Strafrecht overig

Poging tot moord, bedreiging en vuurwapen- en munitiebezit. Schieten in een hostel. Verdachte niet strafbaar…

Rechtbank Rotterdam, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
10-313601-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:16141
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Poging tot moord, bedreiging en vuurwapen- en munitiebezit. Schieten in een hostel. Verdachte niet strafbaar en ontslag van alle rechtsvervolging. Oplegging van de tbs-maatregel met voorwaarden, onmiddellijk uitvoerbaar, en de gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel (38z Sr).

Uitspraak

Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats Rotterdam

Meervoudige kamer strafzaken

Parketnummer: 10-313601-25

Datum uitspraak: 11 november 2026

Datum zitting: 28 oktober 2026

Tegenspraak

Verdachte:

[verdachte],

geboren op [geboortedatum] 1956 op [geboorteland],

gedetineerd [naam PI],

aldaar ingeschreven.

Advocaat van de verdachte: mr. R.S. Boonstra

Officier van justitie: mr. E. Blanken

Kern van het vonnis

De verdachte wordt veroordeeld voor poging tot moord, het voorhanden hebben van een revolver met munitie en bedreiging van een aantal personen. De feiten worden de verdachte niet toegerekend. Aan de verdachte wordt tbs met voorwaarden en een gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr opgelegd. De tbs met voorwaarden wordt dadelijk uitvoerbaar verklaard.

1 Tenlastelegging

De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij – samengevat – op 19 november 2025 [slachtoffer] en/of een of meerdere andere personen heeft geprobeerd te vermoorden, te doden of zwaar te mishandelen door in een hostel met een revolver kogels in hun richting te schieten. Ook beschuldigt de officier van justitie de verdachte ervan dat hij op die dag een revolver met munitie voorhanden heeft gehad en meerdere personen heeft bedreigd.

De volledige tenlastelegging (hierna beschuldiging) houdt in dat

1

primair

hij op of omstreeks 19 november 2025 te Rotterdam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk en al dan niet met voorbedachten rade een ander, te weten [slachtoffer] en/of een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel van het leven te beroven,

- een vuurwapen op voornoemde [slachtoffer] en/of een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel heeft gericht en/of

- ( vervolgens) met voornoemd vuurwapen meerdere, althans een, kogel(s), in de richting van die [slachtoffer] en/of een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel heeft afgevuurd/geschoten,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair

hij op of omstreeks 19 november 2025 te Rotterdam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om al dan niet met voorbedachten rade, aan een ander, te weten [slachtoffer] en/of een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen

- een vuurwapen op voornoemde [slachtoffer] en/of een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel heeft gericht en/of

- ( vervolgens) met voornoemd vuurwapen meerdere, althans een, kogel(s), in de richting van die [slachtoffer] en/of een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel heeft afgevuurd/geschoten,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2

hij op of omstreeks 19 november 2025 te Rotterdam (een) wapen(s) als bedoeld in art. 2 lid 1 Categorie III onder 1º van de Wet wapens en munitie, te weten een vuurwapen in de zin van artikel 1, onder 3º van die wet in de vorm van een revolver van het merk BBM, model Olympic 38, kaliber .22 en/of (voor dat vuurwapen geschikte) munitie in de zin van art. 1 onder 4 van de Wet wapens en munitie, te weten munitie als bedoeld in art. 2 lid 2 van die wet, van de Categorie III, te weten drie kogelpatronen, kaliber .22LR, voorhanden heeft gehad;

3

hij op of omstreeks 19 november 2025 te Rotterdam een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door

- een vuurwapen op een of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel te richten en/of

- ( vervolgens) in de lobby van het A&O hostel met voornoemd vuurwapen meerdere, althans een, kogel(s), af te vuren/te schieten.

2 Bewijs

2.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld voor feit 1, te weten ten aanzien van [slachtoffer] voor de impliciet primair ten laste gelegde poging tot moord en ten aanzien van één of meer tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel voor de impliciet subsidiair ten laste gelegde poging tot doodslag. De officier van justitie heeft tevens gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld voor de feiten 2 en 3.

2.2.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft primair aangevoerd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 1, primair en subsidiair, en het onder 3 ten laste gelegde, omdat niet is komen vast te staan of er door de verdachte met het vuurwapen kogels zijn verschoten en waarop hij het wapen heeft gericht. Enkel het ‘richten van een wapen’ is geen handeling die kan leiden tot de dood of zwaar lichamelijk letsel. Subsidiair is aangevoerd dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 1, primair en subsidiair ten laste gelegde en partieel moet worden vrijgesproken van het onder het tweede gedachtestreepje van feit 3 ten laste gelegde, omdat zowel voorbedachte raad als opzet op de dood of op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel niet wettig en overtuigend zijn bewezen.

2.3.

