Executiegeschil tijdens hoger beroep. Vonnis is zonder nadere motivering uitvoerbaar bij voorraad verklaard…

Civiel recht

Zittingsplaats Roermond

Zaaknummer: C/03/355158 / KG ZA 26-325

Vonnis in kort geding van 6 oktober 2026

in de zaak van

[de vrouw] ,

te [plaats 1],

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat: mr. S.J.C. Vaessen,

tegen

[de man] ,

te [plaats 2],

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: de man,

advocaat: mr. E.J.A. Cuijten.

Bij vonnis van 10 december 2025 (hersteld bij vonnissen van 21 januari en 25 mei 2026) heeft de rechtbank in de procedure tussen partijen met zaaknummer 341740 HA ZA 25-211 (verder te noemen “de procedure in eerste aanleg”) als volgt beslist:

veroordeelt [de vrouw] om aan [de man] voor het gebruik van de woning te betalen een bedrag van € 541,67 per maand, te rekenen vanaf 25 september 2024 tot aan het moment dat de woning notarieel is geleverd aan een derde dan wel totdat [de vrouw] de woning heeft ontruimd,

veroordeelt [de vrouw] om aan [de man] een bedrag van € 32.000,00 te voldoen binnen 14 dagen na het in dezen te wijzen vonnis.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad.

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, zodat iedere partij de eigen kosten draagt,

wijst het meer of anders gevorderde af.”

De vrouw heeft hoger beroep ingesteld tegen dit vonnis.

Bij exploot van 22 juli 2026 is het vonnis van 10 december 2025 aan de vrouw betekend en aan haar bevel gedaan om binnen twee dagen over te gaan tot betaling van een bedrag van € 43.541,57. Dit bedrag bestaat uit de hoofdsom van € 32.000,--, de reeds verschuldigde gebruikskostenvergoeding en de kosten van betekening.

Omdat betaling door de vrouw uitbleef heeft de man op 31 juli 2026 ten laste van de vrouw onder de Sociale Verzekeringsbank (SVB) executoriaal derdenbeslag lagen leggen op de AOW uitkering van de vrouw.

Verder heeft de man een makelaar ingeschakeld om tot verkoop van de woning te komen.

in conventie en reconventie

De man voert verweer. De man concludeert tot niet-ontvankelijkheid van de vrouw, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van de vrouw. In reconventie vordert de man veroordeling van de vrouw tot nakoming van het vonnis van 10 december 2025, op straffe van verbeurte van een dwangsom voor iedere dag dat de vrouw nalaat aan de veroordeling te voldoen.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

in conventie en reconventie

Dit kort geding ziet op een executiegeschil dat naar zijn aard een procedure is met een spoedeisend karakter. Daarmee is de vereiste spoedeisendheid gegeven.

Uitgangspunt is dat een uitgesproken veroordeling, hangende een hogere voorziening, uitvoerbaar moet zijn en zonder de voorwaarde van zekerheidstelling ten uitvoer kan worden gelegd. Afwijking van dit uitgangspunt kan worden gerechtvaardigd door omstandigheden die meebrengen dat het belang van de veroordeelde bij behoud van de bestaande toestand, zolang niet op het door hem ingestelde rechtsmiddel is beslist, zwaarder weegt dan het belang van degene die de veroordeling in de (uitvoerbaar bij voorraad) ten uitvoer te leggen uitspraak heeft verkregen.

Bij de toepassing van deze maatstaf in kort geding moet worden uitgegaan van de beslissingen in de ten uitvoer te leggen uitspraak en van de daaraan ten grondslag liggende vaststellingen en oordelen. De kans van slagen van het tegen die beslissing aangewende rechtsmiddel blijft buiten beschouwing, met dien verstande dat de voorzieningenrechter in zijn oordeelsvorming kan betrekken of de ten uitvoer te leggen beslissing berust op een kennelijke misslag.

De vrouw heeft gesteld dat zij door het beslag op haar AOW-uitkering onder de SVB nog maar een gering bedrag heeft om van te leven waardoor een reëel risico bestaat dat zij niet langer aan haar financiële verplichtingen kan voldoen.

De man heeft de door de vrouw gestelde financiële nood bestreden en er op gewezen dat de vrouw naast de AOW-uitkering nog andere pensioeninkomsten heeft.

