Verbintenissenrecht

Kort geding. Buitengerechtelijke ontbinding ivm sluiting burgemeester o.g.v. art. 13b Opiumwet. 7:231 lid 2…

Rechtbank Limburg, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Limburg in kort geding uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Limburg
Zittingsplaats
Maastricht
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
12408768 CV EXPL 26-5480
Procedure
Kort geding
ECLI
ECLI:NL:RBLIM:2026:12304
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Kort geding. Buitengerechtelijke ontbinding ivm sluiting burgemeester o.g.v. art. 13b Opiumwet. 7:231 lid 2 BW. Toetsing rechtsgeldigheid buitengerechtelijke ontbinding aan tijdstip, maatstaven van redelijkheid en billikheid, misbruik van bevoegdheid, proportionalitietsbeginsel, art. 8 EVRM en beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid. Belangenafweging uitvoerbaar bij voorraadverklaring. Toetsingskader Hoge Raad 2026 ECLI:NL:HR:2026:587

Uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Maastricht

Zaaknummer: 12408768 CV EXPL 26-5480

Vonnis in kort geding van 11 november 2026

in de zaak van

WONINGSTICHTING SERVATIUS

te Maastricht,

eisende partij,

hierna te noemen: Servatius,

gemachtigde: mr. G. Vansant,

tegen

[huurster] ,

te [woonplaats] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [huurster] ,

gemachtigde: mr. R.W. de Pater.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties 1 t/m 12

- de brief met productie 13 van Servatius

- de conclusie van antwoord met producties 1 t/m 6

- de pleitnota van Servatius
- de mondelinge behandeling van 2 november 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

2 De feiten

2.1.

Tussen Servatius en [huurster] is een huurovereenkomst voor de sociale huurwoning aan de [adres] te [woonplaats] (verder: het gehuurde) gesloten. Op de huurovereenkomst zijn de Algemene bepalingen huurovereenkomst woonruimte van

9 oktober 2013 van Servatius van toepassing. De overeenkomst is op 1 juli 2019 ingegaan. De kale huur bedraagt € 652,24 per maand exclusief € 1,40 aan glasverzekering en € 7,62 aan abonnement huurdersonderhoud.

2.2.

[huurster] woont alleen in het gehuurde. Haar minderjarige zoon (zestien jaar) heeft nog zijn slaapkamer in het gehuurde en overnacht af en toe bij [huurster] maar heeft zijn hoofdverblijf bij de ouders van [huurster] die in dezelfde straat als [huurster] wonen.

2.3.

Op 7 april 2026 is de politie het gehuurde binnengetreden en heeft een aanzienlijke handelshoeveelheid hard drugs (1.881,9 gram) en een zak met munitie (Luger 9mm patronen) aangetroffen. De politie heeft daarover op 5 mei 2026 een bestuurlijke rapportage opgesteld en de burgemeester van [woonplaats] heeft op 11 mei 2026 aan Servatius zijn voornemen kenbaar gemaakt om het gehuurde voor drie maanden te sluiten op grond van artikel 13b van de Opiumwet. Vervolgens heeft de burgemeester dat voornemen op 1 juni 2026 bekrachtigd en aan Servatius een last onder bestuursdwang opgelegd, inhoudende de sluiting van het gehuurde per 9 juni 2026 tot 9 september 2026.

2.4.

[huurster] heeft geen bezwaar gemaakt tegen het besluit van de burgemeester tot sluiting van het gehuurde. Servatius heeft aan de opgelegde last voldaan en het gehuurde gesloten. [huurster] zat op dat moment in detentie.

2.5.

Bij brief van 8 juni 2026 heeft Servatius de huurovereenkomst op grond van artikel 7:231 lid 2 BW buitengerechtelijk ontbonden en [huurster] gewezen op haar plicht om het gehuurde te ontruimen en op te leveren en om over de periode vanaf de ontbinding tot aan de feitelijke ontruiming een vergoeding ter grootte van de huurprijs te betalen die [huurster] zonder ontbinding ook aan Servatius verschuldigd zou zijn.

2.6.

