Belastingrecht

LH. De inspecteur heeft een naheffingsaanslag LH opgelegd voor het tijd 1-1-2021 tot en met 31 december 2023…

Rechtbank Gelderland, 30 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 30 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum uitspraak
30 oktober 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
ARN 25/3971
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8353
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

LH. De inspecteur heeft een naheffingsaanslag LH opgelegd voor het tijd 1-1-2021 tot en met 31 december 2023 ter zake van privéopnamen van de broer van de dga, opgelegde verkeersboetes en privégebruik van bestelauto’s. Er zijn ook verzuimboetes opgelegd en er is belastingrente in rekening gebracht. In geschil is of de privéopnamen terecht zijn gecorrigeerd als loon en of terecht een looncorrectie is doorgevoerd in verband met privégebruik van de bestelauto’s. Belanghebbende stelt dat de privéopnamen een lening dan wel rekening-courantschuld betreft, maar maakt dit niet aannemelijk. Vaststaat dat de bestelauto’s ter beschikking stonden van de werknemers. Niet gesteld of gebleken is dat sprake is van doorlopend wisselend gebruik of een verklaring uitsluitend zakelijk gebruik. Het is dan aan belanghebbende om te doen blijken dat met de bestelauto’s jaarlijkse niet meer dan 500 kilometer privé is gereden. Belanghebbende slaagt niet in haar bewijslast. De rechtbank is daarom van oordeel dat de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Ook de opgelegde verzuimboetes zijn passend en geboden. Het beroep is ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: ARN 25/3971

uitspraak van de meervoudige kamer van 30 oktober 2026

in de zaak tussen

[bedrijf] B.V., uit [plaats] , belanghebbende,

en

de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Enschede, de inspecteur.

Samenvatting

Deze uitspraak gaat over de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag loonheffingen over het tijdvak 1 januari 2021 tot en met 31 december 2023, de daarbij opgelegde boetes en de in rekening gebrachte belastingrente. Belanghebbende is het daarmee niet eens. Zij stelt over de correctie loon wegens privé-opnamen van de bedrijfsleider dat geen sprake was van loon, maar van een lening of van een rekening-courant verhouding, waardoor de betreffende correctie onterecht is. Ook stelt zij dat de correctie privégebruik bestelauto’s onterecht is, omdat geen sprake is geweest van privégebruik of in elk geval niet voor meer dan 500 kilometer per jaar per auto.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de naheffingsaanslag, de boetebeschikkingen en de belastingrentebeschikking terecht zijn opgelegd en tot een juist bedrag zijn vastgesteld. Dit betekent dat zij in stand blijven. Het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

De inspecteur heeft op 6 maart 2025 aan belanghebbende een naheffingsaanslag loonheffingen over het tijdvak 1 januari 2021 tot en met 31 december 2023 van € 94.924 opgelegd.

Gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag heeft de inspecteur aan belanghebbende voor elk jaar een verzuimboete opgelegd tot een totaal van € 15.745 (de boetebeschikkingen) en heeft hij € 14.056 aan belastingrente (de belastingrentebeschikking) in rekening gebracht.

De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar van 23 juli 2025 het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard. De inspecteur heeft daarbij de naheffingsaanslag, de boetebeschikking en de belastingrentebeschikking gehandhaafd.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep op 10 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: mr. [persoon 1] en mr. [persoon 2] namens de inspecteur.

Belanghebbende is, zonder kennisgeving vooraf aan de rechtbank, niet op de zitting verschenen. Belanghebbende procedeert vrijwillig digitaal (via Digitale Toegang) bij de rechtbank. De rechtbank heeft op 23 juli 2026 belanghebbende via Digitale Toegang onder vermelding van tijd en plaats uitgenodigd voor de mondelinge behandeling van de zitting op 10 september 2026. De rechtbank heeft op 23 juli 2026 om 10.16 uur een geautomatiseerd notificatiebericht gestuurd naar het opgegeven e-mailadres met daarin de mededeling dat de uitnodiging voor de zitting is geplaatst in het digitale dossier. Belanghebbende heeft de uitnodiging voor de zitting aldus op 23 juli 2026 ontvangen, dan wel wordt geacht die dan te hebben ontvangen. De rechtbank is van oordeel dat de uitnodiging om op de zitting te verschijnen op juiste wijze en tijdig is aangeboden.