Oordeel van de rechtbank

2.3.1.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot moord op

[slachtoffer] en aan het voorhanden hebben van een revolver en drie voor dat vuurwapen geschikte kogelpatronen. Ook is bewezen dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan bedreiging van meerdere tot op heden onbekend gebleven personen, aanwezig in de lobby van het A&O hostel. De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

1. Verklaring van de verdachte

Die man had mij beledigd. Ik was nog steeds boos. Ik heb het wapen gehaald. Ik heb die vuurwapen op hem gedaan. Ik heb twee kogels op die meneer geschoten. In de lobby waren een paar mensen, ik denk een stuk of vier. Toen ik heb geschoten, ben ik naar de politie gegaan en heb ik gezegd ik heb op iemand geschoten. Het wapen dat ik bij de politie heb ingeleverd, is het wapen waarmee ik heb geschoten.

2. Proces-verbaal van de politie, verklaring verdachte
Die Poolse jongen haalde zijn broek naar beneden en liet zijn lul zien. Hij zei ook: neger kom mijn lul pijpen in het Engels. Die man had geen respect voor mij, zuiplap. Volgende dag begon hij mij weer uit te dagen in de lift. Ik had niks gezegd. Toen was ik het zat. Hij zei in de lift "mother fucker nigger". Ik was hem zat. Toen ben ik dat vuurwapen [de rechtbank begrijpt: gaan halen], die was in de zak van mijn spullen bij Cooldocks gebleven. Die hostel bij Eendrachtsplein. Ik heb dat wapen gehaald terug naar A&O Hostel gegaan. Ik heb met het pistool in mijn bed geslapen. In de ochtend moest ik uitchecken maar ik ben binnengebleven. Ik zag die Pool zo zitten. Ik hoorde in de groep hun over mij praten. Ik heb dat vuurwapen uit die tas gehaald. Ik weet niet of die kogel hem had gepakt.

3. Proces-verbaal van de politie
[verdachte] verklaarde: Ik heb net in een hostel geschoten omdat die jongen mij beledigde.

4. Proces-verbaal van de politie
Op 19 november 2025 omstreeks 21.15 uur kwamen wij aan bij het A&O hostel in Rotterdam. Er kwam een man naar ons toe gelopen, welke later bleek te zijn genaamd: [slachtoffer]. Ik belde een tolk die het verhaal van [slachtoffer] kon vertalen aan mij. Ik hoorde dat [slachtoffer] het volgende verklaarde: "Ik zat rustig in de lobby van het hotel en uit het niets werd ik door een man beschoten."

5. Proces-verbaal van de politie, verklaring [getuige 2]
Ik stond buiten en hoorde schoten in de lobby van het hotel. Ik liep de lobby in. Ik zag een man met een revolver in zijn rechterhand naar buiten rennen.

6. Proces-verbaal van de politie, verklaring [getuige 1]
Ik droeg tijdens het filmkijken een koptelefoon op mijn hoofd. Opeens hoorde ik een knal. Hierop keek ik in de richting van waaruit de knal kwam. Ik zag een man staan. Ik zag dat de man een revolver in zijn rechterhand had. Ik zag dat hij deze op 2 mensen richtte die op een bank zaten. Vervolgens zag ik dat de man het vuurwapen richtte op 3 a 4 personen die op een ander bankje zaten nabij de andere 2 personen. Ik hoorde weer een knal.

7. Proces-verbaal van de politie
Op 19 november 2025 omstreeks 22:45 uur was ik aan het [adres], aan het werk. Ik zag een man binnen komen lopen die later bleek te zijn: [verdachte]. Ik zag dat [verdachte] naar de balie kwam lopen en een papieren tas op de rand van de balie neer zette. Ik vroeg aan [verdachte] of hij een vuurwapen bij zich had waarop ik hem hoorde zeggen: "ja, het zit in de tas". Ik keek in het tasje en zag een klein zwartkleurig voorwerp, lijkend op een vuurwapen, in het tasje liggen.

8. Proces-verbaal van de politie
Op 19 november 2025, omstreeks 23:20 uur heb ik een vuurwapen veilig gesteld. Ik hoorde dat dit vuurwapen die dag omstreeks 23:17 uur in beslaggenomen was op de locatie Bureau van politie aan het [adres]. Verdachte kwam aan het bureau met een vuurwapen. Vuurwapen bevond zich in een tasje. Tijdens het veiligstellen zag ik dat het een revolver betrof. Ik zag tijdens het ontladen dat er drie patronen in de rol van de revolver zaten en dat er twee hulzen in de rol van de revolver zaten.

9. Proces-verbaal van de politie
Op 19 november 2025 te 23:30 uur zijn goederen inbeslaggenomen. Na onderzoek van deze goederen is het volgende naar voren gekomen:

Object: Vuurwapen (Revolver)

Merk/type: BBM Olympic 38

Kaliber: .22 LR

Bijzonderheden: Inclusief 5 patronen waarvan 2 lege hulzen

Het inbeslaggenomen voorwerp is een revolver geschikt om projectielen door een loop

af te schieten.

De werking van het voorwerp berust op het teweegbrengen van een scheikundige

ontploffing of een andere scheikundige reactie.

Derhalve is deze revolver een vuurwapen in de zin van artikel 1, onder 3, gelet op

artikel 2, lid 1 categorie III onder 1 van de Wet wapens en munitie.

