Strafrecht overig
De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 36 maanden, waarvan 12 maanden…
Rechtbank Overijssel, 19 november 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:7072 · Rechtbank Overijssel · 19 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbove-2026-7072
Zaakgegevens
Op 19 november 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Almelo
- Datum uitspraak
- 19 november 2026
- Datum publicatie
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 08.324550.25 (P)
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:7072
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 36 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, legt hem een contactverbod op met het slachtoffer en stelt dat hij zich meldt bij de Reclassering.
De verdachte is schuldig bevonden aan poging tot doodslag.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team Strafrecht
Meervoudige kamer
Zittingsplaats Almelo
Parketnummer: 08.324550.25 (P)
Datum vonnis: 19 november 2026
Vonnis op tegenspraak in de zaak van de officier van justitie tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum 1] 1968 in [geboorteplaats],
wonende aan het [woonplaats],
nu verblijvende in de P.I. [locatie].
1 Het onderzoek op de terechtzitting
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van
5 november 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat door verdachte en zijn raadsman mr. R. Oude Breuil, advocaat in Hengelo, naar voren is gebracht.
Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van de namens [slachtoffer] voorgedragen slachtofferverklaring en van wat namens de benadeelde partij [slachtoffer] door mr. L. Cassese is aangevoerd.
2 De tenlastelegging
De verdenking komt er na nadere omschrijving van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van 4 juni 2026, kort en zakelijk weergegeven, op neer dat verdachte op 29 november 2025 (primair) heeft geprobeerd om zijn echtgenote [slachtoffer] van het leven te beroven, dan wel (subsidiair) heeft geprobeerd om haar zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, dan wel (meer subsidiair) haar heeft mishandeld, door haar bij de keel/hals te pakken en haar keel/hals dicht te drukken.
Voluit luidt de tenlastelegging aan verdachte, dat:
hij op of omstreeks 29 november 2025 te [plaats] ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] van het leven te beroven,
met dat opzet die [slachtoffer] (met kracht) met beide handen bij de keel/hals heeft gepakt en/of de keel/hals dicht heeft gedrukt en/of dichtgedrukt heeft gehouden en/of die [slachtoffer] (daarbij) aan de keel/hals op heeft getild,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 29 november 2025 te [plaats]
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,
met dat opzet die [slachtoffer] (met kracht) met beide handen bij de keel/hals heeft gepakt en/of de keel/hals dicht heeft gedrukt en/of dichtgedrukt heeft gehouden en/of die [slachtoffer] (daarbij) aan de keel/hals op heeft getild,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks de periode van 29 november 2025 te [plaats]
[slachtoffer], heeft mishandeld, door die [slachtoffer] (met kracht) met beide handen bij de keel/hals te pakken en/of de keel/hals dicht te drukken en/of dichtgedrukt te houden en/of die [slachtoffer] (daarbij) aan de keel/hals op te tillen,
terwijl verdachte dit misdrijf beging tegen zijn echtgenote.
3 De bewijsmotivering
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend kan worden bewezen.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het primair ten laste gelegde, omdat het handelen van verdachte niet te kwalificeren is als een poging tot doodslag. De raadsman heeft zich ten aanzien van het subsidiair en meer subsidiair ten laste gelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
Het oordeel van de rechtbank
Verdachte heeft op 29 november 2025 zijn toenmalige echtgenote [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer]) met twee handen bij de keel/hals gepakt en haar keel/hals dichtgeknepen dan wel dichtgedrukt.
De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of voornoemd handelen van verdachte gekwalificeerd moet worden als een poging tot doodslag, dan wel als een poging tot zware mishandeling.
Om tot een bewezenverklaring van een poging tot doodslag te kunnen komen is onder meer vereist dat verdachte opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer]. De rechtbank ziet onvoldoende aanknopingspunten in het dossier om te kunnen vaststellen dat verdachte vol opzet heeft gehad op haar dood.
De vraag die de rechtbank vervolgens moet beantwoorden, is of verdachte voorwaardelijk opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer]. Hiervan is kort gezegd sprake als er een aanmerkelijke kans aanwezig was dat door zijn handelen de dood zou intreden en verdachte op dat moment welbewust die kans heeft aanvaard. Of dit zo is, is naar vaste jurisprudentie afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedragingen en de omstandigheden waaronder deze zijn verricht. Het zal in alle gevallen moeten gaan om een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten.
De rechtbank overweegt dat uit de handeling van het dichtknijpen of dichtdrukken van de keel niet zonder meer de conclusie kan worden getrokken dat een aanmerkelijke kans op de dood bestond. Daarvoor is het nodig nadere vaststellingen te doen over de aard, intensiteit en duur van het uitgeoefende geweld.
Uit de aangifte van [slachtoffer] volgt dat verdachte haar met twee handen bij de keel greep, dat hij beide duimen in haar keel drukte en dat het leek alsof hij haar optilde. Ze voelde een vreselijke pijn en had het gevoel dat haar strottenhoofd brak. [slachtoffer] verklaarde dat zij langere tijd geen lucht kreeg en ervan overtuigd was dat verdachte haar wilde vermoorden. Zij heeft ook verklaard dat zij op dat moment in haar broek heeft geplast en dat het slikken pijn deed nadat verdachte haar los liet.
