Materieel strafrecht

Verdachte wordt veroordeeld voor bedreiging met zware mishandeling van zijn ex-partner na eerdere…

Rechtbank Overijssel, 17 november 2026

Zaakgegevens

Op 17 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.

Instantie
Rechtbank Overijssel
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
17 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
08.079238.26 en 08.172046.25 TUL
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBOVE:2026:7027
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verdachte wordt veroordeeld voor bedreiging met zware mishandeling van zijn ex-partner na eerdere veroordelingen wegens huiselijk geweld. Het feit wordt hem in verminderde mate toegerekend. Oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 274 dagen en oplegging van de TBS-maatregel met voorwaarden (gemaximeerd). Dadelijke uitvoerbaarheid van de TBS maatregel met voorwaarden. Schorsing van de voorlopige hechtenis met ingang van het tijdstip waarop verdachte wordt opgenomen binnen de FPK dan wel soortgelijke instelling ter overbrugging.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Team Strafrecht

Meervoudige kamer

Zittingsplaats Zwolle

Parketnummer: 08.079238.26 en 08.172046.25 TUL

Datum vonnis: 17 november 2026

Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum 1] 1984 in [geboorteplaats 1],

wonende aan [adres 1],

nu verblijvende in de P.I. [locatie 1].

1 Het onderzoek op de terechtzitting

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 3 november 2026.

De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsvrouw mr. A.M. Rus, advocaat in Maastricht, naar voren is gebracht.

Ook heeft de rechtbank kennis genomen van de slachtofferverklaring van [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer]) die door haar raadsvrouw mr. M.E.W.M. Rupert is voorgedragen.

2 De tenlastelegging

De verdenking komt er, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte op 8 maart 2026 [slachtoffer] heeft bedreigd met de dood en/of met zware mishandeling.

Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:

hij op of omstreeks 8 maart 2026 te Zwolle, althans in Nederland, [slachtoffer] heeft bedreigd
met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen:

- “Je wil niet met mij praten nou dan gaan dan gaan we het op mijn manier doen dan ga je lijden, dan ga je pijn lijden dat gaat niet leuk worden. Wil je dat je wakker wordt met een prop in je mond of niet.”,
- “Als je me blijft negeren [slachtoffer] dan gaat het niet goed komen, dan word ik knettergek. Dat gaat niet goed dat gaat niet goed dat is niet eerlijk”,

- “Wil jij, wil jij even serieus he, ik zit er aan te denken [bijnaam], dit gaat niet goed komen. Dit gaat heel heel fout. Ik ben hele nare dingen aan het bedenken en dat wil ik niet”,
- “Als jij van mij weggaat dan kom ik alleen maar naar je toe. En dat is op de
verkeerde manier en dat moeten we niet hebben willen” en/of
- “Ik ga je vertellen [bijnaam], als jij zo door gaat ga jij nooit rust krijgen. En als wij dit wel proberen dan ga jij wel rust krijgen. Ik weet dat, ik zie dat en ik lieg niet. Dit is geen grapje dit is geen chantage ik weet het. Maak ons zelf niet kapot, doe gewoon normaal”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.

3 De bewijsmotivering

3.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard.

3.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw van verdachte heeft zich ten aanzien van de bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

3.3

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan. De rechtbank komt tot een bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de volgende bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank - nu verdachte dit feit heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit - conform artikel 359, derde lid, laatste volzin van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv), zal volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Die bewijsmiddelen zijn:

- het proces-verbaal van aangifte [slachtoffer] van 12 maart 2026, pagina’s 19 tot en met 21;

- het proces-verbaal van bevindingen van 17 maart 2026, pagina's 27 tot en met 30, inhoudende een beschrijving van de video-opname door verbalisant [verbalisant];

- het proces-verbaal van de zitting van 3 november 2026, inhoudende de bekennende verklaring van verdachte.

