Intellectueel-eigendomsrecht

Auteursrecht op schoenzool; Mio/Konektra-maatstaf

Rechtbank Midden-Nederland, 4 november 2026

Zaakgegevens

Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over intellectueel-eigendomsrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
4 november 2026
Datum publicatie
6 november 2026
Zaaknummer
C/16/616596 / KG ZA 26-522
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. S.A. Klos, mr. A.P. Groen
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7886
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Auteursrecht op schoenzool; Mio/Konektra-maatstaf

Uitspraak

RECHTBANK Midden-Nederland

Civiel recht

Zittingsplaats Utrecht

Zaaknummer: C/16/616596 / KG ZA 26-522

Vonnis in kort geding van 4 november 2026

in de zaak van

de rechtspersoon naar buitenlands recht

[eiseres] S.P.A.,

te [plaats] (Italië),

eisende partij,

hierna te noemen: [eiseres] ,

advocaat: mr. S.A. Klos,

tegen

[gedaagde] B.V. THODN [handelsnaam],

te [plaats] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [handelsnaam] ,

advocaat: mr. A.P. Groen.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding
- de producties van [eiseres]
- de conclusie van antwoord
- de producties van [handelsnaam]
- de mondelinge behandeling van 2 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt
- de pleitnota van [eiseres]
- de pleitnota van [handelsnaam] .

1.2

Op 16 oktober 2026 is vonnis gevraagd. De voorzieningenrechter heeft daarna bepaald dat vandaag vonnis wordt gewezen.

2 De kern van de zaak

2.1

[eiseres] claimt auteursrechtelijke bescherming op de witte zool uit haar ‘white sole collection’. Deze zool is – naar eigen zeggen – ergens in de periode van 2002 tot 2005 voor het eerst door haar gebruikt. Het gaat om de volgende zool:

Afbeelding verwijderd i.v.m. herleidbaarheid

2.2

Volgens [eiseres] biedt [handelsnaam] schoenen aan met een vergelijkbare zool en is sprake van auteursrechtinbreuk. Het gaat om een schoen, die onder de naam ‘ [naam] ’ door [handelsnaam] wordt verkocht:

Afbeelding verwijderd i.v.m. herleidbaarheid

2.3

[eiseres] vordert in deze procedure dat [handelsnaam] de verkoop van deze schoenen staakt met de daarbij behorende nevenvorderingen. [handelsnaam] is van mening dat er geen auteursrecht rust op de witte zool en betwist dan ook dat zij daarop inbreuk maakt met de verkoop van haar schoenen.

2.4

[handelsnaam] krijgt gelijk.

3 De beoordeling

Bevoegdheid

3.1

De voorzieningenrechter stelt vast dat hij op grond van artikel 4 van de in deze zaak toepasselijke verordening (EU) nr. 1215/2012 (EEX-Vo 2012) in combinatie met artikel 102 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) bevoegd is om kennis te nemen van de zaak. [handelsnaam] is in Nederland gevestigd en het gestelde schadebrengende feit zich vanwege de online verhandeling van de schoenen mede voordoet in het arrondissement van rechtbank Midden-Nederland.

Spoedeisend belang

3.2

[eiseres] is ontvankelijk in de procedure. De vorderingen strekken ertoe een einde te maken aan het door [eiseres] gestelde onrechtmatige inbreuk op haar auteursrecht. Daarmee is het spoedeisend belang bij deze vorderingen voldoende gebleken. Zij heeft er tenslotte belang bij om aan die onrechtmatige toestand zo snel mogelijk een einde te maken.

3.3

Ter beoordeling ligt voor of in zodanige mate aannemelijk is dat de vorderingen van [eiseres] in een bodemprocedure zullen worden toegewezen, dat daarop in dit geding mag worden vooruitgelopen. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

Toetsingskader auteursrecht

3.4

Tussen partijen is niet in geschil dat de zool van de door [handelsnaam] aangeboden schoenen sterk lijken op de zool van [eiseres] . Maar dit betekent nog niet dat daarmee de vorderingen van [eiseres] automatisch kunnen worden toegewezen. Daarvoor is in de eerste plaats nodig dat de betreffende zool auteursrechtelijk wordt beschermd.

3.5

De vraag of er een auteursrecht kan worden geclaimd op de zool moet worden beoordeeld aan de hand van Nederlands recht op grond van artikel 5 van de Berner Conventie, nu Nederland het land is waar de auteursrechtelijke bescherming wordt ingeroepen.

3.6

Het Hof van Justitie heeft voor auteursrecht op toegepaste kunst, zoals bij gebruiksvoorwerpen, onlangs bevestigd dat om in aanmerking te komen voor auteursrechtelijke bescherming niet alleen vrije keuzes moeten worden gemaakt, maar

dat deze keuzes creatieve keuzes moeten zijn, waarmee de persoonlijkheid van de maker tot uitdrukking komt door aan het voorwerp een uniek aspect te geven.