Het vuurwapen valt niet onder categorie II, sub 2, 3 of 6 van de WWM.

Met het in beslag genomen vuurwapen zijn proefschoten gemaakt. Tijdens het proefschieten functioneerde het vuurwapen goed.

Voorheen was dit voorwerp een gas/alarmrevolver dat 6 mm knalpatronen verschoot.

Door de bestaande loop, en de schotten uit de trommel, te verwijderen, een insteekloop

te plaatsen met het kaliber .22, is dit voorwerp een scherp schietend vuurwapen geworden.

Object: Munitie (Mund Huls)

Aantal/eenheid: 2 stuks

Kaliber: .22lr

Bijzonderheden: 2x huls

Het betreft verschoten kogelpatronen (huls) van het kaliber .221r.

Dit is verschoten munitie in de zin van artikel 1 onder 4 gelet op artikel 2 lid 2

categorie III, gelet op artikel 3 lid 2 van de WWM.

Dit zijn verschoten kogelpatronen die voorheen, originele staat, verschoten konden worden door voornoemd vuurwapen BBM Olympic 38.

Object: Munitie (Kogelpatroon)

Aantal/eenheid: 3 stuks

Kaliber: .22lr

Bijzonderheden: 3x randvuurpatroon

Het betreft kogelpatronen van het kaliber .221r.

Dit is munitie in de zin van artikel 1 onder 4 gelet op artikel 2 lid 2 categorie III

van de WWM.

Deze kogelpatronen kunnen worden verschoten door voornoemd vuurwapen BBM Olympic 38.

2.3.2.

Bewijsmotivering feit 1 (poging tot moord [slachtoffer]) en feit 3 (bedreiging een of meer onbekend gebleven personen)

Kogels verschoten

De verdachte heeft bij de politie en op de zitting verklaard dat hij twee kogels heeft afgeschoten op de man die hem had beledigd. De verklaring van de verdachte wordt ondersteund door [slachtoffer], die heeft verklaard dat hij in de lobby door een man werd beschoten, en de getuigen [getuige 1] en [getuige 2]. [getuige 1] heeft verklaard dat hij heeft gezien dat een man een revolver op personen heeft gericht en dat hij tweemaal een knal heeft gehoord. [getuige 2] heeft verklaard dat hij buiten voor het hostel stond en schoten heeft gehoord. Uit onderzoek naar het bij de verdachte aangetroffen vuurwapen is gebleken dat het een tot een scherp schietende revolver omgebouwde gas/alarmrevolver betreft, die goed functioneert. Dat er met de revolver twee kogels zijn afgevuurd, wordt ondersteund door het feit dat in de revolver naast drie kogelpatronen twee hulzen van verschoten kogelpatronen zijn aangetroffen. De rechtbank acht op basis van het voorgaande wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte in de lobby van het A&O Hostel twee kogels in de richting van [slachtoffer] heeft afgevuurd.

De [getuige 1] heeft verklaard dat hij heeft gezien dat de verdachte het vuurwapen op meerdere personen in de lobby heeft gericht. Daarmee is niet gezegd dat de verdachte ook op of in de richting van andere personen dan [slachtoffer] heeft geschoten, en voor dat standpunt van de officier van justitie biedt het dossier onvoldoende overtuigend bewijs. Nu niet is komen vast te staan dat de verdachte ook op of in de richting van andere personen dan [slachtoffer] heeft geschoten, is poging tot moord dan wel poging tot doodslag dan wel de subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling ten aanzien van deze persoon of personen niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan dus vrijgesproken.

Door in de lobby van het A&O Hostel een vuurwapen op personen te richten en vervolgens twee kogels af te vuren, heeft de verdachte meerdere aldaar aanwezige personen bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht. De onder 3 ten laste gelegde bedreiging acht de rechtbank dan ook wettig en overtuigend bewezen.

Opzet (feit 1)

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte opzet heeft gehad op dodelijk letsel van [slachtoffer], op zijn minst in voorwaardelijke zin. Het in een besloten ruimte tweemaal schieten met een revolver in de richting van een persoon is naar algemene ervaringsregels geschikt om dodelijk letsel te veroorzaken. Dit kan daarom naar de uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als zo zeer gericht op het doden van een persoon of het veroorzaken van dodelijk letsel, dat het niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op dat gevolg heeft aanvaard.

Voorbedachte raad (feit 1)
De vervolgvraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of de verdachte met voorbedachte raad heeft gehandeld en of dus sprake is van een poging tot moord op [slachtoffer]. Voor een bewezenverklaring van het bestanddeel ‘met voorbedachten rade’ moet vast komen te staan dat de verdachte zich gedurende enige tijd heeft kunnen beraden op het te nemen besluit en niet heeft gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling, zodat hij de gelegenheid heeft gehad na te denken over de betekenis en de gevolgen van zijn voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven.

