Civiel recht overig

aansprakelijkstelling assurantietussenpersoon wegens schade na brand door onderverzekering; vordering…

Rechtbank Overijssel, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
14 november 2026
Zaaknummer
11988239 \ CV EXPL 25-3793
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:6931
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

aansprakelijkstelling assurantietussenpersoon wegens schade na brand door onderverzekering; vordering afgewezen wegens ontbreken causaal verband

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Zwolle

Zaaknummer: 11988239 \ CV EXPL 25-3793

Vonnis van 3 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [woonplaats],

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser],

gemachtigde: mr. E.M. Horssius,

tegen

[gedaagde] B.V., mede handelend onder de naam [bedrijf],

te [vestigingsplaats],

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde],

gemachtigde: mr. J.A. Kopp.

1 De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

  • het vonnis in incident van 21 april 2026,

  • de akte overlegging producties van [eiser], ontvangen op 12 mei 2026,

  • de conclusie van antwoord in de hoofdzaak,

  • de akte overlegging producties van [eiser], ontvangen op 29 mei 2026,

  • de akte uitlating van [gedaagde], ontvangen op 2 juni 2026,

  • de akte overlegging producties van [eiser], ontvangen op 17 juni 2026,

  • de akte uitlating [gedaagde], ontvangen op 1 juli 2026,

  • het e-mailbericht van de rechtbank van 13 juli 2026 waarbij stukken zijn opgevraagd bij [eiser]

  • de akte overlegging producties van [eiser], ontvangen op 9 september 2026,

  • de mondelinge behandeling van 1 oktober 2026, waarbij beide partijen gebruik hebben gemaakt van spreekaantekeningen.

2 De kern

2.1

[eiser] heeft zich bij laten staan door (een rechtsvoorganger van) [gedaagde] bij het sluiten van een verzekering voor zijn agrarische bedrijf. [gedaagde] heeft in januari 2018 namens [eiser] een aanvraag voor een verzekering bij Klaverblad ingediend. De aanvraag is ingediend op basis van een in overleg met [eiser] ingevuld formulier, waarop onder meer de gegevens van de te verzekeren gebouwen zijn vermeld. Daarbij is aan Klaverblad gevraagd om een inspectie op maat te doen. Klaverblad heeft een inspectie ter plaatse uitgevoerd en vervolgens een voorstel voor een verzekeringspakket aan [eiser] toegezonden. [eiser] heeft het voorstel voor akkoord ondertekend, waarna Klaverblad in maart 2018 een polis aan [eiser] heeft afgegeven. In december 2021 is een kapschuur van [eiser] afgebrand. [eiser] heeft Klaverblad gevraagd om voor de schade die hij vanwege de brand heeft geleden tot uitkering onder de polis over te gaan. Klaverblad heeft dat geweigerd omdat de kapschuur niet onder de verzekering valt.

2.2

[eiser] vordert dat [gedaagde] hem € 12.500,00 betaalt, te vermeerderen met rente en kosten. [eiser] stelt daartoe dat [gedaagde] verplicht is om de schade te vergoeden die hij lijdt doordat de kapschuur niet was verzekerd. Volgens [eiser] heeft [gedaagde] haar zorgplicht als assurantietussenpersoon geschonden en is [gedaagde] daardoor tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit hun overeenkomst. [eiser] heeft zijn vordering op [gedaagde] beperkt tot € 12.500,00, hoewel zijn schade naar eigen zeggen veel hoger is. [gedaagde] betwist schadeplichtig te zijn en vraagt om de vordering af te wijzen. De kantonrechter stelt [gedaagde] in het gelijk.

3 De beoordeling

De vordering van [eiser] wordt afgewezen

3.1

De vordering van [eiser] wordt afgewezen. Er kan namelijk niet worden vastgesteld dat [eiser] de kapschuur wel zou hebben verzekerd als de vermeende zorgplichtschending van [gedaagde] achterwege zou zijn gebleven. Daarom kan in het midden blijven of van een zorgplichtschending sprake is. Dit wordt hierna toegelicht.