De gemachtigde van [huurster] heeft op 2 september 2026 aan Servatius meegedeeld dat [huurster] niet bereid was de huurovereenkomst zelf op te zeggen en heeft daarbij een zogenoemd tweedekanscontract voorgesteld. Bij brief van 9 september 2026 is dat voorstel door Servatius afgewezen en heeft zij aan [huurster] een laatste gelegenheid geboden om het gehuurde vrijwillig te verlaten en om een onderbouwde toelichting te verstrekken over haar gezinssituatie. Op diezelfde dag heeft de gemeente de sleutels aan Servatius teruggegeven en Servatius heeft de sleutels, met als uitsluitend doel om het gehuurde te ontruimen, aan [huurster] gegeven. Tot op heden heeft [huurster] de woning niet ontruimd.

2.7.

[huurster] heeft op 1 oktober 2026 twee verklaringen en een probleemlijst overgelegd.

2.8.

De laatste betaling van de huurpenningen door [huurster] is gestorneerd. De huurachterstand bedraagt daardoor tot op heden 1 ½ maand.

3 Het geschil

3.1.

Servatius vordert bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad - verkort weergegeven - ontruiming door [huurster] van het gehuurde, betaling van een vergoeding ter grootte van de huurpenningen vanaf 9 juni 2026 tot en met de dag dat het gehuurde daadwerkelijk ontruimd is, van de buitengerechtelijk incassokosten en van de wettelijke rente met veroordeling van [huurster] in de proces- en nakosten.

3.2.

Servatius legt aan de vordering ten grondslag dat de huurovereenkomst is geëindigd waardoor [huurster] zonder recht of titel in het gehuurde verblijft en daardoor inbreuk maakt op het eigendomsrecht van Servatius. Het gehuurde is een sociale huurwoning waarvoor een wachtlijst van gegadigden bestaat en zij heeft belang bij het waarborgen van de woonomgeving en het vervullen van haar volkshuisvestingstaak, aldus Servatius.

3.3.

[huurster] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van Servatius.

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

Het spoedeisend belang van Servatius bij haar vordering volgt uit de aard van de vordering en is door [huurster] onweersproken gelaten.

4.2.

De kantonrechter stelt voorop dat een bij voorlopige voorziening bevolen ontruiming een maatregel is die diep ingrijpt in het gebruiksrecht en de daarmee verbonden huurbescherming van de huurder. Bij de beoordeling van een dergelijke vordering moet

- volgens vaste jurisprudentie - grote terughoudendheid worden betracht, gelet op de omstandigheid dat in een kortgedingprocedure geen plaats is voor een - diepgaand -

onderzoek naar bestreden feiten en gezien de vergaande, veelal onomkeerbare gevolgen van een ontruiming in kort geding, zoals in deze zaak aan de orde is. Nu Servatius de huurovereenkomst buitengerechtelijk heeft ontbonden dient de kantonrechter eerst te beoordelen of voldoende aannemelijk is dat de bodemrechter zal oordelen dat de buitengerechtelijke ontbinding op grond van artikel 7:231 lid 2 BW in stand blijft. Daarbij geldt het toetsingskader zoals laatstelijk uiteengezet door de Hoge Raad in zijn arrest van 10 april 2026 (ECLI:NL:HR:2026:587).

de buitengerechtelijke ontbinding en de toetsingskaders

4.3.

Op grond van artikel 7:231 lid 2 BW kan Servatius als verhuurder, een huurovereenkomst ontbinden op de grond dat door gedragingen in of in de onmiddellijke nabijheid van het gehuurde de openbare orde ernstig is verstoord en het gehuurde daarom op grond van artikel 13b van de Opiumwet, zoals besloten door de burgemeester van [woonplaats] , is gesloten. Daarvan is hier sprake. De ontbinding vindt plaats door een buitengerechtelijke verklaring als bedoeld in artikel 6:267 BW. Voor gebruikmaking van deze bevoegdheid is, anders dan bij een ontbinding op grond van artikel 6:265 BW, niet vereist dat sprake is van een tekortkoming van [huurster] in de nakoming van de huurovereenkomst. Evenmin is vereist dat het sluitingsbesluit onherroepelijk is geworden. Dat het bestuursrechtelijke besluit formele rechtskracht heeft gekregen omdat [huurster] , toen zij in detentie zat, door haar toenmalige raadsman werd geadviseerd om geen bezwaar in te stellen, maakt het voorgaande niet anders.

4.3.1.