Bij de vraag of sprake is van voorbedachte raad gaat het bij uitstek om een weging en waardering van de omstandigheden van het concrete geval, waarbij de rechter het gewicht moet bepalen van de aanwijzingen die voor of tegen het bewezen verklaren van voorbedachte raad pleiten. De vaststelling dat de verdachte voldoende tijd had om zich te beraden op het te nemen of het genomen besluit vormt weliswaar een belangrijke objectieve aanwijzing, maar behoeft de rechter er niet van te weerhouden aan contra-indicaties een zwaarder gewicht toe te kennen.

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte met voorbedachte raad heeft gehandeld. Daartoe zijn in het bijzonder de volgende feiten en omstandigheden redengevend. Nadat de verdachte door het slachtoffer was beledigd of in ieder geval meende dat hij was beledigd, waardoor hij boos was, is hij naar een ander hostel gegaan om een vuurwapen dat hij daar had achtergelaten, te halen. Hij heeft dat wapen gedurende de daarop volgende nacht en dag bij zich gehouden. Die dag heeft het slachtoffer de verdachte, naar eigen zeggen, weer ‘uitgedaagd’ en was de verdachte ‘hem zat’. Die avond heeft de verdachte het vuurwapen op het slachtoffer gericht en op hem geschoten.

Dit betekent dat de verdachte zich gedurende een tijdsbestek van circa 24 uur heeft kunnen beraden op het te nemen besluit. De rechtbank ziet in het dossier onvoldoende contra-indicaties voor het aannemen van handelen met voorbedachte raad. Dat, zoals hierna wordt besproken, de keuzevrijheid van de verdachte ten tijde van het feit zodanig was aangetast dat het bewezenverklaarde hem niet kan worden toegerekend, acht de rechtbank in dit geval van onvoldoende gewicht om uit te sluiten dat sprake is van voorbedachte raad, nu ondanks de stoornissen sprake was van (schijnbaar) rationele en geplande handelingen. Alles overwegende, acht de rechtbank bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot moord op [slachtoffer].

2.3.3.

Volledige bewezenverklaring

Bewezen is dat:

Feit 1 primair

hij op 19 november 2025 te Rotterdam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk en met voorbedachten rade [slachtoffer] van het leven te beroven,

- een vuurwapen op voornoemde [slachtoffer] heeft gericht en

- ( vervolgens) met voornoemd vuurwapen twee kogels in de richting van die [slachtoffer] heeft geschoten,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Feit 2

hij op 19 november 2025 te Rotterdam een wapen als bedoeld in art. 2 lid 1 Categorie III onder 1º van de Wet wapens en munitie, te weten een vuurwapen in de zin van artikel 1, onder 3º van die wet in de vorm van een revolver van het merk BBM, model Olympic 38, kaliber .22 en voor dat vuurwapen geschikte munitie in de zin van art. 1 onder 4 van de Wet wapens en munitie, te weten munitie als bedoeld in art. 2 lid 2 van die wet, van de Categorie III, te weten drie kogelpatronen, kaliber .22LR, voorhanden heeft gehad;

Feit 3

hij op 19 november 2025 te Rotterdam tot op heden onbekend gebleven personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door

- een vuurwapen op personen aanwezig in de lobby van het A&O hostel te richten en

- vervolgens in de lobby van het A&O hostel met voornoemd vuurwapen twee kogels af te schieten.

3 Kwalificatie en strafbaarheid

3.1.

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

Feit 1 primair

poging tot moord;

Feit 2

de eendaadse samenloop van

handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III;

en

Feit 3

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd.

3.2.

Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte

De feiten zijn strafbaar.

3.2.1.

Beroep op schulduitsluitingsgrond

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte niet strafbaar is en dat ontslag van alle rechtsvervolging dient te volgen.

3.2.2.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de ten laste gelegde feiten in verminderde mate aan verdachte toegerekend moeten worden.

3.2.3.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft kennis genomen van de rapportages van psychiater [naam 1], opgemaakt op 10 april 2026, en psycholoog [naam 2], opgemaakt op 8 juli 2026. Beide deskundigen komen tot de conclusie dat bij de verdachte sprake is van een psychotische stoornis die wordt geclassificeerd als een ongespecificeerde schizofreniespectrum- of andere psychotische stoornis. Onderliggend aan deze stoornis wordt gedacht aan het bestaan van schizofrenie, een schizoaffectieve stoornis of een bipolaire stoornis. Daarnaast is sprake van een matige stoornis in het gebruik van cannabis die in detentie in gedwongen remissie is gegaan. Ten tijde van het tenlastegelegde waren deze stoornissen aanwezig. Er was op dat moment sprake van een floride psychose.

Het is aannemelijk dat de psychotische ontregeling een rol heeft gespeeld bij de ten laste gelegde feiten. De stoornissen beïnvloedden de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte tenminste deels en daarom adviseren de deskundigen bij bewezenverklaring de verdachte de feiten in ieder geval in een verminderde mate toe te rekenen.