Feiten

1. Belanghebbende is een besloten vennootschap die is opgericht op 22 maart 2017 en is gevestigd te [plaats] , [gemeente] . Op 6 januari 2026 stond in het handelsregister van de Kamer van Koophandel vermeld dat [persoon 3] ( [persoon 3] ) vanaf de oprichting enig aandeelhouder en bestuurder van belanghebbende is.

2. Bij brief van 6 februari 2024 heeft de inspecteur aan [persoon 3] de start van een boekenonderzoek bij belanghebbende aangekondigd. Het onderzoek omvatte onder meer de aangiften loonheffingen over het tijdvak 1 januari 2021 tot en met 31 december 2023.

3. Op 30 april 2024 heeft een inleidend gesprek ten behoeve van het boekenonderzoek plaatsgevonden. Bij dit gesprek zijn [persoon 3] en haar adviseur de heer [adviseur] (van het [kantoor] ) aanwezig geweest.

4. Op 14 mei 2024 heeft een vervolggesprek plaatsgevonden. Bij dit gesprek zijn [persoon 3] en haar [broer] , aangeduid als [broer] . in het gespreksverslag), aanwezig geweest. In het gespreksverslag is onder meer het volgende opgenomen:

“Inleiding
[broer] . is op de hoogte van het boekenonderzoek. Het doel van het gesprek wordt uitgelegd, aangezien [broer] . de dagelijkse leiding heeft van [bedrijf] B.V. en [persoon 3] . nog maar zijdelings betrokken is bij de BV. (…)
(…)
Wagenpark

(…)

Het wagenpark bevindt zich in het weekend bij hem achter het huis en doordeweeks nemen de medewerkers de bus mee naar huis. De ZZp-ers nemen de auto ook mee naar huis.”

5. De inspecteur heeft met dagtekening 20 februari 2025 het controlerapport aan belanghebbende ter beschikking gesteld. In het controlerapport heeft de inspecteur aangekondigd een naheffingsaanslag loonheffingen op te zullen leggen. De na te heffen loonheffingen vallen uiteen in een correctie van het loon van [broer] in verband met privéopnamen, een correctie ten aanzien van opgelegde verkeersboetes en een correctie wegens privégebruik van de bestelauto’s. In de correctie van het loon van [broer] zijn bedragen betrokken voor opnamen met de omschrijving raambekleding kantoor, rentevoordeel personeelslening, overtollig kasgeld, inventaris, reiskostenvergoeding zonder onderbouwing, onderhoudskosten privéauto, inrichtingskosten kantoor en huur van machines en gereedschappen.

6. Op 6 maart 2025 heeft de inspecteur een naheffingsaanslag loonheffingen over het tijdvak 1 januari 2021 tot en met 31 december 2023 opgelegd. De naheffingsaanslag bedraagt in totaal € 94.924 en is opgebouwd uit de volgende correctie bedragen:

2021

2022

2023

Totaal

Correctie loon [broer]

€ 15.660

€ 13.928

€ 2.498

€ 32.086

Correctie verkeersboetes

€ 2.180

€ 1.036

€ 572

€ 3.788

Correctie privégebruik auto’s

€ 23.929

€ 21.189

€ 13.932

€ 59.050

Totaal

€ 41.769

€ 36.153

€ 17.002

€ 94.924

7. Gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag heeft de inspecteur aan belanghebbende € 14.056 aan belastingrente in rekening gebracht. Eveneens gelijktijdig met de naheffingsaanslag zijn aan belanghebbende verzuimboetes van totaal € 15.745 opgelegd:

2021

2022

2023

Correctie loon de heer [broer] (10%)

€ 1.566

€ 1.392

€ 249

Correctie verkeersboetes (10%)

€ 218

€ 103

€ 57

Correctie privégebruik auto’s (80%)

€ 4.411

€ 4.411

€ 4.411

Totaal (maximaal € 5.514)

€ 5.514

€ 5.514

€ 4.717

8. Tijdens de bezwaarprocedure heeft op 19 juni 2025 een hoorgesprek plaatsgevonden. Tijdens dit gesprek waren [broer] en de heer [gemachtigde] , gemachtigde, namens belanghebbende aanwezig. In het verslag van het hoorgesprek is onder meer het volgende opgenomen:

“(…)
De heer [broer] geeft een toelichting over het gebruik van de bestelauto’s door de werknemers en legt uit dat op maandagochtend de werknemers de bestelauto’s ophalen bij de bedrijfslocatie. Na afloop van de werkdag op maandag nemen de werknemers de bestelauto’s mee naar huis. Vrijdag na het einde van de werkdag worden de bestelauto’s door de werknemers weer geparkeerd op de bedrijfslocatie.
(…)”

