Strafrecht overig
De rechtbank verklaart niet bewezen dat verdachte een verkeersongeval heeft veroorzaakt en spreekt hem…
Rechtbank Overijssel, 19 november 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:7071 · Rechtbank Overijssel · 19 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbove-2026-7071
Zaakgegevens
Op 19 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 19 november 2026
- Datum publicatie
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 08-203634-26 (P)
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:7071
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De rechtbank verklaart niet bewezen dat verdachte een verkeersongeval heeft veroorzaakt en spreekt hem daarvan vrij.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team Strafrecht
Meervoudige kamer
Zittingsplaats Zwolle
Parketnummer: 08-203634-26 (P)
Datum vonnis: 19 november 2026
Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1972 in [geboorteplaats],
wonende aan de [adres].
1 Het onderzoek op de terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van
5 november 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsvrouw, mr. W.A. Koers, advocaat in Leusden, naar voren is gebracht.
Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van de namens [slachtoffer] voorgedragen slachtofferverklaring.
2 De tenlastelegging
De verdenking komt er, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte op
14 augustus 2025 in Dalmsholte:
primair: een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft veroorzaakt als gevolg waarvan zwaar lichamelijk letsel is toegebracht aan [slachtoffer];
subsidiair: door zijn rijgedrag gevaar en/of hinder op de weg heeft veroorzaakt dan wel heeft kunnen veroorzaken;
meer subsidiair: zijn snelheid niet zodanig heeft geregeld dat hij zijn auto tijdig tot stilstand kon brengen.
Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
hij op 14 augustus 2025 te Dalmsholte in de gemeente Ommen als bestuurder van
een voertuig (personenauto), komende uit de richting van Ommen, gaande in de
richting van Lemelerveld, daarmede heeft gereden over de N348,
zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig, onoplettend en/of onachtzaam heeft
gereden, hierin bestaande dat verdachte,
terwijl verdachte goed bekend was met de verkeerssituatie en/of
terwijl zijn zicht ter plaatse niet belemmerd, beperkt of gehinderd werd en/of
zijn aandacht gedurende enige tijd niet, althans in onvoldoende mate, op het
overige verkeer en/of de (verkeers)situatie ter plaatse heeft gericht en/of gehad
en/of bezig was met zijn mobiele telefoon en/of zijn mobiele telefoon heeft gebruikt
en/of bediend en/of
- in strijd met artikel 61a van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990
een mobiel elektronisch apparaat (een mobiele telefoon) heeft vastgehouden en/of
de mobiele telefoon meerdere keren heeft gebruikt en/of bediend en/of
- ( daarbij) niet (voortdurend) de controle over het door hem bestuurde voertuig
heeft gehouden en/of
- niet of onvoldoende heeft geanticipeerd op het voor hem rijdende verkeer en/of
zijn snelheid niet of onvoldoende heeft aangepast en/of
- in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en
verkeerstekens 1990 de snelheid van de door hem bestuurde personenauto niet
zodanig heeft geregeld dat hij in staat was de personenauto tot stilstand te brengen
binnen de afstand waarover hij die weg kon overzien en waarover deze vrij was
en/of
- niet heeft geremd voor de voor hem uit rijdende personenauto en/of
- met het door hem bestuurde motorrijtuig gebotst tegen, althans in aanrijding
gekomen met, een voor hem uit rijdende personenauto,
en aldus heeft hij, verdachte, zich zodanig gedragen dat een aan zijn schuld te
wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden, waardoor aan een ander genaamd
[slachtoffer] zwaar lichamelijk letsel of zodanig lichamelijk letsel werd
toegebracht, dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de
normale bezigheden is ontstaan;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij op 14 augustus 2025 te Dalmsholte in de gemeente Ommen als bestuurder van
een voertuig (personenauto), komende uit de richting van Ommen, gaande in de
richting van Lemelerveld, daarmede heeft gereden over de N348,
terwijl verdachte goed bekend was met de verkeerssituatie en/of
terwijl zijn zicht ter plaatse niet belemmerd, beperkt of gehinderd werd en/of
zijn aandacht gedurende enige tijd niet, althans in onvoldoende mate, op het
overige verkeer en/of de (verkeers)situatie ter plaatse heeft gericht en/of gehad
en/of bezig was met zijn mobiele telefoon en/of zijn mobiele telefoon heeft gebruikt
en/of bediend en/of
- in strijd met artikel 61a van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990
een mobiel elektronisch apparaat (een mobiele telefoon) heeft vastgehouden en/of
de mobiele telefoon meerdere keren heeft gebruikt en/of bediend en/of
-(daarbij) niet (voortdurend) de controle over het door hem bestuurde voertuig
heeft gehouden en/of
- niet of onvoldoende heeft geanticipeerd op het voor hem rijdende verkeer en/of
zijn snelheid niet of onvoldoende heeft aangepast en/of
- in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en
verkeerstekens 1990 de snelheid van de door hem bestuurde personenauto niet
zodanig heeft geregeld dat hij in staat was de personenauto tot stilstand te brengen
binnen de afstand waarover hij die weg kon overzien en waarover deze vrij was
en/of
- niet heeft geremd voor de voor hem uit rijdende personenauto en/of
- met het door hem bestuurde motorrijtuig gebotst tegen, althans in aanrijding
gekomen met, een voor hem uit rijdende personenauto,
en door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt,
althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd,
althans kon worden gehinderd;
meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of
zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 14 augustus 2025 te Dalmsholte, gemeente Ommen als
bestuurder van een voertuig (personenauto) rijdende op de voor het openbaar
verkeer openstaande weg, N348, zijn snelheid niet zodanig heeft geregeld dat hij in
staat was om zijn voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij
de weg kon overzien en waarover deze vrij was, immers heeft hij niet geremd voor
de voor hem uit rijdende personenauto en/of is hij met het door hem bestuurde
motorrijtuig gebotst tegen, althans in aanrijding gekomen met, een voor hem uit
rijdende personenauto.