De rechtbank acht deze verklaring van belang voor de beoordeling van de aard, intensiteit en duur van het uitgeoefende geweld. [slachtoffer] heeft concreet en nauwgezet beschreven wat zij tijdens het dichtdrukken van haar keel lichamelijk heeft ervaren.
Deze (subjectieve) waarnemingen van [slachtoffer] vinden naar het oordeel van de rechtbank steun in de diverse getuigenverklaringen in het dossier en in het bij haar geconstateerde letsel en de interpretatie daarvan door een deskundige. Uit deze letselrapportage volgt dat sprake was van bloeduitstortingen op de linker bovenarm en op het rechter- en linker bovenbeen, hyperpigmentatie op de binnenzijde van de rechteronderarm en een bloeduitstorting in de linkerholte in de keel, roodheid van de linker hoornvormige kraakbeentjes en een knikstand van de linker grote hoorn van het schildkraakbeen met een mogelijke breuk aan de buitenzijde. De deskundige concludeert dat het letsel in de hals kan worden verklaard door een samendrukkende kracht op de hals. De deskundige overweegt verder het volgende. De gevaarzetting van verwurging (een samendrukkende kracht op de hals) hangt af van de kracht en de duur van de verwurging. De kracht die nodig is om dit letsel te veroorzaken is (zeer) fors. Urineverlies (zoals vermeld door het slachtoffer) kan door een verwurging optreden binnen 15 seconden. De duur van de verwurging kan op basis van de letsels zoals vastgesteld niet worden bepaald. Ten aanzien van de gevaarzetting is het volgende van belang. De locatie waar het letsel zich in het strottenhoofd bevindt is onderdeel van de ademweg. Bij het samendrukken van dit deel van het strottenhoofd bestaat er een aanzienlijk risico dat de luchtweg wordt dichtgedrukt. Indien een afsluiting van de luchtweg niet tijdig wordt opgeheven leidt dit tot zuurstoftekort en mogelijk tot de dood.
Verdachte heeft – alles afwegend – een situatie in het leven geroepen waarin de kans dat het slachtoffer zou overlijden naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk was. Naar het oordeel van de rechtbank kan het onder deze omstandigheden niet anders zijn dan dat verdachte zich van die aanmerkelijke kans bewust is geweest. Het met kracht dichtdrukken van de keel van [slachtoffer] en het blijven uitoefenen van die druk, terwijl zij geen lucht meer kreeg, pijn had en het gevoel had dat haar strottenhoofd brak, is naar zijn uiterlijke verschijningsvorm zozeer gericht op het veroorzaken van de dood, dat het behoudens contra-indicaties niet anders kan zijn dan dat verdachte die aanmerkelijke kans op de dood willens en wetens heeft aanvaard. Van dergelijke contra-indicaties is de rechtbank niet gebleken.
Dat [slachtoffer] de aanval heeft overleefd en dat het uiteindelijk vastgestelde letsel niet blijvend of zelfstandig levensbedreigend was, maakt dit oordeel niet anders. Voor een poging tot doodslag is immers niet vereist dat de dood daadwerkelijk intreedt of dat blijvend letsel ontstaat, maar dat het handelen van verdachte naar zijn aard en onder de concrete omstandigheden een aanmerkelijke kans op de dood in het leven riep en dat verdachte die kans bewust heeft aanvaard.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat verdachte voorwaardelijk opzet op de dood van [slachtoffer] heeft gehad. De rechtbank acht daarom poging tot doodslag bewezen, zoals primair aan hem is ten laste gelegd.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht op grond van de in de bijlage opgenomen bewijsmiddelen waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 29 november 2025 te [plaats] ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] van het leven te beroven,
met dat opzet die [slachtoffer] met kracht met beide handen bij de keel/hals heeft gepakt en de keel/hals dicht heeft gedrukt en dichtgedrukt heeft gehouden en die [slachtoffer] daarbij aan de keel/hals op heeft getild,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte primair meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.
4 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld in de artikelen 45 en 287 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:
primair
het misdrijf: poging tot doodslag.
5 De strafbaarheid van verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor het bewezenverklaarde feit.
6 De op te leggen straf of maatregel
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 40 maanden, waarvan 10 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaren, met aftrek van de tijd die verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, en daaraan verbonden de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering: meldplicht bij de reclassering, een ambulante behandeling met mogelijk een kortdurende opname, een contactverbod met [slachtoffer], en het meewerken aan het aflossen van eventuele schulden en het treffen van afbetalingsregelingen. Daarnaast heeft de officier van justitie verzocht om een locatieverbod voor de gemeente [plaats]. Verder heeft de officier van justitie gevorderd dat de vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, inhoudende een contactverbod met [slachtoffer] en een locatieverbod voor de gemeente [plaats], voor de duur van drie jaar, wordt opgelegd. Per overtreding geldt een hechtenis van twee weken, met een maximum van zes maanden. De officier van justitie heeft de dadelijke uitvoerbaarheid van deze maatregel gevorderd.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het primair ten laste gelegde. Bij een bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde heeft de raadsman verzocht verdachte te veroordelen tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan de tijd die verdachte reeds in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. De raadsman heeft verzocht om aan een voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarden, zoals geadviseerd door de reclassering, te verbinden.
