Man vordert straat- en omgevingsverbod en contact- en social mediaverbod. Vorderingen ingesteld tegen zijn…

Team kanton en handelsrecht

Zittingsplaats Almelo

zaaknummer / rolnummer: C/08/229999 / KG ZA 19-67 (pm)

Vonnis in kort geding van 3 april 2019

in de zaak van

[eiser] ,

wonende te [woonplaats] ,

eiser,

advocaat mr. T.L.V. de Jong te Enschede,

tegen

wonende te [woonplaats] ,

2. [gedaagde 2],

wonende in de gemeente [woonplaats] op een geheim adres,

gedaagden,

niet verschenen.

Partijen zullen hierna [eiser] , [gedaagde 1] en [gedaagde 2] genoemd worden.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• de op 19 maart 2019 betekende dagvaarding met 7 producties,

• de mondelinge behandeling gehouden op 27 maart 2019,

• het tijdens de behandeling tegen [gedaagde 1] en [gedaagde 2] verleende verstek.

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser] en [gedaagde 1] hebben drie kinderen:

- [A] , geboren op [geboortedatum 1] te [woonplaats] ,

- [B] , geboren op [geboortedatum 2] te [woonplaats] ,

- [C] , geboren op [geboortedatum 3] te [woonplaats] ,

(hierna gezamenlijk te noemen: de kinderen).

[gedaagde 1] en [gedaagde 2] hebben sinds 2017 een affectieve relatie met elkaar.

De kinderen wonen bij [eiser] .

Bij beschikking van 14 mei 2018 heeft deze rechtbank het verzoek van [gedaagde 1] met betrekking tot een zorg- en contactregeling tussen haar en de kinderen afgewezen, omdat de rechtbank dat op dat moment niet in het belang van de kinderen achtte.

Bij beschikking van 7 december 2018 is [eiser] belast met het eenhoofdig ouderlijk gezag over de kinderen. Aan [eiser] is richting [gedaagde 1] een informatieplicht ten aanzien van de kinderen opgelegd.

[eiser] legt - samengevat - aan zijn vorderingen ten grondslag dat hij en de kinderen rust willen na een roerige tijd rondom de echtscheiding. [eiser] kan er niet op vertrouwen dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] hem en de kinderen met rust zullen laten. Het verzoek van [eiser] om geen contact op te nemen wordt genegeerd en er worden zelfs bedreigingen en beledigingen geuit richting [eiser] en daarmee ook de kinderen. Ook de moeder van [gedaagde 1] wordt door [gedaagde 1] en [gedaagde 2] bedreigd. [eiser] voelt zich door de uitlatingen en gedragingen van [gedaagde 2] , waar [gedaagde 1] van af weet, ernstig in zijn persoonlijke levenssfeer beperkt en vreest voor de veiligheid van de kinderen en hemzelf. Er is aangifte gedaan bij de politie, maar de mogelijkheden zijn beperkt. Een ongewenste confrontatie met [gedaagde 1] en [gedaagde 2] is niet in het belang van de kinderen. [eiser] vreest voor hun welzijn. [eiser] ziet geen andere mogelijkheid om de veiligheid van de kinderen en hemzelf te waarborgen, dan via onderhavig kort geding, aldus steeds [eiser] .

[eiser] vordert zowel een straat- en omgevingsverbod als een contact- en social mediaverbod. De voorzieningenrechter acht, op grond van de onweersproken stellingen van [eiser] en de bij dagvaarding overgelegde stukken, aannemelijk dat [gedaagde 2] , met medeweten van [gedaagde 1] , op een ontoelaatbare wijze inbreuk maakt op de persoonlijke levenssfeer van [eiser] en daarmee ook op die van de kinderen. Het gevorderde komt de voorzieningenrechter dan ook niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal worden toegewezen, met inachtneming van het navolgende.

Het gebied waarvoor het verbod voor [gedaagde 1] en [gedaagde 2] om zich daarin te bevinden zal gelden, wordt beperkt tot vier deelgebieden, één voor de woning van [eiser] en drie voor de scholen van de kinderen, zoals aangegeven op de kaarten die aan dit vonnis zijn gehecht. De straten waarbinnen (en dus niet waarop) het verbod voor [gedaagde 1] en [gedaagde 2] zal gelden, zijn gearceerd en omschreven onder de betreffende kaart.

De voorzieningenrechter overweegt daartoe dat het verbod zoals gevorderd een zeer groot deel van [woonplaats] beslaat, waaronder het gehele stadscentrum. [gedaagde 1] en [gedaagde 2] wonen in [woonplaats] en het zal voor hen zeer ingrijpend zijn wanneer zij zich in een groot gedeelte van hun woonplaats gedurende lange tijd niet mogen bevinden.

Volgens [eiser] is zijn belang gelegen in het voorkomen van een directe confrontatie tussen hem en/of de kinderen met [gedaagde 1] en/of [gedaagde 2] , (na)bij de woning van [eiser] en de scholen van de kinderen. Naar voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter kan dat op voornoemde wijze worden bereikt, zonder dat het op te leggen verbod te verstrekkende gevolgen heeft voor [gedaagde 1] en [gedaagde 2] .

De gevorderde dwangsom en machtiging om dit vonnis ten uitvoer te doen leggen met behulp van de sterke arm van politie en justitie zal worden toegewezen. De gevorderde lijfsdwang zal worden afgewezen. Dit is een ultimum remedium en het is nog niet gebleken dat de gevorderde verboden niet op andere wijze gerealiseerd kunnen worden.

[gedaagde 1] en [gedaagde 2] zullen als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. Aangezien aan [eiser] een toevoeging is verleend, zijn de kosten voor het uitbrengen van de dagvaarding (exclusief verschotten zoals informatiekosten) in debet gesteld. Deze kosten komen daarom niet voor vergoeding aan [eiser] in aanmerking. De kosten aan de zijde van [eiser] worden begroot op:

- dagvaarding € 3,38 + 21% btw = € 4,09

- griffierecht € 81,--

- salaris advocaat € 527,--

Totaal € 612,09.

verbiedt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] om, gedurende één jaar na betekening van dit vonnis, zich op te houden binnen de vier deelgebieden rondom 1) de woning aan [het adres 1] te [woonplaats] , waar [eiser] en de kinderen woonachtig zijn, 2) de school aan [het adres 2] te [woonplaats] , 3) de school aan [het adres 3] te [woonplaats] en 4) de school aan [het adres 4] te [woonplaats] , zoals weergegeven op de vier aan dit vonnis gehechte kaarten,

verbiedt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] om, gedurende één jaar na betekening van dit vonnis, op enigerlei wijze direct of indirect contact te zoeken met [eiser] ,

verbiedt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] om, gedurende één jaar na betekening van dit vonnis, foto’s van [eiser] en/of de kinderen op internet te plaatsen,

veroordeelt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] om aan [eiser] een dwangsom te betalen van € 500,-- voor iedere keer dat zij niet aan de onderdelen 5.1. en/of 5.2. en/of 5.3. van het dictum van dit vonnis voldoen, tot een maximum van € 25.000,-- is bereikt,

machtigt [eiser] om zo nodig met behulp van de sterke arm van justitie en politie de tenuitvoerlegging van dit vonnis te bewerkstelligen,

veroordeelt [gedaagde 1] en [gedaagde 2] in de proceskosten, aan de zijde van [eiser] tot op heden begroot op € 612,09,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.