De psychiater heeft verder in zijn rapport opgenomen dat er veel aanwijzingen zijn voor volledige ontoerekenbaarheid, omdat er een direct verband was tussen de inhoud van de psychose en het delictgedrag. Zo dacht de verdachte op het moment van het tenlastegelegde dat een groep Polen hem lastigviel en dat het (Poolse) slachtoffer onzedelijke seksuele voorstellen had gedaan, hem had beledigd en (ook) de moeder van de verdachte had uitgescholden. Dit was ook de reden voor de verdachte om het wapen op te halen, het gerechtvaardigd te vinden om het te bezitten en ermee op het slachtoffer te schieten.

In het licht van deze aanwijzingen is de rechtbank van oordeel dat de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte zijn voortgekomen uit de paranoïde waan die hij over het slachtoffer had en die onderdeel was van het psychiatrische toestandsbeeld en, dus, dat de verdachte tijdens het plegen van de strafbare feiten volledig heeft gehandeld onder invloed van zijn stoornissen. Daardoor was de verdachte niet in staat in overeenstemming te handelen met zijn begrip van de wederrechtelijkheid van de feiten. De ziekelijke stoornissen van verdachte waren dus zodanig aanwezig, dat zij aan toerekening van de feiten aan verdachte in de weg staan. De feiten worden daarom niet aan de verdachte toegerekend. Dit betekent dat de verdachte niet strafbaar is voor de bewezen verklaarde feiten en daarom wordt ontslagen van alle rechtsvervolging.

4 Maatregelen

4.1.

Eis van de officier van justitie

De verdachte moet voor de feiten worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden, met aftrek van voorarrest, in combinatie met oplegging van een tbs-maatregel met de voorwaarden die zijn voorgesteld door de reclassering in haar rapport van 23 september 2026, met de bepaling dat de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar zijn. Ook moet de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht (Sr) worden opgelegd.

4.2.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat indien de verdachte ontoerekeningsvatbaar wordt verklaard er geen straf aan hem kan worden opgelegd. Dan zal voor de verdachte een zorgmachtiging moeten worden afgegeven. Als de rechtbank tot een veroordeling komt, kan worden gekozen voor een forensisch kader met als bijzondere voorwaarden dezelfde voorwaarden als geadviseerd door de reclassering in haar advies tot opleggen van de tbs-maatregel met voorwaarden. Als de rechtbank komt tot een veroordeling voor de zwaarste verdenkingen, kan een voorwaardelijke tbs-maatregel worden opgelegd.

4.3.

Oordeel van de rechtbank

4.3.1.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot moord op [slachtoffer] door in de lobby van het A&O Hostel in Rotterdam tweemaal met een revolver op hem te schieten. Ook heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan het in de openbare ruimte voorhanden hebben van een revolver met bijbehorende munitie en aan bedreiging met de dood van meerdere personen in de lobby door daar een vuurwapen op personen te richten en twee kogels af te schieten.

4.3.2.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van Nederland en van Sint Maarten, Curaçao, Bonaire, Sint Eustatius en Saba van 2 oktober 2026 blijkt dat de verdachte in de afgelopen vijf jaar niet onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten.

Rapportages van psychiater [naam 1], opgemaakt op 10 april 2026, en psycholoog [naam 2], opgemaakt op 8 juli 2026

De rapporten van de deskundigen komen in grote mate overeen. Gelet op de vastgestelde stoornissen en de samenhang hiervan met de aan verdachte ten laste gelegde feiten, is behandeling ter preventie van recidive geïndiceerd. De behandeling dient zich primair te richten op de psychotische stoornis, waarbij zowel medicamenteuze als

psychologische/psychiatrische behandeling van belang wordt geacht. Daarnaast dient te

worden ingezet op behandeling gericht op de verslavingsproblematiek, omdat het drugsgebruik van de verdachte een negatief effect heeft op zijn psychotische klachten en zijn algeheel functioneren. In alle behandelingen dient rekening te worden gehouden met de beperkingen in het intellectueel functioneren van de verdachte. Nadere diagnostiek naar de psychotische stoornis en de intellectuele beperkingen dient plaats te vinden.

De psychiater meent dat behandeling mogelijk plaats zou kunnen vinden met een zorgmachtiging. Vanwege de uitgebreide voorgeschiedenis en de ernst van het huidige incident kan echter ook worden gedacht aan het opleggen van de tbs-maatregel met voorwaarden. Het risico op recidive wordt in de huidige situatie ingeschat als laag tot matig, maar als de medicatie wordt gestaakt en de psychotische verschijnselen toenemen, zal het risico hoog worden.

De psycholoog adviseert gezien de uitgebreide justitiële voorgeschiedenis, de ernst van het huidige ten laste gelegde en het vastlopen van eerdere hulpverleningstrajecten een stevig juridisch kader in de vorm van de tbs-maatregel met voorwaarden. Het risico op recidive van gewelddadig gedrag wordt als matig-hoog ingeschat. De belangrijkste risicofactoren zijn dat er sprake is van een psychotische stoornis en middelengebruik. Het ontbreekt de verdachte aan ziektebesef en -inzicht en hij toont zich niet intrinsiek gemotiveerd voor behandeling, waardoor de kans op stoppen met medicatie en daarmee gepaard gaande

psychische ontregeling groot is. De verdachte kan vanuit achterdocht fors agressief reageren en tot nieuw delictgedrag komen. In de tbs-maatregel is voldoende aandacht voor de risicofactoren en het monitoren van het recidiverisico. De tbs-maatregel met voorwaarden betreft een langdurig traject, waarin de verdachte stapsgewijs verder kan werken aan zowel psychische als sociaalmaatschappelijke stabilisatie. Indien de verdachte weigert de medicatie vrijwillig in te nemen, wordt de tbs-maatregel met voorwaarden niet haalbaar geacht en kan een tbs met verpleging van overheidswege worden overwogen.

