Belastingrecht
Aan belanghebbende zijn aanslagen vennootschapsbelasting opgelegd. In beroep wordt ter zitting een compromis…
Rechtbank Noord-Holland, 7 november 2025
ECLI:NL:RBNHO:2025:14199 · Rechtbank Noord-Holland · 7 november 2025
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-holland/bestuursrecht/belastingrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbnho-2025-14199
Zaakgegevens
Op 7 november 2025 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-HollandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Haarlem
- Datum uitspraak
- 7 november 2025
- Datum publicatie
- 4 december 2025
- Zaaknummer
- AWB - 25 _ 1415
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Belastingrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNHO:2025:14199
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Aan belanghebbende zijn aanslagen vennootschapsbelasting opgelegd. In beroep wordt ter zitting een compromis gesloten en wordt aan belanghebbende een proceskostenvergoeding van € 20.000 toegekend. Daarop trekt belanghebbende de beroepen in. Van de zitting wordt een proces-verbaal opgemaakt dat aan partijen wordt gestuurd en naar aanleiding daarvan stuurt belanghebbende een brief aan de rechtbank waarin zij stelt dat zij heeft gedwaald en de beroepen niet rechtsgeldig zijn ingetrokken. De rechtbank overweegt dat dwaling niet aannemelijk is en met de proceskostenvergoeding van € 20.000 verregaand aan belanghebbende is tegemoetgekomen. Op grond van hetgeen in de zittingsaantekening van de griffier is vermeld oordeelt de rechtbank dat van dwang of bedrag geen sprake is geweest en belanghebbende de beroepen uitdrukkelijk en ondubbelzinnig heeft ingetrokken. De beroepen worden daarom niet-ontvankelijk verklaard.
Uitspraak
Rechtbank noord-holland
Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummers: HAA 25/1415, HAA 25/1416 en HAA 25/1417
uitspraak van de meervoudige kamer van 7 november 2025 in de zaken tussen
[eiseres] B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] , eiseres
en
de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
Procesverloop
Verweerder heeft aan eiseres voor de jaren 2016, 2017 en 2018 aanslagen in de vennootschapsbelasting opgelegd.
De aanslag voor 2016 is berekend naar een belastbaar bedrag van € 398.454 en bij deze aanslag is € 20.000 belastingrente in rekening gebracht. De aanslag voor 2017 is berekend naar een belastbaar bedrag van € 619.610 en bij deze aanslag is € 21.508 belastingrente in rekening gebracht. De aanslag voor 2018 is berekend naar een belastbaar bedrag van € 410.188 en bij deze aanslag is € 10.982 belastingrente in rekening gebracht.
Verweerder heeft bij in één geschrift vervatte uitspraken op bezwaar de aanslagen en de rentebeschikkingen gehandhaafd.
Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 september 2025 te Haarlem.
Namens eiseres is [naam 1] verschenen, bijgestaan door haar echtgenoot,
[naam 2] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. [naam 3] , mr. [naam 4] en mr. [naam 5] .
Na de zitting is aan partijen een proces-verbaal van intrekking van de beroepen verstuurd.
Overwegingen
Feiten
1. In het proces-verbaal van de intrekking is, voor zover hier van belang, het volgende opgenomen:
“Nadat partijen het woord hebben gevoerd schorst de voorzitter de zitting.
Nadat de zitting is hervat delen partijen mee dat zij een compromis hebben bereikt. Het compromis houdt het volgende in:
- de door eiseres aan [bedrijf] B.V. betaalde vergoedingen worden geheel in aftrek toegelaten met als gevolg dat de aanslagen vennootschapsbelasting voor de jaren 2016, 2017 en 2018 worden verminderd conform de aangiften met dienovereenkomstige vermindering van de bij de aanslagen in rekening gebrachte belastingrente;
- verweerder vergoedt de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 20.000;
- verweerder vergoedt het door eiseres betaalde griffierecht van € 385;
- verweerder vergoedt de door eiseres geleden immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn tot een bedrag van € 3.500.