3.4

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de opgegeven bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 8 maart 2026 te Zwolle [slachtoffer] heeft bedreigd met zware mishandeling, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen:

- “Je wil niet met mij praten nou dan gaan dan gaan we het op mijn manier doen dan ga je lijden, dan ga je pijn lijden dat gaat niet leuk worden. Wil je dat je wakker wordt met een prop in je mond of niet.”,
- “Als je me blijft negeren [slachtoffer] dan gaat het niet goed komen, dan word ik knettergek. Dat gaat niet goed dat gaat niet goed dat is niet eerlijk”,

- “Wil jij, wil jij even serieus he, ik zit er aan te denken [bijnaam], dit gaat niet goed komen. Dit gaat heel heel fout. Ik ben hele nare dingen aan het bedenken en dat wil ik niet”,
- “Als jij van mij weggaat dan kom ik alleen maar naar je toe. En dat is op de
verkeerde manier en dat moeten we niet hebben willen” en
- “Ik ga je vertellen [bijnaam], als jij zo door gaat ga jij nooit rust krijgen. En als wij dit wel proberen dan ga jij wel rust krijgen. Ik weet dat, ik zie dat en ik lieg niet. Dit is geen grapje dit is geen chantage ik weet het. Maak ons zelf niet kapot, doe gewoon normaal”.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld in artikel 285 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op het misdrijf zoals gekwalificeerd in het dictum van dit vonnis.

5 De strafbaarheid van verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezenverklaarde feit.

6 De op te leggen straf of maatregel

6.1

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd verdachte te veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 271 dagen, met aftrek van het voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd de maatregel van terbeschikkingstelling (hierna: TBS-maatregel) met daaraan gekoppeld de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering op te leggen en deze TBS-maatregel met het uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar te verklaren.

Verder heeft de officier van justitie gevorderd dat de voorlopige hechtenis wordt geschorst met ingang van de datum dat verdachte in de FPK te [locatie 2] dan wel een soortgelijke instelling ter overbrugging kan worden geplaatst, onder dezelfde schorsingsvoorwaarden als de voorwaarden die verbonden worden aan de TBS-maatregel.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de rechtbank bepaalt dat de maatregel bij eventuele omzetting naar een TBS met dwangverpleging gemaximeerd is tot vier jaar.

Daarnaast heeft zij gevorderd om aan verdachte de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38z Sr (hierna: GVM) op te leggen, en dat aan verdachte de vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr wordt opgelegd, inhoudende een contactverbod met [slachtoffer] en een locatieverbod, inhoudende dat verdachte zich niet zal bevinden in of in de buurt van de woning van [slachtoffer]. De officier van justitie vordert dat deze 38v Sr maatregel voor een periode van vijf jaren wordt opgelegd, met toepassing van vervangende hechtenis voor de duur van twee weken voor iedere keer dat verdachte zich niet aan de maatregel houdt. Ook deze maatregel moet uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard.

6.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft bepleit dat de rechtbank de verdachte een gevangenisstraf oplegt die gelijk is aan de duur van het voorarrest en dat aan verdachte daarnaast TBS met voorwaarden wordt opgelegd, met de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering, met uitzondering van de voorwaarde dat verdachte zich direct aansluitend op zijn detentie in een zorginstelling laat opnemen. In plaats daarvan zou als voorwaarde kunnen worden opgenomen dat verdachte zich tot aan zijn opname in een kliniek ambulant laat behandelen en zich houdt aan elektronisch toezicht met een locatieverbod voor de woning van [slachtoffer].

De raadsvrouw heeft bepleit om bij de hoogte van de op te leggen gevangenisstraf rekening te houden met de omstandigheden dat verdachte al acht maanden in voorlopige hechtenis zit voor een bedreiging, dat hij een meewerkende proceshouding heeft en dat het feit hem in verminderde mate kan worden toegerekend. Daarnaast is hij in toenemende mate gemotiveerd voor een behandeling.

De raadsvrouw heeft zich niet verzet tegen het opleggen van een GVM als bedoeld in artikel 38z Sr en de vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr. Een eventuele 38v maatregel zou dan wel moeten worden opgelegd onder de voorwaarden zoals deze door de officier van justitie zijn geformuleerd.

Tot slot heeft de raadsvrouw bepleit om te bepalen dat ingeval van omzetting van de TBS met voorwaarden in een TBS met dwangverpleging sprake is van een gemaximeerde TBS.

6.3

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.

De aard en de ernst van het feit

Verdachte heeft zijn ex-partner op 8 maart 2026 in een telefoongesprek op grove en intimiderende wijze bedreigd. Uit de slachtofferverklaring blijkt dat deze bedreiging een grote impact op haar heeft gehad. De rechtbank tilt hier dan ook zwaar aan. Daarbij is van belang dat deze bedreiging niet op zichzelf stond. Verdachte is eerder, op 10 januari 2025 en 14 november 2025, veroordeeld (welke laatste veroordeling onherroepelijk is) wegens huiselijk geweld (te weten bedreiging, belaging en vernieling op verschillende momenten in de periode van december 2024 tot en met juni 2025) tegen hetzelfde slachtoffer. Haar angst dat verdachte zijn dreigementen zou uitvoeren was dus zonder meer reëel.

