Strafrecht overig

Celstraf en beroepsverbod na plegen ontucht met twee patiënten. De rechtbank Den Haag heeft een 49-jarige man…

Rechtbank Den Haag, 18 november 2026

Zaakgegevens

Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
18 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
09/349276-25 en 09/226997-22 (tul)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33968
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Celstraf en beroepsverbod na plegen ontucht met twee patiënten. De rechtbank Den Haag heeft een 49-jarige man veroordeeld voor het plegen van ontucht met twee patiënten tijdens zijn werk als osteopaat en traumatherapeut. Dat gebeurde in Rijswijk en Voorburg en op Ibiza in een periode van december 2021 tot en met juli 2025. Beide slachtoffers waren kwetsbare vrouwen die bij de verdachte kwamen voor hulp. De rechtbank legt de verdachte een celstraf op van 42 maanden. Ook krijgt hij een beroepsverbod van 8,5 jaar.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummers: 09/349276-25 en 09/226997-22 (tul)

Datum uitspraak: 18 november 2026

Tegenspraak

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1977 te [geboorteplaats] ,

op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [plaats] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 1 april 2026, 24 juni 2026, 26 augustus 2026 (alle pro forma) en 4 november 2026 (inhoudelijke behandeling).

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. L. de Graaf en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsvrouw mr. J.L.R.M. Smolders naar voren is gebracht.

2 De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

Kort samengevat is de verdachte ten laste gelegd dat hij ontucht heeft gepleegd met twee van zijn patiënten tijdens zijn werk als osteopaat en/of als traumatherapeut. Tijdens deze therapieën zouden ook psychedelica zijn gebruikt.

Onder feit 1 is dat primair ten laste gelegde als verkrachting van aangeefster [aangeefster 1] (artikel 242 Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr), oud) en subsidiair als ontucht plegen met een patiënt (artikel 249 lid 2 sub 3 Sr, oud).

Onder feit 2 is nogmaals ontucht met [aangeefster 1] als patiënt ten laste gelegd maar dan in een periode dat de verdachte een affectieve relatie met [aangeefster 1] had.

Onder feit 3 wordt de verdachte schuld- dan wel (gekwalificeerde) opzetaanranding van aangeefster [aangeefster 2] verweten (artikel 240 in samenhang met de artikelen 241 en 254 lid 1 sub b Sr, nieuw).

3 De bewijsbeslissing

3.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 primair, 2 en 3 ten laste gelegde feiten.

3.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft vrijspraak van alle ten laste gelegde feiten bepleit.

3.3.

Gebruikte bewijsmiddelen

De rechtbank heeft in de bijlage opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden.

3.4.

Bewijsoverwegingen

Juridisch kader zedenzaken

Volgens het tweede lid van artikel 342 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) kan het bewijs dat de verdachte het tenlastegelegde feit heeft begaan door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op de verklaring van één aangever. Deze bepaling strekt ter waarborging van de deugdelijkheid van de bewijsbeslissing, in die zin dat zij de rechter verbiedt tot een bewezenverklaring te komen ingeval de door één getuige beschreven feiten en omstandigheden op zichzelf staan en onvoldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. Daarbij geldt wel dat deze bepaling betrekking heeft op de bewezenverklaring als geheel en niet vereist dat elk aspect van de bewezenverklaring door meer dan één bewijsmiddel wordt ondersteund.

De vraag of aan het bewijsminimum is voldaan laat zich niet in algemene zin beantwoorden, maar vergt een beoordeling van het concrete geval. Dit betekent dat in een zaak waar de verdachte de tenlastegelegde feiten ontkent en er geen directe getuigen zijn van de verweten handelingen, de rechter de betrouwbaarheid van de verklaringen van een aangever moet beoordelen en vervolgens moet beoordelen of er voldoende steunbewijs voor de verklaring van een aangever in het dossier aanwezig is. Uit jurisprudentie van de Hoge Raad kan worden afgeleid dat niet is vereist dat het misbruik als zodanig bevestiging in ander bewijsmateriaal vindt. Wel is vereist dat de verklaring van een aangever op specifieke punten bevestiging vindt in ander bewijsmateriaal en dat tussen dit andere bewijsmateriaal en de verklaring van een aangever geen sprake is van een te ver verwijderd verband. De verklaring van een aangever dient dus niet op zichzelf te staan, maar te zijn ingebed in een door ander bewijsmateriaal ondersteunde concrete context.

De rechtbank zal gelet op het juridisch kader eerst beoordelen of de verklaringen van de aangeefsters betrouwbaar zijn en vervolgens of deze voldoende steun vinden in een ander bewijsmiddel, zodat aan genoemd wettelijk bewijsminimum is voldaan.

Betrouwbaarheid van de verklaringen van aangeefsters [aangeefster 1] en [aangeefster 2]

Om te kunnen beoordelen of de verklaringen van de aangeefsters betrouwbaar zijn, kijkt de rechtbank naar de authenticiteit, de gedetailleerdheid en de consistentie van de verklaringen.

Een van de relevante factoren voor de beoordeling van de authenticiteit van de aangiften, is de totstandkoming ervan. De aangifte van [aangeefster 1] is enige tijd na de ten laste gelegde feiten gedaan. Ook [aangeefster 2] heeft niet direct na de verweten gedragingen aangifte gedaan. De rechtbank overweegt dat het tijdsverloop op zichzelf niet hoeft af te doen aan de betrouwbaarheid van de verklaringen. Het is algemeen bekend dat slachtoffers van zedendelicten door schaamte, twijfels en gevoelens van loyaliteit wel eens vaker pas op een later moment aangifte doen. In dit geval hebben de beide aangeefsters in hun aangifte hierover ieder voor zich ook verklaard en uitleg gegeven. De rechtbank kan zich deze uitleg in beide gevallen goed voorstellen en ziet geen aanleiding daaraan te twijfelen. De rechtbank betrekt hierbij dat het hier om twee vrouwen in een kwetsbare positie gaat, zij waren immers patiënt bij de verdachte en zochten juist behandeling voor hun trauma’s.

De verdediging heeft betoogd dat de twee aangeefsters met elkaar hebben gesproken over hun ervaringen voordat zij aangifte hebben gedaan. In de visie van de verdediging zijn zij daardoor onderling beïnvloed, hetgeen hun verklaringen onbetrouwbaar maakt.