Beoordeling door de rechtbank

9. De rechtbank beoordeelt eerst of het beroepschrift door de daartoe bevoegde persoon is ingediend. Als dat het geval is, beoordeelt de rechtbank of de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag is opgelegd. In het bijzonder beoordeelt de rechtbank:

a) of de bewijslast moet worden omgekeerd en verzwaard;

b) of de door [broer] opgenomen gelden terecht door de inspecteur zijn gecorrigeerd als loon, of dat deze opnamen aangemerkt moeten worden als een lening of een rekening-courant-schuld; en

c) of de inspecteur terecht een looncorrectie heeft doorgevoerd in verband met het privégebruik van door belanghebbende aan haar werknemers ter beschikking gestelde bestelauto’s.

Verder beoordeelt de rechtbank of terecht en niet tot een te hoog bedrag de boetebeschikkingen en de belastingrentebeschikking zijn opgelegd.

10. De in het nageheven bedrag opgenomen correctie in verband met opgelegde verkeersboetes is niet in geschil.

10. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Is het beroepschrift door de daartoe bevoegde persoon ingediend?

12. De inspecteur heeft erop gewezen dat het dossier wisselende naamsvermeldingen en handtekeningen bevat die alle zouden toebehoren aan [persoon 3] . Omdat [broer] inmiddels de vennootschap leidt, twijfelt de inspecteur of het beroepschrift wel door [persoon 3] is ingediend. Deze stellingen geven de rechtbank aanleiding te onderzoeken of het beroepschrift door de daartoe bevoegde persoon is ingediend.

12. [persoon 3] is als enig aandeelhouder en bestuurder de enige persoon die gemachtigd is op te treden namens belanghebbende. Namens belanghebbende is met dagtekening 1 september 2025 het beroepschrift verzonden per post. Het beroepschrift is getekend door [persoon 3] . [persoon 3] heeft zich vervolgens vrijwillig aangemeld voor digitaal procederen via het portaal Digitale Toegang. Op 9 september 2025 zijn namens belanghebbende stukken ingediend via Digitale Toegang. Om te kunnen aanmelden voor digitaal procederen en om toegang te krijgen tot het portaal Digitale Toegang, moet ingelogd worden door middel van DigiD. Het gebruik van DigiD en de wijze waarop DigiD de identiteit controleert, is persoonlijk en sterk beveiligd. Het is daarom moeilijk voorstelbaar dat de op 9 september 2025 via Digitale Toegang ingediende stukken, door iemand anders dan [persoon 3] zijn ingediend zonder haar medeweten. De rechtbank ziet hierin voldoende aanwijzing om te concluderen dat [persoon 3] het beroepschrift heeft ingediend. Daarmee is het beroepschrift door de daartoe bevoegde persoon ingediend.

Moet de bewijslast worden omgekeerd en verzwaard?

14. Artikel 27e, eerste lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) schrijft dwingend de omkering en verzwaring van de bewijslast voor, onder meer indien de vereiste aangifte niet is gedaan. Deze bewijsregel brengt mee dat de belastingrechter is gehouden om de bewijslast op grond van die bepaling om te keren en te verzwaren indien de vaststaande feiten daartoe aanleiding geven, ongeacht het standpunt van partijen daarover.

15. Naar het oordeel van de rechtbank kan in deze zaak in het midden blijven of de bewijslast dient te worden omgekeerd en verzwaard op grond van artikel 27e, eerste lid, van de AWR. De rechtbank komt namelijk reeds op basis van de normale regels van stelplicht en bewijslast tot het oordeel dat de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Om proceseconomische redenen zal de beoordeling van de vraag of de vereiste aangifte is gedaan daarom buiten beschouwing worden gelaten.

Is de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag opgelegd?


Loon of lening, dan wel rekening-courant-schuld

16. Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de door [broer] opgenomen bedragen niet kunnen worden aangemerkt als loon. Deze opnamen moeten worden aangemerkt als een lening aan [broer] , dan wel als een rekening-courant-schuld tussen belanghebbende en [broer] . Hij trad immers feitelijk op als directeur-grootaandeelhouder van belanghebbende. Hij regelde als werknemer van belanghebbende de meeste zaken.