Daarop trekt eiseres de beroepen betreffende de aanslagen vennootschapsbelasting voor de jaren 2016, 2017 en 2018, met de zaaknummers HAA 25/1415, HAA 25/1416 en HAA 25/1417, in.”
2. Op 3 oktober 2025 is bij de rechtbank een bericht van eiseres binnengekomen dat, voor zover hier van belang, als volgt luidt:
“Afgelopen dinsdag heeft de zitting in deze zaak plaats gevonden; ter zitting gaf de
Belastingdienst aan de gemaakte kosten voor juridische bijstand te willen vergoeden vanaf de eerste datum indiening bezwaar. Ik heb het eerder ingediende formulier nu daarop gewijzigd. Ook heb ik nu de parkeerkosten kunnen toevoegen (die wist ik niet eerder dan na afloop van de zitting), zoals eerder met u telefonisch besproken. Vandaar de herindiening van het proceskostenformulier met deze 2 wijzigingen.”
3. Op 10 oktober 2025 is bij de rechtbank een bericht van eiseres binnengekomen dat, voor zover hier van belang, als volgt luidt:
“Er is niet overeengekomen dat de proceskosten tot maximaal EUR 20.000,= vergoed zouden worden. Er is overeengekomen dat [eiseres] als onderdeel van de vergoeding van de proceskosten haar juridische kosten vergoed zou krijgen vanaf de datum dat zij haar eerste bezwaar heeft ingediend. [eiseres] heeft hiertoe een overzicht ingediend, ter zitting is genoemd dat uit het hoofd dit ongeveer EUR 20.000,= zou zijn, maar zulks door de griffie nog te bepalen aan de hand van het ingediende overzicht. Omdat er wellicht een misverstand zou kunnen ontstaan over het voorschot heb ik het formulier proceskosten nogmaals ingediend, met duidelijk gemarkeerd welke juridische kosten hiervoor in aanmerking kwamen.”
4. Op 13 oktober 2025 is bij de rechtbank een bericht van eiseres (gericht aan verweerder) binnengekomen dat, voor zover hier van belang, als volgt luidt:
“Tijdens de zitting hebben wij gesproken over een vergoeding van de gerechtelijke kosten vanaf het moment van indiening van het eerste bezwaar. U had aangegeven dat dit volgens u op ongeveer EUR 20.000 uitkwam. Ik heb uw bedrag voor waar aangenomen. Het was een zeer emotionerende zitting voor mij, en ik heb daarom vergeten dit ter plekke te controleren. Ook heb ik in de verdere zitting niet geregistreerd dat dit bedrag het maximum was. De volgende dag heb ik e.e.a. alsnog gecontroleerd, en het bedrag blijkt EUR 23.290,73 te zijn; in het bedrag van EUR 20.000,= is abusievelijk de voorschotnota verrekening meegenomen, zie ook de 2e versie van het proceskostenformulier dat ik heb ingediend. Graag wil ik u daarom vragen opnieuw aan te geven wat uw bedoeling was: een vergoeding vanaf de datum indiening bezwaar (en daarmee dus correctie van het bedrag), of een vergoeding van 20.000,= (waarbij de datum dus dan niet meer relevant wordt).”
5. De rechtbank heeft de hierboven geciteerde berichten van eiseres opgevat als een betwisting van rechtsgeldige intrekking van de beroepen. De rechtbank heeft verweerder gevraagd om een reactie. Verweerder heeft daarop gereageerd per brief van 21 oktober 2025 waarin onder meer het volgende is vermeld:
“Tijdens de schorsing en de gesprekken die wij met gemachtigde en haar partner
op de gang hebben gevoerd heb[ben] wij aangegeven dat we naar haar verzoek om
proceskostenvergoeding, ondertekend op 20 september 2025, hebben gekeken.
Wij hebben daarbij aansluiting gezocht bij het moment van indiening van het
bezwaar. Gemachtigde gaf op dat moment aan dat niet alle facturen zagen op de
bezwaarfase. Uit coulance heb ik toch mijn voorstel van € 20.000 aangehouden waarbij ik heb aangegeven dat dit een mooi voorstel was.
