Proces-verbaal mondelinge uitspraak. Woo. Gegrond.

en

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de beslissing op bezwaar van 24 april 2025 (bestreden besluit) over de gedeeltelijke afwijzing van zijn verzoek op grond van de Wet open overheid (Woo). Zijn verzoek ziet op alle communicatie over de vergunningprocedure bij een verleende omgevingsvergunning voor het kappen van drie bomen aan de [adres] in [plaats] , waaronder met name over het herplantplan.

De rechtbank heeft het beroep op 19 maart 2026 op zitting behandeld. Eiser was hierbij aanwezig. Het college heeft zich afgemeld voor de zitting.

Aan het einde van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

2. De rechtbank is van oordeel dat het beroep gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Op de zitting heeft eiser twee beroepsgronden ingetrokken. Dat betreft de beroepsgrond over de passages in document 2 en 3 die niet openbaar zijn gemaakt omdat (onvoldoende is gemotiveerd waarom) die passages niet onder de reikwijdte van het Woo-verzoek vallen. Ook zijn subsidiaire beroepsgrond dat hij een nieuw Woo-verzoek over die passages heeft gedaan, heeft hij ingetrokken.

De beroepsgrond dat in document 2 en 15 ten onrechte de weigeringsgrond van artikel 5.2, eerste lid, van de Woo is ingeroepen, slaagt. De weggelakte passages staan in een e-mailwisseling tussen het college en de vergunningaanvrager. Dat alleen al maakt dat geen sprake is van intern beraad binnen een bestuursorgaan of tussen bestuursorganen onderling, zodat het college die weigeringsgrond niet kan inroepen. Een andere toepasselijke weigeringsgrond is niet gesteld of gebleken, zodat de rechtbank zelf in de zaak zal voorzien door te bepalen dat het college de betreffende passages alsnog binnen twee weken na vandaag openbaar moet maken.

Ook de beroepsgrond dat het college niet heeft gemotiveerd of ondanks een weigeringsgrond toch verstrekking van bepaalde gegevens aan eiser kon plaatsvinden (op grond van artikel 5.5 van de Woo) slaagt. Uit de beslissing op bezwaar blijkt immers niet dat het college die afweging heeft gemaakt. Dat deze beroepsgrond slaagt heeft verder geen gevolg, omdat het beroep al gegrond is en het college de passages die zijn weggelakt op grond van artikel 5.2, eerste lid, van de Woo al openbaar moet maken.

3. Het beroep is gegrond. De rechtbank vernietigt deels het bestreden besluit, voor zover daarbij het bezwaar tegen het inroepen van artikel 5.2, eerste lid, van de Woo in de documenten 2 en 15 ongegrond is verklaard.

Voor het vernietigde deel van het bestreden besluit zal de rechtbank zelf in de zaak voorzien en bepalen dat het college de op grond van dat artikel zwartgelakte delen van de documenten 2 en 15 alsnog binnen twee weken na verzending van dit proces-verbaal openbaar moet maken. Deze uitspraak komt in de plaats van het vernietigde deel van het bestreden besluit.

Omdat het beroep gegrond is moet het college het griffierecht aan eiser vergoeden en krijgt eiser ook een vergoeding van zijn proceskosten, bestaande uit de reiskosten in beroep van € 11,58.

De rechtbank:

Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 19 maart 2026 door mr. S. Hindriks, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A. de Rooij, griffier.

De griffier is niet in de gelegenheid om dit proces-verbaal te ondertekenen.

Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op: