Wrakingsverzoek afgewezen. De wrakingsgronden betreffen procedurele beslissingen. Procedurele beslissingen…

Wrakingskamer

wrakingnummer 2025/8

zaak- /rekestnummer: C/09/679524 / KG RK 25-126

Beslissing van 13 februari 2025

van de meervoudige wrakingskamer van de rechtbank op het verzoek van

[verzoeker] ,

wonende te [woonplaats] ,

hierna te noemen: verzoeker,

strekkende tot de wraking van

mrs. J. Snoeijer, P. van Essen en L.J. van den Herik,

rechters in deze rechtbank,

hierna te noemen: de rechters.

1.1.

In het proces-verbaal van de terechtzitting van de meervoudige kamer van 24 januari 2025 zijn het mondelinge wrakingsverzoek en de gronden daarvoor vermeld.

2.1.

Het verzoek strekt tot wraking van de rechters in de strafzaak met parketnummer 09/181270-22 tegen verzoeker als verdachte. Deze strafzaak is op 24 januari 2025 ter zitting behandeld door een meervoudige kamer, bestaande uit de rechters.

2.2.

Het proces-verbaal van wraking van 24 januari 2025 houdt onder meer het volgende in:

- het verwerpen van het preliminair verweer waarin de verdachte heeft gesteld dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard;

- de afwijzing van het verzoek tot het horen van [naam] ;

- de afwijzing van het verzoek tot het horen van de rechercheurs.

3.1.

Een rechter kan alleen gewraakt worden als zich omstandigheden voordoen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan is sprake als de rechter jegens een procesdeelnemer vooringenomen is of als de vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is. Daarbij is het uitgangspunt dat een rechter wordt vermoed onpartijdig te zijn omdat hij of zij als rechter is aangesteld. Voor het oordeel dat de rechterlijke onpartijdigheid toch schade lijdt, bestaat alleen grond in geval van bijzondere omstandigheden die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het aannemen van (de objectief gerechtvaardigde schijn van) partijdigheid.

3.2.

Naar de wrakingskamer uit het proces-verbaal van de zitting van 24 januari 2025 begrijpt, is verzoeker van mening dat de rechters vooringenomen zijn omdat zij het preliminaire verweer van verzoeker hebben verworpen en zijn verzoek tot het horen van diverse personen als getuige hebben afgewezen.

3.3

De wrakingskamer stelt voorop dat het gesloten stelsel van rechtsmiddelen meebrengt dat rechterlijke (tussen)beslissingen, zoals de beslissingen die in de strafzaak tegen verzoeker zijn genomen, als zodanig nimmer grond kunnen vormen voor wraking; wraking is geen verkapt rechtsmiddel. Het gerecht dat over het wrakingsverzoek moet oordelen (de wrakingskamer) komt geen oordeel toe over de juistheid van de (tussen)beslissing noch over het verzuim te beslissen. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel belast is met de behandeling van de zaak. Dat is alleen anders in het geval waarin de motivering van de beslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten – bijvoorbeeld door de in de motivering gebruikte bewoordingen – niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die haar heeft gegeven. Van zo’n situatie is in dit geval geen sprake. Hieruit volgt dat het wrakingsverzoek niet toewijsbaar is.

3.4.

Voor een behandeling van het verzoek ter terechtzitting bestaat geen reden. Het in de wet opgenomen recht op een mondelinge behandeling is door de wetgever bedoeld voor het debat over de gegrondheid van het verzoek, maar aan dat debat wordt gezien het vorenstaande niet toegekomen.

De wrakingskamer:

4.1.

wijst het verzoek tot wraking af;

4.2.

bepaalt dat het proces in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond ten tijde van het indienen van het wrakingsverzoek;

4.3.