Civiel recht overig
Incident. Toewijzing verzoek zekerheidstelling proceskosten ex artikel 224 Rv.
Rechtbank Rotterdam, 18 november 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:16117 · Rechtbank Rotterdam · 18 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbrot-2026-16117
Zaakgegevens
Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- C/10/724044 / HA ZA 26-650
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:16117
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Incident. Toewijzing verzoek zekerheidstelling proceskosten ex artikel 224 Rv.
Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
Team handel en haven
zaaknummer / rolnummer: C/10/724044 / HA ZA 26-650
Vonnis in incident van 18 november 2026
in de zaak van
1 [eiser 1] B.V.,
gevestigd te [plaats 1] ,
2. [eiser 2],
wonende te [plaats 2] (Thailand),
eisers in de hoofdzaak,
verweerders in het incident,
advocaat mr. P.C. Rijken te Den Haag,
tegen
[gedaagde] , H.O.D.N. [bedrijf],
wonende te [plaats 3] ,
gedaagde in de hoofdzaak,
eiser in het incident,
advocaat mr. O. Tokmak te Rotterdam.
Eisers in de hoofdzaak zullen hierna gezamenlijk [eisers] c.s. genoemd worden. Afzonderlijk zullen zij worden aangeduid als [eiser 1] (eiser 1) en [eiser 2] (eiser 2). Gedaagde in de hoofdzaak zal hierna worden aangeduid als [gedaagde] .
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
-
de dagvaarding van 20 juli 2026, met producties 1-7;
-
de conclusie van antwoord tevens houdende de incidentele vordering tot
zekerheidsstelling ex artikel 224 Rv, met producties 1-9;
- de incidentele conclusie van antwoord, met productie 8.
Ten slotte is vonnis bepaald in het incident.
2 Het geschil in de hoofdzaak
[eisers] c.s. vorderen in de hoofdzaak – verkort weergegeven – om bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
I. [gedaagde] te veroordelen tot nakoming van zijn betalingsverplichting uit hoofde van het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 23 juli 2003 gewezen tussen de maatschap [eiser 2] & Co en [gedaagde] en dientengevolge tot betaling aan [eiser 2] van het nog verschuldigde pro resto bedrag, in totaal € 233.802,45 per 7 mei 2026, althans een door de rechtbank te bepalen bedrag;
II. [gedaagde] te veroordelen tot betaling aan [eiser 2] van de buitengerechtelijke kosten van € 2.913,14, althans een door de rechtbank te bepalen bedrag, alsmede van de kosten van deze procedure, te vermeerderen met nakosten en wettelijke rente.
Aan haar vorderingen hebben [eisers] c.s. – samengevat – het volgende ten grondslag gelegd. [gedaagde] is bij vonnis van de rechtbank Rotterdam d.d. 23 juli 2003 veroordeeld tot betaling van een geldsom aan de maatschap [eiser 2] & Co. [eisers] c.s. stellen dat [eisers] via verschillende pandakten inningsbevoegd pandhouder is geworden van de vordering die destijds aan de maatschap [eiser 2] & Co is toegewezen en dat [eiser 2] vervolgens bevoegd is geworden deze vordering in eigen naam te innen.
[gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vorderingen, met veroordeling, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, van [eisers] c.s. in de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente.
3 Het geschil in het incident
[gedaagde] vordert, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, om:
I. [eiser 2] te veroordelen tot het stellen van zekerheid voor de proceskosten waarvoor hij in het incident en de hoofdzaak kan worden veroordeeld, voor een bedrag van € 11.745,00, althans tot een door de rechtbank te bepalen bedrag;
II. te bepalen dat deze zekerheid binnen twee weken na het te wijzen incidentele vonnis, althans binnen een door de rechtbank te bepalen termijn, wordt gesteld door middel van een gebruikelijke onherroepelijke afroepgarantie van een gerenommeerde Nederlandse bank, althans door storting op de derdengeldenrekening van Stichting Beheer Derdengelden Forsyte Advocaten;
III. te bepalen dat [eiser 2] bij gebreke van tijdige zekerheidstelling niet-ontvankelijk
zal zijn in zijn vorderingen in de hoofdzaak;
IV. [eiser 2] te veroordelen in de kosten van het incident, te vermeerderen met
wettelijke rente.
[gedaagde] onderbouwt die vorderingen als volgt. [eiser 2] heeft geen woonplaats of gewone verblijfplaats in Nederland, zodat hij op grond van artikel 224 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) verplicht is zekerheid te stellen voor de proceskosten. De uitzonderingen die de wet daarop maakt, doen zich in dit geval volgens [gedaagde] niet voor.
[eiser 2] concludeert primair tot afwijzing van de vordering. Subsidiair concludeert hij tot matiging van het bedrag waarvoor zekerheid moet worden gesteld en aanwijzing van
een ander - minder belastende - wijze van zekerheidstelling.