De rechtbank volgt de verdediging hierin niet. De aangeefsters zijn door de politie kritisch bevraagd over hun gesprekken met elkaar. Uit de hierover opgemaakte processen-verbaal leidt de rechtbank af dat zij elkaar inderdaad hebben gesproken, maar enkel in grote lijnen hebben gedeeld wat hen is overkomen en dat zij hebben afgesproken om bij de politie allebei hun eigen verhaal in detail te vertellen. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat hun uiteindelijke aangiften inhoudelijk niet identiek zijn, wat een contra-indicatie is voor de door de verdediging bedoelde onderlinge afstemming. De rechtbank ziet ook overigens geen concrete aanwijzingen voor beïnvloeding, in elk geval niet in die mate dat verklaringen van aangeefsters over de eigen ervaringen als niet-authentiek terzijde moeten worden geschoven.

De rechtbank volgt de verdediging evenmin in haar standpunt dat de aangiften niet betrouwbaar zijn omdat de aangeefsters verklaren over ‘zwarte vlekken’ door het gebruik van psychedelica bij hun behandelingen. Naar het oordeel van de rechtbank kan niet worden vastgesteld dat het gebruik van de door de aangeefsters bedoelde psychedelica de waarnemingen van aangeefsters dusdanig vertroebeld heeft dat deze niet meer betrouwbaar zijn. Integendeel, aangeefsters verklaren open en duidelijk over wat zij wel en niet meer weten. Dit draagt bij aan de authenticiteit van de verklaringen.

Aan de orde zijn dan de gedetailleerdheid en de consistentie van de aangiften. In algemene zin is de rechtbank van oordeel dat beide verklaringen gedetailleerd zijn. Ook zijn ze in de kern consistent. De rechtbank ziet daarbij wel onder ogen dat [aangeefster 1] wisselend heeft verklaard in antwoord op de vraag of de verdachte zijn mond bij de vagina en schaamlippen van aangeefster zou hebben gehad. Zij verklaart immers eerst dat hij erin zou zijn geweest, en daarna dat dit niet het geval was. Vervolgens heeft zij verklaard dat zij het niet echt zeker weet. Hoewel dit specifieke deel van haar verklaring daarmee als inconsistent kan worden beschouwd, behoeft dit er naar het oordeel van de rechtbank niet toe te leiden dat de aangifte van [aangeefster 1] in het geheel als onbetrouwbaar moet worden aangemerkt. De rechtbank zal hieronder bij de bespreking van feit 1 verder ingaan op deze inconsistentie.

De verdediging heeft verder aangevoerd dat de verklaringen van [aangeefster 1] tegenstrijdig zijn met de inhoud van haar chatberichten met de verdachte over (kort gezegd) prettige en effectieve behandelingen. Ook ziet de verdediging een tegenstrijdigheid tussen de verklaringen van de beide aangeefsters en het feit dat zij beiden na het vermeende misbruik nog bij de verdachte in zijn praktijk zijn gaan werken.

De rechtbank is evenwel van oordeel dat de chatberichten en werkzaamheden van de aangeefsters in de praktijk van de verdachte niet afdoen aan de betrouwbaarheid van de afgelegde verklaringen, omdat de aangeefsters beide hebben verklaard dat zij pas later hebben beseft dat de handelingen van de verdachte als hun traumabehandelaar grensoverschrijdend en mogelijk strafbaar waren. Zoals hiervoor overwogen, aanvaardt de rechtbank de uitleg die zij hieraan hebben gegeven.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de verklaringen van de aangeefsters in zijn algemeenheid voldoende betrouwbaar om te kunnen bezigen voor het bewijs.

De rechtbank ziet zich vervolgens gesteld voor de vraag of voor de verklaringen van de aangeefsters voldoende steunbewijs voorhanden is om tot een bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten komen. Daarover overweegt de rechtbank het volgende.

Feit 1: vrijspraak van het primair ten laste gelegde

Onder feit 1 is de verdachte primair verkrachting ten laste gelegd. Hiervoor is vereist dat buiten gerede twijfel kan worden vastgesteld dat de verdachte het lichaam van de aangeefster [aangeefster 1] seksueel is binnengedrongen. Specifiek is de verdachte in dit verband ten laste gelegd dat hij met zijn tong tussen de schaamlippen van de aangeefster zou zijn gegaan. Zoals de rechtbank echter hierboven uiteen heeft gezet, is de verklaring van aangeefster [aangeefster 1] op dat onderdeel onvoldoende consistent. De rechtbank komt gelet hierop niet tot een bewezenverklaring voor het seksueel binnendringen. De rechtbank zal de verdachte daarom vrijspreken van de primair onder 1 ten laste gelegde verkrachting.

Met betrekking tot het plegen van ontucht, zoals dat ten laste is gelegd onder feit 1 subsidiair en onder feit 2, stelt de rechtbank het volgende voorop. Uit vaste jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat slechts geen sprake is van “ontucht plegen” in het geval van een relatie tussen een behandelaar en een patiënt, indien bij de patiënt sprake is van vrijwilligheid en daarbij enige vorm van afhankelijkheid, zoals die in de regel bij een dergelijke functionele relatie in meerdere of mindere mate bestaat, niet van invloed is geweest. Verder volgt uit de jurisprudentie dat in dit kader niet vereist is dat sprake is van een formele behandelrelatie. Het voorgaande kan ook toepassing vinden indien in feitelijke zin sprake is van een relatie als bedoeld in art. 249 Sr (oud).

Feit 1 (subsidiair): ontucht met [aangeefster 1] in de periode 1 december 2021 – 31 oktober 2023

De rechtbank heeft geconcludeerd dat de verklaring van [aangeefster 1] betrouwbaar is. De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of er voldoende steunbewijs is voor die verklaring. De rechtbank beantwoordt die vraag bevestigend en overweegt als volgt.

De verdachte heeft verklaard dat hij aangeefster heeft behandeld en haar daarbij fysiek heeft aangeraakt. Over de aard van die aanrakingen heeft de verdachte ter zitting verklaard dat die aanrakingen in principe overal kunnen zijn, behalve bij de erogene zones. Deze zones worden door de verdachte beschreven als ‘in de vagina’ of ‘op de tepels’. Alles eromheen zijn plekken waar blokkades kunnen zitten en waar hij [aangeefster 1] kan hebben aangeraakt. Ook heeft hij verklaard dat er met psychedelica werd gewerkt. Verder betrekt de rechtbank in haar overweging dat de verdachte op 9 september 2023 in een spraakbericht naar aangeefster heeft gestuurd waarin hij stelt dat er tussen beiden een sensuele/seksuele energie is losgekomen.

Alles afwegende, ziet de rechtbank hierin voldoende steunbewijs voor de verklaring [aangeefster 1] .

