Wet tijdelijk huisverbod. Het beroep tegen het opleggingsbesluit is gegrond verklaard, het bestreden besluit…

Team familie

Reg.nrs.: C/10/723461 / KG ZA 26-756 (voorlopige voorziening)

C/10/723462 / FA RK 26-5854 (beroep)

Procesverbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van

22 juli 2026 op het verzoek om voorlopige voorziening en het beroep in de zaken tussen

[naam vader] , verzoeker,

wonende te [postcode] [woonplaats] , [straatnaam] ,

gemachtigde mr. R.V. Paniagua.

en

de burgemeester van de gemeente Rotterdam, verweerder,

gemachtigde mr. S. Ercan,

in welke zaken belanghebbenden zijn:

[naam moeder] , ex-partner van verzoeker,

de minderjarige kinderen van verzoeker en zijn ex-partner:

[minderjarige 1] , geboren op [geboortedatum 1] 2020,

[minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum 2] 2026,

allen wonende te [postcode] [woonplaats] , [straatnaam] ,

hierna gezamenlijk: de achterblijvers,

1.1.

Bij besluit van 14 juli 2026 heeft verweerder een huisverbod opgelegd aan verzoeker.

1.2.

In de herstelbeschikking van 14 juli 2026 heeft verweerder de belangrijkste signalen die hebben geleid tot de oplegging van het huisverbod en de daaraan voorafgaande belangenafweging van de hulpofficier van justitie opgenomen.

1.3.

Bij brief van 17 juli 2026 heeft verzoeker beroep ingesteld tegen dit besluit (hierna: het bestreden besluit). Tevens heeft verzoeker de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

1.4.

Achterblijfster is niet verschenen.

De voorzieningenrechter:

? verklaart het beroep gegrond,

? vernietigt het bestreden besluit en bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven tot 23 juli 2026 om 9:00 uur,

? veroordeelt verweerder in de proceskosten tot een bedrag van € 1.868,-,

? wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Wettelijk kader

3.1.

De rechtbank neemt de relevante wettelijke bepalingen op in de bijlage.

3.2.

Bij het bestreden besluit heeft verweerder aan verzoeker een huisverbod opgelegd voor de duur van tien dagen op grond van de Wet tijdelijk huisverbod (hierna: Wth). Verweerder heeft hieraan ten grondslag gelegd dat de aanwezigheid van verzoeker in de woning van achterblijvers (een vermoeden van) een ernstig en onmiddellijk gevaar (hierna: het gevaar) oplevert voor de veiligheid van één of meer personen die met hem in de woning wonen.

3.3.

Het verzoek strekt ertoe de rechtsgevolgen van het bestreden besluit te schorsen voor de resterende duur van het bestreden besluit, dan wel het bestreden besluit te vernietigen indien nader onderzoek niet kan bijdragen aan beoordeling van de zaak, subsidiair een begeleid ophaalmoment in te plannen waarbij verzoeker zijn benodigde spullen kan ophalen, met vergoeding van de door hem redelijk gemaakte kosten.

3.4.

Het beroep strekt ertoe het bestreden besluit te vernietigen en het huisverbod en contactverbod met zijn kinderen op te heffen, met vergoeding van door hem gemaakte redelijke kosten in verband met dit beroep.

3.5.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat verder onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak, zodat hij onmiddellijk uitspraak zal doen op het beroep.

3.6.

Verzoeker voert aan dat geen sprake was van (ernstig en onmiddellijk) gevaar vanuit hem jegens achterblijfster.

3.7.

Vaststaat dat er tussen verzoeker en achterblijfster sprake is geweest van een ruzie, waarbij achterblijfster aantoonbaar letsel heeft opgelopen. Een van de verbalisanten heeft letsel vastgesteld en foto’s genomen van het letsel. Daarmee is een situatie geweest die in ieder geval bedreigend is geweest en waarbij de zesjarige dochter van partijen aanwezig is geweest. Dit wordt door verzoeker ook niet betwist. Het is goed mogelijk dat het geweld of de dreiging mede vanuit achterblijfster kwam, maar de dreigende situatie tussen verzoeker en achterblijfster staat vast, wat betekent dat er een (ernstig vermoeden) van gevaar aanwezig was op het moment dat het huisverbod werd opgelegd. Dus was verweerder bevoegd een huisverbod op te leggen.

3.8.

Volgens verzoeker had, bij de vraag aan wie het huisverbod had moeten worden opgelegd, de belangenafweging in zijn voordeel moeten uitvallen. Hij stelt immers niet de agressor te zijn geweest, terwijl het bovendien om zijn woning gaat waarvan hij de vaste lasten betaalt.

3.9.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat verweerder de belangen van achterblijfster, die hoofdverzorgster is van de kinderen en die psychisch kwetsbaar is door een burn-out en door de klachten van een postnatale depressie, heeft kunnen laten prevaleren boven die van verzoeker, die desgevraagd heeft verteld dat hij bij de oplegging van een huisverbod bij zijn moeder terecht kon.

3.10.

Verweerder heeft dus in redelijkheid gebruik kunnen maken van de bevoegdheid tot het opleggen van een huisverbod en heeft dit huisverbod aan verzoeker kunnen opleggen.

3.11.

Tenslotte moet worden beoordeeld of er aanleiding bestaat het huisverbod op dit moment op te heffen.

3.12.

Ter zitting is gebleken dat de medewerker van Veilig Thuis gisteren telefonisch van achterblijfster heeft vernomen dat zij met de kinderen bij een vriendin buiten Rotterdam verblijft, met name omdat de zesjarige dochter van verzoeker en achterblijfster op dit moment niet naar de woning terug durft gelet op het incident van 13 juli 2026. Het verblijf van achterblijfster met de kinderen buiten Rotterdam is mogelijk omdat de dochter in verband met de zomervakantie niet naar school hoeft. Ook heeft achterblijfster in dit telefoongesprek gezegd dat zij nog niet weet of en wanneer zij terug wil naar de woning en dat zij voorlopig geen contact wil met verzoeker.

3.13.

3.14.

Alle belangen afwegend is de voorzieningenrechter van oordeel dat tot vernietiging van het huisverbod moet worden overgegaan, omdat het gevaar niet langer aanwezig is. Achterblijfster is immers uit de woning vertrokken en lijkt voorlopig niet van plan te zijn terug te keren, terwijl verzoeker in verband met zijn medische toestand belang heeft bij terugkeer in de woning die nu leeg staat. Daarbij is ook in aanmerking genomen dat zowel achterblijfster als verzoeker hebben aangegeven geen contact met elkaar te willen.

3.15.

3.16.

Omdat de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak doet in de hoofdzaak, wordt het verzoek om voorlopige voorziening gericht tegen het betreden besluit afgewezen.

3.17.

De voorzieningenrechter veroordeelt verweerder in de door verzoeker gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de voorzieningenrechter op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op totaal 2 punten met een waarde per punt van € 934,-. De proceskostenveroordeling in beide procedures samen is daarom € 1.868,-.

3.18.

Indien aan verzoeker een toevoeging is verleend, moet het bedrag van de kosten worden betaald aan de rechtsbijstandverlener.

Rechtsmiddel