Belastingrecht

WOZ-waarde woning. De heffingsambtenaar heeft de waarde aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

Rechtbank Oost-Brabant, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Oost-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Oost-Brabant
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
24/3658
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOBR:2026:8061
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

WOZ-waarde woning. De heffingsambtenaar heeft de waarde aannemelijk gemaakt. Beroep ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK OOST-BRABANT

Zittingsplaats 's-Hertogenbosch

Bestuursrecht

zaaknummer: SHE 24/3658


uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van 12 november 2026 in de zaak tussen


[eiser], uit [woonplaats], eiser

(gemachtigde: mr. H. Vloet),

en

de heffingsambtenaar van de gemeente Land van Cuijk, de heffingsambtenaar,
(gemachtigde: [gemachtigde] en mr. J.F. van Dongen).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de hoogte van de WOZ-waarde van de woning aan de [adres 1].

1.1.

De heffingsambtenaar heeft de waarde van de woning met de beschikking van 25 februari 2024 vastgesteld op € 859.000. De waarde is vastgesteld per waardepeildatum 1 januari 2023 en voor het kalenderjaar 2024. De WOZ-beschikking is opgenomen in het aanslagbiljet van dezelfde datum. In dit aanslagbiljet heeft de heffingsambtenaar ook de aanslag onroerendezaakbelasting 2024 aan eiser opgelegd.

1.2.

De heffingsambtenaar heeft met de uitspraak op bezwaar van 12 september 2024 (de bestreden uitspraak) de waarde en de daarop gebaseerde aanslag gehandhaafd.

1.3.

De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

1.4.

Eiser heeft een nader stuk ingebracht.

1.5.

De rechtbank heeft het beroep op 27 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en de gemachtigden van heffingsambtenaar.

Feiten

2. Eiser is eigenaar van de woning. Het gaat om een vrijstaande woning uit 2022. De woning omvat de hoofdbouw (245 m²), een vrijstaande garage (38 m²), een voorraadkelder/souterrain (128 m²) en twee overkappingen/luifels (beide 27 m²). Het kadastrale perceel dat bij de woning hoort heeft een oppervlakte van 935 m².

Beoordeling door de rechtbank

3. Partijen zijn het niet eens over de waarde van de woning voor het kalenderjaar 2024. De waardepeildatum is 1 januari 2023.

3.1.

De heffingsambtenaar heeft de vastgestelde waarde onderbouwd met een taxatierapport en een waardematrix. De woning is in die stukken getaxeerd op € 884.000. Eiser vindt dat de waarde € 816.000 moet zijn.

3.2.

De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de waarde niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld (bewijslast). Bij de beoordeling of de heffingsambtenaar in die bewijslast is geslaagd, betrekt de rechtbank ook wat eiser hierover heeft aangevoerd. Als eiser een beroep doet op feiten en omstandigheden die volgens hem tot een lagere waarde van de woning leiden, moet hij stellen, en bij betwisting bewijzen, dat die feiten en omstandigheden zich hebben voorgedaan. Slaagt hij daarin, dan moet de heffingsambtenaar vervolgens aannemelijk maken dat met die feiten en omstandigheden bij het vaststellen van de waarde voldoende rekening is gehouden.

4. De heffingsambtenaar wijst voor de onderbouwing van zijn waarde naar zijn taxatierapport, ondersteund met de waardematrix en andere bijlagen. De taxateur heeft een vergelijkingsmethode toegepast. Dat houdt in dat de woning wordt vergeleken met andere woningen die rond de waardepeildatum zijn verkocht, de zogenoemde vergelijkingsobjecten. Dat zijn hier: [adres 2], [adres 3] en [adres 4] (Noord-Brabant). Deze vergelijkingsobjecten zijn ook vrijstaand en liggen in vergelijkbare, kleinere woonkernen in de gemeente Land van Cuijk. Ook zijn ze vergelijkbaar wat betreft ligging, bouwjaar en de zogenaamde KOUDV-factoren. De transactieprijzen zijn eerst door de heffingsambtenaar geïndexeerd naar de waardepeildatum. In het taxatierapport heeft de heffingsambtenaar hieruit de m²-prijzen van de vergelijkingsobjecten afgeleid. De prijs per eenheid per m² (PPE) die volgt uit deze drie transacties is vervolgens gebruikt om de waarde van de woning vast te stellen. Uit de waardematrix blijkt dat de taxateur bij de waardebepaling rekening heeft gehouden met de bestaande verschillen tussen het object en de vergelijkingsobjecten, met name wat betreft de hoofdbouw en de bijgebouwen. Het verschil in perceeloppervlak is daarbij meegenomen en komt tot uitdrukking in de verschillen in de grondwaarden van de woning en de vergelijkingsobjecten. Daarnaast heeft de heffingsambtenaar in de waardematrix ter ondersteuning de verkoopcijfers van [adres 5] en [adres 6] opgenomen, omdat die ook een goede indicatie geven van de waarde van de woning. Ze zijn niet gebruikt om de getaxeerde waarde te bepalen. De rechtbank is van oordeel dat de waardebepaling van de heffingsambtenaar in zoverre niet op onjuiste uitgangspunten berust.

5. Wat eiser in beroep aanvoert brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. De rechtbank bespreekt dit hierna.

6. Eiser stelt dat de waarde van de woning te hoog is vastgesteld, omdat de heffingsambtenaar uitgaat van de algemene waardeontwikkeling van woningen en daarbij geen onderscheid maakt naar woningtype. Volgens eiser is de waardestijging van zijn woningtype minder sterk dan die van meer gangbare segmenten van de woningmarkt.

6.1.

De rechtbank overweegt dat volgens de systematiek van de Wet WOZ de waarde van een woning per belastingjaar wordt vastgesteld aan de hand van gerealiseerde verkopen van vergelijkbare woningen die rond de waardepeildatum zijn verkocht. De WOZ-waarde wordt ieder jaar opnieuw bepaald, onafhankelijk van de waarde in het voorafgaande jaar. De algemene waardeontwikkeling van woningen, al dan niet uitgesplitst naar woningtype, is daarom niet doorslaggevend voor de waardebepaling van een individuele woning. In deze zaak heeft de heffingsambtenaar de waarde bovendien onderbouwd met transactiecijfers van een aantal vrijstaande woningen die rond de waardepeildatum zijn verkocht. Daarbij is dus rekening gehouden met de ontwikkeling van het segment van de woningmarkt waartoe de woning van eiser ook behoort. Dit betoog slaagt niet.

7. Eiser stelt dat de uitspraak op bezwaar onvoldoende is gemotiveerd.

7.1.

In de uitspraak op bezwaar heeft de heffingsambtenaar de gronden die eiser heeft aangevoerd naar vermogen meegewogen en toegelicht waarom eiser daarin niet wordt gevolgd. Daarmee is naar het oordeel van de rechtbank voldoende onderbouwing en inzicht gegeven in de afwijzing van het bezwaar. Het is daarbij niet vereist dat de heffingsambtenaar uitdrukkelijk op iedere afzonderlijke bezwaargrond ingaat en ook niet dat eiser de weerlegging van zijn gronden als voldoende of juist ervaart. De rechtbank overweegt dat volgens vaste rechtspraak eventuele onzorgvuldigheden in de totstandkoming of motivering van de uitspraak op bezwaar op zichzelf niet tot vernietiging daarvan hoeven te leiden. Zulke gebreken betekenen namelijk niet zonder meer dat de waardevaststelling van de woning onjuist is. Dit betoog slaagt niet.

8. Eiser brengt naar voren dat de heffingsambtenaar het allerhoogst gewaardeerde object [adres 6] als referentie noemt. De rechtbank stelt vast dat de heffingsambtenaar in beroep [adres 6] niet langer aan de waardebepaling ten grondslag legt, omdat het verkoopcijfer van dit object (verkocht op 16 augustus 2021) te ver verwijderd is van de waardepeildatum 1 januari 2023. Dit object is bij de waardebepaling in beroep vervangen door [adres 4] (NB). De heffingsambtenaar mag in elke fase van de procedure, dus ook in beroep, de waarde op een andere manier onderbouwen en andere vergelijkingsobjecten gebruiken. De heffingsambtenaar heeft wel [adres 6] in de waardematrix opgevoerd als indicatief voor de waarde. De heffingsambtenaar heeft toegelicht dat ook uit dit verkoopcijfer blijkt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Als het verkoopcijfer wordt geïndexeerd naar de waardepeildatum, leidt dat namelijk tot een relatief veel hogere prijs per m² dan de m²-prijs die is vastgesteld aan de hand van de drie gebruikte vergelijkingsobjecten. Eiser heeft dit niet betwist.

9. Eiser stelt dat de heffingsambtenaar aan ‘cherry-picking’ doet in zijn taxatiematrix. Eiser overlegt andere transacties van NVM die volgens hem goed vergelijkbaar zijn gelet op het gebruiks- en perceeloppervlak. Daaruit volgt een lagere waarde, aldus eiser. De rechtbank volgt eiser niet hierin. De heffingsambtenaar heeft hier namelijk allereerst tegen in gebracht dat uit de afmelddata (dat zijn de data waarop de verkoop definitief is geworden) van de transacties die eiser inbrengt, blijkt dat de transacties [adres 7], [adres 8] en [adres 9] zijn verkocht medio 2024 en begin 2025. Dat betekent dat deze transacties bijna anderhalf jaar tot ruim twee jaar na de waardepeildatum zijn verkocht. Dit is te ver van de waardepeildatum en al hierom zijn deze transacties niet bruikbaar. Bovendien waren voor de heffingsambtenaar, zoals in rechtsoverweging 4 is vermeld, goede transacties beschikbaar die dichter bij de waardepeildatum lagen. De door eiser ingebrachte transactie [adres 10] is weliswaar dichter bij de waardepeildatum verkocht (26 april 2023) en is gelegen nabij de het vergelijkingsobject Weverstraat 9A dat de heffingsambtenaar ter ondersteuning van de waarde heeft gebruikt. Deze transactie is echter niet geïndexeerd, heeft een ouder bouwjaar (namelijk 2002) en bovendien ontbreekt een taxatietechnische analyse van deze verkoopprijs, die wel is uitgevoerd voor de vergelijkingsobjecten in de taxatiematrix van de heffingsambtenaar. Uit enkel de verkoopprijs valt niet met voldoende zekerheid iets af te leiden over de waarde. De rechtbank ziet daarom geen reden om te twijfelen dat de heffingsambtenaar met de gebruikte vergelijkingsobjecten de waarde onjuist heeft getaxeerd.

10. Eiser wijst er verder op dat de tuin een ondergemiddelde ligging heeft, omdat de tuin aan een kruispunt ligt naast een grote doorgangsweg naar [woonplaats]. De heffingsambtenaar bestrijdt dit. De weg die door [woonplaats] loopt, en dat is niet deze weg, is de hoofdweg naar het noorden, richting [plaats], en naar het zuiden. Het betreft hier een kleinere polderweg vanuit [woonplaats] naar het zuidoosten. De weg wordt ook gebruikt door fietsers. Bovendien, als al sprake zou zijn van enige waardedruk, dan is die deels aanwezig bij het vergelijkingsobject De Deel 22, dat is gelegen bij de Rijksweg. Daarmee is een mogelijke waardedruk al voldoende meegenomen. Het standpunt van de heffingsambtenaar heeft de rechtbank voldoende overtuigd dat er geen reden bestaat om te corrigeren voor de ligging.

10. Eiser stelt dat de waarde € 816.000 bedraagt, maar heeft deze waarde niet onderbouwd, bijvoorbeeld met een taxatierapport of een waardematrix. Ook nadat zijn gemachtigde de behandeling van de zaak in beroep heeft overgenomen, zijn dergelijke stukken niet overgelegd. Daarom bestaat geen aanleiding om te twijfelen aan de door de heffingsambtenaar vastgestelde waarde.
Conclusie over de waarde

10. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar de waarde van de woning aannemelijk heeft gemaakt en dat de WOZ-waarde van € 859.000, mede in het licht van de getaxeerde waarde van € 884.000, zeker niet te hoog is.

Conclusie en gevolgen

13. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.F.C. Veelenturf, rechter, in aanwezigheid van

drs. H.A.J.A. van de Laar, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 12 november 2026.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert, is een afschrift aangetekend per post verzonden op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof 'sHertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof 'sHertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 'sHertogenbosch.

Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ). Hoge Raad, 12 april 2024, ECLI:NL:HR:2024:571. KOUDV staat voor: Kwaliteit, Onderhoudstoestand, Uitstraling, Doelmatigheid en Voorzieningen. Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, 6 februari 2020, ECLI:NL:GHSHE:2020:396. Nederlandse Vereniging van Makelaars.