Feit 2: ontucht met [aangeefster 1] in de periode 1 november 2023 – 31 maart 2024

Onder feit 2 wordt de verdachte verweten dat hij ontuchtige handelingen heeft gepleegd met aangeefster [aangeefster 1] , terwijl zij op dat moment (nog steeds) bij hem onder behandeling zou zijn. Dat de verweten handelingen hebben plaatsgevonden staat niet ter discussie. Door de verdachte en aangeefster is immers verklaard dat zij vanaf november 2023 tot en met maart 2024 een (seksuele) relatie hadden. De verdediging heeft gesteld dat er op dat moment geen sprake meer was van een behandelrelatie waardoor de seksuele relatie niet kan worden aangeduid als “ontucht plegen” in de zin van art 249 Sr (oud). Dit zou onder meer blijken uit een bericht dat de verdachte naar [aangeefster 1] heeft gestuurd waarin hij voorstelt om twee maanden de tijd nemen om na te denken voordat zij een relatie aan zouden gaan. Daarnaast zou de formele behandelrelatie zijn opgezegd. De rechtbank overweegt als volgt.

In haar aangifte heeft [aangeefster 1] verklaard dat de verdachte vanaf november 2023 officieel misschien niet meer haar behandelaar was, maar dat dit voor haar nog wel zo voelde. Daarnaast bevat het procesdossier diverse aan [aangeefster 1] verzonden facturen die zien op een retraite in Ibiza in mei 2024, waaraan ook aangeefster heeft deelgenomen. De facturen zijn voorzien van (onder meer) een logo en adres van de praktijk van de verdachte. Daarnaast bevat het dossier een aan [aangeefster 1] gerichte herinnering van de praktijk voor een afspraak op 28 januari 2025 met de verdachte in zijn hoedanigheid als therapeut. Ook blijkt uit het dossier dat de verdachte tweemaal een brief naar het UWV geschreven over de voortgang van de gesteldheid van [aangeefster 1] . In de brief van 30 november 2024 schrijft de verdachte bijvoorbeeld dat hij [aangeefster 1] recentelijk meerdere keren in de praktijk heeft gezien en dat er nog veel symptomen zijn. Ook in de brief van 11 februari 2025 beschrijft de verdachte dat er tijdens lichamelijke traumatherapie iedere keer veel opgespaarde spanning is.

De rechtbank komt, gelet op het voorgaande, tot de conclusie dat buiten gerede twijfel kan worden vastgesteld dat de relatie tussen de verdachte en [aangeefster 1] , ook vanaf november 2023 kan worden gekwalificeerd als een relatie waarin [aangeefster 1] als cliënt aan de hulp of zorg van de verdachte (werkzaam in de gezondheidszorg of maatschappelijke zorg) was toevertrouwd als bedoeld in artikel 249 Sr (oud). De seksuele handelingen die tussen beiden in die periode plaatsvonden kunnen daarmee volgens vaste rechtspraak worden gekwalificeerd als "ontucht plegen" in de zin van genoemd artikel. De rechtbank verwerpt daarom het desbetreffende verweer van de verdediging.

Feit 3: aanranding [aangeefster 2]

Onder feit 3 wordt de verdachte schuld- dan wel (gekwalificeerde) opzetaanranding verweten. Een van de specifieke gedragingen die hem worden verweten is het betasten van de schaamlippen, venusheuvel en/of schaamlippen van aangeefster [aangeefster 2] . Zij heeft hierover verklaard dat zij op het moment dat dit zou zijn gebeurd hard ‘nee’ riep. De verdachte heeft ontkent dat hij daar heeft betast. Hij heeft verklaard zich het desbetreffende moment nog goed te kunnen herinneren en heeft een alternatieve lezing gegeven van de gebeurtenis. Volgens hem zou aangeefster op dat moment zich iets uit haar verleden hebben herinnerd. Bij deze traumabehandeling was volgens aangeefster ook getuige [getuige] aanwezig. Zij is over dit specifieke moment bij de rechter-commissaris gehoord en heeft in lijn met de verdachte verklaard dat de ‘nee’ van aangeefster ging over een herinnering uit haar jeugd. Zij heeft ook verklaard dat de behandeling in het bekkengebied plaatsvond, maar buiten de erogene zones. Verder heeft zij verklaard dat als de verdachte de vagina of de clitoris van [aangeefster 2] zou hebben betast, zij daar wel zicht op zou hebben gehad. Gelet op het voorgaande en omdat verdere informatie over dit specifieke voorval ontbreekt, kan de rechtbank niet buiten gerede twijfel vaststellen dat de verdachte de schaamlippen of de venusheuvel van [aangeefster 2] heeft betast. De rechtbank komt daarom voor dit specifieke onderdeel van de tenlastelegging tot een partiële vrijspraak.

De rechtbank acht de overige ten laste gelegde gedragingen voldoende wettig en overtuigend bewezen, nu de verklaring van [aangeefster 2] naar het oordeel van de rechtbank verder voldoende steun vindt in de verklaringen van de verdachte zelf. Zijn eigen verklaringen over zijn aanrakingen van aangeefster [aangeefster 2] staat niet in een te ver verwijderd verband van haar verklaringen.

De rechtbank is voorts van oordeel dat de betreffende gedragingen van de verdachte als opzetaanranding kunnen worden gekwalificeerd. Zij betrekt daarbij de omstandigheid dat sprake was van een hulpverlenings- of zorgrelatie, waarbij de verdachte minst genomen de aanmerkelijke kans op de koop toe heeft genomen dat bij [aangeefster 2] – mede gelet op haar hulpvraag, de inname van psychedelica en de daarmee aanwezige afhankelijkheidsrelatie – de wil heeft ontbroken ten aanzien van aanrakingen op of rondom intieme delen van het lichaam. Ook van expliciete toestemming van haar (voorafgaande aan de behandelingen) voor dergelijke aanrakingen is niet gebleken.

Conclusie

De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde onder feit 1 en een bewezenverklaring van feit 2 en 3.

3.5.

