Verbintenissenrecht

KG. Eisers vorderen van notaris afschrift van het voorlaatste testament van hun stiefvader. Belang eisers vs…

Rechtbank Rotterdam, 16 november 2026

Zaakgegevens

Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
16 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
C/10/726665 / KG ZA 26-988
Procedure
Kort geding
Advocaat
mr. J.M. Peet te Nieuwerkerk aan den IJssel, mr. L.H. Rammeloo te Amsterdam
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:16154
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

KG. Eisers vorderen van notaris afschrift van het voorlaatste testament van hun stiefvader. Belang eisers vs. geheimhoudingsplicht van de notaris. Toepassing HR 8 januari 1982, ECLI:NL:HR:1982:AG4310. Vordering wordt afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK Rotterdam

Team handel en haven

Zaaknummer: C/10/726665 / KG ZA 26-988

Vonnis in kort geding van 16 november 2026

in de zaak van

1 [eiser] ,

wonend in [woonplaats 1] ,
2. [eiseres],

wonend in [woonplaats 2] ,

eisende partijen,

hierna samen te noemen: [eisers] ,

advocaat: mr. J.M. Peet te Nieuwerkerk aan den IJssel,

tegen

[gedaagde] ,

kantoorhoudend in [plaats] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: de notaris,

advocaat: mr. L.H. Rammeloo te Amsterdam.

1 De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 6 oktober 2026, met 6 producties;

- het bericht van de notaris van 30 oktober 2026;
- de mondelinge behandeling op 6 november 2026;
- de pleitnota van de notaris.

2 De feiten

2.1.

[eisers] zijn broer en zus. Hun moeder had tot aan haar overlijden in 2019 een geregistreerd partnerschap met [erflater] (hierna: de erflater). De erflater was de stiefvader van [eisers]

2.2.

De erflater is op [datum] 2026 overleden. Hij heeft in zijn testament van 16 juli 2024 [persoon A] (hierna: [persoon A] ) benoemd tot enig erfgenaam en executeur. [persoon A] was in dienst van [zorginstelling] en verleende huishoudelijke hulp aan de erflater op basis van een WMO-indicatie. Zij heeft de nalatenschap van de erflater zuiver aanvaard.

2.3.

Het voorlaatste testament van de erflater dateert van 8 november 2016 en bevindt zich in het protocol van de notaris.

2.4.

De advocaat van [eisers] heeft op 29 juli 2026 de notaris verzocht een afschrift te verstrekken van het voorlaatste testament van 8 november 2016 dan wel informatie waaruit blijkt of [eisers] in dat testament (al dan niet door plaatsvervulling voor hun moeder) tot erfgenamen en/of executeurs zijn benoemd. De notaris heeft geantwoord dat hij vanwege zijn geheimhoudingsplicht niet kan voldoen aan het verzoek.

3 Het geschil

3.1.

[eisers] vorderen kort gezegd de notaris te veroordelen om aan [eisers] (een afschrift van) het voorlaatste testament van erflater van 8 november 2016 te verstrekken dan wel duidelijkheid te verstrekken of [eisers] , al dan niet door plaatsvervulling voor hun moeder, erfgenamen van erflater zijn als het voorlaatste testament zou gelden.

3.2.

De notaris heeft verklaard zich te refereren aan het oordeel van de voorzieningenrechter.

4 De beoordeling

4.1.

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. Voor toewijzing is nodig dat [eisers] daarbij een spoedeisend belang hebben. De voorzieningenrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.

4.2.

Het spoedeisend belang van [eisers] bij hun vordering staat niet ter discussie en is voldoende gegeven. [eisers] willen een procedure tegen [persoon A] voeren strekkende tot vernietiging van het testament van 16 juli 2024 en hebben daarom belang te weten wat hun positie is als dat testament wordt vernietigd.

4.3.

In geschil is of de notaris gehouden is om aan [eisers] inzicht te verschaffen in de inhoud van het voorlaatste testament van de erflater.

4.4.

De voorzieningenrechter stelt voorop dat de notaris een geheimhoudingsplicht heeft met betrekking tot de inhoud van het voorlaatste testament (artikel 22 Wet op het notarisambt). Een herroepen testament vormt immers de neerslag van beweegredenen die verband hielden met de toenmalige levenssituatie van de erflater en die hij, zoals volgt uit de latere herroeping, als achterhaald beschouwde. Die beweegredenen hebben een vertrouwelijk karakter en het respecteren van die vertrouwelijkheid is een zwaarwegend belang. Voor de beoordeling van de vordering komt het aan op de vraag of [eisers] bij het ontvangen van een afschrift van of informatie over het voorlaatste testament een zoveel zwaarder wegend belang hebben dat daarvoor het belang bij bescherming van het vertrouwelijke karakter van het voorlaatste testament moet wijken. Of [eisers] een dergelijk zwaarder wegend belang hebben, moet volgen uit de omstandigheden van het geval, waaronder ook het doel waarvoor zij het herroepen testament zeggen nodig te hebben.

4.5.