3 De beoordeling
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich, op gronden zoals nader in het schriftelijke requisitoir verwoord, op het standpunt gesteld dat het primair tenlastegelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen. Zij heeft daartoe aangevoerd dat het verkeersgedrag van verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig is geweest, waardoor sprake is van schuld in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW 1994).
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich, op gronden zoals nader in de pleitnota verwoord, op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken van het primair en subsidiair tenlastegelegde. Ten aanzien van het meer subsidiair tenlastegelegde refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte primair, subsidiair en meer subsidiair ten laste is gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken. De rechtbank overweegt daartoe het volgende.
Ten aanzien van het primair tenlastegelegde
Voor een bewezenverklaring van schuld in de zin van artikel 6 WVW 1994 moet sprake zijn van een aanmerkelijke mate van verwijtbare onvoorzichtigheid, onachtzaamheid dan wel onoplettendheid. Bij de beoordeling hiervan komt het aan op het geheel van gedragingen van verdachte, de aard en de concrete ernst van de overtreding en de overige omstandigheden van het geval. Daarnaast geldt dat niet enkel uit de ernst van de gevolgen van het verkeersgedrag kan worden afgeleid dat sprake is van schuld in de hiervoor bedoelde zin.
Op basis van het procesdossier stelt de rechtbank vast dat op 14 augustus 2025 in Dalmsholte op de N348 in de richting van Lemelerveld een aanrijding heeft plaatsgevonden tussen verdachte en [slachtoffer], waarbij verdachte met zijn Skoda Superb tegen de achterzijde van de Renault Clio van [slachtoffer] is gereden. Verdachte heeft ten overstaan van de rechtbank verklaard dat hij ver voor zich uit, tot aan Lemelerveld, kon kijken en dat deze weg voor hem leeg was. Hij had de cruisecontrol ingesteld op een snelheid van 85 kilometer per uur. Uit verveling ging verdachte scrollen op zijn telefoon – het was immers een saaie, rechte weg waarop hij vrijwel elke dag reed – maar hij bleef naar eigen zeggen nog wel naar de weg kijken. Verdachte verklaarde dat de aanrijding daarna plotseling gebeurde, dat hij de Renault Clio van [slachtoffer] niet heeft gezien en dat hij geen remlichten heeft gezien. [slachtoffer] heeft over het ongeval verklaard dat zij van achteren is aangereden door een andere auto, maar zich van de gehele autorit niets meer kan herinneren. Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van het naar aanleiding van het rapport van Ongevallen Analyse Nederland van 18 juni 2026 opgemaakte aanvullend proces-verbaal FO Verkeer van 4 november 2026, waaruit onder meer volgt dat de Renault Clio van [slachtoffer] op het moment van de aanrijding 10 tot 19 kilometer per uur moet hebben gereden.
Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat, omdat nadere informatie over de verkeersomstandigheden direct voorafgaand aan het ongeval – bijvoorbeeld in de vorm van sporenonderzoek – ontbreekt, niet kan worden vastgesteld wat de exacte toedracht van de aanrijding is geweest. Weliswaar staat vast dat verdachte op het moment voorafgaand aan de aanrijding op zijn mobiele telefoon aan het scrollen was (waarvan de duur onbekend is), maar naar het oordeel van de rechtbank is met dat enkele feit onvoldoende gebleken dat het ongeval daardoor is ontstaan. De rechtbank kan immers niet met zekerheid vaststellen dat de aanrijding niet zou hebben plaatsgevonden als verdachte zijn telefoon niet zou hebben bediend. Daarbij acht de rechtbank in het bijzonder van belang dat onbekend is hoe de auto van [slachtoffer] met voornoemde lage snelheid voor verdachte op de weg is gekomen en dat niet bekend is op welk moment verdachte de auto van [slachtoffer] had moeten zien en of hij dan nog had moeten kunnen remmen.
Gelet op het voorgaande kan niet worden vastgesteld dat sprake is van schuld in de zin van artikel 6 WVW 1994.
Ten aanzien van het subsidiair tenlastegelegde
Om te komen tot een bewezenverklaring van – kort gezegd – het veroorzaken van gevaar of hinder voor het overige verkeer als bedoeld in artikel 5 WVW 1994, moet worden vastgesteld dat sprake is van de overtreding van een verkeersregel en dat het daardoor veroorzaakte gevaar concreet en voorzienbaar was voor verdachte.
Het enkele feit dat verdachte tijdens het rijden op zijn mobiele telefoon heeft gekeken, terwijl niet vaststaat hoe lang hij dit heeft gedaan, acht de rechtbank onvoldoende om te komen tot wettig en overtuigend bewijs voor het subsidiair tenlastegelegde (kunnen) veroorzaken van gevaar dan wel hinder op de weg. De rechtbank zal verdachte hiervan vrijspreken.
Ten aanzien van het meer subsidiair tenlastegelegde
Gelet op het hiervoor overwogene kan de rechtbank wegens het ontbreken van informatie over de feitelijke toedracht van het ongeval evenmin vaststellen dat verdachte zijn snelheid niet zodanig heeft geregeld dat hij in staat was om zijn voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij de weg kon overzien en deze vrij was. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van het meer subsidiair tenlastegelegde.
4 De beslissing
De rechtbank:
vrijspraak
- verklaart niet bewezen dat verdachte het primair, subsidiair en meer subsidiair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt hem daarvan vrij.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.B. de Hek, voorzitter, mr. J. de Ruiter en
mr. I.E. Voorberg, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Burgmeijer, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 19 november 2026.