Rapport van de reclassering en verklaring op de zitting

In het rapport van Reclassering Nederland van 23 september 2026 staat het volgende.

De verdachte heeft een uitgebreide justitiële voorgeschiedenis. In 1980 werd de verdachte ter beschikking gesteld, nadat hij in detentie een medegedetineerde neer had gestoken en brand had gesticht. De maatregel werd in februari 1985 beëindigd. Vervolgens waren er vanaf 1988 weer nieuwe contacten met justitie, vooral vanwege gewelds- en vermogensdelicten. Sinds 2025 was er een toename in het aantal dagvaardingen. Er bestaat een delictpatroon als het gaat om vermogens- en geweldsdelicten. In het verleden is er onder andere vanuit de reclassering geprobeerd om voorwaarden in te zetten, maar dit stagneerde en werd afgebroken door agressief gedrag van de verdachte. Er was sprake van impulsiviteit en emotieregulatieproblemen. In 2020 kwam de verdachte in zorg en werd bij Antes GGZ gedacht aan het bestaan van een lichte verstandelijke beperking, een psychotische stoornis of cluster A-persoonlijkheidskenmerken. De verdachte wilde destijds geen behandeling voor zijn psychotische problematiek. De verdachte had in de periode van maart tot oktober 2025 begeleiding van Pameijer Mozaïek. Hij werd door de gemeente aangemeld voor begeleiding bij een uithuiszetting in verband met overlast en het mishandelen/bedreigen van medewerkers van de woningbouwcorporatie. Er werd een indicatie voor bemoeizorg afgegeven. De verdachte was verward en niet meewerkend. Voorafgaand aan hetgeen thans ten laste is gelegd, raakte de verdachte zijn woning kwijt en was er sprake van dagelijks cannabisgebruik.

Het risico op recidive, letsel en onttrekken aan voorwaarden wordt ingeschat als gemiddeld tot hoog.

Er wordt positief geadviseerd over de tbs-maatregel met als voorwaarden:

• Geen strafbaar feit plegen

• Meewerken aan reclasseringstoezicht

• Meewerken aan time-out

• Niet naar het buitenland

• Opneming in een zorginstelling

• Ambulante behandeling

• Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang

• Verbod verdovende middelen

• Contactverbod

• Aflossing schulden

De reclassering kan het toezicht hierop uitoefenen. De verdachte heeft zich bereid verklaard tot medewerking aan deze voorwaarden. De verdachte lijkt voldoende gestabiliseerd om zich ondanks het gebrek aan ziekte-inzicht te gaan houden aan de bijzondere voorwaarden. Het gehele traject valt of staat met medicatiegebruik en abstinentie van middelen. De verdachte is enkel extrinsiek gemotiveerd. De kans bestaat dat de verdachte op den duur niet meer meewerkt of dat er bijvoorbeeld bij doorstroom naar een begeleide woonvorm toch onvoldoende motivatie blijkt te zijn om zich aan voorwaarden te houden. De reclassering is echter van mening dat er op dit moment (met medicatiegebruik en abstinentie van middelen) voldoende basis is om een tbs-maatregel met voorwaarden te proberen. Op het moment dat de verdachte zijn medicatiegebruik staakt, zal ook het risico op geweld toenemen en is de tbs-maatregel met voorwaarden, zoals we nu inschatten, niet uitvoerbaar.

Op 20 juli 2026 is een indicatiestelling aangevraagd, die is afgegeven. De Directie Individuele Zaken zoekt op dit moment een geschikte plek voor de verdachte. Het is nog niet duidelijk of en waar de verdachte kan worden opgenomen.

Geadviseerd wordt te bevelen dat de tbs-maatregel met voorwaarden dadelijk uitvoerbaar is. De kans op een misdrijf met schade voor personen is groot. Ingeval van dadelijke uitvoerbaarheid, zal er met spoed een kliniek gevonden moeten worden die in staat en bereid is om de behandeling van de verdachte vorm te geven. Indien nodig zal er tot de klinische opname overbruggingszorg geregeld moeten worden.

Gezien het uitgebreide justitiële verleden van de verdachte, de vastgestelde chronische psychiatrische problematiek, het beperkte inzicht daarin en zijn eerdere grensoverschrijdende en zorgmijdende gedrag, wordt bij oplegging van de tbs-maatregel of een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf geadviseerd om een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38z Sr op te leggen, zodat gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende voorwaarden toegepast kunnen worden na de geëffectueerde tbs-maatregel of gevangenisstraf.