De gronden voor een straf of maatregel
Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De rechtbank acht daarbij in het bijzonder het volgende van belang.
De aard en ernst van het feit
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan poging tot doodslag op zijn ex-partner, de moeder van zijn kinderen, door haar keel/hals dicht te drukken. Dit terwijl het feit is gepleegd in de gezamenlijke kapsalon, waarbij een collega en klanten aanwezig waren. Slechts door het ingrijpen van deze omstanders is (nog) erger voorkomen, twee klanten hebben verdachte met kracht van het slachtoffer moeten aftrekken. Het slachtoffer heeft in haar slachtofferverklaring uitgebreid uiteengezet wat de gevolgen hiervan voor haar zijn geweest. Zo heeft zij onder meer verklaard dat zij zich niet meer veilig voelt en bang is om alleen te zijn. Zij voelt zich niet alleen heel angstig, maar zij schaamt zich ook voor wat haar is overkomen. Dit heeft ermee te maken dat zij in de kapsalon die zij samen met verdachte had, het slachtoffer is geworden van relationeel geweld, in het bijzijn van anderen. De angst dat verdachte haar iets aan zou doen bestond al langer. Zo had verdachte op 1 november 2025, te weten ongeveer een maand voor het strafbare feit, tegen een van zijn dochters gezegd heeft dat hij uit het leven wilde stappen en hierbij haar moeder mee zou nemen, omdat hij samen met haar moeder wilde doodgaan. Verdachte heeft op geen enkele wijze verantwoordelijkheid voor zijn handelen genomen. Ter terechtzitting weet verdachte zijn handelen nog aan de intimiderende houding van het slachtoffer en noemde hij haar reactie theatraal en overtrokken. De rechtbank rekent dit verdachte ernstig aan.
De persoon van de verdachte
- Justitiële documentatie
De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie betreffende verdachte van 7 oktober 2026. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.
- Pro Justitia rapportages
De rechtbank heeft kennisgenomen van de inhoud van de over verdachte opgemaakte pro Justitia rapporten, te weten:
- een psychiatrisch rapport van 2 juli 2026 van dr. T.W.D.P. van Os, psychiater/psychoanalyticus,
- een psychologisch rapport van 1 juli 2026 van mw. J. Hamel, GZ-psycholoog (supervisor) en mw. J.A.C. Brugman, GZ-psycholoog (supervisant).
De psychiater constateert dat bij verdachte sprake is van een ongespecificeerde bipolaire-stoornis, een aanpassingsstoornis met een gemengde stoornis van emoties en gedrag en narcistische trekken in de persoonlijkheid. Ten tijde van het tenlastegelegde feit was er geen sprake van een depressieve of een hypomanische fase. Wel was er sprake van een aanpassingsstoornis en narcistische trekken in de persoonlijkheid. De psychiater adviseert om het tenlastegelegde feit (licht) verminderd toe te rekenen. Een behandeling en begeleiding is noodzakelijk om de kans op herhaling duurzaam te verlagen. Van belang is dat er praktische ondersteuning komt zodat hij zijn leven weer op de rails krijgt. Daarnaast is het monitoren van de bipolaire stoornis van belang, met name omdat verdachte graag zonder medicatie en met leefregels de stoornis onder controle wil houden. De psychiater adviseert een deels voorwaardelijke detentie met als voorwaarden dat verdachte zich onder toezicht stelt van de reclassering en zich houdt aan de aanwijzingen van deze instantie en de ambulante behandeling/begeleiding voortzet met het team bipolaire en psychotische stoornissen. Verder heeft de psychiater aangegeven dat een contactverbod of locatieverbod met aangeefster helpend zou kunnen zijn.
De psycholoog constateert dat verdachte lijdt aan een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met narcistische- en borderlinetrekken. Daarnaast is sprake van een bipolaire stemmingsstoornis (type II). Ten tijde van het tenlastegelegde was sprake van een
andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met narcistische en borderlinetrekken.
De psycholoog adviseert het tenlastegelegde feit in licht verminderde mate aan verdachte toe te rekenen indien bewezen geacht. De verwachting is dat het recidiverisico op een geweldsdelict terug te brengen is naar een laag risico bij een effectieve behandeling. Een intensieve deeltijdbehandeling die later kan worden afgebouwd naar een ambulante behandeling wordt geadviseerd, gericht op de persoonlijkheidsproblematiek. Daarbij wordt geadviseerd de eventuele invloed van stemmingsproblematiek op het algehele functioneren verder in kaart te brengen en hem indien nodig hiervoor te behandelen. Voor dit laatste kan worden volstaan met een ambulante behandeling. Geadviseerd wordt om bij een veroordeling de behandeling vorm te geven in het kader van een bijzondere voorwaarde bij een (deels) voorwaardelijk strafdeel. Alhoewel bij verdachte weinig intrinsieke motivatie aanwezig is, is de verwachting dat hij met een stok achter de deur in de vorm van een voorwaardelijk strafdeel voldoende gemotiveerd zal zijn om zich aan deze voorwaarde te conformeren.