17. De inspecteur stelt zich op het standpunt dat de door [broer] opgenomen bedragen privéopnamen betreffen en daarom terecht zijn gecorrigeerd als loon. Van een lening kan volgens de inspecteur geen sprake zijn, aangezien er geen overeenkomst(en), schriftelijke stukken of andere aanwijzingen zijn aangetroffen die erop wijzen dat sprake is van een (doorlopende) leningsovereenkomst tussen belanghebbende en [broer] . Ook kan geen sprake zijn van een rekening-courant-verhouding tussen [broer] en belanghebbende. In ieder geval tot 6 januari 2026 was [broer] namelijk geen directeur-grootaandeelhouder. Ook zijn er geen overeenkomst(en), schriftelijke stukken of andere aanwijzingen aangetroffen die erop wijzen dat sprake is van een rekening-courant-verhouding.

18. De rechtbank overweegt dat niet in geschil is dat [broer] in de periode van de naheffingsaanslag werknemer was van belanghebbende en hij de desbetreffende bedragen voor zichzelf heeft opgenomen. Daarmee is vast komen te staan dat sprake is van privéopnamen. Ook zijn de hoogte van de correctie en de wijze van berekening van de correctie niet in geschil, waardoor ook deze vast zijn komen te staan. Uitsluitend de vraag of de privéopnamen kwalificeren als lening, dan wel als een rekening-courant-schuld tussen [broer] en belanghebbende, ligt voor. De bewijslast dat sprake is van een lening of een rekening-courant-verhouding rust op belanghebbende.

19. Er is geen schriftelijke leningsovereenkomst of enige andere vorm van onderbouwing dat sprake is van een lening overgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank heeft belanghebbende dan ook niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een lening tussen belanghebbende en [broer] .

19. Voor de stelling over de rekening-courant-verhouding geldt het volgende. Uit het handelsregister volgt dat [broer] tot 6 januari 2026 geen directeur-grootaandeelhouder is geweest. Dat hij de afgelopen jaren mogelijk de feitelijke leiding over belanghebbende heeft gehad, maakt dit niet anders. Het handelsregister is hierin leidend. Belanghebbende heeft ook op geen enkele wijze onderbouwd, bijvoorbeeld door het overleggen van stukken, dat sprake is van een rekening-courant-verhouding. Naar het oordeel van de rechtbank heeft belanghebbende dan ook niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een rekening-courant-verhouding tussen belanghebbende en [broer] .

19. De rechtbank komt daarmee tot het oordeel dat de privéopnamen van [broer] terecht door de inspecteur zijn gecorrigeerd als loon.

Privégebruik bestelauto’s

22. Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat ten onrechte is gecorrigeerd voor het privégebruik van de bestelauto’s. De bestelauto’s worden namelijk niet privé gebruikt door werknemers van belanghebbende, zo stelt zij. En als ze al privé worden gebruikt, dan in ieder geval niet voor meer dan 500 kilometer per auto per jaar.

22. De inspecteur stelt zich op het standpunt dat de auto’s privé ter beschikking zijn gesteld aan de werknemers van belanghebbende. Dat betekent dat de bewijslast op belanghebbende rust om te doen blijken dat met de bestelauto’s niet meer dan 500 kilometer per auto per jaar privé is gereden. Belanghebbende is niet in die verzwaarde bewijslast geslaagd. De correctie op dit onderdeel is daarom terecht.

22. De rechtbank overweegt als volgt. Belanghebbende heeft niet betwist dat de bestelauto’s ter beschikking hebben gestaan van de werknemers. Bovendien heeft [broer] meermaals verklaard dat de bestelauto’s doordeweeks mee naar huis werden genomen door de werknemers. Alleen in het weekend zouden de bestelauto’s door werknemers zijn achtergelaten op de bedrijfslocatie. De rechtbank stelt daarom vast dat de bestelauto’s ter beschikking hebben gestaan van de werknemers.

22. Omdat vaststaat dat de bestelauto’s ter beschikking hebben gestaan van de werknemers, wordt er in beginsel vanuit gegaan dat deze bestelauto’s ook voor privégebruik ter beschikking gesteld zijn. Dit is alleen anders als belanghebbende doet blijken dat met de bestelauto’s niet meer dan 500 kilometer per jaar per auto privé gereden is. Er rust daarmee een verzwaarde bewijslast op belanghebbende. Belanghebbende heeft weliswaar gesteld dat met de bestelauto’s niet meer dan 500 kilometer privé per auto per jaar is gereden, maar heeft deze stelling op geen enkele wijze nader onderbouwd. Belanghebbende is dan ook niet geslaagd in de op haar rustende verzwaarde bewijslast.