[naam 3] van Reclassering Nederland is op de zitting als deskundige gehoord.

Zij heeft verklaard dat de verdachte op 27 oktober 2026 door De Woenselse Poort is geaccepteerd voor klinische opname. Er wordt nog nagegaan op welke afdeling de verdachte geplaatst kan worden. De reclassering kan in afwachting van deze plaatsing zoeken naar een overbruggingsplek.

4.3.3.

Oplegging maatregelen

Terbeschikkingstelling (tbs) met voorwaarden
De deskundigen hebben geadviseerd om een tbs-maatregel met voorwaarden op te leggen. Aan de voorwaarden voor het opleggen van een tbs-maatregel is voldaan. Uit de aangehaalde Pro Justitia rapportages volgt dat bij de verdachte ten tijde van het begaan van het bewezenverklaarde sprake was van ziekelijke stoornissen van de geestvermogens. Daarnaast is het onder feit 1 bewezenverklaarde een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaar of meer is gesteld en is feit 3 een in de wet vermeld misdrijf waarvoor de tbs-maatregel mogelijk is.

De rechtbank is van oordeel dat uit de beschikbare rapportages genoegzaam volgt dat de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen, de oplegging van de tbs-maatregel eist. Volgens de deskundigen en de reclassering is het risico op recidive van gewelddadig gedrag matig tot hoog, omdat de kans op staken van medicatie en de daarmee gepaard gaande psychotische ontregeling groot is. De rechtbank is van oordeel dat tbs de passende maatregel is om de verdachte te behandelen voor de geconstateerde stoornissen en het recidiverisico naar een aanvaardbaar niveau terug te dringen.

Gelet op het voorgaande zal aan de verdachte voor feit 1 en feit 3 tbs worden opgelegd. Aan de tbs-maatregel zullen ter bescherming van de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen en goederen de voorwaarden betreffende het gedrag worden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering in het rapport van 23 september 2026. De verdachte heeft verklaard dat hij bereid is deze voorwaarden na te leven.

Een van de strafbare feiten ter zake waarvan de tbs met voorwaarden zal worden opgelegd, feit 1, is een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van één of meer personen. Dit betekent dat in geval van omzetting van de maatregel de totale duur van de tbs met verpleging van overheidswege een periode van vier jaar te boven kan gaan.


Vanwege het herhalingsgevaar is het noodzakelijk dat de voorwaarden meteen gelden, ook als de verdachte in hoger beroep gaat. Daarom bepaalt de rechtbank dat de terbeschikkingstelling met voorwaarden dadelijk uitvoerbaar is.

Gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel (artikel 38z Sr)
Daarnaast acht de rechtbank een maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z Sr noodzakelijk. Uit de hiervoor genoemde rapporten blijkt dat sprake is van gevaar voor herhaling en dat het noodzakelijk kan zijn om de verdachte – ook na behandeling – langdurig onder toezicht te houden. Gelet op het recidiverisico, de ernst van de bewezenverklaarde feiten en het strafblad van de verdachte dient hij, om de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen of goederen te beschermen, langdurig onder toezicht te staan dan wel begeleiding te kunnen ontvangen. Ook aan de overige wettelijke vereisten voor de oplegging van deze maatregel is voldaan. De verdachte zal namelijk ter beschikking worden gesteld. Gelet op het voorgaande zal de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z Sr worden opgelegd.

5 Voorlopige hechtenis

De officier van justitie heeft, conform het advies van de reclassering, gevorderd om ingeval van oplegging van de tbs-maatregel met voorwaarden de voorlopige hechtenis te schorsen onder dezelfde voorwaarden als de voorwaarden van de tbs-maatregel.

De rechtbank zal de schorsing van de voorlopige hechtenis van de verdachte bevelen met ingang van het moment waarop de terbeschikkinggestelde zich heeft laten opnemen in De Woenselse Poort, of een soortgelijke zorginstelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. Aan de schorsing van de voorlopige hechtenis zullen dezelfde voorwaarden worden verbonden als die aan de tbs-maatregel zijn verbonden. Die schorsing houdt verband met de tevens op te leggen dadelijk uitvoerbare tbs-maatregel met voorwaarden. Zou de verdachte de in dat kader te stellen voorwaarden niet naleven, terwijl dit vonnis nog niet onherroepelijk is, bestaat de mogelijkheid om de opheffing van de schorsing van de voorlopige hechtenis te bevelen. Op die manier worden de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen gewaarborgd. De rechtbank wijst hiertoe naar het arrest van de Hoge Raad van 26 november 2024, ECLI:NL:HR:2024:1729, r.o. 6.5.

Het voorgaande betekent dat de klinische opname van de verdachte aansluitend aan zijn preventieve detentie zal plaatsvinden. De verdachte is al geaccepteerd door De Woenselse Poort. De verdachte heeft zich tot naleving van de schorsingsvoorwaarden bereid verklaard, ook als dit inhoudt dat hij eerst wordt geplaatst op een overbruggingsplek.