De bewezenverklaring

De rechtbank is met betrekking tot de onder feit 1 subsidiair, feit 2 en feit 3 ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

1
subsidiair

hij in de periode van 1 december 2021 tot en met 31 oktober 2023 te Rijswijk en/of Voorburg, terwijl hij werkzaam was in de gezondheidszorg en/of maatschappelijke zorg, meermalen ontucht heeft gepleegd met [aangeefster 1] , die zich als patiënt aan verdachtes hulp en zorg had toevertrouwd, door
- het betasten van de borsten, tepels, billen en het gebied tussen de vagina en anus van die [aangeefster 1] en op dit gebied te drukken,
- het in zijn, verdachtes, mond nemen van haar borsten,
- het tonen van zijn, verdachtes, erectie aan die [aangeefster 1] en deze erectie tegen die [aangeefster 1] te houden, en
- het zoenen van die [aangeefster 1] ;

2
hij in de periode van 1 november 2023 tot en met 31 maart 2024 in Nederland, terwijl hij werkzaam was in de gezondheidszorg en/of maatschappelijke zorg, meermalen ontucht heeft gepleegd met [aangeefster 1] , die zich als patiënt aan verdachtes hulp en zorg had toevertrouwd, door
- met zijn vingers tussen de schaamlippen van die [aangeefster 1] te gaan,
- het brengen van zijn, verdachtes, geslachtsdeel tussen de schaamlippen van die [aangeefster 1] ;

3
hij in de periode van 23 juli 2024 tot en met 3 juli 2025 in Nederland en/of Ibiza terwijl hij, verdachte, werkzaam was in de gezondheidszorg en/of maatschappelijke zorg, met een persoon, te weten [aangeefster 2] , die zich als patiënt aan verdachtes hulp en zorg had toevertrouwd, een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten
- het betasten van de borsten, billen, bovenbenen en lies van die [aangeefster 2] ,
- en het geven van een kus op de ontblote buik van die [aangeefster 2] , terwijl hij, verdachte, wist, dat bij die [aangeefster 2] daartoe de wil ontbrak en welke seksuele handelingen werden voorafgaan door en vergezeld van dwang, te weten door
– het onverhoedse karakter van ontuchtige handelingen gepleegd tijdens de behandelingen
- en/of door die [aangeefster 2] te brengen in een staat van verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht, door haar onder invloed van psychedelica/middelen te brengen, althans in elk geval door misbruik te maken van de kwetsbare positie van die [aangeefster 2] doordat zij onder invloed van middelen in een staat van verminderd bewustzijn en/of lichamelijke onmacht verkeerde.

Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.

4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

5 De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr en een beroepsverbod van tien jaren.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich ten aanzien van de strafoplegging primair op het standpunt gesteld de verdachte in vrijheid te stellen, en subsidiair zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden (bijkomende) straffen en maatregel zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van het feit

De verdachte heeft gedurende een periode ontucht gepleegd met twee patiënten tijdens zijn werk als osteopaat en traumatherapeut. Met [aangeefster 1] , het slachtoffer van de eerste twee feiten, heeft hij deze ontuchtige handelingen verricht tijdens traumabehandelingen. Zo heeft hij haar op verschillende lichaamsdelen betast, haar borst in zijn mond genomen, heeft hij zijn erectie laten zien en heeft hij haar gezoend. Met dit slachtoffer is hij op een gegeven moment ook een seksuele relatie begonnen. Het slachtoffer was toen nog steeds aan zijn hulp en zorg toevertrouwd.

Tegenover het tweede slachtoffer heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan gekwalificeerde opzetaanranding. Hij heeft, terwijl de wil van het slachtoffer ontbrak, tijdens de behandelingen gedragingen bij haar verricht die kunnen worden beschouwd als seksuele handelingen en die vooraf en vergezeld zijn gegaan van dwang doordat de handelingen onverhoeds plaatsvonden. Tevens was zij tijdens een deel van de behandelingen onder invloed van psychedelica.

Beide slachtoffers waren kwetsbare vrouwen die bij de verdachte kwamen voor hulp. De verdachte heeft met zijn handelen niet alleen inbreuk gemaakt op de seksuele en lichamelijke integriteit van de slachtoffers, maar hij heeft hun vertrouwen ook ernstig beschadigd. De rechtbank rekent dit de verdachte ten zeerste aan.

Strafblad

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 24 december 2025. In het nadeel van de verdachte weegt de rechtbank mee dat de verdachte op 2 mei 2023 voor een soortgelijk feit is veroordeeld.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van de Pro Justitia rapportage van 9 april 2026 die over de verdachte is opgemaakt. Uit de rapportage blijkt dat bij de verdachte een narcistische persoonlijkheidsstoornis is vastgesteld. Omdat de verdachte de ten laste gelegde gedragingen heeft ontkend, is het voor de rapporteur niet mogelijk geweest om een delictanalyse met de verdachte te bespreken. De rapporteur stelt dat in algemene zin verondersteld kan worden dat de problematiek ten tijde van de feiten aanwezig was en zou kunnen hebben doorgewerkt, maar dat de manier waarop dit gebeurde en in welke mate niet precies kan worden vastgesteld. Er kan daarom ook geen advies worden gegeven ten aanzien van de toerekenbaarheid van het ten laste gelegde en zijn niet alle factoren die invloed hebben op het risico duidelijk geworden. Er kan door de rapporteur dus ook geen uitspraak worden gedaan over een eventueel passend strafrechtelijk juridisch kader.

De rechtbank maakt hieruit de gevolgtrekking dat de feiten volledig aan de verdachte kunnen worden toegerekend.

Daarnaast is een reclasseringsadvies d.d. 27 mei 2026 over de verdachte opgesteld.

In dit advies wordt het risico op recidive ingeschat op gemiddeld. Als risicoverhogende factoren worden door de reclassering met name gezien het werken met kwetsbare en getraumatiseerde cliënten in een setting waarin sprake is van lichamelijke nabijheid en

het gebruik van psychedelica, het ontbreken van probleeminzicht en zelfreflectie, de ontkennende proceshouding, eerdere recidive binnen een lopende proeftijd en de beperkte behandelmotivatie. Daarnaast lijkt het sociale netwerk van de verdachte grotendeels verweven met zijn professionele leefwereld en onvoldoende corrigerend of steunend ten aanzien van gedragsverandering. De reclassering vindt gedragsverandering noodzakelijk, maar schat in dat de kans van slagen van een behandeling binnen een regulier voorwaardelijk juridisch kader, beperkt is. Hoewel de verdachte over voldoende intellectuele capaciteiten beschikt, ontbreekt volgens de reclassering voldoende probleembesef en intrinsieke motivatie voor verandering. De verdachte heeft aangegeven niet mee te willen werken aan een mogelijk forensisch behandeltraject. Daarbij is bekend dat persoonlijkheidsproblematiek in zijn algemeenheid als hardnekkig en moeilijk behandelbaar wordt beschouwd. Al met al adviseert de reclassering negatief over een tbs-maatregel met voorwaarden, maar adviseert zij om wel een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel op te leggen.

