Eiser drijft een AGF-onderneming. In 2018 doet hij dat tot en met 31 juli in de vorm van een eenmanszaak…

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummers: LEE 22/2461 en 22/2462

uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van 15 juni 2023 in de zaken tussen

[eiser] , uit [woonplaats] , eiser

De inspecteur van de Belastingdienst / kantoor Groningen, de inspecteur

(gemachtigde: [gemachtigde van de inspecteur] ).

Inleiding

Feiten

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank beoordeelt de vraag of de inspecteur de aanslagen IB/PVV en Zvw voor het jaar 2018 niet tot te hoge bedragen heeft vastgesteld en of de verzuimboete terecht en tot het juiste bedrag is opgelegd. De rechtbank is van oordeel dat dit het geval is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt.

3. Een ieder die door de inspecteur is uitgenodigd om aangifte te doen, moet binnen de door de inspecteur gestelde termijn aangifte doen. Als iemand dat niet doet, heeft diegene de vereiste aangifte niet gedaan en kan de inspecteur de aanslag opleggen aan de hand van een schatting van het inkomen. Ook wordt in dat geval de bewijslast dat de aanslag juist is vastgesteld omgekeerd en verzwaard.

4. Het staat vast dat eiser door de inspecteur is uitgenodigd om aangifte IB/PVV en Zvw voor het jaar 2018 te doen. Eiser heeft naar aanleiding van deze uitnodiging geen aangifte ingediend. De inspecteur heeft eiser daarna herinnerd en aangemaand om aangifte te doen (zie 1.4.). Eiser heeft vervolgens niet alsnog binnen de daartoe gestelde termijnen een aangifte ingediend. Eiser heeft daarom niet de vereiste aangifte gedaan. Eiser zegt daarover dat hij niet wist dat er geen aangifte is gedaan, omdat hij in de veronderstelling verkeerde dat zijn adviseur de aangifte voor hem zou verzorgen. Deze stelling van eiser kan nergens toe leiden. Kennis en inzicht van personen aan wie een belastingplichtige het doen van aangifte overlaat moeten namelijk aan de belastingplichtige worden toegerekend. Dit betekent dat de door eiser gestelde nalatigheid van zijn adviseur in dit geval voor risico van eiser komt.

5. Omdat de vereiste aangifte niet is gedaan, moet de bewijslast worden omgekeerd en verzwaard. Dat betekent dat de rechtbank het beroep van eiser ongegrond verklaart, tenzij eiser overtuigend aantoont dat en in hoeverre de uitspraak op bezwaar onjuist is. Dat betekent niet dat de inspecteur de aanslagen naar willekeur mag vaststellen. Hij moet een redelijke schatting van het inkomen maken.

Heeft eiser overtuigend aangetoond dat de aanslag onjuist is en heeft de inspecteur het inkomen redelijk geschat?

6. Uit de dossierstukken leidt de rechtbank af dat de hoogte van het looninkomen uit de B.V. voor het jaar 2018 tussen partijen niet in geschil is. De rechtbank zal daarom alleen de redelijkheid van de geschatte winst die eiser in 2018 heeft behaald met zijn eenmanszaak beoordelen.

7. De inspecteur heeft de door hem geschatte winst die eiser in 2018 met zijn eenmanszaak heeft behaald berekend door aan de hand van de inkoopfacturen van eiser eerst de totale inkoop van eiser in de periode 1 januari 2018 tot en met 31 juli 2018 te berekenen. De door eiser met die inkopen behaalde bruto winst heeft de inspecteur vervolgens berekend door uit te gaan van een in de handel die eiser dreef gebruikelijk brutowinstpercentage van in dit geval 35%. Van deze bruto winst heeft de inspecteur daarna de kosten afgetrokken zoals die genoemd zijn in de stukken die van eiser zelf afkomstig zijn (zie 1.9. en 1.10.). De rechtbank is van oordeel dat de inspecteur met deze berekening een redelijke schatting van de winst van de eenmanszaak heeft gemaakt. De rechtbank merkt hierbij nog op dat uit de door de FIOD in beslag genomen administratie van eiser nog een veel hogere gerealiseerde omzet in de periode 1 januari tot en met 31 juli 2018 volgt. De door de inspecteur geschatte omzet lijkt daardoor zelfs nog te laag te zijn.

8. Eiser heeft gesteld dat hij in de periode van de eenmanszaak in 2018 enkel verlies heeft geleden. Volgens eiser heeft hij een deel van zijn inkoop namelijk met verlies verkocht. Eiser heeft voor deze stelling geen enkel bewijs overgelegd. Eiser heeft weliswaar enige (jaar)stukken overgelegd, maar die zien op de periode waarin de onderneming werd gedreven in de vorm van een B.V., maar niet op de periode van de eenmanszaak waar het nu om gaat. De door eiser overgelegde stukken kunnen daarom geen bewijs vormen voor het standpunt van eiser. Eiser heeft daarom niet het van hem verlangde bewijs geleverd waaruit volgt dat geen sprake is van een redelijke schatting en dat de uitspraak op bezwaar onjuist is.

9. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat eiser niet aan zijn bewijslast heeft voldaan en dat de aanslagen IB/PVV en Zvw voor het jaar 2018 niet tot te hoge bedragen zijn vastgesteld.

10. Het niet (tijdig) doen van aangifte vormt een beboetbaar feit waarvoor een zogenaamde verzuimboete kan worden opgelegd. De verzuimboete bedraagt in beginsel 7% van het wettelijk maximum van € 5.278, dus € 369. Bij het opleggen van een verzuimboete speelt de mate van verwijtbaarheid geen rol. Alleen bij afwezigheid van alle schuld (avas) moet een verzuimboete achterwege blijven. Van avas is sprake als eiser in de gegeven omstandigheden alle maatregelen heeft genomen die redelijkerwijs van hem konden worden gevergd om ervoor te zorgen dat de aangifte IB/PVV zou worden ingediend. De bewijslast dat dit het geval is, rust op eiser.

11. De rechtbank begrijpt eisers stelling dat hij in de veronderstelling was dat zijn adviseur de aangifte in zou dienen als een beroep op avas. De rechtbank is van oordeel dat het enkel overlaten aan de adviseur zonder zelf de vinger aan de pols te houden geen avas oplevert. Nog daargelaten dat eiser geen bewijs heeft overgelegd waaruit volgt dat hij inderdaad met zijn adviseur had afgesproken dat deze de aangifte zou doen, heeft eiser kennelijk ook nooit navraag gedaan naar de stand van zaken rondom de aangifte terwijl hij wel wist dat er aangifte moest worden gedaan. Eiser heeft dan ook niet alle maatregelen genomen die redelijkerwijs van hem konden worden gevergd om ervoor te zorgen dat de aangifte (tijdig) zou worden ingediend. Andere feiten of omstandigheden die tot matiging van de verzuimboete moeten leiden, zijn niet gesteld of aannemelijk geworden. Gelet hierop acht de rechtbank de verzuimboete van € 369 passend en geboden.

Conclusie en gevolgen

Beslissing

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.