Verstek. Verkeerde partij gedagvaard. Afwijzing.

Civiel recht

Zittingsplaats Lelystad

Zaaknummer: C/16/616721 / HL ZA 26-239

Vonnis van 7 oktober 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [plaats] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaat: mr. M.R. van Leeuwen,

tegen

[gedaagde] ,

te [plaats] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

niet verschenen.

Ten slotte is bepaald dat er een vonnis wordt gewezen.

[eiser] heeft in Nieuwendam een perceel met een agrarische bestemming gekocht. [eiser] stelt dat hij dit perceel van [gedaagde] heeft gekocht en dat [gedaagde] de suggestie heeft gewekt dat de waarde van het perceel op korte termijn door een bestemmingswijziging zal toenemen. Van concrete bouwplannen of toekomstige bestemmingswijzigingen is echter in het geheel geen sprake. [eiser] heeft daardoor een niet-marktconforme koopprijs voor de percelen betaald. [eiser] stelt de koopovereenkomst op grond van oneerlijke handelspraktijken dan wel dwaling te hebben vernietigd en wil dat [gedaagde] het perceel grond terugneemt en de koopprijs terugbetaalt. De rechtbank wijst de vorderingen af, omdat [eiser] de verkeerde partij heeft gedagvaard.

Tegen [gedaagde] is verstek verleend

[gedaagde] is in deze procedure niet verschenen. Tegen haar is daarom verstek verleend. Dat betekent dat de vorderingen worden toegewezen, tenzij de rechtbank vindt dat deze onrechtmatig of ongegrond zijn.

[eiser] stelt dat hij het perceel grond van [gedaagde] (een besloten vennootschap) heeft gekocht en geleverd. In de koopovereenkomst (productie 6) staat als verkoper enkel ‘Bedrijfsnaam: [gedaagde] ’. Daaruit volgt niet voldoende duidelijk welke (rechts)persoon de verkoper is. Uit de aanhef van de akte van levering (productie 7) volgt echter dat het perceel is verkocht en geleverd door [A] (hierna: [A] ) als natuurlijk persoon.

Dit betekent dat [gedaagde] , die in deze zaak gedagvaard is, geen partij is bij de koopovereenkomst en de akte van levering. Dat is [A] als natuurlijk persoon. Uit de akte van levering volgt weliswaar dat [A] een volmacht heeft verleend aan een medewerker van het notariskantoor en dat hij daarbij handelde ‘namens’ zijn eenmanszaak met de naam ‘ [gedaagde] ’, maar dit betekent niet dat [gedaagde] (de vennootschap) contractspartij is.

De conclusie is dat [eiser] zijn vorderingen tegen de verkeerde partij heeft ingesteld. De vorderingen zijn daarom niet toewijsbaar.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op nihil.

De rechtbank

wijst de vorderingen af;

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van nihil.