Strafmaat

Gelet op (min of meer) vergelijkbare zedenzaken, heeft de rechtbank als uitgangspunt twaalf maanden gevangenisstraf per feit gehanteerd. De rechtbank acht in deze zaak allereerst in hoge mate strafverzwarend dat de verdachte eerder voor een soortgelijk feit is veroordeeld en die veroordeling hem er niet van heeft weerhouden om opnieuw de fout in te gaan. Daarnaast hebben de bewezenverklaarde feiten gedurende een langere periode plaatsgevonden, waarbij de slachtoffers kwetsbaar en afhankelijk van de verdachte waren. De verdachte was als therapeut als geen ander op de hoogte van deze kwetsbaarheid. Ondanks signalen die de verdachte heeft gekregen, bijvoorbeeld vanuit andere patiënten of twijfels die de slachtoffers destijds zelf hebben uitgesproken, is hij doorgegaan met zijn ontuchtige handelen. De bewezenverklaarde feiten hebben schadelijke gevolgen gehad voor de slachtoffers, zo blijkt uit hun aangiften en de onderbouwing die zij hebben gegeven aan hun vorderingen als benadeelde partijen.

Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt.

De rechtbank acht, alles afwegende, een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 42 maanden met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht passend en geboden. Voor oplegging van een voorwaardelijk strafdeel ziet de rechtbank geen aanleiding.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

Gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel 38z Sr

Aan de wettelijke vereisten voor de oplegging van een maatregel tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z lid 1 Sr is voldaan. De verdachte heeft zich immers schuldig gemaakt aan ontuchtige handelingen plegen met een patiënt en gekwalificeerde opzetaanranding van een patiënt. Dit zijn misdrijven die gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. Aan de verdachte wordt voor deze strafbare feiten bovendien een onvoorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank is de oplegging van de maatregel in het belang van de bescherming van de veiligheid van anderen. De rechtbank heeft daarbij gelet op de feiten en omstandigheden van de bewezenverklaarde feiten. De rechtbank zal daarom de maatregel opleggen.

Beroepsverbod

Als een verdachte bepaalde misdrijven in de uitoefening van een beroep pleegt, kan die verdachte worden ontzet uit het recht op de uitoefening van dat beroep. De rechtbank ziet op grond van de aard en ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd, in combinatie met de omstandigheid dat de gedragingen van de verdachte een schending vormen van hetgeen waarvoor hij vanuit zijn opleiding en beroep behoort te staan, aanleiding om de ontzetting van het recht om elk beroep als hulpverlener in de maatschappelijke of gezondheidszorg uit te spreken. Bij haar oordeel betrekt de rechtbank dat de verdachte al eerder is veroordeeld voor een soortgelijk feit. Van groot belang is dat wordt verzekerd dat verdachte voor een langere periode niet meer in aanraking zal komen met personen die in de uitoefening van zijn beroep aan zijn zorg of waakzaamheid kunnen worden toevertrouwd. De rechtbank zal dit beroepsverbod opleggen voor de duur van 102 maanden (8,5 jaren).

7 De vordering van de benadeelde partij/de schadevergoedingsmaatregel

Ten aanzien van feiten 1 en 2:

[aangeefster 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 34.529,75, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 4.529,75 aan materiële schade en € 30.000,- aan immateriële schade.

Ten aanzien van feit 3:

[aangeefster 2] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 33.104,79, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 3.104,79 aan materiële schade en € 30.000,- aan immateriële schade.

7.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij [aangeefster 1] met toewijzing van de wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Ten aanzien van de vordering van [aangeefster 2] heeft de officier van justitie geconcludeerd tot gedeeltelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, namelijk tot toewijzing van de materiële schadeposten en tot toewijzing van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,-. De officier van justitie heeft voor het overige geconcludeerd tot niet-ontvankelijk verklaring van de benadeelde partij.

7.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft, gelet op de bepleite integrale vrijspraak, primair verzocht om beide vorderingen van de benadeelde partijen niet-ontvankelijk te verklaren.

Subsidiair heeft de verdediging verzocht om ten aanzien van de vordering van [aangeefster 1] de posten van de materiële schade die zien op overige hulpverlening niet-ontvankelijk te verklaren, omdat deze onvoldoende zijn onderbouwd. De verdediging heeft zich ten aanzien van de overige materiële schadeposten gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade heeft de verdediging de rechtbank verzocht het bedrag aanzienlijk te matigen.

Met betrekking tot de vordering van [aangeefster 2] heeft de verdediging subsidiair verzocht om de schadepost ‘Laloli 2025’ niet-ontvankelijk te verklaren omdat deze post onvoldoende onderbouwd is. Voor de overige materiële schadeposten heeft de verdediging zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade heeft de verdediging de rechtbank verzocht het bedrag aanzienlijk te matigen.

7.3.

Het oordeel van de rechtbank

De vordering van benadeelde partij [aangeefster 1] ; feit 1 subsidiair en feit 2

Materiële schade

De rechtbank zal, voor zover de vordering betrekking heeft op de posten Jippie (€ 100,-), Laloli (€ 1.100,-) Sensi Levenscounceling (€ 333,-), Pladdet Energia (€ 277,75), IOKAI shiatsutherapie (€ 240,-) en Integration-e (€ 209,-), de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. Dit deel van de vordering is namens de verdachte gemotiveerd betwist en namens de benadeelde partij tegenover die betwisting onvoldoende onderbouwd. De benadeelde partij de gelegenheid geven voor een nadere onderbouwing van dit deel van de vordering zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

De vordering, voor zover deze betrekking heeft op de posten eigen risico 2025 (€ 385,-), eigen risico 2026 (€ 385,-) en behandelingen bij verdachte (€ 1500,-), is namens de verdachte niet (gemotiveerd) betwist en namens de benadeelde partij voldoende onderbouwd. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan dan ook worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door de onder 1 subsidiair en 2 bewezenverklaarde feiten, ter grootte van € 2.270,-.

Immateriële schade

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft geleden door de onder 1 subsidiair en 2 bewezenverklaarde feiten. Naar het oordeel van de rechtbank staat vast dat de aard en de ernst van de door de verdachte gepleegde feiten meebrengen dat de nadelige gevolgen daarvan zo voor de hand liggen dat voor de benadeelde partij kan worden aangenomen dat zij ‘op andere wijze’ in de persoon is aangetast, zoals bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). Dit kan aan de verdachte worden toegerekend. Gelet op wat namens de benadeelde partij ter toelichting op haar vordering is aangevoerd en wat door de verdediging naar voren is gebracht, zal de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststellen op een bedrag van € 6.500,-. De rechtbank ziet gelet op de bewezenverklaarde feiten aanleiding om aan te sluiten bij categorie 15.3.a van de Rotterdamse Schaal en acht vanwege de relevante factoren het maximale bedrag uit deze categorie billijk. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot immateriële schade.