Zeer zorgelijk is dat verdachte zich door zijn eerdere veroordelingen, waarbij bovendien een contact- en locatieverbod was opgelegd, niet heeft laten weerhouden om zijn ex-partner toch weer op te zoeken en haar ernstig te bedreigen. De kans op herhaling en op verdere escalatie is en blijft daarmee hoog. Uitgangspunt bij de afdoening van deze zaak is daarom een zodanige combinatie van straf en maatregelen dat dit gevaar zo klein mogelijk wordt gemaakt,

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 4 juni 2026. Hieruit blijkt dat verdachte, naast deze veroordelingen, vele malen voor (onder meer) andere geweldsmisdrijven onherroepelijk is veroordeeld.

De rechtbank heeft verder kennisgenomen van het door S.M. van Neerrijnen, psychiater, op 11 september 2026 uitgebrachte pro Justitia rapport, en het door W.R. Swaak, GZ-psycholoog, op 9 september 2026 uitgebrachte pro Justitia rapport.

De deskundigen hebben geconcludeerd dat verdachte ten tijde van het ten laste gelegde leed aan een psychische stoornissen die in termen van de DSM-5-TR worden omschreven als een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met antisociale en narcistische trekken, een stoornis in cannabisgebruik, ernstig, in (langdurige dan wel vroege) remissie en een stoornis in het gebruik van een ander middel (testosteron injecties), licht, in (langdurige dan wel vroege) remissie. De psychiater heeft geconcludeerd dat verdachte daarnaast leed aan een ander ongespecificeerde psychotrauma- of stressgerelateerde stoornis.


Ten tijde van het ten laste gelegde waren de bovengenoemde stoornissen aanwezig.

De deskundigen concluderen dat de stoornissen van verdachte zijn gedragingen ten tijde van het ten laste gelegde hebben beïnvloed.

Beide deskundigen adviseren om het tenlastegelegde in verminderde mate toe te rekenen en zij schatten het recidiverisico in als hoog. Om dit risico zoveel mogelijk te verkleinen, adviseren beiden een klinische behandeling binnen het juridische kader van een TBS-maatregel met voorwaarden, en daarnaast het opleggen van een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel.

De rechtbank heeft tot slot acht geslagen op een door [reclasseringswerker] opgemaakt reclasseringsadvies (een zogenaamd maatregelrapport) van 29 oktober 2026, waarin de reclassering rapporteert dat het ter vermindering van het recidiverisico noodzakelijk is een intensieve klinische behandeling met een stevig kader op te leggen. De reclassering adviseert positief over de door de psychiater en psycholoog voorgestelde maatregel van TBS met voorwaarden.

In het rapport zijn voorwaarden geformuleerd die de reclassering in het kader van TBS met voorwaarden nodig acht, waaronder de voorwaarde dat verdachte zich laat opnemen en behandelen door de FPK te [locatie 2]. Bij e-mail van 2 november 2026 heeft de reclassering nader bericht dat verdachte is geaccepteerd door de FPK te [locatie 2], dat verdachte daar op de wachtlijst wordt geplaatst en dat afhankelijk van de einddatum van de detentie door DIZ nog overbruggingszorg geregeld zal moeten worden. Hier heeft men zo'n vier weken voor nodig.

De reclassering adviseert voorts de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren en om de voorlopige hechtenis te schorsen onder de voorwaarden zoals geformuleerd ten aanzien van de TBS met voorwaarden. Daarnaast adviseert ook de reclassering om de gedragsbeïnvloedende- en vrijheidsbeperkende maatregel op te leggen.

Toerekenbaarheid

Voor wat betreft de verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte neemt de rechtbank voormelde conclusies op de in de rapportages daarvoor uiteengezette gronden over en maakt zij het oordeel van de gedragsdeskundigen tot het hare. De rechtbank acht verdachte ten aanzien van het bewezenverklaarde feit daarom verminderd toerekeningsvatbaar.

De oplegging van de TBS-maatregel met voorwaarden

De rechtbank stelt vast dat is voldaan aan de wettelijke vereisten voor het opleggen van de TBS-maatregel. De rechtbank beschikt over een advies van deskundigen van verschillende disciplines, waaronder een psychiater, die verdachte hebben onderzocht. Het door verdachte begane misdrijf behoort tot een van de misdrijven zoals specifiek in de wet (artikel 37a, eerste lid, onder 2 Sr) genoemd. Met inachtneming van de conclusies en de adviezen van de deskundigen stelt de rechtbank vast dat bij verdachte tijdens het begaan van het bewezen verklaarde feit een ziekelijke stoornis van de geestvermogens bestond. Ook is duidelijk beschreven in de rapporten dat er sprake is van een hoog recidivegevaar, en stelt de rechtbank vast dat de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen, de oplegging van de maatregel eist.