Nadat gemachtigde haar partner had geconsulteerd om dit voorstel te bespreken
heeft zij aangegeven dat zij akkoord ging met het voorstel maar dat zij daarnaast
toch nog een vraag aan de rechtbank wilde voorleggen over de door haar gestelde
schadevergoeding.
Gemachtigde heeft daarna tijdens de schorsing nog op diverse manieren
geprobeerd een hogere vergoeding te bewerkstelligen maar wij hebben
volgehouden dat € 20.000 een mooi bedrag was.
Zodra de zitting was hervat heeft gemachtigde het woord genomen en uw
rechtbank verteld dat de Belastingdienst bereid was een proceskostenvergoeding
toe de kennen van € 20.000.
Ik kan mij dan ook niet voorstellen dat gemachtigde mogelijk een hoger bedrag
aan proceskostenvergoeding zou kunnen verwachten. Ook omdat ook uw
rechtbank diverse malen het bedrag van € 20.000 heeft genoemd.
Ik ben dat ook van mening dat belanghebbende de beroepen rechtsgeldig heeft
ingetrokken.”
Geschil
6. In geschil is of eiseres de beroepen rechtsgeldig heeft ingetrokken.
Beoordeling van het geschil
7. Aangaande de vraag of een beroep rechtsgeldig is ingetrokken heeft de Hoge Raad in zijn arrest van 23 september 2011, ECLI:NL:HR:2011:BT2297, het volgende overwogen:
“3.3. Opmerking verdient dat een rechtsgeldige intrekking van het beroep tot gevolg heeft dat het geding eindigt. In een zodanig geval kan een uitspraak op dat beroep achterwege blijven. In een geval als het onderhavige echter, waarin de betrokken partij aan de rechtbank heeft meegedeeld dat zij betwist het beroep (rechtsgeldig) te hebben ingetrokken, moet de rechtbank - indien zij van oordeel blijft dat het beroep rechtsgeldig is ingetrokken - haar constatering van die intrekking neerleggen in een uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Awb, zodat degene die zich daarmee niet kan verenigen daartegen een rechtsmiddel kan aanwenden. (…)
Indien de rechtbank in een zodanig geval in haar uitspraak neerlegt dat het beroep rechtsgeldig is ingetrokken, dient die uitspraak uit te monden in een niet-ontvankelijkverklaring als bedoeld in artikel 8:70, letter b, van de Awb.”
8. In de zittingsaantekeningen van de griffier is, voor zover hier van belang, het volgende vermeld, waarbij E staat voor eiseres, V en Vwr voor verweerder, R voor rechtbank, PKV voor proceskostenvergoeding en Imsv voor vergoeding immateriële schade:
“E
Wil dienst bedanken voor voorstel.
Vwr is bereid om fees geheel te accepteren.
Rechtbank gemaakte kosten, griffierecht. Overzicht juridische kosten, streep bij december 2020 vanaf dat moment kosten bezien die gemaakt zijn.
V
Cesuur: op moment dat bezwaar vpb 2016 is ingediend: 7-12-2020. Afgerond op € 20.000.
(…)
R
Aangifte wordt gevolgd. Rente verminderen. PKV € 20.000, Imsv 3500.
Ga de rechtbank vastleggen in een pv. Wordt toegestuurd.
Verzoek: trekt u het beroep in?
E
Zeker!
Beroep 2020 niet ingetrokken.”
9. De rechtbank stelt vast dat uit het proces-verbaal van de intrekking en uit de zittingsaantekeningen van de griffier naar voren komt dat eiseres de beroepen uitdrukkelijk en ondubbelzinnig heeft ingetrokken. Ingevolge vaste jurisprudentie kan een bevoegd gedane intrekking niet meer ongedaan worden gemaakt, tenzij sprake is van aan de betrokkene niet toe te rekenen omstandigheden waardoor de betrokkene in een situatie van dwaling verkeerde dan wel blijkt van dwang of bedrog van enige zijde teneinde de betrokkene te bewegen het beroep in te trekken.