De rechtbank neemt de conclusies van de psycholoog en de psychiater omtrent de (mate van) toerekenbaarheid van verdachte over en maakt het oordeel tot de hare. De rechtbank zal bij de straftoemeting rekening houden met de omstandigheid dat het ten laste gelegde feit in (licht) verminderde mate aan verdachte kan worden toegerekend.
- Reclasseringsrapport
Daarnaast heeft de rechtbank kennisgenomen van de inhoud van een reclasseringsrapport van 28 juli 2026 van Reclassering Nederland, opgemaakt door [naam 1], reclasseringswerker. De reclassering schat de kans op recidive in als gemiddeld. Dit is gebaseerd op het ontbreken van een delictverleden in combinatie met de ernstige geweldsescalatie als gevolg van de opbouw van spanningen. Het risico op letsel schat de reclassering eveneens in als gemiddeld. Verdachte is niet eerder veroordeeld of in contact geweest met politie en justitie wegens een geweldsdelict.
De kans op onttrekking aan de voorwaarden schat de reclassering in als laag. Hoewel verdachte niet eerder onder toezicht heeft gestaan, maakt hij een gemotiveerde indruk om zich aan eventuele voorwaarden te houden.
Bij een veroordeling adviseert de reclassering een (deels) voorwaardelijke straf met de onderstaande bijzondere voorwaarden:
- een meldplicht bij de reclassering;
- een ambulante behandeling met mogelijk een kortdurende opname;
- een contactverbod met aangeefster;
- aflossing van eventuele schulden en het treffen van een afbetalingsregeling.
Strafoplegging
De rechtbank is van oordeel dat de ernst van het feit zonder meer een (deels) onvoorwaardelijke vrijheidsstraf rechtvaardigt. Bij de hoogte van de gevangenisstraf weegt de rechtbank nadrukkelijk mee dat verdachte geen verantwoordelijkheid heeft genomen voor of blijk heeft gegeven van oprechte spijt van zijn ernstige daad richting zijn ex-partner, die niet alleen bij haar, maar ook bij haar kinderen diepe sporen heeft achtergelaten. De rechtbank houdt hierbij ook rekening met de hiervoor omschreven bedreiging in de richting van een van zijn dochters op 1 november 2025 dat hij met haar moeder uit het leven zou stappen. Het bewezenverklaarde feit en de bedreiging die daaraan vooraf is gegaan hebben een grote angst bij het slachtoffer teweeggebracht, hetgeen blijkt uit haar slachtofferverklaring. Het teweegbrengen van deze angstgevoelens, naast de overige gevolgen die het bewezenverklaarde feit al heeft gehad, rekent de rechtbank verdachte zwaar aan. In het advies van de reclassering ziet de rechtbank geen zwaarwegende reden waarom van oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou moeten worden afgezien.
De reclassering heeft geadviseerd om aan verdachte ook een voorwaardelijk strafdeel op te leggen met bijzondere voorwaarden, om het recidivegevaar te verlagen. De rechtbank ziet voldoende reden hiertoe over te gaan. Een voorwaardelijk strafdeel zal daarnaast gelden als stok achter de deur om verdachte ervan te weerhouden opnieuw een strafbaar feit te plegen. De rechtbank zal de volgende bijzondere voorwaarden opleggen: de door de reclassering geadviseerde meldplicht, een ambulante behandeling en aflossing van eventuele schulden en het treffen van een afbetalingsregeling.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van zesendertig maanden, waarvan twaalf maanden voorwaardelijk, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, met een proeftijd van drie jaren, passend en geboden is.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv.
Dadelijke uitvoerbaarheid
De rechtbank is van oordeel dat de op grond van artikel 14c Sr te stellen voorwaarden en het op grond van artikel 14c, zesde lid, Sr uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar moeten zijn nu er, gelet op de aard van het gepleegde feit, de persoon van verdachte en het nog altijd aanwezige recidiverisico, ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van één of meer personen.
Maatregel artikel 38v Sv
Ook zal de rechtbank aan verdachte een maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid ex artikel 38v Sr opleggen, ter voorkoming van strafbare feiten. Deze maatregel behelst een contactverbod.
Het contactverbod houdt in dat verdachte op geen enkele wijze – direct of indirect – contact mag opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer]. De rechtbank overweegt dat deze maatregel ook van kracht is tijdens de vrijheidsbeneming (voorlopige hechtenis en gevangenisstraf). Met het contactverbod beoogt de rechtbank dat [slachtoffer] zich veiliger voelt gelet op de impact die het strafbare feit heeft gehad en nog steeds heeft. Het contactverbod geldt voor de duur van drie jaren. Daarbij wordt voor elke overtreding de vervangende hechtenis bepaald op twee weken met een totale duur van maximaal zes maanden.
De rechtbank zal geen locatieverbod voor de gemeente [plaats] opleggen, nu verdachte hierdoor onevenredig hard zou worden getroffen. De rechtbank houdt hierbij rekening met het feit dat verdachte uit de gemeente [plaats] afkomstig is en daar ook weer wil gaan werken en wonen. Naar het oordeel van de rechtbank volstaat een contactverbod.
