Kort geding. Artikel 6:258 BW. In dit geval sprake van onvoorziene omstandigheden in verband met exorbitant…

Civiel recht

Zaaknummer: C/16/552020 / KG ZA 23-47

Vonnis in kort geding van 14 maart 2023

in de zaak van

[eiseres] B.V.,

gevestigd in [vestigingsplaats 1] ,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: [eiseres] ,

advocaat: mr. K.A.M.J. Horsch in Roermond,

tegen

[gedaagde] B.V.,

tevens handelend onder de naam [handelsnaam] .

gevestigd in [vestigingsplaats 2] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [handelsnaam] ,

advocaat: mr. M.R. Ruygvoorn in Utrecht.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met als bijlagen producties 1 tot en met 14;
- de conclusie van eis in reconventie;

- de akte in het geding brengen producties met als bijlagen producties 1 tot en met 6;
- de namens [eiseres] ingebrachte productie 15;
- de mondelinge behandeling op 22 februari 2023;
- de pleitnota van [eiseres] ;
- de pleitnota van [handelsnaam] .

De zaak is na de mondelinge behandeling aangehouden zodat partijen alsnog tot overeenstemming konden komen. Bij e-mail van 28 februari 2023 heeft de advocaat van [handelsnaam] laten weten dat partijen niet tot overeenstemming zijn gekomen en gevraagd om alsnog vonnis te wijzen.

Daarna volgt dit vonnis.

[eiseres] is een bedrijf dat internetdiensten levert. Om dat te kunnen doen heeft zij servers nodig. [handelsnaam] is een bedrijf dat een datacenter beheert en serverruimtes verhuurt.

Op 14 januari 2022 heeft [handelsnaam] aan [eiseres] een brief gestuurd met daarin de mededeling dat in verband met de stijgende energieprijzen zij zich genoodzaakt voelt om vanaf januari 2022 de stroomprijzen te verhogen naar € 0,22 per kilowattuur (hierna: kWh). [handelsnaam] heeft sindsdien aan [eiseres] facturen gestuurd waarin het nieuwe tarief werd gerekend. [eiseres] is het oude tarief blijven betalen.

[handelsnaam] heeft bij brief van 10 november 2022 aan [eiseres] laten weten dat er volgens haar sprake is van onvoorziene omstandigheden zoals bedoeld in artikel 6:258 BW. Op grond daarvan heeft [eiseres] een heronderhandelingsplicht ten aanzien van stroomprijzen. [eiseres] heeft laten weten dat zij niet wil heronderhandelen. [handelsnaam] heeft aan [eiseres] bericht dat zij voornemens is om haar verplichtingen uit de overeenkomst per 1 maart 2023 op te schorten totdat [eiseres] naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid invulling geeft aan haar heronderhandelingsplicht.

[eiseres] wil voorkomen dat [handelsnaam] haar verplichtingen opschort en vordert daarom in dit kort geding, samengevat, uitvoerbaar bij voorraad:

1. [handelsnaam] te gebieden de overeenkomst gedurende de looptijd van de overeenkomst na te komen, en [handelsnaam] te gebieden om gedurende de looptijd van de overeenkomst de vaste energieprijs van € 0,139 per KWh te hanteren onder de condities zoals genoemd in de overeenkomst;

2. [handelsnaam] te verbieden over te gaan tot opschorting van haar verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst voor zover de opschorting gerelateerd is aan prijsstijgingen, dan wel aan andere bedragen dan in de overeenkomst overeengekomen prijzen;

3. [handelsnaam] te veroordelen om aan [eiseres] een dwangsom te betalen van € 250.000,- voor iedere dag of dagdeel dat [handelsnaam] voormeld gebod en/of verbod schendt, tot een maximum van € 5.000.000,- is bereikt;

4. [handelsnaam] te veroordelen in de proces- en nakosten.

spoedeisend belang

Het spoedeisend belang vloeit voort uit de aard van de vorderingen en partijen hebben dit over en weer ook niet weersproken.

De voorzieningenrechter stelt voorop dat het in een kort geding gaat om de vraag of – vooruitlopend op de uitkomst van een bodemprocedure – een voorlopige voorziening moet worden gegeven. Dat betekent kort gezegd dat, zonder verder onderzoek, al voldoende duidelijk moet zijn dat een bodemrechter de vorderingen zal toewijzen. In deze zaak is dat voor de meeste vorderingen onvoldoende duidelijk geworden, zodat een groot deel van de vorderingen zal worden afgewezen. De meer subsidiaire vordering in reconventie wordt wel toegewezen. [eiseres] zal worden verplicht om met [handelsnaam] te heronderhandelen over een door [eiseres] aan [handelsnaam] te betalen additionele vergoeding. Hieronder wordt uitgelegd waarom. De voorzieningenrechter gaat hierbij eerst in op de vorderingen in reconventie en daarna op de vorderingen in conventie.