Totaal schadebedrag

De rechtbank zal - gelet op het voorgaande - de vordering toewijzen tot een bedrag van € 8.770,-, bestaande uit € 2.270,- aan materiële schade en € 6.500,- aan immateriële schade.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 31 maart 2024, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Proceskostenveroordeling verdachte

Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor de onder 1 subsidiair en 2 bewezenverklaarde strafbare feiten worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door deze feiten aan haar is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 8.770,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2024 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald; ten behoeve van [aangeefster 1] .

De vordering van benadeelde partij [aangeefster 2] ; feit 3

Materiële schade

De rechtbank zal, voor zover de vordering betrekking heeft op de post Laloli (€ 785,50), de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering. Dit deel van de vordering is namens de verdachte (gemotiveerd) betwist en namens de benadeelde partij onvoldoende onderbouwd. De benadeelde partij de gelegenheid geven voor een nadere onderbouwing van dit deel van de vordering zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partij kan dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

De vordering, voor zover deze betrekking heeft op de posten eigen risico 2026 (€ 376,29) en behandelingen bij verdachte (€ 1.943,-), is namens de verdachte niet (gemotiveerd) betwist en namens de benadeelde partij voldoende onderbouwd. Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan dan ook worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het onder 3 bewezenverklaarde feit, ter grootte van € 2.319,29.

Immateriële schade

Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft geleden door het onder 3 bewezenverklaarde feit. Naar het oordeel van de rechtbank staat vast dat de aard en de ernst van het door de verdachte gepleegde feit meebrengen dat de nadelige gevolgen daarvan zo voor de hand liggen dat voor de benadeelde partij kan worden aangenomen dat zij ‘op andere wijze’ in de persoon is aangetast, zoals bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW. Dit kan aan de verdachte worden toegerekend. Gelet op wat namens de benadeelde partij ter toelichting op haar vordering is aangevoerd, zal de rechtbank de geleden immateriële schade naar billijkheid vaststellen op een bedrag van € 5.000,-. De rechtbank ziet gelet op het bewezenverklaarde feit aanleiding om aan te sluiten bij categorie 15.3.b en acht vanwege de relevante factoren het maximale bedrag uit deze categorie billijk. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot immateriële schade.

Totaal schadebedrag

De rechtbank zal - gelet op het voorgaande - de vordering toewijzen tot een bedrag van € 7.319,29, bestaande uit € 2.319,29 aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 3 juli 2025, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.

Proceskostenveroordeling verdachte

Nu de vordering gedeeltelijk wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel

De verdachte zal voor het onder 3 bewezenverklaarde strafbare feit worden veroordeeld en hij is daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk voor schade die door dit feit aan haar is toegebracht. De rechtbank zal aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.319,29, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 3 juli 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald; ten behoeve van [aangeefster 2] .

8 De vordering tot tenuitvoerlegging

8.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft bij vordering van 25 februari 2026 gevorderd dat de bij parketnummer 09-226997-22 door de meervoudige kamer van de rechtbank Den Haag op 2 mei 2023 voorwaardelijke opgelegde straf van 90 dagen gevangenisstraf, ten uitvoer wordt gelegd wegens niet naleven van de algemene voorwaarden.

8.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft, gelet op de bepleite integrale vrijspraak, verzocht om de vordering ten uitvoerlegging af te wijzen.

8.3.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht termen aanwezig voor toewijzing van de vordering van de officier van justitie van 25 februari 2026 tot tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf, waartoe verdachte werd veroordeeld bij onherroepelijk geworden vonnis van deze rechtbank d.d. 2 mei 2023, nu uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat verdachte de algemene voorwaarde niet heeft nageleefd, doordat deze zich voor het einde van de proeftijd die bij voormeld vonnis was opgelegd, wederom heeft schuldig gemaakt aan strafbare feiten.

9 De voorlopige hechtenis

De verdediging heeft, gelet op de bepleite integrale vrijspraak, verzocht de voorlopige hechtenis op te heffen. De rechtbank zal dit verzoek afwijzen omdat de verdachte wordt veroordeeld voor de onder 1 subsidiair, 2 en 3 ten laste gelegde feiten.

10 De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straffen en maatregelen zijn gegrond op de artikelen:

28, 31, 36f, 38z, 57, 63, 241, 249 (oud), 254 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

11 De beslissing

De rechtbank:

verklaart niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de onder 1 subsidiair, 2 en 3 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:

werkzaam in de gezondheidszorg en maatschappelijke zorg, ontucht plegen met iemand die zich als cliënt of patiënt aan zijn hulp en zorg heeft toevertrouwd, meermalen gepleegd;

ten aanzien van feit 2:

werkzaam in de gezondheidszorg en maatschappelijke zorg, ontucht plegen met iemand die zich als cliënt of patiënt aan zijn hulp en zorg heeft toevertrouwd, meermalen gepleegd;

ten aanzien van feit 3:

gekwalificeerde opzetaanranding, terwijl de schuldige werkzaam is in de gezondheidszorg en de maatschappelijke zorg en begaan jegens een persoon die zich voor hulp of zorg tot de schuldige heeft gewend, meermalen gepleegd;

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van 42 (TWEËENVEERTIG) MAANDEN;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

maatregel tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking

legt aan de verdachte op de maatregel tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking;

beroepsverbod

ontzet de verdachte uit het recht tot uitoefening van elk beroep als hulpverlener in de maatschappelijke of gezondheidszorg, voor de duur van 102 (HONDERDENTWEE) MAANDEN;

de vordering tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk opgelegde straf;

gelast de tenuitvoerlegging van de straf, voorwaardelijk opgelegd bij voormeld vonnis van de meervoudige kamer in deze rechtbank d.d. 2 mei 2023, gewezen onder parketnummer 09-226997-22, te weten een gevangenisstraf voor de duur van 90 dagen;

voorlopige hechtenis

wijst af het verzoek van de verdediging tot opheffing van de voorlopige hechtenis van de verdachte;

ten aanzien van feit 1 subsidiair en feit 2:

de vordering van de benadeelde partij [aangeefster 1]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij deels toe tot een bedrag van € 8.770,- en veroordeelt de verdachte om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2024 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [aangeefster 1] ;

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

veroordeelt de verdachte tevens in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

de schadevergoedingsmaatregel [aangeefster 1]

legt aan de verdachte op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van € 8.770,-, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 31 maart 2024 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangeefster 1] ;

bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 68 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen;

ten aanzien van feit 3:

de vordering van de benadeelde partij [aangeefster 2]

wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij deels toe tot een bedrag van € 7.319,29 en veroordeelt de verdachte om dit bedrag, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 3 juli 2025 tot de dag waarop deze vordering is betaald, te betalen aan [aangeefster 2] ;

bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot schadevergoeding en dat de benadeelde partij dit deel van de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

veroordeelt de verdachte tevens in de proceskosten van de benadeelde partij, begroot op nihil, en de kosten die ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog gemaakt moeten worden;

de schadevergoedingsmaatregel [aangeefster 2]

legt aan de verdachte op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van € 7.319,29, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf 3 juli 2025 tot aan de dag dat dit bedrag is betaald, ten behoeve van [aangeefster 2] ;

bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 61 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op;

bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen.