26. Niet gesteld of gebleken is dat sprake is van doorlopende wisselend gebruik van de bestelauto’s, dan wel dat een verklaring uitsluitend zakelijk gebruik bestelauto is afgegeven. De inspecteur heeft dan ook terecht gecorrigeerd voor het privégebruik van de door belanghebbende aan haar werknemers ter beschikking gestelde bestelauto’s.

Tussenconclusie

27. De rechtbank is van oordeel dat de naheffingsaanslag terecht en tot een juist bedrag is opgelegd.

Zijn de verzuimboetebeschikkingen terecht en niet tot een te hoog bedrag opgelegd?

28. De rechtbank moet beoordelen of de opgelegde verzuimboetes terecht en tot het juiste bedrag zijn opgelegd en of het bedrag ook passend en geboden is. De rechtbank heeft hiervoor geoordeeld dat de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Belanghebbende heeft als gevolg hiervan de loonheffingen die zij op aangifte moest voldoen, niet volledig binnen de wettelijke termijn betaald. Dit betekent dat sprake is van een betaalverzuim in de zin van artikel 67c van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR). Voor dit verzuim kan de inspecteur op basis van dit wetsartikel een verzuimboete opleggen. Voor het opleggen van deze verzuimboete is opzet of schuld niet vereist. Een boete blijft echter achterwege bij afwezigheid van alle schuld (avas). Hiervan is sprake als belanghebbende alle in de gegeven omstandigheden van haar in redelijkheid te vergen zorg heeft betracht om te bewerkstelligen dat het verzuim niet zou worden begaan. Belanghebbende heeft geen beroep gedaan op avas en ook geen feiten en omstandigheden gesteld, laat staan aannemelijk gemaakt, die deze conclusie kunnen dragen. Ook overigens zijn dergelijke feiten of omstandigheden niet gebleken. Van avas is daarom geen sprake. De boete is dan ook terecht opgelegd.

29. Met betrekking tot de hoogte van de verzuimboetes overweegt de rechtbank als volgt. Voor de correcties ten aanzien van het loon van en de verkeersboetes, kan de inspecteur volgens het boetebeleid van de Belastingdienst een verzuimboete opleggen van 10% van het na te heffen bedrag. Voor de correcties ten aanzien van het privégebruik van de bestelauto’s kan de inspecteur een verzuimboete opleggen van 80% van het na heffen bedrag. De inspecteur heeft een verzuimboete opgelegd conform de in het beleid bepaalde percentages, een en ander met inachtneming van het wettelijke maximum per jaar van € 5.514. Dat neemt echter niet weg dat de rechtbank in het kader van de individuele straftoemeting gehouden is te beoordelen of de boete ook passend en geboden is. Hierbij dient de rechtbank te beoordelen of de inspecteur, gelet op alle in aanmerking komende omstandigheden van het gegeven geval, terecht en tot de juiste hoogte de verzuimboetes heeft opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat dit het geval is. De rechtbank ziet geen aanleiding om de verzuimboetes te matigen.

30. De rechtbank is van oordeel dat de opgelegde verzuimboetes passend en geboden zijn. De boetebeschikkingen blijven dan ook in stand.
Is de belastingrentebeschikking terecht en niet tot een te hoog bedrag opgelegd?

30. Het beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de belastingrente. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte belastingrente aangevoerd. De rechtbank ziet geen aanleiding af te wijken van de belastingrentebeschikking. Hierbij wijst de rechtbank belanghebbende erop dat het bedrag van de belastingrente het bedrag van de aanslag volgt.

Conclusie en gevolgen

32. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat belanghebbende geen gelijk krijgt. Belanghebbende krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.F. Kossen, voorzitter, en mr. F.M. Smit en mr. M. Wevers, leden, in aanwezigheid van mr. M. Jongsma-van Helden, griffier.

Uitgesproken op 30 oktober 2026.

De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.

griffier

voorzitter

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.

Hoge Raad 31 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025:160, r.o. 3.2. Zie Hoge Raad 9 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1150, r.o. 4.2.2 en Hoge Raad 19 december 2025, ECLI:NL:HR:2025:1958, r.o. 4.2.5. Zie artikel 13bis, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting 1964. Par. 24, tweede lid, van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst (BBBB). Par. 24, vierde lid, van het BBBB. Artikel 67c, eerste lid, van de AWR. Hoge Raad 10 juni 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT7216.