Op de stellingen van partijen in het incident wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling in het incident
Op grond van artikel 224 lid 1 Rv zijn allen zonder woonplaats of gewone verblijfplaats in Nederland die een vordering bij een Nederlandse rechter instellen, verplicht op vordering van de wederpartij zekerheid te stellen voor de proceskosten en de schadevergoeding tot betaling waarin zij veroordeeld zouden kunnen worden. In lid 2 van voormeld wetsartikel is aangegeven in welke uitzonderingsgevallen er geen verplichting tot het stellen van zekerheid bestaat. De uitzonderingsgronden betreffen, kort gezegd, dat het stellen van zekerheid verboden is door internationaal recht (sub a), dat een proceskostenveroordeling executabel is in het woonland van eiser (sub b), dat het redelijkerwijs aannemelijk is dat een proceskostenveroordeling in Nederland kan worden geëxecuteerd (sub c) en dat het stellen van zekerheid een effectieve toegang tot de rechter zou belemmeren (sub d). De ratio van artikel 224 Rv is te voorkomen dat de proceskosten oninbaar zijn doordat de daartoe veroordeelde eisende partij diens centrum van (sociale en economische) activiteiten buiten Nederland heeft.
Tussen partijen is niet in geschil dat [eiser 2] geen woon- of verblijfplaats in Nederland heeft, zodat hij in beginsel de gevorderde zekerheid dient te stellen. De in het tweede lid van artikel 224 Rv genoemde omstandigheden waarin van dit beginsel moet worden afgeweken, zijn naar het oordeel van de rechtbank in deze zaak niet van toepassing. Voor zover het verweer van [eiser 2] aldus moet worden begrepen dat [eiser 2] een beroep doet op de uitzondering onder sub c wijst de rechtbank dat beroep af. [eiser 2] stelt weliswaar dat hij geen buitenlandse eiser is op wie het verhalen van proceskosten onmogelijk is en dat zich nog “diverse” vermogensbestanddelen van hem in Nederland bevinden, maar hij heeft onvoldoende duidelijk gemaakt om welke verhaalsobjecten het precies gaat. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [eiser 2] niet voldaan aan zijn stelplicht. Gelet hierop dient [eiser 2] zekerheid voor de proceskosten te stellen.
Wijze van zekerheidstellen
[eiser 2] heeft verweer heeft gevoerd tegen de wijze van zekerheidstelling als primair gevorderd, te weten door afgifte van een bankgarantie door een gerenommeerde Nederlandse bank. Volgens [eiser 2] veroorzaakt deze wijze van zekerheidstelling onnodig extra kosten, nu banken voor het verstrekken van bankgaranties aanzienlijke kosten in rekening brengen. Een zekerheidstelling door storting van het bedrag op de derdengeldenrekening van de advocaat van [gedaagde] is volgens [eiser 2] afdoende.
Voor de wijze waarop zekerheidstelling op basis van artikel 224 Rv dient te geschieden moet aansluiting worden gezocht bij het bepaalde in artikel 6:51 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Hij die zekerheid moet stellen, heeft de keuze op welke wijze de zekerheidstelling geschiedt (artikel 6:51 lid 1 BW). De aangeboden zekerheid moet zodanig zijn, dat de vordering en, zo daartoe gronden zijn, de daarop vallende rente en kosten behoorlijk gedekt zijn en de schuldeiser daarop zonder moeite verhaal zal kunnen nemen (artikel 6:51 lid 2 BW). [eiser 2] zal daarom worden veroordeeld tot het stellen van zekerheid als in de beslissing vermeld. Het ligt voor de hand dat de advocaten van partijen hierover met elkaar contact opnemen.
Met betrekking tot de hoogte van het bedrag waarvoor zekerheid dient te worden gesteld moet worden aangesloten bij de proceskosten die [gedaagde] verwacht te maken. [eiser 2] heeft geen verweer gevoerd tegen de hoogte van het gevorderde bedrag aan zekerheidstelling, dat door [gedaagde] gemotiveerd is geraamd op € 11.745,00. Gelet op de gevorderde hoofdsom van € 233.802,45 komt het bedrag van € 11.745,00 de rechtbank ook niet onredelijk voor, zodat dit zal worden toegewezen.
De termijn
De termijn als bedoeld in artikel 616 lid 3 sub a Rv zal de rechtbank bepalen op vier weken na de datum van dit vonnis, op straffe van niet-ontvankelijkheid van [eiser 2] in de hoofdzaak.
De rechtbank zal de beslissing over de kosten van het incident aanhouden tot het eindvonnis in de hoofdzaak.
5 De beslissing
De rechtbank
in het incident
veroordeelt [eiser 2] tot het stellen van zekerheid voor een bedrag van € 11.745,00 ten gunste van [gedaagde] voor de proceskosten tot betaling waarvan [eiser 2] in de hoofdzaak zou kunnen worden veroordeeld;
bepaalt dat de zekerheid moet zijn gesteld binnen vier weken na de datum van dit vonnis, op straffe van niet-ontvankelijkheid van [eiser 2] in de hoofdzaak;
beveelt [eiser 2] binnen één week na het stellen van zekerheid de rechtbank en de advocaat van [gedaagde] hiervan schriftelijk op de hoogte te stellen onder vermelding van de vorm waarin de zekerheid is gesteld;
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
houdt de beslissing over de proceskosten van dit incident aan tot het eindvonnis in de hoofdzaak;
verwijst de zaak naar de rol van 30 december 2026 voor akte uitlating door [gedaagde] over de vraag of zekerheid is gesteld door [eiser 2] ;
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door R.J.A.M. Cooijmans en in het openbaar uitgesproken op 18 november 2026.
[3645/1694]