Dit vonnis is gewezen door

mr. M.R. Aaron, voorzitter,

mr. M.L. Harmsen, rechter,

mr. T.W. van Gessel, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. V.J.J. van Mierlo, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 18 november 2026.

Bijlage I

Tekst tenlastelegging

1
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 december 2021 tot en met 31 oktober 2023 te Rijswijk en/of Voorburg , althans in Nederland, meermalen, door geweld of een andere feitelijkheid en/of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid, te weten
- door het onverhoedse karakter van ontuchtige handelingen gepleegd tijdens de behandeling(en)
en/of
- door misbruik van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht, bestaande uit de tussen hem, verdachte, als behandelaar en [aangeefster 1] als zijn cliënt bestaande afhankelijkheidsrelatie, en/of
- door [aangeefster 1] te brengen in een staat van verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht, door haar onder invloed van psychedelica/middelen te brengen, althans in elk geval door misbruik te maken van de kwetsbare positie van [aangeefster 1] doordat zij onder invloed van middelen in een staat van verminderd bewustzijn en/of lichamelijke onmacht verkeerde, die [aangeefster 1] (telkens) heeft gedwongen tot het ondergaan van een of meer handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [aangeefster 1] , te weten
- het betasten de borsten, tepels, billen, lies en/of het gebied tussen de vagina en anus van die [aangeefster 1] en/of door op dit gebied te drukken,
- het likken en/of in zijn, verdachtes, mond nemen van haar borsten,
- het tonen van zijn, verdachtes, erectie aan die [aangeefster 1] en/of deze erectie tegen die [aangeefster 1] te houden,
- het likken van de vagina en/of clitoris van die [aangeefster 1] en/of zijn, verdachtes, tong tussen de schaamlippen van die [aangeefster 1] te brengen en/of
- het (tong)zoenen van die [aangeefster 1] ;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 december 2021 tot en met 31 oktober 2023 te Rijswijk en/of Voorburg , althans in Nederland, terwijl hij werkzaam was in de gezondheidszorg en/of maatschappelijke zorg, meermalen ontucht heeft gepleegd met [aangeefster 1] , die zich als patiënt en/of cliënt aan verdachtes hulp en/of zorg had toevertrouwd, door
- het betasten de borsten, tepels, billen, lies en/of het gebied tussen de vagina en anus van die [aangeefster 1] en/of op dit gebied te drukken,
- het likken en/of in zijn, verdachtes, mond nemen van haar borsten,
- het tonen van zijn, verdachtes, erectie aan die [aangeefster 1] en/of deze erectie tegen die [aangeefster 1] te houden,
- het likken van de vagina en/of clitoris van die [aangeefster 1] en/of zijn, verdachtes, tong tussen de schaamlippen van die [aangeefster 1] te brengen en/of
- het (tong)zoenen van die [aangeefster 1] ;

2
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 november 2023 tot en met 31 maart 2024 te Rijswijk en/of Voorburg en/of Utrecht, althans in Nederland en/of Ibiza, althans in Spanje, terwijl hij werkzaam was in de gezondheidszorg en/of maatschappelijke zorg, meermalen ontucht heeft gepleegd met [aangeefster 1] , die zich als patiënt en/of cliënt aan verdachtes hulp en/of zorg had toevertrouwd, door
- met zijn vingers tussen de schaamlippen van die [aangeefster 1] te gaan en/of heen en weer te bewegen,
- het betasten van de borsten van die [aangeefster 1] en/of
- het brengen van zijn, verdachtes, geslachtsdeel tussen de schaamlippen van die [aangeefster 1] en/of heen en weer te bewegen;

3
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 23 juli 2024 tot en met 3 juli 2025 te Voorburg , Rijswijk en/of Den Haag althans in Nederland en/of Ibiza, althans in Spanje terwijl hij, verdachte, werkzaam was in de gezondheidszorg en/of maatschappelijke zorg, met een persoon, te weten [aangeefster 2] , die zich als patiënt en/of cliënt aan verdachtes hulp en/of zorg had toevertrouwd, een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten
-het betasten van de borsten, tepels, billen, bovenbenen, lies, en/of het (over de kleding) betasten van de schaamlippen, venusheuvel en/of clitoris van die Van ver Veeken,
- en/of het geven van een kusje op de ontblote buik van die [aangeefster 2] , terwijl hij, verdachte, wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die [aangeefster 2] daartoe de wil ontbrak en welke seksuele handelingen werden voorafgaan door, vergezeld van en/of gevolgd door dwang, geweld en/of bedreiging, te weten door
– het onverhoedse karakter van ontuchtige handelingen gepleegd tijdens de behandeling(en)
- en/of door die [aangeefster 2] te brengen in een staat van verminderd bewustzijn of lichamelijke onmacht, door haar onder invloed van psychedelica/middelen te brengen, althans in elk geval door misbruik te maken van de kwetsbare positie van die [aangeefster 2] doordat zij onder invloed van middelen in een staat van verminderd bewustzijn en/of lichamelijke onmacht verkeerde,
-en/of door het voorbijgaan aan verbale en/of non-verbale signalen van verzet/weerstand.

Bijlage II

Bewijsmiddelen

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2025409254, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 232).

Elk bewijsmiddel wordt – ook in zijn onderdelen – slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezen verklaarde feit, of die bewezen verklaarde feiten, waarop het, blijkens zijn inhoud, betrekking heeft.

Feit 1 subsidiair en feit 2

1. Het proces-verbaal van aangifte door [aangeefster 1] , met bijlagen, opgemaakt op 6 oktober 2025, voor zover inhoudende (p. 7-13, 18):

Wat is [verdachte] van jou?

Mijn therapeut. Lichaamsgericht therapeut. Hij heeft een half jaar osteopathie gedaan, vanaf december 2021 tot juli 2022. Van juli 2022 tot januari 2023 heb ik therapie onder psychedelica gedaan. Ik ben client geweest bij hem tot oktober 2023. November 2023 zijn wij een seksuele relatie begonnen tot maart 2024.

Kan je vertellen hoe de behandelingen begonnen?