De rechtbank is op grond van het bovenstaande, alle omstandigheden in aanmerking nemend, van oordeel dat de aard en de ernst van de problematiek van verdachte meebrengen dat ter voorkoming van recidive een klinische behandeling noodzakelijk is. Ook is de maatregel noodzakelijk ten behoeve van de veiligheid van de samenleving.

Gelet op de inhoud van de rapportages van de gedragsdeskundigen en het advies van de reclassering, is de rechtbank van oordeel dat kan worden volstaan met een behandeling in het kader van de TBS-maatregel met voorwaarden .

De rechtbank zal daarom gelasten dat verdachte ter beschikking wordt gesteld.

Gezien de inhoud van voornoemde rapporten ziet de rechtbank aanleiding om de maatregel op te leggen met de voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd en zoals deze hierna (in het dictum) zijn opgenomen. Verdachte heeft zich bereid verklaard tot naleving van deze voorwaarden.

De op te leggen straf

Vanwege de aard en de ernst van het bewezen verklaarde feit, mede gelet op de hiervoor geschetste context van intieme terreur, is daarnaast een (forse) onvoorwaardelijke gevangenisstraf op zijn plaatst, aangezien er bij verdachte ook sprake is van een zekere mate van verwijtbaarheid.

De rechtbank houdt bij de hoogte van de straf rekening met het belang van verdachte en de maatschappij dat de TBS-maatregel met voorwaarden zo snel als mogelijk en met een naadloze overgang vanuit detentie zal aanvangen. Verdachte is door de FPK te [locatie 2] geaccepteerd en daar op de wachtlijst geplaatst. DIZ heeft ongeveer vier weken nodig om overbruggingszorg te organiseren. Alles afwegend acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 274 dagen, met aftrek van voorarrest, gelet op alle bijzondere omstandigheden van dit geval, passend.

Deze strafoplegging is slechts marginaal hoger dan de eis van de officier van justitie en is erin gelegen de klinische behandeling direct aansluitend te laten zijn aan de gevangenisstraf

Op die manier kan een naadloze overgang vanuit detentie naar de overbruggingsplek worden georganiseerd. De rechtbank acht het te risicovol dat verdachte tussentijds onbehandeld in vrijheid komt.

Gemaximeerde TBS maatregel

Nu de maatregel van terbeschikkingstelling niet wordt opgelegd ter zake van een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen, kan de maatregel in geval van omzetting van de TBS met voorwaarden in een TBS met dwangverpleging niet langer duren dan vier jaar.

Dadelijke uitvoerbaarheid

Gelet op al hetgeen hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte – zonder behandeling – wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van één of meerdere personen. De rechtbank zal daarom bevelen dat de TBS-maatregel met voorwaarden dadelijk uitvoerbaar is.

Schorsing van de voorlopige hechtenis

De rechtbank zal met het oog daarop bevelen dat de voorlopige hechtenis wordt geschorst met ingang van het tijdstip waarop verdachte voor zijn klinische behandeling binnen de FPK te [locatie 2] of een soortgelijke zorginstelling dan wel in een soortgelijke instelling ter overbrugging zal worden opgenomen. Aan de schorsing zal de rechtbank dezelfde voorwaarden verbinden als te stellen in het kader van de TBS-maatregel.

38v Sr maatregel

De rechtbank acht daarnaast, gelet op het gedrag van verdachte jegens [slachtoffer] en ter voorkoming van toekomstige strafbare feiten, het opleggen van een vrijheidsbeperkende maatregel op grond van artikel 38v Sr noodzakelijk, namelijk een contactverbod met [slachtoffer] en een locatieverbod voor de duur van vijf jaar. Het contactverbod houdt in dat verdachte op geen enkele wijze, direct of indirect, contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] gedurende een periode van vijf jaren.

Het locatieverbod houdt in dat verdachte niet in of in of in de buurt van de woning van [slachtoffer], aan de [adres 2] mag bevinden en dat het voorts verboden is zich te bevinden in het gebied omsloten door en met inbegrip van de straten: [adres 3], [adres 4], [adres 5] en [adres 6].