Vervolgens dient het tijdstip waarop de buitengerechtelijke ontbinding is gedaan worden beoordeeld. Die sorteert in de regel alleen effect op het moment nadat het gehuurde op last van het bevoegde gezag feitelijk is gesloten. Daarvan was sprake op 9 juni 2026. De buitengerechtelijke ontbinding is door Servatius op 8 juni 2026 gedaan. Volgens Servatius is dat bewust op die dag gedaan om te waarborgen dat de buitengerechtelijk ontbinding de huurder bereikt omdat na de feitelijke sluiting van de woning het immers maar de vraag is of de huurder dan nog zijn of haar brievenbus kan bereiken en openen. Dat de brief daags voor de feitelijke sluiting is verzonden leidt naar het oordeel van de kantonrechter niet tot het oordeel dat de rechtszekerheid van [huurster] daarmee in enige mate is geschonden, temeer niet nu [huurster] geen steekhoudende argumenten heeft aangevoerd op grond waarvan daar sprake van zou zijn geweest. [huurster] heeft enkel gesteld dat haar post haar sowieso niet bereikte vanwege haar detentie en dat zij haar e-mail, waaraan Servatius de buitengerechtelijk ontbindingsbrief ook heeft verzonden, vanwege haar detentie niet kon openen. Die omstandigheden kunnen Servatius niet worden aangerekend en komen voor rekening en risico van [huurster] . Door in elk geval de detentie van [huurster] zou het verzenden van de buitengerechtelijke ontbinding daags na of een paar dagen na de feitelijke sluiting geen ander effect hebben gehad.

misbruik van bevoegdheid, proportionaliteitsbeginsel en de redelijkheid en billijkheid

4.4.

Van misbruik van bevoegdheid door Servatius of dat het gebruik maken door Servatius van haar bevoegdheid naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, is niet gebleken. [huurster] heeft erkend dat zij drugs en munitie in het gehuurde heeft gehouden en geen feiten of omstandigheden gesteld waaruit volgt dat Servatius haar bevoegdheid heeft uitgeoefend met een ander doel dan waarvoor deze door de wetgever is bedoeld.

4.5.

Bij het toetsen van de proportionaliteit dient te worden beoordeeld of de belangen van Servatius bij de onderwerpelijke buitengerechtelijke ontbinding en de gevorderde ontruiming, niet onevenredig de belangen van [huurster] bij voortgezette bewoning aantasten.

4.5.1.

[huurster] erkent de stellingen van Servatius maar voert meerdere omstandigheden aan waarmee volgens haar rekening moet worden gehouden. Naast het niet ontvangen van de brief van Servatius van 8 juni 2026 en het niet kunnen openen van de e-mail van Servatius waarin voormelde ontbinding is gedaan omdat zij in detentie zat voert [huurster] aan dat zij niet alleen verdachte maar ook getuige en slachtoffer is. Verder lijdt zij aan de ziekte van Crohn en heeft in dat kader mantelzorg nodig van haar ouders die in dezelfde straat wonen en is zij bang dat het contact met haar minderjarige zoon zal verwateren indien zij op straat komt te staan. [zorgorganisatie] heeft geen plaats voor haar, zit in [plaats] en de reclassering treedt pas na de uitkomst van deze kort geding procedure voor haar op. Zij heeft zich als woningzoekende ingeschreven maar nog niet verder naar vervangende woonruimte gekeken. Verder heeft zij de huurpenningen steeds betaald maar om onverklaarbare redenen die haar niet aan te rekenen zijn, zijn de laatste betalingen gestorneerd, aldus [huurster] .

4.5.2.

Voormelde stellingen heeft [huurster] onvoldoende onderbouwd. De verklaring van de huisarts van 7 september 2026 en de medische gegevens van MUMC+ leiden niet tot het oordeel dat [huurster] wegens haar ziekte noodzakelijke mantelzorg ontbeert door niet meer in de nabijheid van haar ouders maar elders te wonen. Verder is gesteld noch gebleken dat [huurster] ook maar iets heeft ondernomen tegen de criminele activiteiten of de criminele uitbuiting. Nu [huurster] , zoals zij zelf stelt, in het verleden koeriersdiensten (drugs) tegen betaling heeft verricht, makkelijk beïnvloedbaar is en geen nee durfde te zeggen tegen de verdachten die haar crimineel hebben uitgebuit, die zaken in haar woning hebben gedeponeerd en dat die zaken daar lagen ten tijde van de politie inval, maakt, gelet op de wederzijdse belangen dat Servatius in redelijkheid tot buitengerechtelijke ontbinding had mogen overgaan. Servatius heeft als verhuurder immers de taak bij te dragen aan de leefbaarheid en veiligheid in de buurt waar haar woningen gelegen zijn en de huurovereenkomst ontbonden met als doel om drugs gerelateerde activiteiten in en rondom haar huurwoningen te bestrijden, onder meer om precedentwerking voor andere huurders en gevoelens van onveiligheid bij buurtbewoners te voorkomen.

4.5.3.

Ook het beroep op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid slaagt niet. Zoals de Hoge Raad in zijn eerder vermeld arrest heeft overwogen, is slechts onder bijzondere omstandigheden plaats voor het oordeel dat gebruikmaking van de bevoegdheid van artikel 7:231 lid 2 BW naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Van dergelijke bijzondere omstandigheden is in deze zaak niet gebleken. De kantonrechter betrekt daarbij dat uit het besluit van 1 juni 2026 van de burgemeester van de gemeente [woonplaats] volgt dat in het gehuurde een aanzienlijke hoeveelheid harddrugs (1.881,9 gram) en munitie van 9 mm zijn aangetroffen die in verband worden gebracht met drugshandel en of criminele activiteiten en het bepaalde in artikel 7:219 BW “de huurder jegens de verhuurder op gelijke wijze als voor eigen gedragingen aansprakelijk is voor de gedragingen van hen die met zijn goedvinden het gehuurde gebruiken of zich met zijn goedvinden daarop bevinden.” De gevolgen van de gedragingen van derden komen daarom voor rekening en risico van [huurster] als huurder.

4.5.4.

Vervolgens moet de kantonrechter beoordelen of de gevorderde ontruiming, gelet op de belangen van beide partijen, een gerechtvaardigde en evenredige inbreuk vormt op het recht van gedaagde op eerbiediging van haar woning zoals beschermd door artikel 8 EVRM. Aan de zijde van Servatius weegt zwaar dat zij als woningcorporatie verantwoordelijk is voor een veilige en leefbare woonomgeving. Zij heeft een gerechtvaardigd belang om woningen waarin sprake is geweest van drugshandel niet langer beschikbaar te laten zijn voor dergelijke activiteiten teneinde de woning zo spoedig mogelijk weer beschikbaar te krijgen voor verhuur aan een woningzoekende op de wachtlijst. Daartegenover staat het belang van [huurster] bij behoud van haar woning. Dat belang is evident, maar is op zichzelf geen bijzondere omstandigheid die maakt dat de gevorderde ontruiming naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Een woonbelang speelt immers in iedere ontruimingszaak. Als [huurster] het gehuurde moet ontruimen en verlaten heeft dat niet alleen negatieve gevolgen voor haar, maar ook voor haar minderjarige zoon zoals [huurster] stelt. De belangen van minderjarige kinderen wegen op grond van het bepaalde in artikel 3 lid 1 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind zwaar mee in de afweging of tot ontruiming moet worden overgegaan maar in dit geval is uit de stukken, waaronder de brief van [jeugdhulporganisatie] van 28 september 2026, en het verhandelde ter mondelinge behandeling geenszins gebleken dat de minderjarige zoon als gevolg van een ontruiming dakloos zal geraken of anderszins in een noodsituatie terecht zal komen. De minderjarige zoon heeft immers sinds 2018 (laatste tekstblok op pagina 5 van het Reclasseringsadvies) zijn hoofdverblijf bij de ouders van [huurster] . Dat is weliswaar geen ideale situatie maar de kantonrechter is van oordeel dat de belangen van de minderjarige zoon hier voldoende zijn meegewogen en niet opwegen tegen de belangen van Servatius bij ontruiming van het gehuurde.

4.5.5.