[eisers] voeren daartoe aan dat zij voornemens zijn een procedure te starten tot (gedeeltelijke) vernietiging van het laatste testament van de erflater om te voorkomen dat de nalatenschap van de erflater toekomt aan [persoon A] . [persoon A] was enkel de huishoudelijke hulp van de erflater; tussen haar en de erflater betond geen affectieve relatie. Het testament van de erflater is op de voet van artikel 4:62 lid 1 BW vernietigbaar vanwege strijd met artikel 4:59 lid 2 BW. Daarnaast is vernietiging mogelijk vanwege wilsonbekwaamheid van de erflater of een wilsgebrek, in het bijzonder misbruik van omstandigheden door [persoon A] . Het gevolg daarvan is dat (zeer waarschijnlijk) het voorlaatste testament dan in werking treedt.

Voor de vraag of het instellen van een procedure kans van slagen heeft, hebben [eisers] er belang bij om te weten of zij in het voorlaatste testament als erfgenamen zijn benoemd. Zij zijn immers niet de wettelijke erfgenamen. Als blijkt dat zij op basis van het voorlaatste testament geen erfgenamen zijn, ligt het instellen van een vernietigingsprocedure niet voor de hand, aldus [eisers]

4.6.

Zoals gezegd is de drempel om de geheimhoudingsplicht van de notaris opzij te zetten, hoog. Die drempel wordt bij de huidige stand van zaken naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet gehaald.

4.7.

Niet aannemelijk is dat artikel 4:59 lid 2 BW in dit geval van toepassing is. In dat artikellid is, kort gezegd en voor zover hier relevant, bepaald dat personen die werkzaam zijn bij een zorginstelling geen voordeel trekken uit een testament van een persoon, als dat testament is opgesteld gedurende het verblijf van die persoon in die zorginstelling. De erflater verbleef ten tijde van de totstandkoming van het laatste testament niet in een zorginstelling. [persoon A] verleende huishoudelijke hulp bij hem thuis. Ook artikel 4:59 lid 1 BW biedt geen uitzicht op vernietiging van het testament omdat [persoon A] geen beroepsbeoefenaar op het gebied van de individuele gezondheidszorg is.

4.8.

Daar komt nog bij dat [eisers] niet de wettelijke erfgenamen zijn. Ook als zij in het voorlaatste testament (al dan niet via plaatsvervulling) tot erfgenamen zijn benoemd, geldt dat zij daar pas baat bij hebben als het laatste testament in een bodemprocedure geheel wordt vernietigd, dus niet alleen wat betreft de benoeming van [persoon A] tot enig erfgenaam, maar ook wat betreft de herroeping van het voorlaatste testament. Alleen dan komt het voorlaatste testament open te vallen. Een vernietiging van het laatste testament op de voet van art. 4:62 lid 1 BW wegens strijd met art. 4:59 BW, tast de herroeping van het voorlaatste testament niet aan.

4.9.

Er zijn in dit stadium onvoldoende concrete feiten en omstandigheden gebleken op grond waarvan aannemelijk is dat het testament in een bodemprocedure in zijn geheel zal worden vernietigd. [eisers] hebben geen feiten en omstandigheden gesteld waaruit kan worden afgeleid dat de erflater op 16 juli 2024 wilsonbekwaam was. Voor zover [eisers] een beroep doen op vernietigbaarheid van het laatste testament op grond van misbruik van omstandigheden, geldt dat hetgeen zij in dat kader hebben aangevoerd onvoldoende concreet is om aannemelijk te achten dat het laatste testament op die grond wordt vernietigd. Ze hebben ter zitting aangevoerd dat er een afhankelijkheidsrelatie bestond tussen de erflater en [persoon A] en dat [persoon A] grote invloed had op de erflater. In dat kader hebben [eisers] gesteld dat de erflater haar een fiets schonk en dat zij contact tussen de erflater en [eisers] ontmoedigde, waardoor de erflater in de afgelopen jaren steeds afhankelijker van haar werd. [eisers] hebben dit niet nader onderbouwd en daarbij komt dat het bestaan van een afhankelijkheidsrelatie niet voldoende is om aan te nemen dat de erflater het testament heeft gewijzigd onder invloed van misbruik van omstandigheden.

4.10.

Bij deze stand van zaken weegt, naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter, het belang van [eisers] bij kennisname van het voorlaatste testament, althans bij een verklaring van de notaris of zij in het voorlaatste testament tot erfgenamen zijn benoemd, niet zoveel zwaarder dan het belang bij bescherming van het vertrouwelijke karakter van het voorlaatste testament, dat dit laatste belang moet wijken. De voorzieningenrechter wijst de vordering daarom af.

4.11.

[eisers] zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten (inclusief nakosten) van de notaris betalen. Deze proceskosten worden begroot op:

- griffierecht

€

341,00

- salaris advocaat

€

1.177,00

- nakosten

€

189,00

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.707,00

5 De beslissing

De voorzieningenrechter:

5.1.

wijst de vordering van [eisers] af;

5.2.

veroordeelt [eisers] in de proceskosten van € 1.707,00, te betalen binnen 14 dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eisers] niet tijdig aan de veroordeling voldoen en het vonnis daarna wordt betekend;

5.3.

verklaart dit vonnis voor wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door G.C. Makkink en in het openbaar uitgesproken op 16 november 2026.

2091 / 4104

Vergelijk HR 8 januari 1982, ECLI:NL:HR:1982:AG4310.