Belastingrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Eerste aanleg - enkelvoudig · Belastingrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:11220 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/bestuursrecht/belastingrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbzwb-2026-11220
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- BRE 23/11223
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Belastingrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:11220
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Bpm
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Breda
Belastingrecht
zaaknummer: BRE 23/11223
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 november 2026 in de zaak tussen
[belanghebbende] B.V., gevestigd te [plaats] , belanghebbende
(gemachtigde: mr. S.M. Bothof, verbonden aan Bothof Services B.V.),
en
de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur,
en
de Staat der Nederlanden (de Minister van Justitie en Veiligheid), de Staat.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag belasting van personenauto’s en motorrijwielen (bpm) van € 3.411 (de naheffingsaanslag) en de daarbij in rekening gebrachte belastingrente van € 29 (de belastingrentebeschikking). Belanghebbende is het niet eens met de naheffingsaanslag en de belastingrentebeschikking. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. De rechtbank beoordeelt of de naheffingsaanslag en de belastingrentebeschikking terecht en niet tot te hoge bedragen zijn vastgesteld.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de naheffingsaanslag en de belastingrentebeschikking terecht en niet tot te hoge bedragen zijn vastgesteld. Het beroep is dus ongegrond. Belanghebbende heeft wel recht op een immateriëleschadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. De inspecteur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag bpm opgelegd. Belanghebbende heeft hiertegen bezwaar gemaakt.
De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar van 30 oktober 2023 het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard. Belanghebbende heeft hiertegen beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 6 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: namens belanghebbende, mr. M.U. Sahin, verbonden aan Bothof Services B.V. en namens de inspecteur, [inspecteur 1] en mr. [inspecteur 2] .
Feiten
3. Belanghebbende heeft aangifte gedaan ter zake van de inschrijving van een Citroën Jumper met VIN nummer eindigend op 2328 (de auto) en een bedrag aan bpm voldaan van € 2.429.
Belanghebbende heeft in de aangifte een beroep gedaan op de taxatiemethode en een taxatierapport van 9 februari 2022 bij de aangifte gevoegd. In het taxatierapport is vermeld dat de auto door de taxateur op 9 februari 2022 is geschouwd. Daarnaast is een waardebepaling op basis van de koerslijst Eurotax toegevoegd met als calculatiedatum 11 februari 2022.
De auto is op 31 maart 2022 door de RDW gekeurd.
De inspecteur heeft het standpunt ingenomen dat de taxatiemethode niet kan worden toegepast, onder meer omdat de schouw door de taxateur heeft plaatsgevonden meer dan een maand vóór goedkeuring van de auto door de RDW. De inspecteur heeft de verschuldigde bpm op basis van de forfaitaire afschrijvingstabel berekend op € 5.840 en de naheffingsaanslag opgelegd.
Beoordeling door de rechtbank
4. Voordat de rechtbank toekomt aan de behandeling van de inhoudelijke gronden tegen de naheffingsaanslag gaat zij eerst in op de stellingen van belanghebbende dat de inspecteur in strijd heeft gehandeld met het mandaatverbod en dat de inspecteur aan belanghebbende een dwangsom is verschuldigd.
Mandaatverbod
Belanghebbende stelt dat de inspecteur in strijd heeft gehandeld met het mandaatverbod bij het doen van uitspraak op bezwaar. Ter onderbouwing voert belanghebbende aan dat de kennisgeving en mededeling naheffingsaanslag zijn ondertekend door drs. [persoon 1] , maar dat mag worden aangenomen dat deze persoon, als algemeen directeur van de afdeling Centrale Administratieve Processen (CAP), niet zelf betrokken is geweest bij het opstellen van deze stukken. Volgens belanghebbende kan daarom niet worden uitgesloten dat de uitspraak op bezwaar is gedaan door dezelfde persoon die ook de naheffingsaanslag heeft opgelegd, waardoor de mogelijkheid bestaat dat geen zorgvuldige heroverweging van de navorderingsaanslag heeft plaatsgevonden.
Het mandaat tot het beslissen op een bezwaarschrift wordt niet verleend aan degene die het besluit waartegen het bezwaar zich richt, krachtens mandaat heeft genomen. Deze bepaling strekt ertoe te waarborgen dat in de bezwaarprocedure een zorgvuldige heroverweging van het aldus genomen primaire besluit plaatsvindt. De heroverweging in de bezwaarprocedure moet dan door een ander worden gedaan dan degene die in feite het primaire besluit heeft genomen. Het gaat hier om een essentieel voorschrift bij overtreding waarvan moet worden geoordeeld dat de beslissing op het bezwaarschrift onbevoegd is genomen.
De rechtbank overweegt als volgt. De uitspraak op bezwaar is ondertekend door [persoon 2] . De inspecteur heeft onweersproken gesteld en met schriftelijke stukken nader onderbouwd dat de behandelaren van de naheffingsaanslag werknemers met de gebruikersnamen ‘ [gebruikersnaam 1] ’ en ‘ [gebruikersnaam 2] ’ zijn. De gebruikersnaam bestaat uit de eerste vier letters van de achternaam en de eerste letter van de voornaam van een werknemer. Gelet hierop kan geen van de genoemde gebruikersnamen van [persoon 2] zijn. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de inspecteur hiermee aannemelijk gemaakt dat hij niet in strijd heeft gehandeld met het mandaatverbod bij het doen van uitspraak op bezwaar.
Dwangsom
Belanghebbende stelt dat zij recht heeft op een dwangsom omdat de inspecteur, nadat belanghebbende hem in gebreke heeft gesteld, twee dagen te laat uitspraak op bezwaar heeft gedaan. De inspecteur betwist dat hij een dwangsom verschuldigd is.
Indien de inspecteur niet tijdig uitspraak op bezwaar doet verbeurt hij aan belanghebbende een dwangsom voor elke dag dat hij in gebreke is, voor ten hoogste 42 dagen. De eerste dag waarover de dwangsom verschuldigd is, is de dag waarop twee weken zijn verstreken na de dag waarop de termijn voor het geven van de beschikking is verstreken en de inspecteur van belanghebbende een schriftelijke ingebrekestelling heeft ontvangen.
De rechtbank stelt voorop dat het moment van ontvangst van de ingebrekestelling leidend is (en niet de datum van verzending). De inspecteur heeft onbetwist gesteld dat hij de ingebrekestelling op 16 oktober 2023 heeft ontvangen. Dit blijkt ook uit de datumstempel op de brief van belanghebbende van 13 oktober 2023 (de schriftelijke ingebrekestelling). Gelet op de ontvangstdatum van 16 oktober 2023 en de datum van verzending van de uitspraak op bezwaar, 30 oktober 2023, is de inspecteur geen dwangsom verschuldigd. De rechtbank wijst deze beroepsgrond van belanghebbende af.
Herleidingsmethode
Gelet op het arrest van de Hoge Raad van 11 juli 2025 slaagt de beroepsgrond van belanghebbende met betrekking tot de zogenoemde herleidingsmethode niet.
Taxatiemethode
Per 1 januari 2022 bepaalt artikel 8, vierde lid, onderdeel b, van de Uitvoeringsregeling BPM onder meer dat de fysieke opname van de auto moet hebben plaatsgevonden ten hoogste een maand vóór het afschrijvingsmoment. In de toelichting op de regeling is hierover verder het volgende vermeld:
‘Artikel 8, vierde lid, UR BPM 1992 wordt aangepast zodat de fysieke opname door de inspecteur moet gebeuren binnen één maand voor het afschrijvingsmoment. Dat betekent automatisch ook dat het taxatierapport moet zijn opgesteld binnen één maand voor het afschrijvingsmoment. Het afschrijvingsmoment bij de inschrijving van een gebruikt motorrijtuig in het kentekenregister is het inschrijvingsonderzoek van de RDW. Tevens moet de staat van het motorrijtuig in het taxatierapport overeenkomen met de staat van het motorrijtuig ten tijde van het inschrijvingsonderzoek.’
Het moment waarop de auto door de RDW is gekeurd, het afschrijvingsmoment, is 31 maart 2022, en de auto is ten behoeve van het opstellen van het taxatierapport in opdracht van belanghebbende door de taxateur op 9 februari 2022 geschouwd. Hiermee staat vast dat de schouw van de auto circa 1,5 maand vóór de keuring door de RDW heeft plaatsgevonden.
De rechtbank is van oordeel dat op grond van de hiervoor aangehaalde bepalingen het taxatierapport niet gebruikt kan worden bij het vaststellen van de vermindering en de daarvoor te verstrekken opgaaf als bedoeld in artikel 10 van de Wet BPM. Artikel 8, vierde lid, onderdeel b, van de Uitvoeringsregeling BPM kan redelijkerwijs niet zo worden gelezen dat het mogelijk is om gebruik te maken van een taxatierapport dat eerder dan een maand voor het afschrijvingsmoment is opgesteld. De lezing druist in beginsel ook niet in tegen enig rechtsbeginsel, voor zover dat getoetst kan worden door de rechter gelet op het grondwettelijk toetsingsverbod.
Koerslijst Eurotax
Belanghebbende beroept zich subsidiair op de koerslijst van Eurotax die als bijlage bij het taxatierapport is gevoegd.
Gelet op de gemotiveerde betwisting door de inspecteur is de rechtbank van oordeel dat belanghebbende onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat aan de hand van deze koerslijst de handelsinkoopwaarde kan worden bepaald. De calculatiedatum die op de koerslijst vermeld staat, 11 februari 2022, is te ver verwijderd van de keuringsdatum door de RDW, 31 maart 2022, en daarnaast is het stuk niet volledig doordat de pagina waarop de opties vermeld staan ontbreekt.
Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen heeft de inspecteur de naheffingsaanslag terecht opgelegd aan de hand van de forfaitaire afschrijvingstabel en is de naheffingsaanslag ook niet te hoog.
Belastingrentebeschikking
Het beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de belastingrente. Belanghebbende heeft geen zelfstandige gronden tegen de in rekening gebrachte belastingrente aangevoerd. De rechtbank ziet geen aanleiding af te wijken van de belastingrentebeschikking. Hierbij wijst de rechtbank belanghebbende erop dat het bedrag van de belastingrente het bedrag van de aanslag volgt.
Immateriëleschadevergoeding
Belanghebbende heeft op 28 november 2023 verzocht om toekenning van een schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen het geschil beslecht had moeten zijn.
De rechtbank stelt vast dat de inspecteur het bezwaarschrift op 18 juli 2023 heeft ontvangen. De rechtbank doet uitspraak op 17 november 2026. De redelijke termijn van twee jaar is met afgerond 16 maanden overschreden. Belanghebbende heeft recht op een schadevergoeding van € 1.500. Deze vergoeding komt geheel voor rekening van de Staat. De rechtbank merkt de Staat in zoverre mede aan als partij in dit geding.
Conclusie en gevolgen
5. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat de naheffingsaanslag en belastingrentebeschikking in stand blijven. Belanghebbende heeft wel recht op een immateriëleschadevergoeding van € 1.500.
Omdat het verzoek om immateriëleschadevergoeding wordt toegewezen, komt belanghebbende in aanmerking voor een vergoeding van haar proceskosten voor het indienen van dat verzoek. Omdat het verzoek is ingediend door de gemachtigde van belanghebbende, kent de rechtbank voor deze rechtsbijstand 1 punt toe als bedoeld in het Besluit proceskosten bestuursrecht, met een waarde van € 934 en een wegingsfactor 0,25, wat neerkomt op € 233,50. De Staat moet die kosten vergoeden.
Belanghebbende krijgt het griffierecht niet vergoed. Het verzoek om immateriëleschadevergoeding is weliswaar gedaan voor het arrest van de Hoge Raad van 31 mei 2024, echter de redelijke termijn was op deze datum nog niet overschreden.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- veroordeelt de Staat tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 1.500;
- veroordeelt de Staat tot betaling van € 233,50 aan proceskosten aan belanghebbende.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. den Braber-Riemens, rechter, in aanwezigheid van mr. C.C. van den Berg, griffier.
|
griffier |
rechter |
De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld. De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ʼs-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ʼs-Hertogenbosch.