Met inachtneming van al het vorenoverwogene is het voldoende aannemelijk dat de bodemrechter zal oordelen dat de buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst met ingang van 8 juni 2026 rechtsgeldig is gedaan. Dat betekent dat [huurster] sindsdien zonder recht of titel in het gehuurde verblijft en dat Servatius als woningcorporatie een gerechtvaardigd belang heeft om zo spoedig mogelijk weer over het gehuurde te kunnen beschikken teneinde deze weer beschikbaar te krijgen voor verhuur aan een woningzoekende die op de wachtlijst staat en de leefbaarheid en veiligheid in de woonomgeving te waarborgen. Kortom, de gevorderde ontruiming zal worden toegewezen. Omdat de reclassering eerst deze uitspraak afwacht alvorens [huurster] te proberen te begeleiden naar een nieuwe woning en mede gelet op de aanstaande feestdagen, zal de gevorderde ontruimingstermijn op twee maanden na de dag van dit vonnis worden gesteld. Het staat partijen uiteraard vrij daarover in onderling overleg nadere afspraken te maken. Nu Servatius ter mondelinge behandeling heeft verklaard dat afspraken gemaakt kunnen worden als er een concreet plan op tafel ligt, gaat de kantonrechter er van uit dat Servatius die toezegging gestand doet. De naast het bevel tot ontruiming gevorderde machtiging door Servatius om een dergelijke ontruiming zelf te doen uitvoeren, desnoods met behulp van de sterke arm zal worden afgewezen. De artikelen 555 en 556 Rv stellen immers buiten twijfel dat de ontruiming geschiedt door een (gerechts)deurwaarder die zijn bevoegdheid rechtstreeks aan de wet ontleent, zodat een afzonderlijke rechterlijke machtiging overbodig is.

4.6.

De gevorderde gebruiksvergoeding vanaf 8 juni 2026 tot 9 september 2026 zal ook worden afgewezen. Gesteld noch gebleken is dat [huurster] het aan Servatius verschuldigde over die periode niet heeft voldaan of in die periode door haar toedoen een achterstand heeft laten ontstaan. De stelling van [huurster] , dat de laatste betalingen zijn gestorneerd en dat die stornering niet door haar toedoen is gedaan, is door Servatius niet weersproken. Nu door de storneringen de gebruikersvergoeding van thans 1 ½ maand strikt genomen niet is betaald, zal deze vanaf 9 september 2026 tot en met de dag waarop de ontruiming van het gehuurde daadwerkelijk heeft plaatsgevonden worden toegewezen.

4.7.

De door Servatius gevorderde buitengerechtelijke incassokosten en rente zullen worden afgewezen. Met in achtneming van het in r.o. 4.6. overwogene kan niet worden geoordeeld dat [huurster] in elk geval voor wat haar betalingsverplichtingen betreft in verzuim is. Verder heeft Servatius gesteld noch doen blijken dat zij [huurster] tot betaling heeft gesommeerd en dat [huurster] de brief als bedoeld in art. 6:96 lid 6 BW heeft ontvangen.

4.8.

[huurster] is in overwegende mate in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Servatius worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€ 153,02

- griffierecht

€ 139,00

- salaris gemachtigde

€ 865,00

- nakosten

€ 144,00

(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€ 1.301,02

4.9.

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Servatius heeft er belang bij om de veroordeling direct te kunnen executeren, zodat zij weer vrij over het gehuurde kan beschikken om deze aan een woningzoekende op de wachtlijst te kunnen verhuren. Bovendien brengt de aard van een kort geding met zich dat vonnissen in beginsel uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard omdat het vereiste spoedeisend belang met zich meebrengt dat executie ook moet kunnen plaatsvinden hangende een hoger beroep.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

veroordeelt [huurster] om binnen twee maanden na betekening van dit vonnis het gehuurde aan de [adres] te [woonplaats] te ontruimen en te verlaten met alle daarin aanwezige personen en zaken, tenzij deze zaken van Servatius zijn, en onder afgifte van de sleutels ter vrije beschikking van Servatius te stellen,

5.2.

veroordeelt [huurster] tot betaling van de gebruikersvergoeding van € 652,24 per maand, € 7,62 aan abonnement huurdersonderhoud per maand en € 1,40 glasverzekering per maand vanaf 9 september 2026 tot en met de dag dat het gehuurde daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, telkens per gedeelte van een maand bij vooruitbetaling te voldoen, vermeerderd met de wettelijke rente over elke termijn vanaf de eerste dag van de maand waarop die termijn betrekking heeft tot aan de dag van volledige betaling,

5.3.

veroordeelt [huurster] in de proceskosten van € 1.301,02, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, en bij het uitblijven van betaling binnen die termijn te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na dagtekening van dit vonnis tot aan de dag van de algehele voldoening en met de kosten van betekening als [huurster] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.4.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad.

5.5.

wijst af het meer of anders gevorderde.

Dit vonnis is gewezen door mr. Heuts en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.