Ik kwam bij hem in de praktijk. Ik lag bijvoorbeeld op de behandeltafel in mijn bh en onderbroek. Hij raakte mij dan aan op het gebied tussen mijn vagina en anus. Ik moest dan goed in en uitademen. Hij drukte.

Hij zat ook heel vaak bij mijn borsten.

Ik draag geen bh's. Ik had een hemdje aan. Deze deed hij ook omhoog. Hij ging toen met zijn mond op mijn tepel. Ik zag zijn hoofd en zijn mond op mijn borst.

De tweede sessie deed hij zijn broek naar beneden en liet hij zijn erectie zien. Hij bleef een hele tijd zitten. De derde sessie deed hij mijn legging naar beneden en deed hij zijn mond

op mijn vagina.

Waar hebben deze behandelingen plaats gevonden?

In zijn huis. In Rijswijk.

Hij gaf mij soms wel een zoen op mijn mond. Soms trok hij mij op hem. Dan lag hij op zijn rug op de bank, ik ook op mijn rug. Dan trok hij mij op zich. Dan voelde ik zijn erectie.

Hij heeft ook een keer in de praktijk aan mijn borsten gezeten, over mijn kleding heen.

De seksuele relatie startte november 2023.

Tijdens het rijden heeft hij zijn vingers in mijn vagina gedaan. De client - therapeut relatie was opgezegd, maar hij was alsnog mijn therapeut. Ik denk dat we in totaal 10 keer

seks hebben gehad tot maart 2024.

Wat voor soort seks heb je met hem gehad de eerste keer?

Alles. Vingeren. Met zijn geslachtsdeel in mijn geslachtsdeel.

Aan het einde van de client - therapeut relatie, heeft hij ook weleens aan mijn borsten gezeten. Ik zat toen op een behandeltafel en hij stond achter mij. Hij pakte mij toen van achter beet bij mijn borsten.

[afbeelding niet beschikbaar]

2. De verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 4 november 2026, voor zover inhoudende:

Voor mij zijn erogene zones in de vagina of op de tepels. Alles eromheen zijn plekken waar blokkades kunnen zitten en waar ik [aangeefster 1] kan hebben aangeraakt.

De behandelingen vonden op de praktijk plaats of thuis als we met psychedelica werkten.

3. Het proces-verbaal van bevindingen, met bijlagen, opgemaakt op 3 februari 2026, voor zover inhoudende (p. 162, 163, 167):

Op 9 september 2023 geeft [verdachte] in een spraakbericht aan dat er tussen beiden een sensuele/seksuele energie is losgekomen.

[aangeefster 1] heeft hierna de vraag of ze verliefd zijn op elkaar of sensueel/seksueel aangetrokken tot elkaar. [verdachte] geeft aan sensueel/seksueel tot elkaar aangetrokken.

From: whatsapp.net [verdachte]

Sensueel/seksueel tot elkaar aangetrokken. In het proces waarin [getuige] en ik je begeleiden zoek je die sensuele spanning op en vanuit daaruit kan je kundalini energie gaan stromen. Dat is goed , dat is het doel. Het is heel interessant om in te gaan voelen dat je die sensuele/ seksuele energie soms ineens heel sterk voelt stromen en we enorm connected zijn maar dat het weer wegvloeit en je gewoon bezig bent met stofzuigen ofzo

Geluidsopname 9-9-23 00:01:31

En ik heb haar ook verteld dat die seksuele, sensuele energie die van jou naar mij stroomt, dat die gewoon ook wederzijds is. Vandaar dus ook dat die zo sterk is.

4. Het proces-verbaal van bevindingen, met bijlagen, opgemaakt op 19 december 2025, voor zover inhoudende (p. 28, 44-55):

Mail 12: betreft factuur retraite Ibiza van [verdachte] en [getuige] (9-5-24)

Mail 13: betreft factuur retraite Ibiza

Mail 14: betreft afspraakherinnering voor 28 januari 2025, therapeut [verdachte]

Mail 15: betreft brief aan uwv van 30-11-2024 van [verdachte] en [getuige]

Mail 16: betreft mail aan uwv van 11-2-2025 van [verdachte] en [getuige]

5. Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 23 december 2025, voor zover inhoudende (p. 114):

V: Wat kan jij vertellen over [aangeefster 1] ?

A: We hebben een liefdesrelatie gehad die best lang duurde, met veel momenten tot seks. Meer dan een half jaar in ieder geval.

Feit 3

1. Het proces-verbaal van aangifte door [aangeefster 2] , opgemaakt op 22 september 2025, voor zover inhoudende (p. 59-61, 63):

Ik ben vorig jaar juli bij een traumatherapeut, lichaamsgericht, terechtgekomen. Zij doen

ook behandelingen middels drugs. Ik heb in totaal vijf trips gehad.

Ik weet dat hij een kus op mijn blote buik heeft gegeven, hierbij was mijn shirt omhoog geschoven. Hij heeft wel eens zijn hand in mijn lies gehad. Dat was op mijn kleding.

Aangever toont binnenzijde van haar bovenbeen, richting haar geslachtsdeel.

Ik nam het middel in via mijn mond.

Waar zit zijn praktijk?

Een zit in Voorburg . Ook een praktijk bij hun thuis, in Rijswijk.

Terwijl ik van de tafel afstap zie ik dat [verdachte] achter me staat en plots mijn billen aanraakt. Ik voelde een hand, ik weet niet welke, wrijvend over mijn bil heen.

Ik ben daar gestart op 23 juli 2024 en geëindigd op 3 juli 2025.

Hij heeft aan mijn linkerborst gezeten. Hij was onder mijn shirt gégaan, ik droeg geen BH, en hij zat aan mijn borst. Hij zat ook op de grond en hij ging een soort van tussen mijn

knieholtes en mijn billen.

2. Het proces-verbaal van verhoor van verdachte, opgemaakt op 23 december 2025, voor zover inhoudende (p. 125-126):

[aangeefster 2]

Waar raakte je haar aan?

Vlakbij haar bekken. Het gebied daarom heen is al genoeg.

In de buurt van haar billen, bekken en perineum. Ik leg ook heel vaak een hand onder

een stuitje of staartbeen. Mijn hand ligt op haar staartbeen en mijn arm zit tussen

haar benen in en mijn andere hand ligt boven haar schaambeen.

Zij heeft ook psychedelica gedaan.

V: [aangeefster 2] verklaart ook dat jij haar een kus hebt gegeven op haar blote buik. Wat kan jij hierover vertellen? A: Een kus op haar blote buik.. Nou, ik weet het niet, misschien in een moment van vreugde dat er iets was ofzo.

ECLI:NL:HR:2011:BP2630, r.o. 4.3. Vgl. ECLI:NL:HR:2017:3059, r.o. 2.3.