Er rust geen auteursrecht op de witte zool

3.7

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is onvoldoende aannemelijk geworden dat de witte zool van [eiseres] de werktoets doorstaat. Daarmee wordt zij niet auteursrechtelijk beschermd. Dit wordt hierna verder toegelicht.

3.8

Volgens [eiseres] rust er een auteursrecht op de zool, omdat er vrije en creatieve keuzes zijn gemaakt bij het ontwerp van de zool. [eiseres] wijst daarbij op een aantal kenmerken van de zool:

(1) de identatie; een lange, smalle en horizontale, halve cirkelvormige gleuf op 5mm van bovenkant over de gehele omtrek van de zool, waardoor de zool visueel gescheiden wordt in twee delen.

(2) de hak heeft een lichte bolling en staat niet loodrecht op de grond

(3) de voetboog is laag en in de vorm van een platte, lage ongelijkbenige driehoek

(4) het materiaal van de zool is licht doorschijnend in de kleur gebroken wit en met een hoge wrijvingscoëfficiënt zonder ruw te zijn.

3.9

[eiseres] heeft onvoldoende onderbouwd waarom de door haar opgesomde keuzes creatief of uniek zouden zijn. [eiseres] heeft zich alleen in algemene zin uitgelaten over de keuzes die bij het ontwerp van de zool zijn gemaakt en niet concreet gemaakt welke specifieke keuzes de maker heeft gemaakt bij het ontwerp en waarom die keuzes aan het ontwerp een uniek karakter geven. Dat er vrije keuzes waren voor de ontwerper betekent nog niet dat die keuzes creatief waren.

3.10

De stelling van [eiseres] dat de vormgeving van een uitermate exclusief high-end mode product per definitie berust op esthetische voorkeuren van de maker en dus creatief is, volgt de voorzieningenrechter niet. Deze stelling komt er in de kern op neer dat elke vrije keuze van de ontwerper per definitie een creatieve keuze is, omdat het doel van de ontwerper altijd is om een zo’n mooi mogelijk product te maken. Of iets esthetisch gezien als mooi of creatief moet worden gezien, mag volgens het HvJ EU nu juist geen rol spelen bij de beoordeling van het oorspronkelijke karakter van het werk en of het een weerspiegeling is van de persoonlijkheid van de maker. Het gaat er om dat door de maker vrije en creatieve keuzes zijn gemaakt, die het voorwerp een uniek karakter geven. Dat daarvan in dit geval sprake is, mede in het licht van het door [handelsnaam] overgelegde vormgevingserfgoed van voor 2002, heeft [eiseres] naar het oordeel van de voorzieningenrechter onvoldoende aannemelijk gemaakt.

3.11

Het exclusieve karakter van de producten van [eiseres] is veelal het gevolg van de door haar gebruikte luxe, kwalitatief goede materialen. Dat maakt op zichzelf echter geen onderdeel uit van de vormgeving van een product. Dat dat in dit geval anders is, heeft [eiseres] onvoldoende onderbouwd. Ook haar stelling dat dat zij met haar producten een ingetogen luxe stijl nastreeft, slaagt niet omdat stijlelementen evenmin auteursrechtelijk worden beschermd.

3.12

De conclusie is dan ook dat [eiseres] onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat op haar witte zool een auteursrecht rust en dat betekent dat haar vorderingen, die allen zijn gegrond op auteursrechtinbreuk, niet toewijsbaar zijn.

3.13

Aan de vraag of [eiseres] überhaupt de auteursrechthebbende is op de zool en naar welk recht deze vraag moet worden beantwoord, komt de voorzieningenrechter niet meer toe.

Proceskosten

3.14

[eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. [handelsnaam] maakt aanspraak op een volledige proceskostenvergoeding op grond van artikel 1019h Rv en begroot haar kosten in dit verband op € 17.798,29 inclusief kantoorkosten van 5%. [eiseres] heeft de hoogte van de advocaatkosten van [handelsnaam] niet bestreden en het bedrag ligt onder het maximale bedrag van € 18.000,00 voor een normaal kort geding volgens de indicatietarieven in IE-zaken. De voorzieningenrechter wijst de door [handelsnaam] gevorderde advocaatkosten als zijnde redelijke en evenredige proceskosten ex artikel 1019h Rv daarom integraal toe.

3.15

De proceskosten van [handelsnaam] worden begroot op:

- griffierecht

€

735,00

- salaris advocaat

€

17.798,29

- nakosten

€

189,00

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

18.722,29

3.16

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

4 De beslissing

De voorzieningenrechter

4.1

wijst de vorderingen van [eiseres] af,

4.2

veroordeelt [eiseres] in de proceskosten van € 18.722,29, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiseres] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

4.3

veroordeelt [eiseres] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

4.4

verklaart dit vonnis wat betreft de onderdelen 4.2. en 4.3. uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.G. van Ommeren, bijgestaan door mr. C.E.M. Roeleveld, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

!

!

!

CR4529

HvJ EU 4 december 2025, C-580/23 en C-795/23, ECLI:EU:C:2025:941 (Mio en Konektra)