De rechtbank is van oordeel dat de op grond van artikel 38v Sr opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar moet zijn nu, gelet op de aanwezige psychiatrische problematiek bij verdachte, de dreigementen die hij heeft geuit, de voortdurende situatie rondom de echtscheiding en zijn houding ten opzichte van zijn ex-partner, er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen en/of zich belastend zal gedragen jegens een bepaalde persoon of bepaalde personen.
7 De schade van benadeelde
De vordering van de benadeelde partij
[slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 8.185,00 [achtduizendhonderdvijfentachtig euro], te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop de schade is ontstaan. Dit bedrag is gevorderd ter vergoeding van immateriële schade.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij in zijn geheel kan worden toegewezen, inclusief de wettelijke rente en met toepassing van de schadevergoedingsmaatregel.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het gevorderde bedrag passend is bij bewezenverklaring van het primair tenlastegelegde.
Het oordeel van de rechtbank
Op basis van artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek heeft een benadeelde onder meer recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding anders dan vermogensschade als de benadeelde lichamelijk letsel heeft opgelopen, in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in de persoon is aangetast. In dit geval is sprake van lichamelijk letsel, in de vorm van bloeduitstortingen op de linker bovenarm en bovenbenen, hyperpigmentatie op de binnenzijde van de rechteronderarm en een letsel in de keelholte. Om die reden kan zij reeds aanspraak maken op smartengeld. Daarnaast is de rechtbank, gelet op wat de rechtbank eerder in dit vonnis in de bewijsmotivering en de strafmotivering heeft vastgesteld over de aard van het handelen van verdachte waarvan de benadeelde het slachtoffer is geworden en ook de omstandigheden waaronder verdachte dat heeft gedaan, van oordeel dat de aard en de ernst van de door verdachte begane normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan voor de benadeelde in dit geval onmiskenbaar met zich brengen dat de benadeelde op andere wijze in haar persoon is aangetast. De rechtbank stelt daartoe vast dat het bewezenverklaarde handelen van verdachte een zeer ingrijpende ervaring is geweest waarvan zij nadeel heeft ondervonden en tot op heden nog steeds nadeel ondervindt, zoals is gebleken uit de schriftelijke en mondelinge toelichting op de vordering en uit de slachtofferverklaring.
De rechtbank is van oordeel dat de gevraagde vergoeding van € 8.185,00 billijk is, gelet op de aard en ernst van het bewezenverklaarde feit en de gevolgen daarvan voor de benadeelde partij. De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij daarom geheel toewijzen.
De rechtbank zal het toegewezen bedrag vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan, zijnde 29 november 2025.
De schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij heeft verzocht en de officier van justitie heeft gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het feit is toegebracht.
Als door de verdachte niet volledig wordt betaald, kan deze verplichting worden aangevuld met 65 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft.
8 De toegepaste wettelijke voorschriften
De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 14a, 14b en 14c Sr.
9 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
- verklaart bewezen dat verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierboven omschreven;
- verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd en spreekt hem daarvan vrij;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezenverklaarde strafbaar;
- verklaart dat het bewezen verklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
primair: het misdrijf: poging tot doodslag;
strafbaarheid verdachte
- verklaart verdachte strafbaar voor het primair bewezen verklaarde;
straf
- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 (zesendertig) maanden;
- bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte van 12 (twaalf) maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten. De rechter kan de tenuitvoerlegging gelasten indien de verdachte voor het einde van de proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende algemene voorwaarde niet is nagekomen:
- stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
De rechter kan de tenuitvoerlegging ook gelasten indien de verdachte gedurende de
proeftijd van 3 (drie) jaren de navolgende bijzondere voorwaarden niet is nagekomen:
- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte:
- zich gedurende de proeftijd meldt bij Reclassering Nederland, Plesmanweg 9 in Almelo op de door de reclassering te bepalen tijdstippen, zo frequent en zo lang deze instelling dat nodig acht;
- zich ambulant laat behandelen door GGZ Dimence of een soortgelijke instelling, ter beoordeling van de reclassering, indien en zo lang als de reclassering dit noodzakelijk acht. De behandeling is gericht op het leren omgaan met zijn stoornis, agressiebeheersing en het vergroten van vaardigheden om om te gaan met spanningen
en stress. Indien er sprake is van een zodanige verslechtering van de psychische toestand van betrokkene dat een kortdurende klinische opname voor stabilisatie/observatie noodzakelijk is, kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een dergelijke kortdurende klinische opname voor de duur van maximaal 7 weken. Indien de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, nadat dit (volgens de procedure van artikel 6:6:19 Sv) door de rechter is bevolen, laat betrokkene zich opnemen in een zorginstelling te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing.