[handelsnaam] baseert haar vorderingen in reconventie op artikel 6:258 BW. In dit artikel staat kort gezegd dat de rechter de gevolgen van een overeenkomst kan wijzigen of de overeenkomst geheel of gedeeltelijk kan ontbinden op grond van onvoorziene omstandigheden. [handelsnaam] is van mening dat sprake is van onvoorziene omstandigheden. Ten tijde van het sluiten van de overeenkomst had zij geen reden om aan te nemen dat de energieprijzen zo exorbitant zouden stijgen zoals zij gedaan hebben. De prijsverhoging die [handelsnaam] wil toepassen (van € 0,139 naar € 0,22 per kWh) is volgens [handelsnaam] eigenlijk al laag aangezien de prijs in 2022 al was opgelopen naar € 0,384. [handelsnaam] lijdt daarom forse verliezen bij volledige instandhouding van de overeenkomst. [eiseres] heeft niet betwist dat de energieprijzen fors zijn gestegen. Wel betwist zij dat de prijsstijging een onvoorziene omstandigheid is. De voorzieningenrechter is van oordeel dat voldoende aannemelijk is dat een bodemrechter zal oordelen dat sprake is van onvoorziene omstandigheden in de zin van artikel 6:258 BW. De explosieve stijging, ook al in de tweede helft van het jaar 2021 door de oplopende spanningen rond Oekraïne, maar vooral ook na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, heeft [handelsnaam] niet kunnen voorzien. Hoewel trouw aan het gegeven woord (onverkort naleven van de overeenkomst) uitgangspunt is, acht de voorzieningenrechter het niet redelijk dat in dit geval alleen [handelsnaam] de forse negatieve gevolgen hiervan moet dragen. Hieronder zal worden uitgelegd wat dit voor de vorderingen van [handelsnaam] betekent.

Uit het voorgaande volgt dat de overeenkomst tussen partijen in dit kort geding niet zal worden gewijzigd. Het tarief van € 0,139 geldt daarom nog steeds. Toch zal deze vordering worden afgewezen. [eiseres] vraagt namelijk dat het energietarief voor de duur van de overeenkomst vast blijft staan. Maar zoals in reconventie is overwogen is voldoende aannemelijk dat sprake is van onvoorziene omstandigheden op grond waarvan partijen zullen moeten heronderhandelen over de energietarieven. Dat betekent dat de voorzieningenrechter deze vordering niet kan toewijzen.

[eiseres] vraagt een verbod tot opschorting van de overeenkomst. [handelsnaam] heeft voor het kort geding aangekondigd per 1 maart 2023 haar verplichtingen uit de overeenkomst op te schorten. Op de zitting heeft [handelsnaam] toegezegd niet vanaf 1 maart 2023 op te schorten, maar vanaf 1 april 2023 als [eiseres] niet opnieuw wil onderhandelen. Maar ook voor deze vordering geldt dat in reconventie is beslist dat partijen opnieuw zullen moeten onderhandelen. Daarom is er geen reden voor toewijzing van deze vordering.

De proceskosten zullen worden gecompenseerd. De uitkomst van deze procedure is dat er iets moet gebeuren met de overeenkomst, maar hoe dat vorm moet krijgen is aan partijen in de heronderhandeling. Beide partijen krijgen dus deels ongelijk. Gelet op deze omstandigheden ziet de voorzieningenrechter aanleiding om zowel in conventie als in reconventie de proceskosten te compenseren.

De voorzieningenrechter

in conventie

wijst de vorderingen van [eiseres] af;

gebiedt om, binnen 48 uur na betekening van dit vonnis, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid met [handelsnaam] te onderhandelen over een door [eiseres] aan [handelsnaam] te betalen additionele vergoeding voor de door [eiseres] onder de tussen partijen gesloten overeenkomst gebruikte kilowatts per uur, in ieder geval over de financiële consequenties voor [handelsnaam] als gevolg van de gestegen energieprijzen;

veroordeelt [eiseres] om aan [handelsnaam] een dwangsom te betalen van € 2.000,- per dag of gedeelte daarvan dat [eiseres] niet aan de in 4.2 uitgesproken hoofdveroordeling voldoet, tot een maximum van € 220.000,- is bereikt;

verklaart dit vonnis in reconventie uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af;

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, zodat iedere partij de eigen kosten draagt.