Wmo 2015. Vovo. Er is geen spoedeisend belang voor het treffen van een voorlopige voorziening, nu de…

en

1. In deze uitspraak beslist de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoeker. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

Het college heeft met het besluit van 22 augustus 2025 beslist dat verzoeker in aanmerking komt voor beschermd wonen op grond van de Wmo 2015 over de periode van 31 juli 2025 tot en met 30 juli 2027 (de indicatie). Met het bestreden besluit van 7 januari 2026 op het bezwaar van verzoeker is het college bij dit besluit gebleven.

Verzoeker heeft hiertegen beroep ingesteld.

Verzoeker verbleef in het kader van de indicatie bij de vestiging van de [instelling] in Groningen. Op 30 december 2025 heeft verzoeker van een medewerkster van deze Stichting een time-out en een pandverbod uitgereikt gekregen vanwege het schenden van de voorwaarden voor het verblijf. Op uitdrukkelijk verzoek van verzoeker heeft het college met het besluit van 19 februari 2026 de indicatie per 12 februari 2026 ingetrokken.

Het bezwaar van verzoeker is kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij geen procesbelang had. Enkel het onderzoeksverslag van 30 juli 2025 maakt onderdeel uit van het besluit van 22 augustus 2025. Dat is waarom verzoeker bezwaar had gemaakt.

5. Hieruit volgt dat het verzoek kennelijk ongegrond is. De voorzieningenrechter wijst het verzoek dus af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J. Bastin, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. O.J.J.C. Koopmans, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 13 maart 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: