Onbetaalde rekening wegens rijden zonder treinkaartje.

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Almelo

Zaaknummer: 12134060 \ CV EXPL 26-334

Vonnis van 16 juni 2026

in de zaak van

NS REIZIGERS B.V.,

te Utrecht,

eisende partij,

hierna te noemen: NS,

gemachtigde: LAVG Gerechtsdeurwaarders,

tegen

[gedaagde 1] ,

in haar hoedanigheid als wettelijk vertegenwoordiger van haar minderjarige kind,

[gedaagde 2] (hierna te noemen: [gedaagde 2] ),

te [woonplaats] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde 1] ,

procederend in persoon.

[gedaagde 1] heeft hierna, hoewel daartoe behoorlijk in de gelegenheid gesteld, niet (tijdig) gereageerd.

Ten slotte is vonnis bepaald.

Wat wil NS?

Volgens NS was [gedaagde 2] tijdens een treinrit van Almelo naar Enschede niet in het bezit van een geldig vervoerbewijs. Daarom voldeed [gedaagde 2] niet aan de verplichtingen in het Besluit Personenvervoer 2000 en overtrad [gedaagde 2] de Wet op Personenvervoer 2000. [gedaagde 2] is daarom volgens NS de ritprijs van € 5,80, de wettelijke verhoging van € 50,00 en de administratiekosten van € 15,00 verschuldigd. [gedaagde 1] en/of [gedaagde 2] hebben niet betaald, daarom is NS deze procedure gestart en moet [gedaagde 1] volgens NS ook de proceskosten betalen. [gedaagde 1] is in haar hoedanigheid van ouder/wettelijke vertegenwoordiger van [gedaagde 2] door NS gedagvaard.

[gedaagde 1] voert verweer tegen de bijkomende kosten. Volgens [gedaagde 1] is [gedaagde 2] sinds augustus 2023 uit huis geplaatst en zijn er verschillende overplaatsingen geweest. [gedaagde 1] heeft niet de regie over het doorgeven van deze verhuizingen, aldus [gedaagde 1] . Volgens [gedaagde 1] heeft [gedaagde 2] brieven, die door NS zijn verstuurd, niet ontvangen. Pas op 13 november 2025 heeft [gedaagde 2] (alle) post op haar juiste adres ontvangen.

Ritprijs en wettelijke verhoging

Vaststaat dat [gedaagde 2] op 5 februari 2025 zonder geldig vervoersbewijs met de trein van station Almelo naar station Enschede is gereisd. [gedaagde 2] voldeed daarmee niet aan de verplichtingen in het Besluit Personenvervoer 2000 en overtrad zij de Wet op Personenvervoer 2000. Op grond van artikel 48 lid 2 van het Besluit Personenvervoer 2000 is [gedaagde 2] , naast de ritprijs van € 5,80, de wettelijke verhoging van € 50,00 verschuldigd. [gedaagde 1] zal daarom worden veroordeeld tot betaling van de ritprijs en de wettelijke verhoging.

NS heeft gesteld (maar niet onderbouwd) dat zij op 6 februari 2025 een aanmaning heeft gestuurd waarbij zij [gedaagde 2] 14 dagen heeft gegeven om de ritprijs en de wettelijke verhoging te betalen. Omdat [gedaagde 2] hierop niet tijdig heeft gereageerd heeft NS (op grond van artikel 48 lid 6 Besluit personenvervoer 2000) gesteld dat zij [gedaagde 1] op 14 maart 2025 nogmaals in de gelegenheid heeft gesteld genoemde bedragen te betalen, verhoogd met de administratiekosten van € 15,00. Echter heeft NS haar stellingen niet onderbouwd door het overleggen van afschriften van deze twee brieven, zodat de kantonrechter niet kan beoordelen of zij aan de wettelijke vereisten heeft voldaan. De kantonrechter zal daarom de gevorderde administratiekosten van € 15,00 als niet of onvoldoende onderbouwd afwijzen.

[gedaagde 1] is te laat met het betalen van de ritprijs en de wettelijke verhoging van in totaal € 55,80. [gedaagde 1] is daarom de wettelijke rente hierover verschuldigd. De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf de datum dagvaarding, 18 februari 2026, tot de dag van volledige betaling.

Bij haar conclusie van antwoord heeft [gedaagde 1] nog naar voren gebracht dat [gedaagde 2] verschillende betalingen heeft gedaan aan NS. NS heeft in haar conclusie van repliek hierover naar voren gebracht dat het klopt dat NS deze (vier) betalingen heeft ontvangen. Volgens NS is er sprake geweest van meerdere vorderingen voor het rijden zonder geldig vervoersbewijs door [gedaagde 2] . De betalingen zijn volgens NS afgeboekt op deze vorderingen en zij geeft in haar conclusie van repliek daarvan een onderbouwing. Volgens NS is de vordering waar het hierover gaat, onbetaald gebleven.

[gedaagde 1] heeft niet (tijdig) gereageerd op de conclusie van repliek. De kantonrechter gaat er dan ook vanuit dat het verhaal van NS over de gedane betalingen klopt en dat de vordering waar het in deze procedure over gaat nog niet is betaald.

NS heeft door het overleggen van aanmaningen van haar gemachtigde (producties 2 en 4 bij conclusie van repliek) voldoende aangetoond dat zij [gedaagde 1] , voordat zij tot dagvaarden is overgegaan, heeft aangeschreven op het adres waar [gedaagde 2] als wonende stond ingeschreven. Dat [gedaagde 2] niet op het juiste adres stond ingeschreven, kan niet aan NS worden tegengeworpen. Eveneens staat vast dat er (ook) wel aanmaningen door [gedaagde 2] zijn ontvangen, zodat van rauwelijks dagvaarden geen sprake is.

[gedaagde 1] krijgt (grotendeels) ongelijk en zij moet daarom de kosten van deze procedure betalen. De kantonrechter constateert dat NS een summiere (standaard-) dagvaarding met beperkte onderbouwing van haar vordering aan [gedaagde 1] heeft uitgebracht en bij de kantonrechter heeft ingediend. Pas bij repliek heeft NS dit (gedeeltelijk) aangevuld. De kantonrechter zal hiervoor één punt salaris toe te wijzen.

- dagvaarding € 127,08
- griffierecht € 139,00
- salaris gemachtigde € 43,00 (1 punt x tarief € 43,00)

- nakosten € 21,50
Totaal € 330,58.

De kantonrechter

veroordeelt [gedaagde 1] om aan NS te betalen een bedrag van € 55,80, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 18 februari 2026 tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde 1] in de proceskosten van € 330,58, te betalen binnen veertien dagen na dit vonnis, te vermeerderen de kosten van betekening, indien [gedaagde 1] niet binnen genoemde termijn betaalt en vervolgens betekening van het vonnis plaatsvindt,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.