Verdachte zal zich dan houden aan de regels die door of namens de leiding van de polikliniek zullen worden gegeven;
- meewerkt aan het aan het aflossen van eventuele schulden en het treffen van
afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Verdachte zal de reclassering inzicht geven in zijn financiën en schulden;
- draagt de reclassering op om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
daarbij gelden als voorwaarden van rechtswege dat de verdachte:
- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, Sr, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen;
- beveelt dat de op grond van artikel 14c Sr gestelde voorwaarden en het op grond van artikel 14c, zesde lid, Sr uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar is;
- bepaalt dat de tijd die de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;
maatregel
- legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid als
bedoeld in artikel 38v Sr voor de duur van drie jaren;
- beveelt dat de verdachte gedurende drie jaren op geen enkele wijze – direct of
indirect – contact op zal nemen, zoeken of hebben met [slachtoffer];
- beveelt dat voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan de maatregel per overtreding wordt vervangen door 2 (twee) weken hechtenis en bepaalt daarbij dat de maximale hechtenis zes maanden bedraagt;
- beveelt dat deze maatregel dadelijk uitvoerbaar is, omdat er ernstig rekening mee moet
worden gehouden dat de verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen en/of zich
belastend zal gedragen jegens [slachtoffer];
- toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op;
schadevergoeding
- wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] toe tot een bedrag van
€ 8.185,00 (bestaande uit immateriële schade);
- veroordeelt de verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer]: van een bedrag van € 8.185,00 (te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 29 november 2025);
- veroordeelt de verdachte daarnaast in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, alsook in de kosten van betekening van dit vonnis, de in verband met de tenuitvoerlegging van dit vonnis nog te maken kosten en de kosten vallende op de invordering;
- legt de maatregel op dat de verdachte verplicht is ter zake van het bewezenverklaarde feit tot betaling aan de Staat der Nederlanden van een bedrag van € 8.185,00, (zegge: achtduizendhonderdvijfentachtig euro), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 29 november 2025 ten behoeve van de benadeelde, en bepaalt, voor het geval volledig verhaal van het verschuldigde bedrag niet mogelijk blijkt, dat gijzeling voor de duur van 65 dagen kan worden toegepast. Tenuitvoerlegging van de gijzeling laat de betalingsverplichting onverlet;
- bepaalt dat als de verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van bedoeld bedrag daarmee de verplichting van de verdachte om aan de benadeelde partij het bedrag te betalen, komt te vervallen, en andersom, als de verdachte aan de benadeelde partij het verschuldigde bedrag heeft betaald, dat daarmee de verplichting tot betaling aan de Staat der Nederlanden van dat bedrag komt te vervallen.
Dit vonnis is gewezen door mr. B.T.C. Jordaans, voorzitter, mr. M.A.H. Heijink en
mr. P.J. Beker, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.C. van Druten, griffier, en is in het openbaar uitgesproken op 19 november 2026.
Bijlage bewijsmiddelen
Leeswijzer
Deze bijlage maakt deel uit van het vonnis en bevat de bewijsmiddelen.
Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Oost-Nederland met nummer PL0600-2025578351. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar pagina’s van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal.
1. Het proces-verbaal ter terechtzitting van 5 november 2026 voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven, de verklaring van de verdachte:
Ik was op 29 november 2025 met mijn toenmalige echtgenote in de kapsalon. (…) Ik pakte haar bij de keel vast. (…) Ik pakte haar aanvankelijk vast met één hand. Nadat zij zich liet zakken van de schrik, gebruikte ik twee handen omdat ze anders viel. (…) Toen iemand me bij de schouders pakte, liet ik los.
2. Het proces-verbaal van verhoor van verdachte van 29 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 39 tot en met 44:
(…) Ik greep haar toen bij de keel met mijn linkerhand. Toen viel ze achterover (…).
3. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen van [slachtoffer] van 29 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 12 en 13:
Op zaterdag 29 november 2025 bevond ik mij in mijn kapsalon aan de [adres] in [plaats]. Die zaak heb ik samen met [verdachte] .(…) Ik was bezig met een contante betaling en legde dat geld even op de balie. Ik moest nog geld teruggeven. Ik zag dat [verdachte] naar de balie liep (…). Ik zag in zijn ogen dat hij erg woest was en dat hij me wilde vermoorden. (…) Het leek wel een duivel en ik ben nog nooit zo bang geweest.
Vervolgens greep [verdachte] mij met beide handen van voren bij de keel. Ik voelde hoe hij zijn beide duimen in mijn keel drukte. Het leek ook of hij me optilde. Ik voelde dat hij vreselijk sterk was op dat moment. Ik voelde toen een vreselijke pijn. Ik had het gevoel dat hij mijn strottenhoofd brak. (…) Ik had echt het gevoel dat [verdachte] mij wilde vermoorden en ik dacht echt dat ik dood zou gaan. Ik kreeg langere tijd geen lucht (…).
[verdachte] heeft mij op een zeker moment heel even los gelaten. (…) Ik weet wel dat [verdachte] mij de tweede weer bij de keel greep en dat dit zo verschrikkelijk hard ging. Nu achteraf bleek dat ik in mijn broek had geplast. (…) Ik heb een hese stem en een hele zere keel. Slikken doet pijn.
4. Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 1] van 29 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 7 en 8:
Op zaterdag 29 november 2025 omstreeks 11:24 uur ontving van het Operationele Centrum een melding over een mishandeling in een kapsalon aan het [adres] in [plaats]. (…) Ik zag (…) dat er een vrouw op een vensterbank zat. Ik zag dat deze vrouw emotioneel en overstuur was. Ik zag ook dat haar lichtblauwe spijkerbroek ter hoogte van het kruis helemaal nat was en dat de huid van haar hals rood was. Ik hoorde van een van de aanwezigen dat dit het slachtoffer is en dat haar man, waarmee ze in scheiding ligt, had geprobeerd om haar te wurgen in het bijzijn van meerdere personeelsleden en klanten. (…) Ik hoorde dat slachtoffer [slachtoffer] verklaarde dat zij inderdaad in haar broek had geplast als gevolg van de verwurging door de verdachte en dat zij pijn had bij het slikken en dat haar stem anders klonk.
5. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 1] van 29 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 15 en 16:
"Ik ben getuige geweest van een mishandeling in kapsalon [verdachte] aan de [adres] te [plaats]. (…) Op zaterdag 29 november 2025 omstreeks 09.00 uur had ik een afspraak bij [slachtoffer]. (…) Ik stond op dat moment voor de kassa om af te rekenen en [slachtoffer] stond achter de kassa. [verdachte] stond nog in de zaak maar opeens zag en hoorde ik hoe [verdachte] met versnelde pas af stoof op [slachtoffer]. Ik zag hoe hij [slachtoffer] met een hand bij haar keel
greep. Ik zag dat hij hierbij [slachtoffer] wegslingerde tegen een glazen plaat. Ik zag dat [slachtoffer] niet weg kon komen. Ik zag dat [verdachte] vervolgens zijn andere hand bij plaatste en dus met beide handen de keel van [slachtoffer] omklemde. (…) Buiten zag ik hoe de hals/keel van [slachtoffer] rood was verkleurd, ik zag de striemen in haar nek/hals staan. Ik hoorde [slachtoffer] zeggen dat ze een pijnlijke keel had.
6. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 2] van 29 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 17 en 18:
Op zaterdag 29 november 2025 omstreeks 11:30 uur bevond ik mij op mijn werk. Kapsalon [bedrijf] in [plaats]. (…) Omstreeks 11:30 uur was ik bezig met een klant. Ik hoorde ineens [slachtoffer] heel hard schreeuwen: "Bel 112!". Ik liep er toen naartoe en zag [slachtoffer] achter de balie en ik zag dat [verdachte] haar met geweld tegen de stelling aandrukte en dat hij met beide handen de keel van [slachtoffer] dicht drukte. Dat deed hij langere tijd en hij wilde haar niet loslaten. (…) Ik zag paniek in de ogen van [slachtoffer]. Ik zag dat een man en een vrouw probeerden om [verdachte] van [slachtoffer] af te trekken. Ik zag dat dit behoorlijk veel moeite kostte. (…) Ik zag dat ze emotioneel en overstuur was en dat ze in haar broek had geplast.
7. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 3] van 29 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 19 en 20:
Ik ben getuige geweest van een mishandeling bij kapsalon [verdachte] op de [adres] te [plaats] op 29-11-2025 (…). Op zaterdag 29 november 2025 omstreeks 11.30 uur
(…) zag ik hoe [verdachte] ,[slachtoffer] vast pakte bij haar keel en haar met kracht wegduwde. Ik zag dat [verdachte] zijn beide handen om de keel van [slachtoffer] had geklemd en haar als het ware wurgde. (…) Toen ik zag dat [verdachte] [slachtoffer] bij de keel vast had ben ik direct op af hen
gerend. Ik probeerde hierbij met mijn linker gedeelte van mijn lichaam tussen [verdachte] en [slachtoffer] te wringen en [verdachte] een soort van knietje te geven om hem daarmee los te krijgen van [slachtoffer]. Het is dat op dat moment ook nog een manlijke klant erbij kwam en zo hebben we [verdachte] los gekregen van [slachtoffer]. Als de man er niet bij was gekomen weet ik niet of het me in mijn eentje was gelukt en hoe het dan zou zijn afgelopen met [slachtoffer].
8. Het proces-verbaal van verhoor van getuige [getuige 4] van 30 november 2025, voor zover inhoudende – zakelijk weergegeven – op pagina’s 21 en 22:
"Op zaterdag 29 november 2025 omstreeks 11:30 uur bevond ik mij bij kapsalon [bedrijf] aan de [adres] in [plaats]. (…) Ik zag dat [verdachte] [slachtoffer] met twee handen bij de hals greep en probeerde te wurgen. Ik zag dat er daarna een vrouw, ook een klant geloof ik, tussen beide probeerde te komen. Ik zag dat het die vrouw niet lukte om ze uit elkaar te krijgen. Hierop ben ik opgestaan uit mijn stoel en ben er heen gelopen en heb [verdachte] geprobeerd van [slachtoffer] af te halen en toen dat uiteindelijk lukte heb ik hem vastgehouden. (…) Ik durf wel te zeggen dat wanneer ik en die andere vrouw er niet tussen waren gesprongen dat het niet goed was afgelopen.
