Rechtbank Gelderland · Eerste aanleg - enkelvoudig · Civiel recht overig

De kantonrechter overweegt als volgt.

[gedaagde] heeft ter onderbouwing van zijn verweer een uittreksel TULP/MIR Informatiekaart voor derden overgelegd waaruit blijkt dat hij onder meer van 1 februari 2013 tot en met 12 mei 2016 en van 24 juli 2017 tot en met 23 juli 2018 gedetineerd was.

Menzis heeft daartegen aangevoerd dat [gedaagde] heeft nagelaten een volledig inzicht te geven over de periodes dat hij in detentie verbleef, maar de kantonrechter volgt dit verweer niet.

Het door [gedaagde] overgelegde overzicht is afkomstig uit het registratiesysteem van het gevangeniswezen, zodat van de juistheid ervan mag worden uitgegaan. Menzis heeft bij repliek voorts erkend wel op de hoogte te zijn van het feit dat [gedaagde] in de periodes 25-09-2014 tot en met 16-07-2015 en 24-07-2017 tot en met 29-05-2018 gedetineerd was.

Het door [gedaagde] overgelegd overzicht wordt daarom tot uitgangspunt genomen.

Hieruit volgt dat de nota’s van Menzis, behoudens die van 13 oktober 2015 en 19 april 2016, niet zien op de periodes waarin [gedaagde] gedetineerd was.

Ten aanzien van de nota’s van 13 oktober 2015 en 19 april 2016 heeft te gelden dat deze wel vallen in de periode dat [gedaagde] gedetineerd was. Op grond van artikel 24 lid 1 Zvw zijn de rechten en plichten uit de zorgverzekering van rechtswege opgeschort gedurende de periode waarover Onze Minister van Justitie in het kader van de uitvoering van een rechterlijke uitspraak verantwoordelijk is voor de verstrekking van geneeskundige zorg aan een verzekerde. Het vierde lid van datzelfde artikel bepaalt dat de verzekerde de zorgverzekeraar meldt de dag waarop de periode, bedoeld in het eerste lid, aanvangt.

Tussen partijen is niet in geschil dat [gedaagde] in de periode waarop de nota’s van 13 oktober 2015 en 19 april 2016 zien niet aan Menzis heeft gemeld dat hij in detentie verbleef.

Menzis stelt dat zij voornoemde declaraties te goeder trouw, en onverschuldigd, aan de betreffende zorgverleners heeft vergoed. [gedaagde] dient daarom het over deze nota’s verschuldigde eigen risico aan Menzis te betalen. Hoewel vaststaat dat [gedaagde] in strijd heeft gehandeld met artikel 24 lid 4 Zvw, gaat de redenering van Menzis naar het oordeel van de kantonrechter niet op. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft in haar arrest van 19 januari 2016 (ECLI:NL:GHARL:2016:297) namelijk bepaald dat het niet melden van de aanvang van de detentieperiode door de verzekerde niet het gevolg heeft dat alle rechten en plichten uit hoofde van de zorgovereenkomst niet worden opgeschort.

Hoewel [gedaagde] – tot het moment van overlegging van het detentieoverzicht- heeft nagelaten de detentieperiodes waarop de facturen van 13 oktober 2015 en 19 april 2016 aan Menzis te melden worden de rechten en verplichtingen uit de zorgverzekering wel van rechtswege opgeschort. Menzis kan daarom geen betaling door [gedaagde] van eigen risiconota’s vorderen over deze periode. Menzis heeft nog een beroep op onverschuldigde betaling gedaan, nu [gedaagde] tijdens detentie zorg heeft ontvangen en de kosten van de zorgverlener door Menzis zijn vergoed. Nu geoordeeld is dat alle rechten en verplichtingen uit de zorgverzekering gedurende de detentie van [gedaagde] zijn opgeschort, is hij in deze periodes niks aan de zorgverzekeraar verschuldigd. Dat Menzis tijdens detentie declaraties van zorgverleners heeft vergoed, regardeert [gedaagde] als verzekerde dan ook niet.

De vordering ten aanzien van de nota’s van 13 oktober 2015 en 19 april 2016 worden daarom afgewezen. Op de hoofdsom strekt daardoor in mindering een bedrag van € 62,91

(€ 37,35 + € 25,56), waardoor aan hoofdsom in totaal een bedrag van € 680,86 (€ 748,21 –

€ 62,91 - € 4,44) wordt toegewezen. De niet betwiste en op grond van de wet verschuldigde rente wordt over een bedrag van € 680,86 toegewezen, vanaf de datum van verzuim tot aan de dag van volledige betaling.