De rechtbank heeft kennis genomen van het verzoek van mr. Rupert (namens het slachtoffer) om het contact- en locatieverbod op ruimere wijze vorm te geven. Nog los van de praktische uitvoerbaarheid van zo’n ruimer verbod, is de rechtbank van oordeel dat met het door de officier van justitie gevorderde verbod voldoende tegemoet wordt gekomen aan de belangen van het slachtoffer, zonder onnodige verdere inperking van de bewegingsvrijheid van verdachte.

Bij iedere overtreding van dit verbod kan steeds twee weken vervangende hechtenis worden geëxecuteerd tot een maximum van totaal zes maanden.

De rechtbank is van oordeel dat de op grond van artikel 38v Sr opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar moet zijn, nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen en zich belastend zal gedragen jegens een bepaalde persoon of bepaalde personen. Verdachte heeft zich, als overwogen, in het recente verleden schuldig gemaakt aan huiselijk geweld, waaronder belaging en mishandeling. Ook heeft hij ondanks contactverboden en het feit dat aangeefster meermalen te kennen heeft gegeven dat zij geen contact meer met hem wilde, weer contact met haar opgenomen.

Gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel (GVM)

De rechtbank ziet geen noodzaak om de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z Sr op te leggen. De combinatie van de maatregel van TBS met strenge, op het gedrag van verdachte gerichte voorwaarden, en het contact- en locatieverbod op grond van artikel 38v Sr, biedt voldoende mogelijkheden om het herhalingsgevaar voor de voorzienbare toekomst in te perken.

7 De vordering tenuitvoerlegging

7.1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf die aan verdachte is opgelegd bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, van 14 november 2025 met parketnummer 08.172046.25, te weten een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen, zal worden afgewezen nu tenuitvoerlegging daarvan -gelet op de geformuleerde eis in de onderhavige strafzaak- niet langer opportuun wordt geacht.

7.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft om diezelfde reden afwijzing van de vordering verzocht.

7.3

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de vordering van de officier van justitie moet worden afgewezen. Gelet op de lange duur van de gevangenisstraf en de op te leggen TBS-maatregel met voorwaarden in de onderhavige zaak acht de rechtbank toewijzing van de vordering niet opportuun.

8 De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 37a, 38 en 38a Sr.

9 De beslissing

De rechtbank:

bewezenverklaring

- verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;

- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;

strafbaarheid feit

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar;

- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:

het misdrijf: bedreiging met zware mishandeling.

strafbaarheid verdachte

- verklaart verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 274 (tweehonderd vierenzeventig) dagen;

- bepaalt dat de tijd die de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;

maatregel

- gelast dat de verdachte ter beschikking wordt gesteld en stelt daarbij de volgende voorwaarden;

1. Verdachte maakt zich niet schuldig aan een strafbaar feit;

2. Verdachte werkt mee aan het reclasseringstoezicht. Deze medewerking houdt onder andere in dat verdachte:

  • zich meldt op afspraken bij de reclassering. De reclassering bepaalt hoe vaak dat nodig is;

  • één of meer vingerafdrukken laat afnemen en een geldig identiteitsbewijs laat zien. Dit is nodig om de identiteit van verdachte vast te stellen;

  • zich houdt aan de aanwijzingen van de reclassering. De reclassering kan aanwijzingen geven die nodig zijn voor de uitvoering van het toezicht of om verdachte te helpen bij het naleven van de voorwaarden;

  • de reclassering helpt aan een actuele foto waarop zijn gezicht herkenbaar is. Deze foto is nodig voor opsporing bij ongeoorloofde afwezigheid;

  • meewerkt aan huisbezoeken;

  • de reclassering inzicht geeft in de voortgang van begeleiding en/of behandeling door andere instellingen of hulpverleners;

  • zich niet op een ander adres vestigt zonder toestemming van de reclassering;

  • meewerkt aan het uitwisselen van informatie met personen en instanties die contact hebben met verdachte, als dat van belang is voor het toezicht;

3. Als de reclassering dat nodig vindt en verdachte daarmee instemt, kan verdachte voor een

time-out worden opgenomen in een Forensisch Psychiatrisch Centrum (|FPC) of andere

instelling. Deze time-out duurt totdat de reclassering of verdachte deze beëindigt, maar

maximaal zeven weken, met de mogelijkheid van verlenging met nog eens maximaal zeven

weken, tot maximaal veertien weken per jaar;

4. Verdachte gaat niet naar het buitenland of het Caribisch deel van het Koninkrijk der

Nederlanden, zonder toestemming van de reclassering;

5. Verdachte laat zich opnemen in en behandelen door de FPK te [locatie 2] of een soortgelijke

zorginstelling, dan wel in een soortgelijke instelling ter overbrugging, te bepalen door de

voor plaatsing verantwoordelijke instantie. De zorginstelling bepaalt de wijze van

behandeling. De behandeling is onder andere gericht op de persoonlijkheidsproblematiek,

trauma, terugvalpreventie verslaving en emotieregulatie. Gelet op de problematiek kan

onderdeel van de behandeling zijn dat verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken.

