblemen. Gelet daarop en op wat door de benadeelde partij verder ter toelichting op haar vordering is aangevoerd, zal de rechtbank de vordering in zijn geheel toewijzen.

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 28 januari 2026, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel - [naam 4]

Nu de verdachte ten opzichte van het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het bij dagvaarding III bewezen verklaarde strafbare feit is toegebracht en de verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 500,-, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 28 januari 2026 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan, ten behoeve van het slachtoffer genaamd [naam 4] . Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

Proceskostenveroordeling – [naam 1] en [naam 4]

Nu de vorderingen gedeeltelijk respectievelijk geheel worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen tot aan deze uitspraak in verband met de vordering hebben gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.