9. De forensisch-medische letselbeschrijving van 22 december 2025, door [verbalisant 2], forensisch arts KNMG, Landelijk Onderzoeks- en Expertisebureau FMO (het LOEF), voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Op 01-12-2025 werd bij LOEF in Leerbroek een forensisch-medisch onderzoek niet-fatale strangulatie uitgevoerd bij mw. [slachtoffer], geboren [geboortedatum 2]-1971.
Tijdens dit onderzoek zijn de volgende bevindingen gedaan:
- Bloeduitstortingen op de linker bovenarm.
- Bloeduitstortingen op het rechter- en linker bovenbeen.
- Hyperpigmentatie op de binnenzijde van de rechteronderarm.
(…)
- Bij het onderzoek van de keelholte was er een bloeduitstorting in de linker sinus piriformis en er was roodheid van de linker hoornvormige kraakbeentjes. Er was versterkte vaattekening bij de linker stemband en de linker aryepiglottische plooi.
10. De forensisch medische letselrapportage met benoeming van 15 juli 2026, door [verbalisant 3], forensisch arts KNMG en rapporteur forensisch medisch onderzoek meerderjarigen en [verbalisant 4], forensisch arts KNMG en conceptrapporteur, Landelijk Onderzoeks- en Expertisebureau FMO (het LOEF), voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:
Uitwendig was sprake van:
- Bloeduitstortingen op de linkerbovenarm;
- Bloeduitstortingen op het rechter- en linkerbovenbeen;
- Hyperpigmentatie op de binnenzijde van de rechteronderarm.
Bevindingen bij de aanvullende technieken:
- Bij het inwendige keelonderzoek verricht op 01-12-2025 tijdens het FMO was er een
bloeduitstorting in de linker holte in de keel (sinus piriformis) en roodheid van de linker
hoornvormige kraakbeentjes (arytenoïden) zichtbaar. In aanvulling (na interpretatie door
laryngologen) werd er zwelling en roodheid gezien van de stemband links met zwelling
van de valse stemband.
- Op 10-03-2026 (ruim 3 maanden later) heeft er een herhaling van het inwendige
keelonderzoek plaatsgevonden. De KNO-arts constateerde geen afwijkende bevindingen
meer.
In de letselbeschrijving d.d. 22-12-2025 is beschreven dat de MRI-scan van de hals niet afwijkend was. Op basis van de inwendige bevindingen in de keelholte werd besloten de MRI-scan nogmaals te laten beoordelen door de forensisch radioloog. Bij herbeoordeling werden de volgende relevante bevindingen gezien:
A. Geringe zwelling rondom het schildkraakbeen aan de linkerzijde.
B. Geringe zwelling ter hoogte van de linker stemband.
C. Er is een knikstand van het linker de grote hoorn van het schildkraakbeen (cornu superior van het cartilago thyreoidea) met een mogelijke onderbreking aan de buitenzijde.
(…)
Bloeduitstortingen ontstaan door een stompe krachtsinwerking, zoals door stoten, slaan,
schoppen of samendrukken. Fingertip bruises zijn ronde of ovale bloeduitstortingen die ontstaan door het met de hand of vingers knijpen in een lichaamsdeel.
Een bloeduitstorting van de stemband kan ontstaan door een trauma geassocieerd met fonatie (het produceren van stemgeluid), hoesten, intubatie en een externe krachtinswerking. Onderhuidse zwellingen in de hals kunnen ontstaan door een stomp botsende of samendrukkende krachtsinwerking (of een combinatie van beide). (…)
Het daadwerkelijk opgetreden letsel is niet levensbedreigend geweest. (…)
de combinatie van letsels in de keelholte (op 2 momenten vastgelegd) samen met de letsels op de MRI-scan kunnen worden verklaard door een samendrukkende kracht op de hals. (…)
De gemelde keelklachten, het gemelde urineverlies en de vastgestelde inwendige letsels ter hoogte van het strottenhoofd kunnen passen bij een toedracht zoals beschreven in de verklaring van betrokkene. Het met beide duimen in de keel drukken wordt gedefinieerd als een samendrukkende kracht op de hals. De mogelijke breuk van de grote hoorn van het schildkraakbeen zou kunnen passen bij de verklaring van betrokkene waarin zij aangeeft het gevoel te hebben dat haar strottenhoofd brak. (…)
De gevaarzetting van verwurging (een samendrukkende kracht op de hals) hangt af van de kracht en de duur van de verwurging. De kracht die nodig is om dit letsel te veroorzaken is fors. Urineverlies (zoals vermeld door betrokkene) kan optreden door een verwurging binnen 15 seconden. De duur van de verwurging kan op basis van de letsels zoals vastgesteld niet worden bepaald. Ten aanzien van de gevaarzetting is het volgende van belang. De locatie waar het letsel zich in het strottenhoofd bevindt is onderdeel van de ademweg. Bij het samendrukken van dit deel van het strottenhoofd bestaat er een aanzienlijk risico dat de luchtweg wordt dichtgedrukt. Indien een afsluiting van de luchtweg niet tijdig wordt opgeheven
leidt dit tot zuurstoftekort en mogelijk tot de dood.