6 Wettelijke voorschriften

De oplegging van deze maatregelen is gebaseerd op de artikelen 38, 38a, 38z, 45, 55, 57, 285 en 289 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie.

7 Beslissingen

De rechtbank:

Bewezenverklaring

verklaart bewezen dat de verdachte de feiten, zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;

Kwalificatie en strafbaarheid

stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feiten;

verklaart de verdachte voor de bewezenverklaarde feiten niet strafbaar en ontslaat de verdachte voor die feiten van alle rechtsvervolging;

Maatregelen

TBS-maatregel

beveelt dat de verdachte voor feit 1 en feit 3 ter beschikking wordt gesteld en stelt daarbij de volgende voorwaarden:

  1. de verdachte maakt zich niet schuldig aan een strafbaar feit;

  2. de verdachte werkt mee aan het reclasseringstoezicht. Deze medewerking houdt onder andere in:

• de verdachte meldt zich op afspraken bij de reclassering. De reclassering bepaalt hoe vaak dat nodig is;

• de verdachte laat een of meer vingerafdrukken nemen en laat een geldig identiteitsbewijs zien. Dit is nodig om de identiteit van de verdachte vast te stellen;

• de verdachte houdt zich aan de aanwijzingen van de reclassering. De reclassering kan aanwijzingen geven die nodig zijn voor de uitvoering van het toezicht of om de verdachte te helpen bij het naleven van de voorwaarden;

• de verdachte helpt de reclassering aan een actuele foto waarop zijn gezicht herkenbaar is. Deze foto is nodig voor opsporing bij ongeoorloofde afwezigheid;

• de verdachte werkt mee aan huisbezoeken;

• de verdachte geeft de reclassering inzicht in de voortgang van begeleiding en/of behandeling door andere instellingen of hulpverleners;

• de verdachte vestigt zich niet op een ander adres zonder toestemming van de reclassering;

• de verdachte werkt mee aan het uitwisselen van informatie met personen en instanties die contact hebben met de verdachte, als dat van belang is voor het toezicht;

3. als de reclassering dat nodig vindt en de verdachte daarmee instemt, kan de verdachte voor een time-out worden opgenomen in een Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC) of andere instelling. Deze time-out duurt totdat de reclassering of de verdachte deze beëindigt, maar maximaal zeven weken, met de mogelijkheid van verlenging met nog eens maximaal zeven weken, tot maximaal veertien weken per jaar;

4. de verdachte gaat niet naar het buitenland of het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden, zonder toestemming van de reclassering;

5. de verdachte laat zich, zolang als de reclassering nodig vindt, opnemen in en behandelen door een forensische zorginstelling, te bepalen door de voor plaatsing verantwoordelijke instantie. De opname start aansluitend aan de preventieve hechtenis/detentie zodra de plaatsing mogelijk is, indien nodig met tussentijdse plaatsing op een overbruggingsplek. De zorginstelling bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op de vastgestelde psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing en cognitieve vaardigheden. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken. De verdachte houdt zich aan de huisregels en aanwijzingen van de zorginstelling en de behandelaren. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg of verblijf in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang nodig vindt, werkt de verdachte mee aan de indicatiestelling en plaatsing;

6. de verdachte laat zich behandelen door een forensisch zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing en cognitieve vaardigheden. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken;

7. de verdachte verblijft in een nog nader te bepalen instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start aansluitend aan de klinische opname. De verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt;

8. de verdachte gebruikt geen cannabis, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik. De verdachte moet meewerken aan controles. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

9. de verdachte zoekt of heeft op geen enkele wijze - direct of indirect - contact met [slachtoffer], geboren op [nummer] 1991;

10. de verdachte werkt mee aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van

afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. De verdachte geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden;

geeft aan Reclassering Nederland opdracht de verdachte bij de naleving van de voorwaarden hulp en steun te verlenen;

beveelt dat de terbeschikkingstelling met voorwaarden onmiddellijk uitvoerbaar is;

Gedragsbeïnvloedende maatregel (art. 38z Sr)

legt de verdachte voor de feiten 1 en 3 op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking;

Voorlopige hechtenis

beveelt de schorsing van de voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van het moment waarop de terbeschikkinggestelde zich heeft laten opnemen in een zorginstelling zoals hiervoor in voorwaarde 5 in dit vonnis is omschreven, of is opgenomen in een andersoortige kliniek als overbruggingsplek, en wel onder de voorwaarden die hiervoor onder 1 tot en met 10 zijn vermeld bij de voorwaarden betreffende het gedrag van de terbeschikkinggestelde.

8 Samenstelling rechtbank en ondertekening

Dit vonnis is gewezen door:

mr. R.H. Kroon, voorzitter,

en mrs. I. Tillema en Y. Peters, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. J. Nagtegaal, griffier,

en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 11 november 2026.

De exacte vindplaatsen van de bewijsmiddelen zijn genoemd in de bijbehorende voetnoot. Verklaard tijdens de zitting van 28 oktober 2026. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 1]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 2]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 3]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 4]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 5]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 6]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 7]. Proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 8].