10. De rechtbank verstaat de grieven van eiseres aldus dat zij heeft gedwaald omdat niet volledig tegemoet wordt gekomen aan haar grieven voor wat betreft de proceskostenvergoeding. Eiseres, bij monde van haar vertegenwoordiger [naam 1] , heeft er meermaals op gewezen dat zij geen geld heeft om een adviseur te raadplegen en bedoelt kennelijk dat haar vertegenwoordiger als leek de strekking van het compromis niet heeft begrepen en dat zij niet heeft beseft dat de intrekking van de beroepen meebrengt dat de rechtbank niet meer over het tussen haar en verweerder bestaande geschil zal oordelen, dus ook niet over de hoogte van de proceskostenvergoeding. De rechtbank oordeelt hierover als volgt.
11. Een compromis heeft - naar van algemene bekendheid is - naar zijn aard tot doel een tussen partijen bestaand geschil te beslechten. Daarbij is veelal sprake van concessies van beide partijen om een einde te maken aan de onzekerheden omtrent toepassing van het (belasting)recht in hun zaak. Aangezien beide partijen zich moeten kunnen vinden in hetgeen is overeengekomen, kan als bewijs van dwaling niet worden aanvaard dat bij het compromis niet aan alle grieven van een der partijen tegemoet is gekomen.
12. De rechtbank is van oordeel dat partijen ter zitting een compromis hebben gesloten zoals weergegeven in het proces-verbaal van intrekking en dat beide partijen daaraan zijn gebonden. Als onderdeel van het compromis is een proceskostenvergoeding overeengekomen van € 20.000 en ook daarmee is eiseres volgens de zittingsaantekeningen akkoord gegaan. Anders dan eiseres betoogt is niet overeengekomen dat de hoogte van de te vergoeden proceskosten nog nader zou worden bepaald of dat deze zou worden aangevuld. De andersluidende uitleg van eiseres kan redelijkerwijs niet worden volgehouden. Ook indien ervan uit zou worden gegaan dat eiseres in werkelijkheid een hoger bedrag aan proceskosten heeft gemaakt dan de overeengekomen vergoeding, dan past het niet bij de aard van een compromis om daarop terug te komen en op dat onderdeel alsnog een volledige tegemoetkoming te bepleiten. Verweerder is eiseres met het compromis verregaand tegemoet gekomen. Niet aannemelijk is dat een fiscaal adviseur eiseres zou hebben ontraden dit compromis te sluiten. De omstandigheid dat de vertegenwoordiger van eiseres een leek is op fiscaal gebied heeft haar dan ook niet benadeeld. Er is ook geen enkele aanwijzing dat sprake is geweest van niet aan eiseres toe te rekenen omstandigheden waardoor zij in een situatie van dwaling verkeerde ten tijde van haar instemming met het compromis en de daaropvolgende intrekking van de beroepen. Dat het voor eiseres een emotionele zitting was en zij daardoor de toegekende proceskosten niet goed heeft kunnen narekenen is in het licht van het voorgaande onvoldoende om een beroep op dwaling te kunnen doen. De rechtbank is geenszins gebleken van enigerlei dwang of bedrog teneinde eiseres te bewegen de beroepen in te trekken.
13. Gelet op het voorgaande zijn de beroepen rechtsgeldig ingetrokken. Het compromis en de intrekking van de beroepen brengen mee dat het tussen partijen bestaande geschil is beslecht en het belang aan de beroepen is ontvallen.
14. Gelet op het vorenstaande dienen de beroepen niet-ontvankelijk te worden verklaard.
Proceskosten
15. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart de beroepen niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.A. Fase, voorzitter, en mr. C. Huisman en mr. C.M.J.C. Snoek-Bakker, leden, in aanwezigheid van H. van Lingen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 7 november 2025.
griffier voorzitter
Een afschrift van deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert, is een afschrift per post verzonden op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer).
U kunt digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl. Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan ook door verzending van een brief aan het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer), Postbus 1312, 1000 BH Amsterdam.
Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
-
bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
-
het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden:
-
de naam en het adres van de indiener;
-
de datum van verzending;
-
een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
-
e redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).