De gestelde zorgplichtschending

3.2

In de dagvaarding droeg [eiser] als grond voor de gestelde zorgplichtschending van [gedaagde] aan dat de kapschuur onder de vorige polis van [eiser] bij Univé wel was verzekerd, en dat hij opdracht had gegeven aan [gedaagde] om de belangen die onder de Univé-polis verzekerd waren bij Klaverblad onder te brengen. Daarnaast stelde [eiser] dat [gedaagde] hem op zijn bedrijf heeft bezocht en dat [gedaagde] de aanwezigheid van de kapschuur daarbij had moeten opmerken, maar dat zij heeft nagelaten om hem opmerkzaam te maken op het feit dat de kapschuur niet werd meeverzekerd en hem te waarschuwen voor de risico’s daarvan. Nadat [eiser] de Univé-polis op bevel van de kantonrechter had overgelegd (na die polis bij Univé te hebben opgevraagd), is echter gebleken dat de kapschuur (ook) onder de Univé-polis niet was verzekerd. Verder verklaarde [eiser] ter zitting dat [gedaagde] zijn bedrijf nooit heeft bezocht, anders dan hij eerder stelde. De gemachtigde van [eiser] heeft daarop betoogd dat [gedaagde] haar zorgplicht niettemin heeft geschonden door zelf geen inspectie ter plaatse uit te voeren en verder ook onvoldoende te ondernemen om onderverzekering te voorkomen. [gedaagde] heeft dat weersproken en aangevoerd dat zij de te verzekeren belangen wel degelijk behoorlijk heeft geïnventariseerd bij de aanvraag.

3.3

De kantonrechter kan in het midden laten of [gedaagde] zich voldoende van haar zorgplicht heeft gekweten. [gedaagde] is namelijk hoe dan ook niet tegenover [eiser] aansprakelijk, omdat het daarvoor vereiste oorzakelijke verband tussen de gestelde zorgplichtschending en de gestelde schade ontbreekt. Dat wordt hierna uitgelegd.

Het causaal verband tussen de gestelde zorgplichtschending en de gestelde schade ontbreekt

3.4

Niet kan worden vastgesteld dat [eiser] de gestelde schade niet had geleden als de gestelde zorgplichtschending achterwege zou zijn gebleven.

3.4.1

Het staat niet (meer) ter discussie dat de kapschuur onder de Univé-polis ook niet was verzekerd.

3.4.2

[eiser] heeft niet weersproken dat uit het door Klaverblad uitgewerkte voorstel voor het af te sluiten verzekeringspakket, welk voorstel was voorzien van een overzichtelijke tekening van de te verzekeren opstallen, duidelijk was op te maken dat de kapschuur geen onderdeel uitmaakt van de verzekerde opstallen. De kapschuur ontbreekt ook op het aanvraagformulier dat [gedaagde] in overleg met [eiser] heeft ingevuld. Als [eiser] kennis heeft genomen van het aanvraagformulier, het door hem ondertekende voorstel van Klaverblad en de polis van Klaverblad, moet het hem duidelijk zijn geweest dat de kapschuur niet onder de polis bij Klaverblad valt.

3.4.3

De kantonrechter begrijpt uit de verklaringen van [eiser] ter zitting dat hij de documentatie destijds niet (volledig) heeft gelezen. Als het klopt dat [eiser] destijds niet de moeite heeft genomen om de documentatie zorgvuldig door te nemen, valt dat moeilijk te verenigen met zijn standpunt dat hij het belangrijk vond dat de schuur (wel) bij Klaverblad zou zijn verzekerd.

3.4.4

Verder heeft [gedaagde] erop gewezen dat ook een andere opstal van [eiser], namelijk een visgraat melkstal, expliciet buiten de dekking van de polis is gehouden. [eiser] is daar niet concreet op ingegaan.

3.4.5

[eiser] heeft in het licht van deze omstandigheden onvoldoende onderbouwd dat hij de kapschuur naar redelijke verwachting wel had willen verzekeren als hij ervoor zou zijn gewaarschuwd dat de kapschuur op de polis ontbrak.