Verdachte houdt zich aan de huisregels en aanwijzingen van de zorginstelling en de

behandelaren. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg of verblijf in een

instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang nodig vindt, werkt verdachte

mee aan de indicatiestelling en plaatsing; Verdachte werkt indien nodig mee aan

overbruggingszorg;

6. Verdachte laat zich -na afronding van de klinische behandeling- ambulant behandelen

door de AFPB of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de

reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling.

Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat verdachte

voorgeschreven medicatie zal gebruiken;

7. Verdachte gebruikt geen verdovende middelen genoemd in lijst I (harddrugs), en lijst II

(softdrugs) en geen middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de

Opiumwet, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik. Verdachte

moet meewerken aan controles. Dit kunnen zijn urineonderzoek of ademonderzoek. De

reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

8. Verdachte heeft of zoekt op geen enkele wijze - direct of indirect - contact met [slachtoffer]

, geboren op [geboortedatum 2] 1986 te [geboorteplaats 2], tenzij dit contact plaatsvindt met

voorafgaande uitdrukkelijke toestemming van de reclassering. De reclassering verleent

alleen toestemming voor noodzakelijk contact in verband met een omgangsregeling met de

kinderen of de echtscheiding. Reclassering verleent niet eerder toestemming dan na

afstemming met Veilig Thuis, LET en/of een andere betrokken hulpverleningsinstantie.

Dergelijk contact vindt alleen plaats in aanwezigheid van een derde volwassene. Dit

contactverbod geldt zolang het Openbaar Ministerie of Reclassering dit verbod nodig vindt;

9. Verdachte geeft openheid over zijn relatie aan reclassering en behandelaren en werkt mee

aan systeemgesprekken.

Draagt de reclassering op verdachte hulp en steun te verlenen bij de naleving van de voorwaarden.

Bepaalt dat de tenuitvoerlegging van de maatregel terbeschikkingstelling met voorwaarden dadelijk uitvoerbaar is.

maatregel

- legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid als

bedoeld in artikel 38v Sr voor de duur van 5 jaren;

- beveelt dat de verdachte gedurende 5 jaren op geen enkele wijze – direct of

indirect – contact op zal nemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] geboren op [geboortedatum 2] 1986 te [geboorteplaats 2];

- beveelt dat de verdachte zich gedurende 5 jaren niet in of in de buurt van de woning van [slachtoffer], geboren op [geboortedatum 2] 1986 te [geboorteplaats 2], aan de [adres 2] mag bevinden. Het is verdachte op grond van deze voorwaarde verboden zich te bevinden in het gebied omsloten door en met inbegrip van de straten: [adres 3], [adres 4], [adres 5] en [adres 6];

- beveelt dat voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan de maatregel per overtreding wordt vervangen door 2 (twee) weken hechtenis en bepaalt daarbij dat de maximale hechtenis zes maanden bedraagt;

- beveelt dat deze maatregel dadelijk uitvoerbaar is, omdat er ernstig rekening mee moet

worden gehouden dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen en/of zich

belastend zal gedragen jegens [slachtoffer];

- toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op;

Schorsing voorlopige hechtenis

- beveelt de schorsing van de voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van 16 december 2026 om 14:00 uur, zijnde het moment waarop de terbeschikkinggestelde zich laat opnemen in de FPK te [locatie 2], een zorginstelling, dan wel in een soortgelijke instelling ter overbrugging, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. Aan de schorsing worden de voorwaarden verbonden, zoals deze onder 1 tot en met 9 zijn vermeld bij de voorwaarden betreffende het gedrag van de terbeschikkinggestelde;

tenuitvoerlegging voorwaardelijke straf met parketnummer 08.079238.26

- wijst de vordering af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A. van Holten, voorzitter, mr. S.M.M. Bordenga en mr. J. van Bruggen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. H.R. Lageveen, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 17 november 2026.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van de politie eenheid Oost-Nederland met nummer PL0600-2026118454. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.