Het voorgaande betekent dat de advocaat van de vrouw de verplichting heeft geschonden om de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. Zij heeft daarmee gehandeld in strijd met het bepaalde in artikel 21 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Dit betekent dat de voorzieningenrechter daaruit de gevolgtrekking kan maken die zij geraden acht.

De vrouw heeft alleen erkend dat niet alle informatie over haar inkomsten in de dagvaarding heeft opgenomen. Zij heeft tijdens de mondelinge behandeling geen verdere (verifieerbare) gegevens over deze inkomsten (herkomst en hoogte) verstrekt. Dit terwijl deze informatie van groot belang is bij de weging van het door de vrouw gestelde risico op financiële nood aan haar zijde. De voorzieningenrechter zal hieruit de gevolgtrekking maken dat de door haar gestelde financiële nood bij voortzetting van het beslag niet aannemelijk is. De voorzieningenrechter gaat dan ook voorbij aan het door de vrouw gestelde zwaarwegend belang bij opheffing van het beslag op haar AOW-uitkering.

Bij dit alles weegt de voorzieningenrechter mee dat de vrouw tijdens de mondelinge behandeling heeft toegegeven dat zij nog beschikt over het deel van het spaargeld van de man dat zij moet terugbetalen en dus ook in de gelegenheid is om dat te doen, maar dat zij dit bedrag naar eigen zeggen “heeft veilig gesteld”, zodat ook om die reden geen grond aanwezig is om financiële nood bij de vrouw aan te nemen.

Bij het vonnis van 10 december 2025 is de wijze van verdeling van de woning vastgesteld. Dit houdt in dat partijen de woning verkopen en de opbrengst delen.

De vrouw werkt niet mee aan de verkoop van de woning. Zij woont nu in de woning en voert als belang aan dat zij bij verkoop woonruimte verliest en dat bij verkoop een onomkeerbare situatie ontstaat omdat zij de woning dan niet meer kan overnemen.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat deze belangen niet zwaarder wegen dan het belang van de man bij uitvoering van de verdeling. De man hoeft niet in een onverdeelde gemeenschap te blijven en wacht al ruim twee jaar op verdeling van de woning. De voorzieningenrechter volgt de man in zijn standpunt dat overname van de woning door de vrouw niet in de rede ligt omdat zij daar in al die tijd niet in is geslaagd. Daar komt bij dat het momenteel nog een redelijk gunstige markt is om de woning te verkopen maar dat die situatie lijkt te gaat verslechteren.

Het voorgaande betekent dat de belangen van de vrouw bij het schorsen van de tenuitvoerlegging niet opwegen tegen de belangen van de man bij het in gang zetten van de verkoop van de woning. Omdat de vrouw blijk heeft gegeven geen medewerking te gaan verlenen aan de verdeling zoals vastgesteld onder 6.1 in het vonnis van 10 december 2025, acht de voorzieningenrechter het gerechtvaardigd dat aan de uitvoering van deze verdeling een dwangsom wordt verbonden zoals door de man gevorderd.

Het is gebruikelijk om tussen ex-partners de proceskosten te compenseren. Gelet echter op het feit dat de advocaat van de vrouw artikel 21 Rv heeft geschonden, zal de vrouw, nu zij in het ongelijk is gesteld, veroordeeld worden in de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van de man worden begroot op:

Het is gebruikelijk om tussen ex-partners de proceskosten te compenseren. Gelet echter op het feit dat de advocaat van de vrouw artikel 21 Rv heeft geschonden, zal de De vrouw, nu zij in het ongelijk is gesteld, veroordeeld worden in de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van de man worden begroot op:

De voorzieningenrechter

in conventie

wijst de vorderingen van de vrouw af,

veroordeelt de vrouw in de proceskosten van € 1.666,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

veroordeelt de vrouw tot nakoming van de in het vonnis van 10 december 2025 vastgestelde verdeling;

veroordeelt de vrouw om aan de man een dwangsom te betalen van € 500,00 voor iedere dag dat zij niet aan de veroordeling onder 5.3 voldoet, tot een maximum van € 50.000,00 is bereikt,

veroordeelt de vrouw in de proceskosten van € 528,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als de vrouw niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

wijst het meer of anders gevorderde af,

veroordeelt de vrouw tot betaling van € 98,00 plus de kosten van betekening als de vrouw niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.