[eiser] wordt veroordeeld in de proceskosten

3.5

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van [gedaagde] vergoeden.

3.6

Anders dan [gedaagde] betoogt, ziet de kantonrechter onvoldoende grond om [eiser] te veroordelen in haar volledige proceskosten.

3.6.1

In beginsel staat geen vergoeding voor de werkelijke proceskosten open, maar geldt een forfaitair liquidatietarief (artikel 241 Rv). Alleen in bijzondere omstandigheden, in geval van misbruik van procesrecht of van onrechtmatig handelen door het aanspannen van een procedure door één van de partijen, is afwijking van deze regel mogelijk. Daarvan is pas sprake als het instellen van de vordering, gelet op de evidente ongegrondheid ervan, in verband met de betrokken belangen van de wederpartij achterwege had behoren te blijven. Hiervan kan eerst sprake zijn als eiser zijn vordering baseert op feiten en omstandigheden waarvan hij de onjuistheid kende dan wel behoorde te kennen of op stellingen waarvan hij op voorhand moest begrijpen dat deze geen kans van slagen hadden (zie HR 6 april 2012, ECLI:NL:HR:2012:BV7828 en HR 29 juni 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA3516). Bij het aannemen van misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen door het aanspannen van een procedure past terughoudendheid, gelet op het recht op toegang tot de rechter dat mede gewaarborgd wordt door artikel 6 EVRM.

3.6.2

De kantonrechter constateert dat [eiser] in strijd met artikel 21 Rv verschillende feitelijke stellingen heeft ingenomen waarvan hij moet hebben geweten, of had behoren te weten, dat die onwaar zijn. Het gaat onder meer om zijn stellingen uit de dagvaarding dat de kapschuur onder de polis bij Univé wel was verzekerd en dat [gedaagde] hem op zijn bedrijf heeft bezocht (zie 3.2). Daarnaast stelde [eiser] in de dagvaarding dat zijn schade als gevolg van de brand ongeveer € 330.000,00 bedraagt. Hij verwees daarbij naar een schaderapport zonder dat in het geding te brengen. Naar aanleiding van het verzoek van de kantonrechter om het bedoelde rapport over te leggen, heeft [eiser] alsnog een schaderapport ingebracht. In die overgelegde rapportage, die dateert van na de dagvaarding en is opgesteld door de eigen gemachtigde van [eiser], is de door [eiser] geleden schade niet begroot op ongeveer € 330.000,00, maar op het aanzienlijk lagere bedrag van € 204.195,00.

3.6.3

Toch wordt de hoge lat voor een werkelijke proceskostenveroordeling niet gehaald. Niet gezegd kan worden dat de vordering van [eiser], die beperkt is tot een bedrag van € 12.500,00, evident ongegrond is en daarom achterwege had moeten blijven.

3.7

De door [eiser] te vergoeden proceskosten worden daarom op basis van het forfaitaire liquidatietarief begroot. Daarbij wordt als sanctie voor het schenden van artikel 21 Rv evenwel twee keer een vol punt in plaats van een half punt toegekend voor de twee aktes die [gedaagde] heeft genomen. In die aktes heeft [gedaagde] beargumenteerd dat [eiser] onware stellingen heeft ingenomen. De door [eiser] te vergoeden proceskosten komen daarmee uit op:

- salaris gemachtigde

€

1.728,00

(4 punten × € 432,00)

- nakosten

€

144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.872,00

3.8

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

4 De beslissing

De kantonrechter

4.1

wijst de vorderingen van [eiser] af,

4.2

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 1.872,00, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe zijn betaald, en te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

4.3

verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.J. Berends en in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026. (HJB)

Feitelijk was het een rechtsvoorganger van [gedaagde] die destijds als assurantietussenpersoon voor [eiser] is opgetreden. Waar hierna over [gedaagde] wordt gesproken, wordt daaronder ook de rechtsvoorganger verstaan. 1 punt voor de conclusie van antwoord, 2 punten voor de bedoelde aktes, en 1 punt voor de mondelinge behandeling